Θαῦμα: «Μέσα στήν ἐκκλησία εἶναι μιά καλόγρια καί θά ‘ρθει νά μᾶς ἀνοίξει»

ασδ

  Η Μαρία Καλογήρου, μια νεαρή δασκάλα της Κιμώλου, υπέφερε από οξεία νευρασθένεια, η οποία τελικά εξελίχθηκε σχεδόν σε παραφροσύνη. Νοσηλεύθηκε για αρκετό διάστημα σε κλινική της Αθήνας, αλλά δεν παρουσίασε καμία βελτίωση.
Απελπισμένοι ο αδελφός της και η μητέρα της, την έταξαν στην Ευαγγελίστρια της Τήνου, όπου κατέφθασαν με το ατμόπλοιο «Σάμος».

Μόλις αποβιβάστηκαν, μητέρα και αδελφός θέλησαν να την οδηγήσουν στο ναό της Θεοτόκου. Εκείνη όμως αντέδρασε από φόβο μήπως τη δέσουν και τη φυλακίσουν. Παρέμειναν λοιπόν σ” ένα ξενοδοχείο, και το βράδυ βγήκαν να κάνουν περίπατο.

Κάποια στιγμή η άρρωστη ένοιωσε μια ακαταμάχητη δύναμη να την ελκύει προς την εκκλησία, και παρακάλεσε να την οδηγήσουν εκεί. Συνέχεια

Ἡ Βίβλος εἶναι ἀγ(ρ)ία ἤ Ἁγία Γραφή; (Ἀπάντηση σέ ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» )

 

   ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 17η Νοεμβρίου 2014.
 
Η ΒΙΒΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓ(Ρ)ΙΑ Ή ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ;
      Η πολεμική κατά της Εκκλησίας μας εντείνεται τον τελευταίο καιρό. Διάφοροι χριστιανομάχοι, δίκην «ιεροεξεταστών» προσπαθούν να περάσουν από το «κόσκινο» των εσωτάτων ψυχικών τους παρορμήσεων τις αρχές της χριστιανικής μας πίστεως. Αποκλειστικός σκοπός τους, όχι η αντικειμενική εύρεση της αλήθειας, (αυτή είναι θεμιτή και αποδεκτή), αλλά η ανακάλυψη στοιχείων που θα δικαιώνουν την αποστασία των και θα ικανοποιούν τις ιδεοληψίες των.
 Eνα τέτοιο ανεπιτυχές εγχείρημα του κ. Στέλιου Κανάκη, παρουσίασε σε πρόσφατο άρθρο της, η εφημερίδα των Αθηνών «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» (3-11-2014), με τίτλο: «Βίβλος, η πιο ισχυρή δύναμη για τον αθεϊσμό». Όσον αφορά τον κ. Κανάκη, δεν τον γνωρίζαμε, πριν διαβάσουμε την εν λόγω συνέντευξή του. Από το διαδίκτυο πληροφορηθήκαμε ότι είναι εκπαιδευτικός, «διδάσκει στην επαγγελματική εκπαίδευση και παράλληλα εργάζεται στο χώρο του βιβλίου» (Ιστολ. http://www.kapsimi.gr/stelios-kanakis). Επίσης πληροφορηθήκαμε ότι το 2009 εξέδωσε, (αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο), ένα βιβλίο του με τίτλο: «Ιερές Βλακείες», όπου, μέσα από τις πληροφορίες του διαδικτύου, διαπιστώσαμε ότι πρόκειται για ένα άκρως υβριστικό κατά της χριστιανικής πίστεως σύγγραμμα. Απ’ ότι φαίνεται ο συγγραφέας ανήκει στην κατηγορία των στρατευμένων αθεϊστών συγγραφέων. Συνέχεια

Τό ὁμο-γλωσσάριο πού παραπέμπει σέ «πάθη ἀτιμίας»

 

  ΤΟ ΟΜΟ-ΓΛΩΣΣΑΡΙΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΕ «ΠΑΘΗ ΑΤΙΜΙΑΣ»
Του  Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Διαβάσαμε σε ιταλικά διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης, www.ilgiornale.it, www.tempi.it , www.imolaoggi.it, ότι μια υπάλληλος του Δήμου του Μιλάνου, η Barbara Bianchi, απέστειλε στον Δήμαρχο του Μιλάνου, μήνυμα μέσω του Facebook της, το σχολικό έντυπο εγγραφής των παιδιών της, διαγράφοντας τη λέξη «γονέας 1» (genitore 1) και σημειώνοντας με θάρρος «Είμαι μητέρα και όχι ‘’γονέας 1» (Io sono la mamma non il genitore uno).
Με αυτό τον τρόπο η Barbara Bianchi διάλεξε να υπογράψει το σχολικό έντυπο εγγραφής των παιδιών της, απεθυνόμενη στον Δήμαρχο του Μιλάνου Giuliano Pisapia, με τη θαρραλέα σημείωση «το κατάλαβες;»  Η ετσιθελική επιβολή των Αρχών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης του Μιλάνου, για τη μη αναφορά των λέξεων πατέρας ή μητέρα βρήκε τούτη την αξιέπαινη θαρραλέα αντίδραση.
Κάτι ανάλογο, για αντικατάσταση των όρων πατέρας και μητέρα σε ‘’γονέας 1’’ και ‘’γονέας 2’’, αναφέρθηκε στη Βενετία, κατόπιν εισήγησης της Δημοτικής Συμβούλου Camilla Seibezzi. Συνέχεια

