Περί τῆς ἐπανακομιδῆς τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ ἁγίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου

 Το σκήνωμα του αγίου Σάββα του Ηγιασμένου ενδεδυμένο με

ορθόδοξα άμφια καθ’οδόν γιά να παραδοθεί στην αντιπροσωπεία του
Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, Βενετία 1965.
Το 1965 έγινε με πανηγυρικές τελετές η επανακομιδή του ιερού λειψάνου του αγίου Σάββα του Ηγιασμένου στο μοναστήρι του. Το ιερό λείψανο το είχαν κλέψει οι σταυροφόροι της Α’ σταυροφορίας (1096 – 1099) μαζί με πολλά άλλα ιερά λείψανα και το μετέφεραν στη Βενετία όπου και το έθεσαν στον ναό του αγίου Αντωνίνου.
Εννέα αιώνες περίπου αργότερα έμελλε να επανέλθει και πάλι ο μεγάλος ασκητής της Ορθοδοξίας στο μοναστήρι που ο ίδιος έκτισε.
Πριν την παραλαβή του ιερού λειψάνου είχαν προηγηθεί μεταξύ του Πάπα της Ρώμης Παύλου ΣΤ’ και του Πατριάρχου Ιεροσολύμων Βενέδικτου συνεννοήσεις για τον καθορισμό αντιπροσωπειών, ημερομηνιών, τελετών και άλλων θεμάτων σχετικών με την παράδοση και την παραλαβή.
Από πλευράς Πατριαρχείου Ιεροσολύμων ορίσθηκε η αντιπροσωπεία στην οποία μετείχαν ο Αρχιεπίσκοπος Ιορδάνου (νυν Μητροπολίτης Καισαρείας) κ. Βασίλειος, ο Αρχιμανδρίτης Θεοδόσιος ηγούμενος της Βηθανίας, ο Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ ηγούμενος της Λαύρας και ο ιεροδιάκονος (νυν Μητροπολίτης Ναζαρέτ) κ. Κυριακός.
Ο Γέρων Σεραφείμ είχε ιδιαίτερη αγάπη και ευλάβεια στον άγιο Σάββα. Εδιηγείτο στα καλογέρια του μετά την επανακομιδή του ιερού λειψάνου τα εξής: «Ο Πάπας», έλεγε «δεν μας έδωσε το ιερό λείψανο, γιατί μας αγαπούσε, αλλά γιατί συχνά εμφανιζόταν σ’ αυτόν και τον ενοχλούσε για να επιστρέψει στο μοναστήρι του. Όταν πέθανε ο Πάπας που δεν έλαβε υπ’ όψιν του τον Άγιο, εκείνος εμφανίστηκε και πάλι στον διάδοχό του. Αλλά και στον ναό που βρισκόταν το ιερό λείψανό του θησαυρισμένο μέσα σε γυάλινη λάρνακα χτυπούσε το τζάμι, έκανε φασαρίες, τάραζε τους φύλακες και τους Λατίνους μοναχούς».

Continue reading

Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας – Τί σημαίνει ὁ ὅρος »Χριστός»;

 «Το όνομα Χριστός δεν έχει σημασία όρου, ούτε δηλώνει την ουσία κάποιου, δηλαδή τι ακριβώς είναι, όπως ακριβώς και η λέξη άνθρωπος ή ίππος ή βόδι, αλλά μάλλον φανερώνει ένα πράγμα που γίνεται σε κάποιον.

Μερικοί από τους αρχαιότερους αλείφονταν με λάδι, σύμφωνα με την αρέσκεια του Θεού την εποχή εκείνη. Η χρίση αποτελούσε και γνώρισμα της εξουσίας των βασιλέων.
Επίσης και οι προφήτες χρίονταν νοητά με το Άγιο Πνεύμα, ώστε εξαιτίας αυτού να ονομάζονται χριστοί. Ψάλλει λοιπόν ο μακάριος Δαβίδ ως εκπρόσωπος του Θεού και λέγει: «Μη άπτεσθε των χριστών μου, και εν τοις προφήταις μη πονηρεύεσθε».
Αλλά και ο προφήτης Αββακούμ λέγει: «Εξήλθες εις σωτηρίαν λαού σου, του σώσαι τους χριστούς σου».

