«Γιά τό φόβο τῆς μελλούσης κολάσεως καί ὅτι πρέπει ἐκεῖνος πού θέλει νά σωθεῖ ποτέ νά μήν ἀμελεῖ τή σωτηρία του» μέρος β΄ (τελευταῖο)

 

 Ἀββᾶ Δωροθέου ἔργα ἀσκητικά

ΙΒ΄ Διδασκαλία

  ΓΙΑ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΗΣ ΜΕΛΛΟΥΣΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ ΚΑΙ

 ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΠΟΤΕ

 ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΕΛΕΙ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ

 Πρέπει λοιπόν ν᾿ ἀγωνιστεῖ κανείς, ὅπως εἶπα, ὄχι μόνο ἐνάντια στίς κακές συνήθειες καί τά πάθη, ἀλλά καί ἐνάντια στίς αἰτίες πού τά προκαλοῦν καί πού εἶναι οἱ ρίζες τους. Ἄν δέν βγοῦν οἱ ρίζες, θά ξαναφυτρώσουν τ᾿ ἀγκάθια. Γιατί ὑπάρχουν μερικά πάθη πού, ἄν κόψει κανείς τίς αἰτίες τους, τ᾿ ἀποδυναμώνει. Ὅπως ὁ φθόνος. Ἀπό μόνος του δέν εἶναι τίποτα, ἀλλά ἔχει πολλές αἰτίες. Μιά ἀπ᾿ αὐτές εἶναι ἡ φιλοδοξία – γιατί θέλοντας νά δοξασθεῖ κανείς, φθονεῖ ὅποιον δοξάζεται ἤ ὅποιον προτιμᾶται. Παρόμοια καί ἡ ὀργή προέρχεται καί ἀπό πολλά ἄλλα αἴτια ἀλλά περισσότερο ἀπό τή φιληδονία. Αὐτό διηγεῖται κάποιος γιά ἕναν ἅγιο ὅτι ἔλεγε:

«Γι᾿ αὐτό ἀρνοῦμαι τίς ἡδονές, γιά νά κόψω τίς αἰτίες τοῦ θυμοῦ»1.

Καί ὅλοι οἱ Πατέρες λένε ὅτι κάθε πάθος γεννιέται ἀπ᾿ αὐτά τά τρία βασικά πάθη, τῆς φιλοδοξίας, τῆς φιλαργυρίας καί τῆς φιληδονίας2, ὅπως μέ διάφορους τρόπους σᾶς ἔχω πεῖ. Συνέχεια

Μήπως δίκαια κατηγορήθηκε ὁ Μελέτιος Μεταξάκης γιά ἐκπτώσεις στήν Ὀρθοδοξία; Πῶς συμπεριφέρθηκε πρός τόν Ἅγ. Νεκτάριο;

 

 Θέματα ανάρτησης: Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης, Οικουμενισμός, Μασονία, Άγιος Νεκτάριος, Ορθόδοξος Μοναχισμός
Δεν πέρασαν πολλές μέρες από τη γιορτή του Αγίου Νεκτάριου, «του Αγίου του αιώνα μας» όπως καθιερώθηκε να λέγεται.
Προβάλλει ο Άγιος ως υπόδειγμα καρτερίας, υπομονής, σιωπής και ταπείνωσης.
Το γόνο της Συληβρίας και τον έφορον της Αίγινας, τον αστέρα της Ορθοδοξίας τον νεόφωτον τιμήσαμε όπως ο Θεός ο καρδιογνώστης γνωρίζει να δοξάζει και να στεφανώνει τους Αγίους του κατά τα έργα τους.

Ο πονέμενος Άγιος της Αίγινας ο συκοφαντημένος και αποδιωγμένος από το εκκοσμικευμένο φρόνημα Ιεραρχών και λαϊκών αναστήλωνε το γυναικείο μοναστήρι στην Αίγινα της Ζωοδόχου Πηγής, όταν τον επισκέφτηκε ο τότε Πατριάρχης Μεταξάκης Μελέτιος.