Τὸ Ἱερὸ Σαρανταλείτουργο, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς νηστείας τῶν Χριστουγέννων, ὑπὲρ ὑγείας ζώντων καὶ ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν μας

 

Ἡ μνημόνευση κάνει θαύματα!

 Σαρανταλείτουργο εἶναι μία σειρὰ 40 λειτουργιῶν, κατὰ τὶς ὁποῖες μνημονεύονται κάποια ὀνόματα ζώντων (ὑπὲρ ὑγείας) ἢ κεκοιμημένων (νεκρῶν) ὑπὲρ ἀναπαύσεως. Κατὰ τὴν σαρακοστὴ τῶν Χριστουγέννων, ποὺ κρατάει σαράντα μέρες, πολλὰ μοναστήρια καὶ κάποιες ἐκκλησίες τῶν πόλεων συνηθίζουν νὰ κάνουν 40λείτουργα, καὶ νὰ δίνει ὅποιος θέλει ὀνόματα γιὰ μνημόνευση.

Στὸ ὑπέροχο βιβλίο «Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης» (ἐκδ. Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου), διαβάζουμε:
«Στὴν Θεία Λειτουργία τελεῖται τὸ μυστήριο τῆς ἀγάπης. Καὶ ἡ ἀγάπη στὴν οὐσία της εἶναι μεταδοτική. Ἡ ἀγάπη, ἰδιαίτερα ἡ Θεία, σπεύδει νὰ σκορπίσει τὸ φῶς της, τὴν χαρὰ της σε ὅλους… Καὶ συμπληρώνει: ὢ ἀγάπη τελειότατη! ὢ ἀγάπη, πού τὰ πάντα ἀγκαλιάζεις! Ὢ ἀγάπη ἰσχυρότατη! Τί νὰ προσφέρουμε σὰν εὐγνωμοσύνη στὸν Θεὸ γιὰ τὴν ἀγάπη Του πρὸς ἐμᾶς; Ἡ ἀγάπη αὐτὴ βρίσκεται στὴν θυσία τοῦ Χριστοῦ, ποὺ προσφέρεται γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση ὅλων ἀπὸ κάθε κακία…».

Καὶ ὁ μακαριστὸς π. Παΐσιος, σχετικὰ μὲ τὴν ἀνάγκη προσευχῆς γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ἔλεγε: Συνέχεια

Δέν πρέπει ποτέ νά ἑορτάζεται (ἡμερολογιακά) τό Χριστιανικό Πάσχα μαζί μέ τό Ἰουδαϊκό, Μητρ. Γόρτυνος κ. Ἱερεμίας

 GortynosIeremias.JPG

  Θέματα της ανάρτησης: Παπισμός, Ορθοδοξία, Παλαιό ημερολόγιο, Πάσχα, Εορτασμός του Πάσχα, ο έβδομος αποστολικός κανόνας
Ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας, ερμηνεύει τον έβδομο αποστολικό κανόνα κατά τον οποίο, δεν πρέπει ποτέ να εορτάζεται (ημερολογιακά) το Χριστιανικό Πάσχα μαζί με το Ιουδαϊκό.
Αυτό έγινε διότι οι Ιουδαϊοι το Πάσχα εορτάζουν την έξοδο του λαού τους από την Αίγυπτο, ενώ εμείς οι Χριστιανοί την Ανάσταση του Ιησού Χριστού.
Εξηγεί με σαφήνεια πώς προσδιορίζεται για κάθε έτος ποιά θα είναι η Αναστάσιμη Κυριακή.
Μετά την εαρινή Ισημερία, έχουμε Πάσχα την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη Πανσέληνο.
Αυτό συγκεκριμένα το καθόρισε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος και λογικά η απόφαση αυτή πρέπει να εφαρμόζεται από όλους τους Χριστιανούς.
Στο απλό αυτό θέμα οι αιρετικοί-Παπικοί και εδώ παρήκουσαν και δεν εφαρμόζουν αυτήν την απόφαση της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Συνέχεια

ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΑΦΙΕΡΩΣΕ 3 ΛΕΠΤΑ

imagesK0UCD5UQ  Τοῦ ἀρχιμ.Ἰακώβου Κανάκη

 Ἀγαπητέ ἀναγνώστη σέ χαιρετῶ καί εὔχομαι νά εἶσαι καλά. Ἄν καί γιά νά εἶσαι καλά πρέπει νά εἶσαι κοντά στόν Θεό σου! Νά τόν ἀγαπᾶς καί ὄχι νά τόν φοβᾶσαι. Νά τοῦ μιλᾶς σάν πατέρα σου, νά τοῦ λές τά πάντα, τίς χαρές καί τίς λύπες σου, τά ὄνειρά σου καί τίς ἀπογοητεύσεις σου. Δέν εἶναι ὁ Θεός -ὅπως τό λένε πολλοί- μιά ἀνώτερη, ἀόρατη ἤ ἀπρόσωπη δύναμη. Ὁ Θεός εἶναι ὁ Χριστός πού ἔλαβε σάρκα καί αἷμα, ὅπως τό δικό μας, καί γιά τόν καθένα ἀπό ἐμᾶς σταυρώθηκε μιά ἡμέρα στόν λόφο τοῦ Γολγοθᾶ. Σταυρώθηκε γιά μένα καί γιά σένα λαμβάνοντας τό βάρος τῶν λαθῶν καί τῶν ἁμαρτιῶν μας, τά ὁποῖα ἀποτελοῦν τά βαρίδια τῆς ζωῆς μας. Σταυρώθηκε, ἀλλά ἀναστήθηκε καί μέ αὐτόν τόν τρόπο πάτησε τόν θάνατο καί ἔτσι ὅποιος πιστεύει σ᾽Αὐτόν δέν πεθαίνει ἀλλά ζεῖ αἰώνια. Καί ἄν τό σῶμα του κάποια στιγμή πεθαίνει, ἡ ψυχή ζεῖ καί τήν περιμένει ζωή ἀτέλειωτη. Σέ παρακαλῶ μήν τό παίρνεις στά ἀστεῖα ἤ ἐπιπόλαια αὐτό, ὑπάρχει ζωή μετά τόν θάνατο, ὑπάρχει κρίση γιά τόν καθένα μας. Ἀλλά ἔχεις δίκιο ὡς ἕνα σημεῖο νά μήν τό καταλαβαίνεις αὐτό, γιατί δέν εἶναι θέμα μυαλοῦ ἤ εὐφυΐας ἀλλά πνευματικῆς κατάστασης. Συνέχεια

Προσευχὴ ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν Κληρικῶν

 Ὑπὸ τοῦ μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ μέγας καὶ φοβερὸς καὶ ἔνδοξος, ὁ φυλάσσων τὸ ἔλεός Σου καὶ τὴν διαθήκην Σου τοῖς ἀγαπῶσί Σε καὶ φυλάσσουσι τὰ Σὰ προστάγματα, εὐχαριστοῦμέν Σοι ὑπὲρ τῶν φανερῶν καὶ ἀφανῶν Σου εὐεργεσιῶν τῶν εἰς ἡμᾶς γεγενημένων. Δεόμεθά σου, Κύριε, ῥῦσαι ἡμᾶς καὶ λύτρωσαι, ὅτι πολλὰ τοῖς νόμοις Σου ἀφρόνως προσεπταίσαμεν καὶ ἐκολλήθη ἡ γαστὴρ ἡμῶν εἰς γῆν ἰλύος. Ἐγενήθημεν ὡσεὶ σκεύη ἀπολωλότα, καὶ ἠκούσαμεν ψόγον πολλῶν παροικούντων κυκλόθεν. Διὸ παρακαλοῦμέν Σε, φιλάνθρωπε Δέσποτα, ὕψωσον κέρας Χριστιανῶν Ὀρθοδόξων, καὶ κατάπεμψον ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ μέγα Σου ἔλεος. Μὴ παραδῷς, Μονογενὲς Λόγε τοῦ Θεοῦ, τὴν Ἐκκλησίαν Σου, ἣν περιεποιήσω τῷ Τιμίῳ Αἵματί Σου, δέρεσθαι ὑπὸ ἀνέμων καὶ σαλεύεσθαι ὑπὸ κυμάτων. Συνέχεια

Κυριακή Θ’ Λουκᾶ: Ἡ παραβολή τοῦ ἄφρονα πλουσίου (Ἅγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

 

(Λουκ. ιβ’ 16-21)

