Τί σημαίνει: Μαρία – Θεοτόκος – Παναγία

e1479c60fc7d7f4f708d42f869f837c8_MΜαρία

Ασφαλώς δεν είναι γνωστό σε πολύ κόσμο το τι σημαίνει το όνομα Μαρία, και το οποίο είναι το καθ’ αυτό όνομα που της δόθηκε αρχικά, και που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη και δεν της δόθηκε τυχαία.
«Το πανσεβάσμιον και κεχαριτωμένον όνομα της Μαρίας προσφυέστατα και αρμοδιώτατα εδόθη εις την αειπάρθενον Θεοτόκον κατά πρόγνωση και βουλή Θεού, παρά του οποίου παρά του οποίου ήταν ωρισμένη να γίνη Μητέρα Αυτού.

Σημαίνει δε το όνομα Μαρία: Παντοδυναμία, τουτέστιν εκείνη η οποία ήνωσε τα δύο άκρα αντικείμενα Θεό και  άνθρωπο.

Ακόμη σημαίνει Σοφία, η οποία βρήκε τον τρόπο δια να ενώση δύο φύσεις σε μια υπόσταση, χωρίς να συγχύση τα ιδιώματα των φύσεων. Συνέχεια

Ἅγιος Ἰωαννης «Ἀρναουτογιάννης» ὁ δραγάτης ὁ Νεομάρτυρας (+1845)

 

 Ο Αλβανικής καταγωγής στρατιώτης Ιωάννης, ο επονομαζόμενος «Αρναουτογιάννης» (οι Αλβανοί στα Τούρκικα, ονομάζονται Αρναούτ), βαπτίστηκε χριστιανός, με το όνομα Ιωάννης. Βρήκε κατοικία στο χωριό Άγιος Ιωάννης Φαιστού και ζούσε βίο ευσεβή και ευλαβικό, ασκώντας το επάγγελμα του δραγάτη (του αγροφύλακα), προκειμένου να εξασφαλίζει τα προς το ζην.
Κάποιοι επαναστάτες σκότωσαν δυο Τουρκόγυφτους. Οι οθωμανοί που μισούσαν τον Ιωάννη επειδή απαρνήθηκε τη θρησκεία τους, βρήκαν την ευκαιρία να τον εκδικηθούν. Τον κατήγγειλαν στην κοσμική εξουσία της περιοχής ότι αυτός ήταν ο φονιάς των δύο Τουρκόγυφτων, κατηγορώντας τον μάλιστα ότι μετά την αλλαγή του θρησκεύματός του είχε διάθεση εξόντωσης Μουσουλμάνων. Συνέχεια

«Τό φιλανθρωπότατο ἱερό μυστήριο τῆς Μετανοίας ἤ Ἐξομολογήσεως ἀνέβλυσε ἀπό…»

  Τό φιλανθρωπότατο ἱερό μυστήριο τῆς Μετανοίας ἤ Ἐξομολογήσεως ἀνέβλυσε ἀπό τήν ἐκούσια σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ μας. Κάτω ἀπό τό πετραχήλι τοῦ ἱερέως ὁ ἄνθρωπος λαμβάνει τήν πλήρη καί οὐσιαστική συγχώρηση τῶν ὅποιων καί ὅσων ἁμαρτιῶν του. Συνέχεια

Ἡ ἀρρωστημένη θρησκευτικότητα, τό κόμπλεξ καί ἡ ἀληθινή ταπείνωση_Β΄ μέρος

 

Δ. ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ

 Ἡ ἀρρωστημένη θρησκευτικότητα, τό κόμπλεξ καί ἡ ἀληθινή ταπείνωση.

Ὁ Ὅσιος Γέροντας Πορφύριος ἔκανε πολύ ἐπιτυχημένα τήν διάκριση μεταξύ ἀληθινῆς ταπείνωσης καί συμπλέγματος κατωτερότητας.

«Κάποια βραδιά», διηγεῖται πνευματικό του παιδί, «εἴχαμε συγκεντρωθεῖ μία ὁμάδα μαζί μέ ἕναν Ἁγιορείτη. Νύχτωσε. Ὁ καιρός ἦταν ἀνταριασμένος καί ἀπειλητικός.

Ὅμως, κοντά στό Γέροντα Πορφύριο  καί γιά ὅσους ἀκόμη δέν ἦταν μαθημένοι στή σκοτεινή νύχτα τῆς φύσης, δέν ταραζότανε ἡ γαλήνη.

