El Evangelio de San Juan Capítulo 16

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

El Evangelio de San Juan

Capítulo 16

(En letra normal traducción más literal del texto original en griego clásico y en letra cursiva en griego moderno ampliando un poco el sentido de cada frase, por memorable Panagiotis Trémpelas, teólogo y catedrático, cualquier error por favor avisarnos).


1-15 Testimonio y obra del Paráclitos. 16-19 La última despedida. 20-33 La tristeza se convertirá en alegría.

1 Estas cosas os he hablado para que no os escandalicéis.

1. Os he dicho estas cosas para que no os escandalicéis y deprimáis a causa del odio que muestra el mundo contra mí, debilitando vuestra fe hacia mí.

2 Os expulsarán de las sinagogas como heréticos; más aún, se acerca la hora en que cualquiera que os mate, pensará que con ello rinde culto y servicio a Dios. Συνέχεια

Νικηφόρος ὁ Μονάζων: Λόγος γιά τή νήψη καί τή φύλαξη τῆς καρδιᾶς

Όσοι επιθυμείτε σφοδρά ν’ αξιωθείτε τη μεγαλόπρεπη θεϊκή φωτοφάνεια του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού· όσοι θέλετε να δεχθείτε με αίσθηση μέσα στην καρδιά σας το υπερουράνιο πυρ· όσοι σπεύδετε να επιτύχετε τη συμφιλίωση σας με το Θεό, να τη ζήσετε και να την αισθανθείτε· όσοι απορρίψατε όλα τα πράγματα του κόσμου, για να βρείτε και να αποκτήσετε το θησαυρό που είναι κρυμμένος στον αγρό των καρδιών σας·

όσοι θέλετε ν’ ανάψουν ολόλαμπρες οι λαμπάδες των ψυχών σας από αυτόν τον κόσμο κι έτσι απαρνηθήκατε όλα τα παρόντα· όσοι θέλετε να γνωρίσετε και ν’ αποκτήσετε με πείρα τη βασιλεία των ουρανών που είναι μέσα σας, ελάτε να σας εκθέσω την επιστήμη, ή μάλλον τη μέθοδο, της αιώνιας, ή καλύτερα της ουράνιας ζωής.
Η επιστήμη αυτή εισάγει χωρίς κόπο και ιδρώτα τον εργάτη της στο λιμάνι της απάθειας, και δε διατρέχει κανένα κίνδυνο ταραχής ή πλάνης από τους δαίμονες. Τέτοιος φόβος υπάρχει τότε μόνον, όταν λόγω παρακοής ζούμε έξω και μακριά από τη ζωή που σας προτείνω, όπως παλιά ο Αδάμ, που αψήφησε εντελώς την εντολή του Θεού, έπιασε φιλία με το φίδι θεωρώντας το αξιόπιστο, κι έτσι έφαγε κατά κόρον από τον καρπό της απάτης κι έριξε αξιοθρήνητα τον εαυτό του κι όλους τους απο-γόνους του στον πυθμένα του θανάτου, του σκότους και της διαφθοράς. Συνέχεια

Περιμένοντας τά Χριστούγεννα

   

…Ἡ ἀπομάκρυνση τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὸν Δημιουργό του εἶχε δυσάρεστες συνέπειες στὴ ζωή του. Ὅμως ὁ Θεὸς δὲν ἐγκατέλειψε τὸ πλάσμα του. Στὸν κατάλληλο χρόνο στέλνει στὴ γῆ τὸν μονογενῆ του Υἱὸ, γιὰ νὰ σώσει τὸν κόσμο καὶ τὸν ἄνθρωπο. «Ὁ Θεὸς ἐπὶ γῆς ὤφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη» (Βαρούχ, γ´ 38). Ὁ ἀόρατος γίνεται ὁρατός, ὁ ἀπρόσιτος προσιτός, ὁ Θεὸς μαζὶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Μέγα καὶ παράδοξον τὸ μυστήριον. Ἦλθε στὴ γῆ ὄχι ὅπως αὐτὸς μποροῦσε, ἀλλὰ ὅπως ἐμεῖς μπορούσαμε νὰ τὸν δοῦμε καὶ νὰ τὸν καταλάβουμε.
Γι᾿ αὐτὸ ἔγινε ἄνθρωπος μὲ σάρκα γιὰ νὰ ἐπικοινωνήσει καλύτερα μὲ μᾶς. Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος τονίζει χαρακτηριστικὰ : «Πῶς ἔγινε τοῦτο τὸ ἐκπληκτικὸ καὶ ἀξιοθαύμαστο; Συνέχεια

«Τί οὐράνια πράγματα εἶναι ἐτοῦτα ποὺ μᾶς δωρίζει ὁ Θεός;