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ήρθε στη γη για να θεραπεύσει τους ανθρώπους από τα φθοροποιά πάθη και τις ροπές τους. Τα πάθη κι οι ροπές είναι σοβαρές ψυχικές παθήσεις.
Κλέβει ποτέ ένας γιός από τον πατέρα του; Όχι. Ο δούλος όμως κλέβει από τ’ αφεντικό του. Τη στιγμή που ο Αδάμ εγκατέλειψε την ιδιότητα του υιού κι απόκτησε την ιδιότητα του δούλου, το χέρι του απλώθηκε για να πιάσει τον απαγορευμένο καρπό. Γιατί ο άνθρωπος κλέβει αυτό που ανήκει σ’ έναν άλλο; Είναι επειδή το χρειάζεται; Ο Αδάμ τα είχε όλα, δεν του έλειπε τίποτα. Παρ’ όλ’ αυτά όμως προχώρησε στην κλοπή. Γιατί ο άνθρωπος κλέβει άλλον άνθρωπο κι ο δούλος άλλο δούλο; Επειδή έμαθαν πρώτα να κλέβουν από τ’ αφεντικό τους. Οι άνθρωποι συνήθως κλέβουν πρώτα από το Θεό κι έπειτα ο ένας από τον άλλο. Ο προπάτορας του ανθρώπινου γένους άπλωσε το χέρι του να κλέψει πρώτα αυτό που ανήκε στο Θεό κι έπειτα, σαν αποτέλεσμα, οι απόγονοί του άρχισαν να κλέβουν ο ένας τον άλλο. Συνέχεια

Πότε καί πῶς νηστεύομε

 νηστεία

(Από το βιβλίο του Μητροπολίτου Ν. Σμύρνης Συμεών Κούτσα «Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»)

 Η λέξη  νηστεία είναι σύνθετη και προέρχεται από το αρνητικό μόριο νη και το ρήμα εσθίω, που είναι άλλος τρόπος του έσθω και του έδω και που σημαίνει τρώγω. Νήστις – η πρώτη λέξη που δημιουργήθηκε – σημαίνει αυτός που δεν εσθίει, που δεν τρώγει. Από την λέξη αυτή στη συνέχεια προήλθε το ρήμα νηστεύω και το αφηρημένο ουσιαστικό νηστεία, που αρχικά σήμαινε την πλήρη αποχή από τροφές και ποτά, δηλαδή την ασιτία και ατροφία.

Αργότερα, με την αύξηση της χρονικής διάρκειας και την προοδευτική διαμόρφωση του θεσμού της νηστείας, νηστεία δεν σήμαινε μόνο την πλήρη αποχή από στερεές ή υγρές τροφές, αλλά και την μερική αποχή, την αποχή δηλαδή από ορισμένες τροφές και την λήψη άλλων, συγκεκριμένων τροφών. Έτσι έχουμε την διάκριση σε νηστήσιμες και αρτυμένες ή αρτύσιμες τροφές.

Κατά την διάκριση αυτή νηστήσιμες τροφές θεωρούνται το ψωμί, τα λαχανικά, οι καρποί και μάλιστα οι ξηροί, οι ελιές και άλλα. Συνέχεια

Ὁ ἁγιορείτικος Νεοησυχασμός τῶν ἡμερῶν μας

Gerontas Papa Efraim Katounakiotis2Ο Γέροντας Παΐσιος (+1994) στό ωραίο βιβλίο του «Αγιορείτες πατέρες και αγιορείτικα» αναφέρει αρκετές μορφές ησυχαστών, όπως τον παπα Τύχωνα (+1968), πού για «εργόχειρο» του είχε τις μετάνοιες και την ευχή, συγκάτοικους αγγέλους και αγίους και τή δοξολογία αέναη, έως τή μακαρία τελευτή του- τον Γέροντα Ευλόγιο (+1948), μαθητή τού Χατζηγιώργη, πού τηρούσε το αυστηρό τυπικό τής συνεχούς νηστείας και τής αέναης προσευχής κι είχε συχνές δαιμονικές επιθέσεις· τον Γέροντα Κοσμά τον Παντοκρατορινό (+1970), πού συνδύαζε πάντοτε την εργασία με την ευχή, με δάκρυα πότιζε τον κήπο τής μονής και τής ψυχής του· τον Γέροντα Πέτρο (+1958), πού διακρινόταν για την απλότητα και την ευλάβεια του, την αδιάλειπτη προσευχή, πού τού ήταν αυτενέργητη, και πού συχνά άκουγε γλυκιές ψαλμωδίες αγγέλων και τον έλουζε το άκτιστο φως· τον Γέροντα Αυγουστίνο (+1965), πού στα τέλη του η ζωή του ήταν πλημμυρισμένη θεία οράματα, προσευχές κι αέναα δάκρυα και κατά την εκδημία του έλαμψε το πρόσωπο του· και αρκετούς άλλους. Συνέχεια