Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν πειρασμῶν.Ἀββᾶς Δωρόθεος – Ἔργα Ἀσκητικά

Ἐπιστολή Η´

Στον ἀδελφό πού δοκιμάζεται ἀπό πειρασμό.

Μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τήν εὐχή τοῦ Γέροντα, σήμερα θά δοῦμε ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἀββᾶ Δωρόθεου «Ἔργα Ἀσκητικά» τίς ἀπαντήσεις τοῦ Ἁγίου Γέροντα σέ κάποιους ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι δοκιμαζόταν ἀπό πειρασμό. Θά δοῦμε λοιπόν πῶς ὁ Ἅγιος τούς συμβουλεύει γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν λογισμῶν. Βεβαίως πάντοτε οἱ ἅγιοι ἀπευθύνονται σέ πρόσωπα, δέ μιλοῦν γενικά, δηλαδή οἱ ἀπαντήσεις τους ἔχουν μιά προσωπική ἀναφορά. Ὅμως μέσα ἀπό αὐτή τήν προσωπική ἀναφορά μποροῦμε νά βγάλουμε χρήσιμα στοιχεῖα καί γιά μᾶς.

Ὅπως κάθε φορά πού κάνουμε μιά ἐρώτηση στόν πνευματικό μας, ἔχουμε μιά προσωπική ἀπάντηση, ἔτσι κι ἐδῶ ὁ ἅγιος ἀπαντᾶ στίς ἐπιστολές τῶν Πατέρων, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἔλεγαν τούς πειρασμούς τους. Θά ἀναλύσουμε τώρα τήν ἀπάντηση πού ἔδωσε ὁ ἅγιος σέ ἀδελφό, ὁ ὁποῖος δοκιμάζεται ‘στεναχωρούμενον ὑπό πειρασμόν’. Σέ ἐρώτηση λοιπόν τοῦ μοναχοῦ τί πρέπει νά κάνει ὥστε νά ἀντιμετωπίσει ἕναν πειρασμό, ὁ ἅγιος ἀπήντησε:

«Πρῶτα-πρῶτα, παιδί μου, δέ γνωρίζουμε τόν τρόπο πού οἰκονομεῖ ὁ Θεός τή ζωή μας».

Ὑπάρχουν πολλά πράγματα δηλαδή πού δέν γνωρίζουμε γιατί συμβαίνουν. Οὔτε χρειάζεται ἐνδεχομένως νά τά μάθουμε. Συνέχεια

Ἀπὸ τὸν φόνο τῶν παιδιῶν στὴν διαστροφὴ τῶν φύλων, στὸ σύγχρονο παιδομάζωμα καὶ στὰ ‘νέα’ παιδιά.

Ἀπὸ τὸν φόνο τῶν παιδιῶν στὴν διαστροφὴ τῶν φύλων, στὸ σύγχρονο παιδομάζωμα καὶ στὰ ‘νέα’ παιδιά.

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου, Δρ. Φυσικού, πτ. ΕΚΠΑ Κ.Θεολογίας
1. Ἡ Νομοθεσία,  ὁ χαρακτήρας καὶ οἱ συνέπειες της.
 