 Ὁ Ὅσιος Γέροντας μιλοῦσε γιά τήν διαφορά τῆς ταπεινοφροσύνης ἀπό τό πλέγμα τῆς κατωτερότητας. Συνέχεια

Ἡ μακροθυμία εἶναι ἀρετή γενναίας καί εὐγενικῆς ψυχῆς(Ἅγιος Νεκτάριος)

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Η μακροθυμία είναι αρετή γενναίας και ευγενικής ψυχής, που έχει θεμέλιο την αγάπη προς τον πλησίον. 
Η μακροθυμία είναι μεγαλοψυχία, μεγαλοφροσύνη και φίλη της πραότητας. 
Η μακροθυμία μαρτυράει καλή αγωγή ψυχής και εκδηλώνεται σαν συμπάθεια, φιλανθρωπία, μετριοφροσύνη και δικαιοσύνη. Συνέχεια

Τό «δόξα σοι ὁ Θεός» ρίχνει τούς δαίμονες στήν θάλασσα (Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης)

   

   -Γέροντα, στενοχωριέμαι γιατί έχω πολλά προβλήματα υγείας.
– Όλα να τα δέχεσαι σαν μεγάλα δώρα του Θεού. Ο Θεός δεν είναι άδικος. Στον ουρανό θα έχης πολλά να απολαύσης θα έχης σύνταξη μεγάλη, εάν δεν την μειώσης μόνη σου με τον γογγυσμό.
 – Πώς, Γέροντα, αφού τώρα δεν νιώθω μέσα μου τον ουρανό;
– Δε νιώθεις τον Ουρανό,γιατί δεν δοξολογείς τον Θεό. Όταν ο άνθρωπος κινείται στον χώρο της δοξολογίας,… χαίρεται με όλα. Υπάρχουν κοσμικοί άνθρωποι που θα μας κρίνουν εμάς τους μοναχούς. Να δήτε οι Βεδουίνοι τι ταλαιπωριά περνούν, αλλά ευχαριστούν τον Θεό και είναι χαρούμενοι! Το σιτάρι δεν το καθαρίζουν, για να βγάλουν την πέτρα, αλλά το αλέθουν όπως είναι, και το ψωμί τους είναι όλο πέτρα! Συνέχεια

Χιόνι στό κατακαλόκαιρο

 arethiotis

Του Δρ. Χαραλάμπη Μ. Μπούσια | Romfea.gr

Στὰ μέρη τοῦ Βάλτου τῆς Ἀκαρνανίας βρίσκεται ἡ Μονὴ τῆς Παναγίας τοῦ Ρέθα. Τὸν δέκατο ἔνατο αἰῶνα ἔζησε ἐδῶ ὁ Ὅσιος Γέροντας Ἄνθιμος ὁ Ἀρεθιώτης τοῦ ὁποίου ἡ προσευχὴ εἶχε μεγάλη δύναμη καὶ εἰσακουγόταν ἄμεσα ἀπὸ τὸν ἀναστημένο Θεάνθρωπο, γιὰ τὴν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς του.

Τὰ χρόνια τῆς ἡγουμενίας του τὸ Μοναστήρι ἀπειλήθηκε ἀπὸ τοὺς Τούρκους στρατιῶτες ποὺ κατέφθασαν ἐκεῖ μιὰ καλοκαιριάτικη ζεστὴ νύχτα.

Αὐτοὶ πλησίασαν τὸν Ἅγιο Ἡγούμενο καὶ τοῦ γνωστοποίησαν τὶς ἐντολὲς τῶν ἀνωτέρων τους, ποὺ ὥριζαν τὴν πυρπόληση τῆς Μονῆς. Αὐτὸς ἀκλόνητος στὴν πίστη του τοὺς ρώτησε: Συνέχεια

«Περί τοῦ δευτέρου γάμου τῶν κληρικῶν», Ἀρχ. Σαράντη Σαράντου

 Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ἀττικῆς κ. Παντελεήμονα

 «Περί τοῦ δευτέρου γάμου τῶν κληρικῶν»

Σεβασμιώτατε,

Ἀσπάζομαι εὐλαβῶς τήν Δεξιά Σας.

Τῇ εὐλογίᾳ τοῦ Πνευματικοῦ μου Πατρός, ὁ ὁποῖος τυγχάνει Πνευματικός φάρος τηλαυγής, ὀφθαλμός τῆς Ἐκκλησίας, πατέρας στοργικός, ἀσκητής, λιτός, φτωχικός, ταπεινός καί ἐλεήμων, θερμά φιλόκαλος, Σᾶς ὑποβάλλω τό παρόν ὑπόμνημά μου, ἀφοῦ κατά παραχώρηση τοῦ Παντοκράτορος Τριαδικοῦ Θεοῦ, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀνήκω, ἀνάξιος ὤν, στήν τιμιωτάτη χορεία τῶν ἐν χηρείᾳ κληρικῶν.