Τι εστίν ο Χριστός

Στην περίπτωση όμως του Σωτήρα όλων μας Χριστού λέμε βέβαια ότι έγινε χρίση, αλλά χρίση ούτε συμβολική, όπως γινόταν με λάδι, ούτε όπως εκείνη που γινόταν με το προφητικό χάρισμα, αλλά ούτε και εκείνη η νοούμενη κατά την ανάδειξη κάποιου για την επιτυχή εκτέλεση κάποιου πράγματος, κάτι δηλαδή σαν εκείνο που έγινε στην περίπτωση του Κύρου, που είχε βασιλεύσει στους Πέρσες και τους Μήδους, ο οποίος εξεστράτευσε εναντίον της χώρας των Βαβυλωνίων, παρακινούμενος σ’ αυτό από τον Θεό που μπορεί να τα κάνει όλα. Continue reading

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Οἱ Εὐαγγελικοί δέν ἔχουν πνεῦμα ἀλλά οἰνόπνευμα»

  Κάποια παρέα πιστών σύχναζε σε καφενείο, όπου επίσης σύχναζε και κάποιος ευαγγελικός που τους ενοχλούσε με τις θεωρίες του. Είπαν στο Γέροντα:

– Γέροντα, στο καφενείο που πάμε έχουμε πρόβλημα.
– Τι;

Continue reading

29 Μαρτίου Συναξαριστής. Μάρκου Ἐπισκόπου, Κυρίλλου διακόνου, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ἰωνά, Βαραχησίου, Ἀβίβου, Ζανιθᾶ, Ἠλία, Λαζάρου, Μάρη, Μαρουθᾶ, Ναρσῆ, Σάββα καὶ Σιμιάθου, Εὐσταθίου Ὁμολογητῆ, Διαδόχου Ἐπισκόπου, Ἠσυχίου Σιναΐτου, τῶν Ὁσίων Μάρκου, Ἰωνὰ καὶ Βάσσου, Ἐφραὶμ Ἀρχιεπισκόπου

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος Ἐπίσκοπος Ἀρεθουσίων

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Κωνσταντίου (337-361 μ.Χ.). Ἦταν Ἐπίσκοπος Ἀρεθουσίων. Τὸ ἔτος 341 μ.Χ. συμμετεῖχε στὴν Σύνοδο τῆς Ἀντιόχειας. Στὰ Πρακτικὰ μάλιστα αὐτῆς, διασῴζεται «Ἔκθεσις Πίστεως Μάρκου Ἀρεθουσίων».
Τὸ ἑπόμενο ἔτος συμμετεῖχε στὴν ἀντιπροσωπεία Ἐπισκόπων, ἡ ὁποία μετέβη στὰ Τρέβηρα γιὰ νὰ συναντήσει τὸν αὐτοκράτορα Κώνσταντα. Τὸ ἔτος 343 μ.Χ. ἔλαβε μέρος στὴν Σύνοδο τῆς Φιλιππουπόλεως καὶ τὸ ἔτος 351 μ.Χ. στὴν Σύνοδο τοῦ Σιρμίου, ἡ ὁποία καταδίκασε τὸν Φωτεινό, Ἐπίσκοπο Σιρμίου, ὡς ὀπαδὸ τοῦ αἱρετικοῦ Ἐπισκόπου Ἀγκύρας, Μαρκέλλου.
Τὸν συναντᾶμε, ἐπίσης, στὴν Σύνοδο τῆς Σελευκείας  τῆς Ἰσαυρίας, τὸ ἔτος 358 μ.Χ.
Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ἀναδείχθηκε μεγάλος διώκτης τῆς εἰδωλολατρίας καὶ ὁδήγησε μὲ τὸν φιλόθεο βίο καὶ τὸ εὐαγγελικὸ κήρυγμά του πολλοὺς Ἐθνικοὺς στὴν ἀληθινὴ πίστη. Μὲ τὴν προτροπή του δὲ οἱ Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι προέρχονταν ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν Ἐθνικῶν, γκρέμισαν ἕναν εἰδωλολατρικὸ ναό.
Ὁ αὐτοκράτορας Ἰουλιανὸς ὁ Παραβάτης ἀπαιτοῦσε ἀπὸ τὸν Ἅγιο ἢ νὰ δώσει ἀποζημίωση γιὰ τὸν κατεστραμμένο ναὸ ἢ νὰ τὸν ξαναοικοδομήσει. Γι’ αὐτό, ὅταν πληροφορήθηκε τὴν σύλληψη πολλῶν Χριστιανῶν γιὰ τὸ συγκεκριμένο γεγονός, παρουσιάσθηκε μόνος του στὶς ἀρχὲς ποὺ τὸν καταδίωκαν, τὸ 363 μ.Χ. Continue reading

Κεφ. 33. Γεροντικό. Περί ὑπακοῆς – ὑποταγῆς, 3ο Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Κεφ. 33. Γεροντικό. Περί ὑπακοῆς – ὑποταγῆς, 3ο Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 18-3-2017 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι)
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

«Πρόσεχε μή σέ ἐξαπατήσει ὁ πονηρός μέ καμία ὁπτασία, ὅταν πηγαίνεις γιά προσευχή. Nά παρακαλεῖς τόν Θεό νά σέ φωτίσει καί νά διώξει τόν πλάνο ἀπό σένα. Διότι ἐφόσον ἐσύ θά κάμεις μέ θέρμη προσευχή δέν θά παραμείνουν τά σκυλιά…»

 Η πλάνη είναι η εξαπάτηση, η παραπλάνηση,

η αστοχία στα πνευματικά. 

Είναι όπλο του εχθρού της ψυχής, και έχει διάφορες μορφές, όπως η πλάνη της αμαρτίας, η πλάνη στα δογματικά, η πλάνη στις πνευματικές εμπειρίες κ.α. 

Στο παρόν άρθρο, θα ασχοληθούμε περιληπτικά με την πλάνη στις πνευματικές εμπειρίες. Και θα ασχοληθούμε με αυτήν την συγκεκριμένη μορφή πλάνης, διότι ακούμε πολλές φορές από συνανθρώπους μας που πιστεύουν σε αιρετικά δόγματα να λένε ότι έχουν πνευματικές εμπειρίες με τον Θεό. 

Είναι η εμπειρία από μόνη της ασφαλής οδηγός προς την αλήθεια;  

Η Εκκλησία δεν αρνείται την κατά Θεό εμπειρία όπως κάνουν μερικές ομάδες του προτεσταντισμού, αλλά από την άλλη μεριά δεν δέχεται όλες τις εμπειρίες που δέχονται κάποιες άλλες χωρίς διάκριση. 

Continue reading

«Τόν ἔσωσε ἡ Ἁγία Παρασκευή. …. “ἁγία Παρασκευή, ὁ Ἰάκωβος εἶμαι”.»

Αποτέλεσμα εικόνας για ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ Γέρων Ἰάκωβος Τσαλίκης

Γερμανοί ἀπό τό χωριό μέ πήγανε στό δάσος ἐκεῖ νά μέ σκοτώσουν καί πῆραν καί τόν ἀδελφό μου, ἤμασταν (τότε) στό ἀμπέλι μας καί περάσαμε ἀπό ἕνα ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς πού ἔχουμε ἐκεῖ στό χωριό μας καί ἔκανα τόν σταυρό μου καί λέω:

«Ἁγία μου Παρασκευή, ἐγώ ἀπό παιδί ἐρχόμουνα καί σέ εὐλαβούμουνα πολύ”, τήν νύχτα περνοῦσα στίς 02:00΄ ἡ ὥρα καί ἔλεγα, “ἁγία Παρασκευή, ὁ Ἰάκωβος εἶμαι”. Εἶχα τόση εὐλάβεια, μέ συγχωρεῖτε, νά καθόμουν μιά μέρα στήν ἐκκλησία, δέν κουραζόμουνα, μοῦ ἔφτανε νά ἀνάβω τά καντηλάκια, νά προσεύχωμαι, νά θυμιάζω καί νά βλέπω τήν ἁγία Παρασκευή. Πολλές φορές ἤταν ζωντανή ἡ Χάρη της, βέβαια ἐγώ φοβόμουν καί ἔλεγα:Νά μήν παρουσιαστῆς μπροστά μου σάν γυναῖκα ὅπως εἶσαι, ἀλλά νά ᾿δῶ τήν σκιά σου”. Continue reading

Ὅπως εἶδα καί ἐγώ τήν ὥρα τῆς ἐγχειρήσεώς μου. Μέ φρουροῦσαν ὁ Ἄγγελος φύλακας καί ὁ Ἄγγελος τοῦ Σχήματός μου.Ἦρθαν καί οἱ δύο πιασμένοι ἀπ’ τό χεράκι καί μέ κοιτοῦσαν. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Θεός χαριτώνει τον άνθρωπο της προσευχής καί τον κάνει νά προσέχη τους τρόπους του καί τη ζωή του. Αν κυνηγήσουμε τήν προσευχή, δι’ ευχών του Γέροντος, θά δούμε πνευματικές καταστάσεις μέσα στήν ψυχή μας καί ο Χριστός μας θά μάς γίνει χειραγωγός. Λέμε: «Αισθάνομαι εξάντλησι, δέν μπορώ, αισθάνομαι αυτό, αισθάνομαι εκείνο». Τίς οίδε πώς θά ενεργήση η Χάρις του Θεού, όταν κάνης υπακοή;
Αν σε σταυρώση ο Προεστώς, πήγαινε καί θά πετάς, θά βαδίζης ακόμη καί μέσα στή θάλασσα. «Ετσι η Χάρις του Θεού δίνεται στον Προεστώτα καί ό,τι παρακαλάει, ο Θεός του τό δίνη, ας είναι καί ανάξιος, ας είναι αμαρτωλός καί βρώμικος. Ο Θεός του δίνει Χάρι μόνο καί μόνο γιά νά ποιμάνη τίς ψυχές. Νά προσπαθούμε νά κάνουμε τό θέλημα του Θεού. Τά χέρια μας, τά πόδια μας νά εργάζωνται, ο νους μας καί τό στόμα νά εργάζωνται. Νά προσέχουμε τήν αμέλεια, γιατί είναι πολύ φοβερό πάθος.Η Χάρις του Θεού κάνει τον άνθρωπο νά πετάη. Δέν θά μάς άφήση ο Θεός. Μερικές φορές νομίζουμε ότι μάς έγκατέλειψε, ότι δέν μάς αγαπάει, δέν μάς σκέπτεται- όμως ο Θεός μάς έχει απέραντη αγάπη, μάς σκέπτεται καί βλέπει πώς εμείς κοπιάζουμε γιά τήν αγάπη του Χριστού. Continue reading