Χρόνος περισσότερος ἀπὸ μία γενιὰ ἔχει ἤδη παρέλθει ἀπὸ τότε ποὺ ψηφίστηκε στὴ χώρα μας νόμος ὑπὲρ τῆς δολοφονίας ἐμβρύων.  Τὸ ἄμεσο ἀποτέλεσμα ἦταν ἀπὸ τότε ἕως σήμερα ἐκατομμύρια βρέφη νὰ βροῦν θάνατο μὲ διάφορους φρικτοὺς τρόπους  πρὶν δοῦν τὸ φῶς τοῦ ἥλιου, βρισκόμενα ἀκόμα μέσα στὴν κοιλιὰ τῆς μάνας τους. Θάνατο ὄχι ἀπὸ φυσικὴ αἰτία, ἀλλὰ ἀπὸ σκόπιμη ἰατρικὴ παρέμβαση μὲ ἀπόφαση τῶν γονέων τους. Τὸ ἔμμεσο ἀποτέλεσμα ἦταν ἡ δημογραφικὴ τραγωδία τῆς χώρας μας καὶ ταυτόχρονη ὂξυνση τῆς ἠθικῆς παρακμῆς. Το βάρος τῆς εὐθύνης γιὰ τὴν ψήφιση αὐτοῦ τοῦ ἄνομου νόμου εἶναι πολὺ μεγάλο, γιατὶ ὁ ἁμαρτωλὸς ἔρωτας μπορεῖ νὰ βρεῖ τὴν θεραπεία του τελικὰ στὴ δημιουργία μίας οἰκογένειας, ἕνα δολοφονημένο ἔμβρυο ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ ξανάρθει σε αὐτὴ τὴν ζωή. Καὶ γιατὶ, ἕνα παιδὶ μὲ ἀναπηρία, εἴτε τὴν ἀπέκτησε  μετὰ τὴν γέννησή του, εἴτε τὴν εἴχε ἐκ γενετῆς, είναι δυνατόν νὰ μπορέσει νὰ προσφέρει στὴν κοινωνία καὶ στὸν πολιτισμὸ περισσότερα ἀπὸ ὅτι μποροῦν να προσφέρουν χίλιοι ἄνθρωποι χωρίς ἀναπηρία (ὅπως ὁ Μπετόβεν, ὁ St. Hawking καὶ ἀμέτρητοι άλλοι), ὲνῶ ὅποιος συμβάλλει νὰ χαθεῖ ἕνας ἄνθρωπος, καὶ μαζὶ του ἡ ὅποια πιθανὴ ὠφέλιμη προσφορὰ του στὸν κόσμο ποὺ ζοῦμε, μαζὶ μὲ αὐτὸν ζημιώνει καὶ ὅλη τὴν κοινωνία. Συνέχεια

«Ἐγώ εἶμαι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χοζεβίτης» (Θαυμαστό περιστατικό!)

 *Ένα ακόμη συγκλονιστικό θαύμα της πίστεως μας που έγινε στους Αγίους Τόπους καθώς και άλλες δύο θαυμαστές επεμβάσεις του Αγίου Ιωάννη του Χοζεβίτη.
 ~ Τό ἔτος 1986, τήν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως ἦλθαν στούς Ἁγίους Τόπους πολλοί Ἕλληνες προσκυνητές. Μία γυναῖκα ἀπό τήν Κρήτη ἔδωσε στόν ἡγούμενο τῆς μονῆς τοῦ ἁγίου Γεωργίου Χοζεβίτου ἕνα χρυσό κοχλιάριο καί τοῦ εἶπε:
 -Μία γυναῖκα ἡ ὁποία ἐπισκέφθηκε τούς Ἁγίους Τόπους καί τήν μονή σας παλαιότερα, προσκύνησε μέ πολλή εὐλάβεια τούς ἁγίους τῆς Μονῆς σας. Κάποτε αὐτή ἀρρώστησε καί οἱ γιατροί δέν τήν ἄφηναν νά κάνη τίποτε, διότι πλησίαζε καί ὁ θάνατός της. Παρέμενε ἀκίνητη μέ τά μάτια της κλειστά, δέν ὡμιλοῦσε καθόλου καί ὅλοι περίμεναν νά παραδώση καί τήν  ψυχή της. Ξαφνικά καί ἀπροσδόκητα, ἄνοιξε τά μάτια της καί ἄρχισε νά λέγη τά ἑξῆς: Εἶδα ἕναν ἱερέα μέ τό Ἅγιο Ποτήριο στό χέρι καί μοῦ εἶπε νά μοῦ κάνει τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ. Μετά μέ ἄγγιξε μέ τήν λαβίδα στήν γλῶσσα μου καί μοῦ εἶπε: «Ἐγώ εἶμαι ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χοζεβίτης». Καί κατόπιν ἔγινε ἄφαντος. Συνέχεια

Ἱστορική ὕπαρξη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οἱ μαρτυρίες τῶν ἱστορικῶν τῆς ἐποχῆς. Οἱ διωγμοί. Ἀρχαιολογικά εὑρήματα