 Ο Πατριάρχης τετυφωμένος από του κόσμου το φρόνημα και τις νεοεισαχθείσες αντιλήψεις των ασθενούντων Δυτικών έλεγξε τον Άγιο και τον αποπήρε για το έργο της αναστήλωσης του μοναστηριού που επρόκειτο να δοξάσει τον Άγιο και μαζί το νησί της Αίγινας ως άξιο προσκύνημα παρηγοριάς και θαυμαστών επεμβάσεων στον κάθε πονεμένο.
«Η Αίγινα θα γινόταν το Άγιο Όρος των μοναζουσών» όπως προέβλεψε ο Άγιος.
«Εξωκλιματικός» δεσπότης ο Άγιος Νεκτάριος, συνέχιζε να πορεύεται στο πνεύμα της Ορθοδοξίας το φιλομόναχο και ησυχαστικό που είναι η ρίζα της Παράδοσης μας. Συνέχεια

Γιά ὅλα νά λέτε: «Δόξα σοι, Κύριε!»

 

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Τα βάσανα σας είναι πολλά.
Τα χτυπήματα πέφτουν επάνω σας αδυσώπητα απ’ όλες τις μεριές. Αλλά μην απελπίζεστε.

Δοκιμασίες είναι, που σας βρίσκουν με παραχώρηση του φιλάνθρωπου Θεού, για να καθαριστείτε από τα πάθη και τις αδυναμίες σας.

Παραδώστε, λοιπόν, τον εαυτό σας στα χέρια Του με εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά και ευγνωμοσύνη.

Μη θυμώνετε, μη δυσφορείτε, μην τα βάζετε με κανέναν άνθρωπο. Αφήστε τους ελεύθερους να επιτελούν επάνω σας και μέσα σας το εργο της πρόνοιας του Κυρίου, που, αποβλέποντας στη σωτηρία σας, πασχίζει να βγάλει από την καρδιά σας κάθε ακαθαρσία. Συνέχεια

«Έ, ὁ πνευματικός ἄνθρωπος μπορεῖ ἀπό τήν καρέκλα, πού κάθεται νά ἐπισκέπτεται τούς ἔχοντας ἀνάγκη καί νά βοηθᾶ»,γέρων Τιμόθεος Τζαννής ὁ πνευματικός

 

    Κάποια μητέρα είχε στο νοσοκομείο άρρωστο σοβαρά το παιδί της. Το είχαν βάλει χειρουργείο και ‘κείνη αγωνιούσε απ ‘έξω. Κάποια στιγμή, βλέπει και περνάει ένας ιερέας. Εκείνη, έτρεξε, τον παρακάλεσε να προσευχηθεί για το παιδί της. Πήγε να τού δώση κάποια χρήματα. Πριν προλάβει να του πει το όνομα τού παιδιού της της λέει: «Δεν χρειάζονται τά χρήματα, να, δώσε τα σέ ‘κείνη τη φτωχή, πού τά έχει ανάγκη• υπέρ υγείας Μιχαήλ».
-        Από πού είστε Πάτερ;
-        Από τούς Αγίους Θεοδώρους. Συνέχεια

Ἀρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Εὐρωπαϊκός Πολιτισμός καί Ὀρθόδοξη Ἀλήθεια

 

Ευρωπαϊκός Πολιτισμός και Ορθόδοξη Αλήθεια

 Ὑπὸ τοῦ Ἀρχιμανδρίτου κ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν – Δρος Θεολογίας
 
Το σύνολο των υλικών και πνευματικών φαινομένων, αλλά και των επιτευγμάτων, τα οποία χαρακτηρίζουν ένα έθνος συνιστούν τον πολιτισμό του. Ολοι οι πολιτισμοί κέντρο είχαν και έχουν τον άνθρωπο. Ο Πλάτων στον «Θεαίτητο» λέγει: «Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπον είναι, των μεν όντων ως έστι, των δε μη όντων ως ουκ έστιν» (J. Burnet, Clarendon Press, Oxford 1967, 152a2-3).
O ευρωπαϊκός πολιτισμός αρχίζει με το «cogito ergo sum», σκέπτομαι άρα υπάρχω, του Ντεκάρτ (17ος αι.). Στο θεμέλιο αυτό στηρίχθηκε, δυστυχώς, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός. Ο εμπαθής άνθρωπος θεωρήθηκε ο δημιουργός και δοτήρας όλων των αξιών. Για τον λόγο αυτό ο πολιτισμός αναπτύσσεται πάνω στη βάση των ανθρωπίνων εμπαθών αφηρημένων εννοιών και της ασύδοτης από κάθε άποψη τεχνολογικής ανάπτυξης. Έτσι καταλήγει ο σημερινός άνθρωπος του πολιτισμού αυτού στο νιτσεϊκό συμπέρασμα ότι ο Θεός «απέθανε» και πλέον θα μείνει για πάντα «νεκρός» (Νίτσε, «Τάδε έφη Ζαρατούστρα», Παγκόσμια Λογοτεχνία 1989, σελ. 25). Συνέχεια

«Καλύτερα νά λυπήσης τόν Θεό, παρά τόν Γέροντά σου καί τήν Γερόντισσά σου»

 

 Διδαχές τῆς ἀείμνηστης Γερόντισσας Μακρίνας

 Ἰούλιος 1984

 Θά σᾶς πῶ γιά ἕνα παππούλη πού γνώρισα στήν Ἀθήνα προπολεμικά. Ὅταν ἔκανε Εἴσοδο (στήν Θεία Λειτουργία), ἔσκυβε τόσο, σάν νά εἶχε στήν πλάτη του τόν Χριστό. Ἔτσι Τόν αἰσθανότανε, ὅτι Τόν εἶχε στήν πλάτη του. Ὅπως σκύβουν οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι στήν τοιχογραφία τῆς Θείας Λειτουργίας μέσα στό ἱερό, ἔτσι κι αὐτός, πήγαινε σκυφτά. Ἔλεγες, τώρα θά πέση, καί δέν ἔπεφτε. Ὅταν ἔλεγε τό «Πάντων ἡμῶν», πήγαινε σιγά-σιγά σάν χελώνα· τί ἔβλεπε! Τί γινόταν μέσα στό Ἱερό, τί Χάρι, τί συνομιλία θά εἶχε μέ τούς Ἀγγέλους καί τούς Ἀρχαγγέλους, πόση Χάρι αἰσθανόταν μέσα του! Τήν ὥρα πού ἔλεγε: «Λάβετε φάγετε», «ἰδού προσέρχομαι…» καί ἑτοιμαζόταν νά κοινωνήση, ἔκανε πόση ὥρα νά τελειώση τό Θεῖο Μυστήριο! Οἱ ἄνθρωποι ἔξω περίμεναν, περίμεναν γιά νά συνεχίση. Ὅταν πήγαιναν νά λειτουργηθοῦν, ἑτοίμαζαν τό φαγητό τους ἀποβραδίς, γιατί τό πρωΐ ἦταν «ἀτελείωτη» ἡ Θεία Λειτουργία. Παρ᾿ ὅλο πού ἀργοῦσε, οἱ ἄνθρωποι πήγαιναν νά λειτουργηθοῦν. Πολύ ἀλλοιωμένοι στά πρόσωπά τους, τόση «εὐχή», εἶχαν, τόση ἀγαλλίασι ἔνοιωθαν μέσα στήν ψυχή τους. Αὐτός ὁ παπᾶς ἔτρωγε τρεῖς φορές τήν ἑβδομάδα, μέρα παρά μέρα καί παξιμάδιζε· τόν συντηροῦσε ἡ Θεία Μετάληψις. Πολύ ἅγιος ἄνθρωπος, ἔχει κοιμηθῆ. Καί μοῦ ἔλεγε, πῶς ἔβλεπε τό Θεῖο Μυστήριο, τά πολυόμματα Χερουβείμ, τά ἑξαπτέρυγα Σεραφείμ. Ὅταν ἔλεγε: Συνέχεια

Ἀρχιμ. Ἀρσένιος Κατερέλος, Πνευματικές συνταγές – Παρενέργειες

Γέρων Παΐσιος

S.O.S. – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ – ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ
Ὅταν κάποιος Γέροντας, ὄντως ἐνάρετος, φωτισμένος, ἴσως καί χαρισματοῦχος, πῆ σέ κάποιον πού τόν ἐρωτᾶ κάποια φρᾶσι, ἤ δώση κάποια συμβουλή, κλπ., δέν σημαίνει ὅτι πάντα αὐτή ἡ ἀπόκρισις θά ἰσχύη ἐπ᾽ ἀόριστον. Γενικά, οἱ πνευματικές συνταγές ἀπό μακρυά, χωρίς δηλαδή παρακολούθησι, κάποιες φορές, ὄχι μόνον δέν εἶναι ἐγγυημένες, ἀλλά ἠμπορεῖ νά εἶναι ἀπό ἐπισφαλεῖς ἕως καί ὀλέθριες.
Ὁ Γέροντας Παΐσιος πολλές φορές ἐτόνιζε, ὅτι ἀπό μακρυά καλύτερα εἶναι νά ζητοῦμε προσευχή παρά πνευματικές συνταγές.
Ὅπως πάλι, ἄν κάποιος Γέροντας, ἔστω ἔμπειρος καί σοφός, δώση καλές συστάσεις γιά κάποιον ρασοφόρο ἤ λαϊκό, αὐτό δέν ἐξασφαλίζει οὔτε ἐγγυᾶται, ὅτι ὁ ἐπαινεθείς διά βίου θά πράττη καί θά φρονῆ πάντοτε σωστά. Συνέχεια

6+1 μύθοι γιά τά ἀντιβιοτικά

Τα αντιβιοτικά σώζουν εκατομμύρια ζωές καταπολεμώντας λοιμώξεις οι οποίες είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν με άλλον τρόπο. Ωστόσο, δεν είναι κατάλληλα για όλες τις λοιμώξεις, ενώ η λανθασμένη χρήση τους προκαλεί απειλητικά προβλήματα στην υγεία. Με τη βοήθεια της καθηγήτριας Παθολογίας και Λοιμώξεων Ελένης Γιαμαρέλλου, προέδρου της Ελληνικής Εταιρείας Χημειοθεραπείας, «ΤΑ ΝΕΑ» ξεδιαλύνουν επτά μύθους για τα αντιβιοτικά και εξηγούν τι κινδύνους κρύβει η επίμονη υιοθέτησή τους.

Μύθος 1ος. Είναι κατάλληλα για το συνάχι και τον πυρετό.Δεν είναι, διότι θεραπεύουν τις λοιμώξεις που οφείλονται σε μικρόβια και όχι σε ιούς, συνεπώς είναι παντελώς άχρηστα για τη γρίπη και τα κρυολογήματα (ή ιώσεις, όπως πολλοί τα αποκαλούν). Πώς μπορεί να καταλάβει κάποιος αν έχει αρρωστήσει από ιό ή όχι; Η απόδειξη είναι το συνάχι: προκαλείται μόνο από ιούς (το γενικό σύνθημα είναι «Βήχας, πονόλαιμος, συνάχι; Ιός είναι, θα περάσει»).

Μύθος 2ος. Μπορούν να δράσουν προληπτικά. Συνέχεια

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Ἅγιος Κλήμης Ρώμης: Ὁ Μεγάλος Ἀποστολικός Πατέρας

 

  ΑΓΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ ΡΩΜΗΣ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

 
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
 
      Μια κατηγορία Πατέρων της Εκκλησίας μας ονομάζονται «Αποστολικοί». Πρόκειται για τους μαθητές και διαδόχους των Αγίων Αποστόλων, οι οποίοι παρέλαβαν την αγία μας πίστη από αυτούς. Ένας από αυτούς, υπήρξε ο άγιος Κλήμης, ο Ιερομάρτυρας και τρίτος Επίσκοπος Ρώμης.
       Καταγόταν από τη Ρώμη και έζησε στα τέλη του 1ου μ. Χ. αιώνα και έδρασε στα χρόνια που βασίλευσαν οι αυτοκράτορες:  Δομετιανός (81-96),  Νέρβας (96-98) και Τραϊανός (98-117). Είχε κατά την παράδοση βασιλική καταγωγή. Οι γονείς του ονομαζόταν Φαύστος και Ματθιδία. Χάρις στην ευγενή καταγωγή του και την οικονομική άνεση της οικογένειάς του έκαμε λαμπρές σπουδές. Έμαθε την ελληνική γλώσσα, γενόμενος έτσι και κοινωνός της ελληνικής παιδείας και φιλοσοφίας. Μάλιστα η πολυμάθειά του και η φιλοσοφική του κατάρτιση είναι έκδηλη στα συγγράμματά του. Συνέχεια

Νά μήν παρακαλᾶς…..

 

«Να μην παρακαλάς τον Θεό να σου πάρει 
τις διάφορες αρρώστιες 
ούτε να τον εκβιάζεις στην προσευχή σου
 γι΄αυτές αλλά να τις υπομένεις 
με πολλή υπομονή και καρτερικότητα
 και θα δεις πόσο θα ωφελείσαι».

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ
 
http://agiopneymatika.blogspot.gr/2014/11/blog-post_17.html