Ὡς κληρικός τῆς Ἁγιωτάτης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καί ὡς ἐν χηρείᾳ κληρικός Αὐτῆς αἰσθάνομαι βαρύτατα προσβεβλημένος, γιατί πληροφοροῦμαι ὅτι ἡ Σεπτή Διοίκησή μας συζητεῖ τό θέμα τοῦ γάμου τῶν ἐν χηρείᾳ κληρικῶν. Ἔχει μάλιστα συστήσει «εἰδική ἐπιτροπή» πού «μελετᾷ» τό θέμα αὐτό ὡς καί γενικότερα τό θέμα τοῦ δευτέρου γάμου τῶν κληρικῶν. Συνέχεια

«Εἶναι πολύ σπουδαία ἡ ἐργασία τοῦ πένθους. Πόσα εἶναι τά εἴδη τοῦ πένθους καί ποιά ἡ διαφορά τῶν δακρύων»,μέρος α΄

 

  ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΒ΄(32)

Τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Διαλόγου

Πέτρος: Ζητῶ, ἅγιε δέσποτα, νά μοῦ πεῖς πόσα εἶναι τά εἴδη τῆς κατάνυξης.

Γρηγόριος: Ἡ κατάνυξη, Πέτρε, ἐμφανιζεται μέ πολλές ὡραῖες μορφές. Γι᾿ αὐτό καί ὁ Ἰερεμίας λέει: «Δύο χείμαρροι νεροῦ βγῆκαν ἀπό τά μάτια μου»1. Δύο ἑπομένως εἶναι τά κυριότερα εἴδη τῆς κατάνυξης: ὅταν ἡ ψυχή διψάσει τόν Θεό, πρωτα αἰσθάνεται κατάνυξη ἀπό τόν φόβο καί ἔπειτα ἀπό τόν πόθο. Στήν ἀρχή δηλαδή λιώνει ἀπό τά δάκρυα καθώς θυμᾶται τίς ἁμαρτίες της καί φοβᾶται μήν πέσει στήν αἰώνια κόλαση ἐξαιτίας τους. Ὅταν ὅμως στενοχωρηθεῖ καί λυπηθεῖ πολύ, τότε παύει ἡ δειλία καί γεννιέται μέσα της κάποια ξενοιασιά γιά τό ὅτι θά συγχωρηθεῖ καί κάποιο θάρρος, ὁπότε ἡ ψυχή φλογίζεται ἀπό τόν πόθο τῆς οὐράνιας χαρᾶς. Συνέχεια

Ὁσία Ἰσιδώρα ἡ διά Χριστόν Σαλή, Βίος καί ἀκολουθία

Η ΟΣΙΑ ΙΣΙΔΩΡΑ Η ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΗ. ΤΙΜΑΤΑΙ ΤΗΝ 1η ΜΑΪΟΥ. ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ. Ὁ αὐτοεξεφτελισμός προσπορίζει τή Θεία Χάρη.

ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ Μονὴ τοῦ

Μεγάλου Παχωμίου στὴν Τα-

βέννησι ἔζησε ἄλλη μιὰ Μοναχή,

ἡ ᾿Ισιδώρα, ποὺ ὑποκρινόταν ὅτι

ἦταν τρελλὴ καὶ δαιμονισμένη γιὰ

χάρη τοῦ Χριστοῦ.

Τόσο πολὺ τὴ σιχάθηκαν οἱ ἄλλες, ποὺ δὲν ἔτρωγαν μαζί της,

πράγμα ποὺ ἡ ἴδια εἶχε διαλέξει. Τριγύριζε στὴν κουζίνα, ἔκανε κάθε

εἴδους ἀγγαρεία καὶ ἦταν, ὅπως λένε, τὸ σφουγγαρόπανο τοῦ Μο-

ναστηριοῦ, ἐφαρμόζοντας στὴν πράξη τὸ ρητό· «῞Οποιος ἀπὸ σᾶς

νομίζει πὼς εἶναι σοφὸς μὲ τὰ μέτρα αὐτοῦ τοῦ κόσμου, ἄς γίνει

μωρός, γιὰ νὰ γίνει πραγματικὰ σοφός».

῾Υπηρετοῦσε τὴ Μονὴ ἔχοντας δέσει στὸ κεφάλι της ἕνα κουρέλι,

ἐνῶ ὅλες οἱ ἄλλες ἔχουν κόψει σύρριζα τὰ μαλλιά τους καὶ φοροῦν

κουκοῦλλες. Συνέχεια