     Κεφάλαιο Δ΄

 Ὁ Χριστιανισμός
 ἡ μόνη
 ἀληθινή πίστη
Α. Ἱστορική ὕπαρξη
τοῦ Ἰησοῦ
Χριστοῦ  (σελ.77-87)
Ὑπάρχουν ὅμως κάποιοι κατήγοροι τῆς χριστιανικῆς πίστεως πού ἀμφισβητοῦν ἀκόμη καί τήν ἱστορική παρουσία τοῦ Χριστοῦ πάνω στή γῆ. Καί λένε: ὁ Χριστός δέν ὑπῆρξε ποτέ. Εἶναι ἕνα μυθικό πρόσωπο πού κατασκεύασε τό ἱερατεῖο στήν ἐποχή τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, 300 χρόνια μετά ἀπό τήν ἐποχή στήν ὁποία ἔζησε.
Ἡ κατηγορία αὐτή στίς μέρες μας ἀποδεικνύεται ἀστεία, ὄχι μόνο διότι ἡ ἱστορική παρουσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποδεικνύεται ἀπό πολλούς ἱστορικούς, Ἑβραίους καί ἐθνικούς, καί ἀπό ἀμέτρητα ἀρχαιολογικά εὐρήματα, ἀλλά πολύ περισσότερο διότι μέ τίς σύγχρονες ἐπιστημονικές μεθόδους ἀποδεικνύεται ὅτι τά ἱερά Εὐαγγέλια γράφτηκαν ὅλα μέσα στόν πρῶτο μ.Χ. αἰώνα.
Ἄς τά δοῦμε ὅμως ὅλα αὐτά μέ τή σειρά.
1.Οἱ μαρτυρίες τῶν ἱστορικῶν τῆς ἐποχῆς (σελ.78-80)
Μαρτυρίες πού ἐπιβεβαιώνουν τήν ἱστορική ὕπαρξη τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ χριστιανισμοῦ ἔχουμε ἀπό τούς ἑξῆς ἱστορικούς: Συνέχεια

Ὅποιος καταφρονεῖ τόν ταπεινό βλασφημεῖ τόν ἴδιο τό Θεό.«ΜΕΛΕΤΗΜΑ 9ον»

Ἀπό τίς ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες

τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

Ἁγιορείτου μοναχοῦ

  1. Κάθε ἀρετή, πού γίνεται μέ ἀνάπαυση, εἶναι κατηγορημένη, διότη ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ μοναχός λέγει: «πᾶσα ἀρετή ὀνομάζεται σταυρός, ὅταν ἐκτελεῖται κατά τήν ἐντολήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
  1. Ὅταν ἀρχίσει νά ὑψηλοφρονεῖ ὁ ἄνθρωπος, παραχωρεῖ ὁ Θεός νά ἔλθουν ἰσχυρότεροι πειρασμοί καί νά τόν νικήσουν, γιά νά ταπεινωθεῖ καί νά ζητήσει καί πάλι τή Θεία βοήθεια!…
  1. Νέκρωση εἶναι οὔτε τά λυπηρά αὐτῆς τῆς ζωῆς νά σέ θλίβουν, οὔτε τά χαροποιά νά σέ χαροποιοῦν!… Συνέχεια

Ἀπαραίτητη ἡ προετοιμασία γιά τό Μυστήριο τοῦ Γάμου

Ενσωματωμένη εικόνα 1 Άραγε με ποιο τρόπο το Μυστήριο του Γάμου θα δώσει μια οικογένεια ευτυχισμένη στην αγκάλη της οποίας τα μέλη θα βρίσκουν την αγνή χαρά και την πραγματική θαλπωρή και ευτυχία;

   Όλα τα έργα για να επιτύχουν χρειάζονται προετοιμασία. Για να γίνει ένας επιστήμων είναι γνωστό τι προετοιμασία απαιτείται. Σπουδές για χρόνια ολόκληρα με τόσες θυσίες και κόπους. Αλλά και μια τέχνη να μάθει κανείς και για να γίνει καλός τεχνίτης απαιτείται ανάλογη εξάσκηση και επίδοση.
   Ο Κύριος για να τονίσει ότι η προετοιμασία σε κάθε έργο είναι ζήτημα συνέσεως και φρονήσεως, είπε δύο υπέροχες, σύντομες παραβολές. Ποιες είναι αυτές;
 Α) Η παραβολή του οικοδόμου του πύργου: Συνέχεια

Ὁμιλία τοῦ Ἀρχιμ/τη Σάββα τοῦ Ἁγιορείτη στήν Κατερίνη μέ θέμα »Ὑποκρισία»

Τό Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2016 καί ὥρα 7.00 μ.μ., στο συνεδριακό Κέντρο τοΔήμου Κατερίνης «Ἐκάβη», ὁ Ἀρχιμ/της Σάββας Ἁγιορείτης, θά ἀναπτύξει το θέμα: «Ὑποκρισία».