Αἱρέσεις – Οἰκουμενισμός. Οἱ διαθρησκειακὲς ἐκδηλώσεις καὶ ἡ παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας (Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης †8/6/2014)

Αἱρέσεις – Οἰκουμενισμός
Οἱ διαθρησκειακὲς ἐκδηλώσεις καὶ ἡ παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας
 
τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γεωργίου, Προηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους †8/6/2014
 
Ἡ ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Πατέρων. Γι᾿ αὐτὸ στὴν Ἐκκλησία μας δὲν αὐτοσχεδιάζουμε οὔτε ἀκολουθοῦμε τὸν λογισμό μας, ἀλλὰ «ἐπόμεθα τοῖς θείοις Πατράσιν» (Δ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος), ὅπως καὶ ἐκεῖνοι ἤποντο τοῖς ἁγίοις Ἀποστόλοις καὶ Προφήταις.
Θὰ πρέπη λοιπὸν καὶ στὸ θέμα τῶν διαθρησκειακῶν σχέσεων καὶ ἐκδηλώσεων νὰ ἀκολουθοῦμε τοὺς Προφήτας, τοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς Πατέρας. Ὅπως διδάσκει καὶ ὁ ἱερὸς Ἰωσὴφ Βρυέννιος: « Ἀμήχανον ἄλλως τὴν ἀλήθειαν γνῶναι ἢ θεολογίας ἅπτεσθαι μὴ τοῖς ἁγίοις ἑπόμενον».
Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ κήρυγμα τῶν Προφητῶν ἦταν κήρυγμα ἀνενδότου καὶ ἀνυποχωρήτου ἀγῶνος κατὰ κάθε μορφῆς ἀναμίξεως ἢ θρησκευτικοῦ συγχρωτισμοῦ μὲ τοὺς περιβάλλοντας τότε τὸν Ἰσραὴλ εἰδωλολατρικοὺς λαούς. Continue reading

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: «Μόνον ἡ χαρά πού προέρχεται ἀπό τόν Θεό εἶναι γνήσια καί εἰλικρινής. Δόξες καί χρήματα, ὅλα εἶναι ψεύτικα»

* Ας εννοήσουμε το σύντομο της ζωής μας και ας δουλεύσουμε τον Θεό, με αγάπη, με προθυμία και με ταπείνωσι.

* Καμμιά χαρά κοσμική δεν μένει χωρίς μεταμέλεια. Μόνον η χαρά που προέρχεται από τον Θεό είναι γνήσια και ειλικρινής. Δόξες και χρήματα, όλα είναι ψεύτικα. Όλα αυτά ο θάνατος τα βάζει στην αρμόζουσα θέσι τους.
* Ποιος μετενόησε και δεν σώθηκε; ποιος είπε το ημάρτησα και δεν συγχωρήθηκε; ποιος έπεσε και εζήτησε βοήθεια και δεν σηκώθηκε; ποιος έκλαυσε και δεν παρηγορήθηκε από τον Θεό;
* «Ημάρτηκα», είπεν ο άνθρωπος; ευθύς ο Θεός συγχωρεί· παραβλέπει ο Κύριος το αμάρτημά σου.
Ο άγιος Αυγουστίνος πόσον ελύπησε την αγία εκείνη μητέρα του! Και όμως κατόπιν εις ποίαν αγιότητα και έρωτα Θεού έφθασε!
 Με την μετάνοια όλα διορθώνονται. Ουδέν υπάρχει, το οποίον να νικά την ευσπλαχνία του Θεού. «Και τον πρώτον ελεεί και τον έσχατον θεραπεύει· κακείνω δίδωσι, και των άλλων χαρίζεται». Όλα η αγάπη του Θεού τα σκεπάζει και τα διορθώνει. Ουδείς αναμάρτητος, ειμή εις ο Θεός….
* Εν όψει των κρισίμων στιγμών που διερχόμεθα, θα πρέπη να ετοιμαζώμεθα ιδιαίτερα με την εξομολόγησι. Η Εκκλησία μας παραδέχεται τρία βαπτίσματα. Το κανονικό βάπτισμα, της μετανοίας και του μαρτυρίου. Continue reading