Ἤμουν θλιμμένος μετὰ ἀπὸ πρόσφατο θάνατο προσφιλοῦς μου προσώπου. Σκεπτόμουν γιὰ μέρες τὸ θέαμα τοῦ ἐνταφιασμοῦ. Τὴν κάλυψη τοῦ νεκροῦ μὲ τὰ χώματα καὶ τὴν ἐπακόλουθη σήψη τοῦ σώματος. Πῶς θὰ ἦταν ὁ ἄνθρωπος, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ πτώση τῶν πρωτοπλάστων; Διαρκὴς χαρά, κανένα ἐρώτημα γιὰ τὴν αἰώνια μακαριότητά μας. Τώρα «σκωλήκων βρώμα καὶ δυσωδία». Ἐπάνω σ᾿ αὐτὲς τὶς μελαγχολικὲς σκέψεις μὲ πέτυχε ὁ παππούλης μ’ ἕνα τηλεφώνημά του. – Γιωργάκη, κάνεις ἰατρεῖο αὐτὴ τὴν ὥρα; – Ὄχι, Γέροντα, τελείωσα. – Ἄνοιξε τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο στὸ Ε΄ Κεφάλαιο, στίχος 24 εἶναι τὸ Εὐαγγέλιο ποὺ διαβάζουμε στὶς κηδεῖες καὶ διάβασέ το ἀργά. Ἄρχισα νὰ διαβάζω: «Ἀμήν, Ἀμήν, λέγω ὑμῖν ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν». Μὲ διέκοψε ἀπότομα: Συνέχεια

Ὁ Ἅγιος Διονύσιος ἐμπόδισε νὰ γίνει δέηση γιὰ προτεστάντη!

 

 Σὲ ἀντιδιαστολὴ μὲ τοὺς αἱρετίζοντες οἰκουμενιστὲς οἱ ὁποῖοι δὲν διστάζουν «εὐκαίρως ἀκαίρως» νὰ τελοῦν συμπροσευχὲς μὲ αἱρετικούς, ὁ Ἅγιος Διονύσιος Αἰγίνης ὁ ἐν Ζακύνθῳ φαίνεται νὰ ἔχει διαφορετικὴ ἄποψη! Ἐμεῖς φυσικὰ θὰ πορευθοῦμε στὰ βήματα τοῦ Ἁγίου…
Τὸ 1820 στὶς 17 Δεκεμβρίου, ἐγίνετο ἡ περιφορὰ τοῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου μέσα στὴν πόλιν τῆς Ζακύνθου. Ἔπρεπε νὰ περάσῃ κοντὰ ἀπὸ τὴν πλατεία τῶν Ἁγίων Πάντων, ὅπου ὑπῆρχε τὸ ἄγαλμα τοῦ Ἄγγλου ἀρμοστοῦ Θωμᾶ Μέλταν. Θὰ ἐγίνοντο τὰ ἀποκαλυπτήρια. Ἐπρόκειτο ἐκεῖ γι᾿ αὐτὸν τὸν Προτεστάντη, τὸν αἱρετικό, νὰ γίνῃ προσευχὴ καὶ δέησις. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπεται. Συνέχεια

Τότε ὁ Θεόπτης Μωϋσής διά τήν εὐσέβειαν, τώρα ὁ Πάπας Φραγκῖσκος διά τήν ἀσέβειαν.

 

 TOTE Ο ΘΕΟΠΤΗΣ ΜΩΥΣΗΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΥΣΕΒΕΙΑΝ, ΤΩΡΑ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΣΕΒΕΙΑ
 
Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
 
Ο Πάπας Φραγκίσκος, ανυπόδητος στο μπλε τζαμί προσευχήθηκε, στραμένος προς την Μέκκα, συνοδευόμενος από τον ‘’μεγάλο’’ μουφτή.   Τότε ο Θεόπτης Μωϋσής δια την ευσέβειαν, νυν δε ο ‘’αλάθητος’’ της Ρώμης δια την ασέβειαν.   Τότε ο Θεόπτης Μωϋσής την ουράνιο φωνή Αγγέλου του Κυρίου άκουσε «Λύσαι το υπόδημα εκ των ποδών σου σου ο γαρ τόπος εν ω έστηκας γη αγία εστί» (Εξοδ. 3,5).  Νυν δε ο Πάπας Φραγκίσκος, το παράκουσμα του ‘’μεγάλου’’ μουφτή,  ο οποίος εξήγησε στον Πάπα για τη σκάλα και την κατεύθυνση προς τη Μέκκα και τον κάλεσε σε μια στιγμή σιωπής.   Ο ‘’πατέρας’’ Φεντερίκο Λομπάρντι, σημείωσε χαρακτηριστικά ότι ήταν ‘’μια σιωπηλή λατρεία’’  μια  ‘’μεγάλη στιγμή του διαθρησκειακού διαλόγου’’ καταδεικνύοντας το μέγεθος του Παπικού ατοπήματος. Συνέχεια

Ὁ Λυτρωτής

 

 ΑΓΙΟΥ ΤΥΧΩΝΟΣ ΤΟΥ ΖΑΝΤΟΝΣΚ

Ἀπό τό βιβλίο «ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ»

Ἡ ἐνσάρκωση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καί ὁ ἐρχομός Του στόν κόσμο ἐνθαρρύνουν πάντοτε τούς ἁμαρτωλούς, παρακινώντας τους σέ μετάνοια .