Ἔγραφε στόν τοῖχο του ὁ Ὅσιος Ἀνδρόνικος (Λουκας) (12/02/1888- 21/03/1974) Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟΙ ΚΟΠΟΙ ΤΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΓΚΛΙΝΣΚ.

  

      ΕΓΡΑΦΕ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΤΟΥ Ο
ΟΣΙΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ (ΛΟΥΚΑΣ).

    ΣΩΖΟΥ ΟΣΟ ΕΙΣΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ
ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΣΟΥ ΠΛΕΟΝ ΜΗΝ ΤΟΝ ΧΑΝΕΙΣ
ΚΛΑΙΓΕ, ΕΥΧΟΥ , ΓΙΝΟΥ ΤΑΠΕΙΝΟΣ,
ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΝΑ
ΤΟ ΒΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΟΠΟΤΕ ΤΗ ΖΗΣΗ ΣΟΥ
ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ Θ` ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.

ΟΣΙΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ (ΛΟΥΚΑΣ).
(12/02/1888- 21/03/1974)
Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟΙ
ΚΟΠΟΙ ΤΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ
ΤΟΥ ΓΚΛΙΝΣΚ. 

 
http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/01/12021888-21031974_55.html

Ἡ Ἐκκλησία Σῶμα Χριστοῦ (Πατρός Εὐσεβίου)

Τι λέει για την Εκκλησία ο Απόστολος Παύλος; Τη χαρακτηρίζει με μια συμβολική έκφραση πολύ περιεκτική και παραστατική. Την ονομάζει Σώμα Χριστού.Χρησιμοποιεί μια θαυμάσια εικόνα, που ακόμα κι εγώ μπορώ να καταλάβω.Η Εκκλησία παρουσιάζεται ως Σώμα. Τι σημαίνει αυτό θα μου το αναλύσει ο ίδιος Απόστολος σιγά σιγά, ώστε να αντιληφθώ τι κρύβεται πίσω από αυτήν.Την εικόνα του σώματος ως παράσταση της Εκκλησίας τη χρησιμοποιεί ο απόστολος Παύλος γιατί έχει πολλή βαθιά σημασία και ταυτόχρονα μεγάλη σαφήνεια. Ο ίδιος γράφει στους Χριστιανούς των Κολασσών. «Και αυτός (ο Χριστός) εστι πρό πάντων και τα πάντα εν αυτώ συνέστηκε. Και αυτός εστιν η Κεφαλή του σώματος της Εκκλησίας» (Κολασ. α’ 7-8). Πριν από όλα υπάρχει ο Χριστός. Όλα αυτός τα συγκρατεί και τα διατηρεί και τα κατευθύνει με την πάνσοφη και στοργική του πρόνοια. Και αυτός που όλα τα συγκρατεί και τα διευθύνει, αυτός είναι και η κεφαλή του σώματος που είναι η Εκκλησία. Πάλι για σώμα μιλάει ο απόστολος Παύλος. Συνέχεια

«…τούς φόνευσε, καί ἔτσι σταμάτησε ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ»

alt– Γέροντα, λέει σε κάποιον ψαλμό: «Θυμόν κινήσαντες τον δικαιότατον». Ποιος θυμός είναι δικαιότατος;

– Όταν αδικούνται άλλοι και φωνάζη κανείς και θυμώνη από πόνο πραγματικό, τότε είναι «δικαιότατος ο θυμός».

Όταν αδικείται ο ίδιος και θυμώνη, τότε δεν είναι καθαρός ο θυμός. Όταν βλέπης έναν να υποφέρη για ιερά πράγματα, αυτός έχει θείο ζήλο. Από αυτό μπορείς να καταλάβης και τον δια τον Χριστόν σαλό. Αν πάρης λ.χ. μια εικόνα και την βάλης μπροστά του ανάποδα, θα τιναχθή επάνω ο δια Χριστόν σαλός έτσι του κάνεις τεστ. Υπάρχει δηλαδή και δικαία, θεία αγανάκτηση, και μόνον αυτή η αγανάκτηση δικαιολογείται στον άνθρωπο. Συνέχεια