Γιά ποιόν κατέβηκε στή γῆ ὁ Χριστός; Γιά τούς ἁμαρτωλούς.

Καί γιά ποιό σκοπό; Γιά τή σωτηρία μας ὁ Θεός! Γιά χάρη της ἦρθε ὁ Ἴδιος στόν κόσμο.

Ἀκοῦστε το ὅλοι οἱ ἁμαρτῶλοι καί συλλογιστεῖτε το: Ὁ Ἴδιος ὁ Θεός ἦρθε γιά τή σωτηρία μας στόν κόσμο, καί ἦρθε μάλιστα μέ τή δική μας μορφή.

Πραγματικά «Μέγα ἐστι τό τῆς εὐσεβείας μυστήριον! Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί» (Α’ Τιμ. 3,16). «Κύριε, τί ἐστιν ἄνθρωπος ὅτι ἐγνώσθης αὐτῷ, ἤ υἱός ἀνθρώπου ὅτι λογίζῃ αὐτῶ;» (Ψαλμ. 134, 3).

 Πόσο θαυμαστή εἶναι ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο!  Πόσο ἀξιοθαύμαστο τό ἔργο Του! Συνέχεια

Αὐτοί λοιπόν εἶναι οἱ ξενύχτηδες τοῦ Θεοῦ!

Κάποιοι ερημίτες, μοναχοί, άγνωστοι σε μας αλλά γνωστοί στο Θεό διανυκτερεύουν προσευχόμενοι για σένα.

Απόψε στο Άγιο Όρος και σε άλλα μοναστικά-πνευματικά κέντρα της Ορθοδοξίας σε όλο τον κόσμο, κάποιοι ταπεινοί άνθρωποι αγρυπνούν κάνοντας προσευχή για όλο τον κόσμο.
Κάποιοι ερημίτες σε δάση και σπηλιές, κάποιοι μοναχοί σε μικρά κελλιά, άγνωστοι σε μας αλλά γνωστοί στο Θεό, πιθανόν όμως και ολόκληρες μοναστικές αδελφότητες, διανυκτερεύουν προσευχόμενοι για σένα, αδελφέ μου, αδελφή μου, για μένα, για τους δικούς μας, για όλη την ανθρωπότητα.
Δεν προσεύχονται μόνο για να σώσουν την ταπεινή ψυχούλα τους, αλλά για τη βοήθεια, την ευλογία και τη σωτηρία όλου του κόσμου. Αυτό είναι το έργο των μοναχών στην Ορθοδοξία –και δευτερευόντως κάνουν και πολλά άλλα πνευματικά και κοινωνικά έργα. Συνέχεια

Ἡ Μονή Λέλιτς καί τό λείψανο τοῦ Ἁγ.Νικολάου Βελιμίροβιτς

Η μονή Λέλιτς βρίσκται στην Σερβία σε μικρή απόσταση από το Βάλιεβο στο Όρος Γκράντακ.Βρίσκεται σε απόσταση 2 ωρών από το Βελιγράδι.Την εκκλησία την έχτισε το 1929 ο Άγιος ιεράρχης Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

 Το 1997 μετετράπηκε σε μοναστήρι και μέσα στον ναό που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο βρίσκεται το λείψανο του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς το οποίο μεταφέρθηκε εκεί απο τον ναό του Αγίου Σάββα (Ιλινόις-Η.Π.Α.) στις 12 Μαίου του 1991. Συνέχεια

«Δόξα ἐν Ὑψίστοις Θεῷ»

Κάθισμα

Δεῦτε ἴδωμεν, πιστοί ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός·

ἀκολουθήσωμεν λοιπόν ἔνθα ὁδεύει ὁ ἀστήρ,

μετά τῶν μάγων ἀνατολῆς τῶν βασιλέων.

Ἄγγελοι ὑμνοῦσιν ἀκαταπαύστως ἐκεῖ·

ποιμένες ἀγραυλοῦσινν ὠδήν ἐπάξιον.

Δόξα ἐν ὑψίστοις, λέγοντες,

τῷ σήμερον ἐν τῷ σπηλαίῳ τεχθέντι

ἐκ τῆς Παρθένου καί Θεοτόκου

ἐν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας.