ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί
Καλή Ἀνάσταση μέ ἀναστημένες τἰς ψυχές μας. Εὐχόμεθα ζωή χριστοποιημένη καί καταυγασμένη στό ἄκτιστο φῶς τοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ μας, τοῦ νικητοῦ τοῦ θανάτου.
Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁ βασανιστικός θάνατος τοῦ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Ο Φίλιππος Κουτσάφτης περιγράφει βήμα βήμα τις επιπτώσεις των Παθών (με έξι ανακρίσεις και τέσσερις βασανισμούς) και εξηγεί πώς προήλθε ο θάνατος του Χριστού στον Σταυρό. 
 Ο Φίλιππος Κουτσάφτης είναι ο προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών και ίσως ο πιο διάσημος ιατροδικαστής των τελευταίων δεκαετιών.
Έχει κληθεί να μελετήσει και να αποφανθεί για τα μεγαλύτερα … σύγχρονα εγκλήματα και οι εκθέσεις του προσέφεραν πολύτιμα στοιχεία στις Αρχές. Αυτή τη φορά όμως εκλήθη να κάνει μια διαφορετική «νεκροψία» και «έκθεση», για το μαρτύριο και τον θάνατο Του Ιησού Χριστού.
Ο κ. Κουτσάφτης έχει κάνει μια βαθιά μελέτη (συστηματικά εδώ και καιρό) για το θέμα, εξετάζοντας όλες τις πηγές και αναλύοντας τα Πάθη και τον θάνατο Του Ιησού Χριστού με επιστημονικό τρόπο. Σήμερα αναλύει στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία» τα αίτια θανάτου Του Ιησού, την επίπτωση κάθε βασανιστηρίου αλλά και την ψυχοσωματική κατάσταση του Χριστού.
Τέλος, απαντά γιατί καταρρίπτονται όλες οι θεωρίες που αμφισβητούν ότι Ο Χριστός πέθανε πάνω στον Σταυρό, με τελικό σκοπό να αμφισβητηθεί η Ανάστασή Του. Συνέχεια

Ἐγκωμίων ἐγκώμιον (π. Β. Σπηλιόπουλος)

Έχουμε ήδη κάνει αναφορά, σε προγενέστερο άρθρο, σε λειτουργικά λάθη και λειτουργικές καινοτομίες κατά την Μ. Εβδομάδα που αλλοιώνουν το γνήσιο λειτουργικό και εν γένει ορθόδοξο φρόνημα. Ένα από τα στοιχεία της Μ. Εβδομάδος όπου το τυπικό παραβιάζεται, ενίοτε δε βάναυσα, με αποτέλεσμα να χάνεται η ιεροπρέπεια της Ιεράς Ακολουθίας, η οποία ολισθαίνει και τείνει να μετατραπεί σε κοσμική σύναξη, είναι ο Όρθρος του Μ. Σαββάτου που τελείται συνήθως στις ενορίες το εσπέρας της Μ. Παρασκευής. Η σοβαρότερη παρατυπία έγκειται και αφορά στην ψαλμωδία των λεγομένων εγκωμίων.

Η παλαιά και ορθή τάξη έχει σχεδόν ολοκληρωτικά λησμονηθεί, αν και εσχάτως υπάρχουν αισιόδοξα και παρήγορα σημάδια επιστροφής ακόμη και σε ενοριακούς ναούς, με αποτέλεσμα το σημείο αυτό της Ακολουθίας να έχει υπερτιμηθεί, να έχει παραγκωνίσει τα υπόλοιπα θεόπνευστα άσματα και αναγνώσματα και να θεωρείται ως η ουσία και το «είναι» της Μ. Παρασκευής.

Πρώτη παρατυπία είναι η θέση των εγκωμίων. Συνέχεια

Ἡ ἱστορία τοῦ ἀποτρόπαιου μαρτυρίου τῆς σταύρωσης.

Πιστεύεται ότι επινοήθηκε από τους Πέρσες τον 6ο αιώνα π.Χ. Οι Ρωμαίοι μαστίγωναν με το φραγγέλιο τους κατάδικους πριν από την καθήλωση. Ο θάνατος ερχόταν από ασφυξία
γράφει ο Θοδωρής Ρουμπάνης
Ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρωνας, γνωστός και απλά ως Κικέρων, θεωρείται δικαίως ένας από τους μεγαλύτερους διανοητές, ρήτορες και συγγραφείς στη λατινική γλώσσα. Εζησε μεταξύ 106 π.Χ. και 43 π.Χ., δηλαδή στο τέλος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.
Μία από τις φοβερότερες εμπειρίες της ζωής του ήταν η παρουσία σε εκτέλεση καταδίκου με τη μέθοδο της σταύρωσης. «Είναι το πλέον φρικτό βασανιστήριο που έχω παρακολουθήσει», είπε.
Γενικά οι Ρωμαίοι ευγενείς απέφευγαν ακόμα και να αναφέρουν τις λέξεις σταύρωση ή σταυρός. Τις θεωρούσαν αποτρόπαιες, όπως αποτρόπαιο και ασύλληπτης αγριότητας ήταν το μαρτύριο που δήλωναν.
Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι η σταύρωση ως θανατική ποινή άρχισε να εφαρμόζεται από τον 6ο π.Χ. αιώνα στην αυτοκρατορία του Δαρείου. Θεωρούν ότι οι Πέρσες την εφηύραν. Καταργήθηκε το 337 μ.Χ. σε ολόκληρη την επικράτεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο, από σεβασμό στο σταυρικό μαρτύριο του Ιησού Χριστού.
Είναι ίσως ο φρικτότερος τρόπος θανάτωσης που έχει εφεύρει ο ανθρώπινος νους. Συνέχεια

Ὁ μοναχός ἀπό τό ὄρος Ἀργεντάριο πού ἀνέστησε νεκρό.(Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Μεγάλου

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΟΣ ΑΡΓΕΝΤΑΡΙΟ ΠΟΥ ΑΝΕΣΤΗΣΕ ΝΕΚΡΟ.(ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ)

 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. Στα δικά μας χρόνια υπήρξε ένας υποδιάκονος της Εκκλησίας Βαξεντίου  πού ανάστησε νεκρό  ονόματι, Κουαδραγέσιμος , ο όποιος συνήθιζε να βόσκει την αγέλη των προβάτων του εκεί στην περιοχή της Αυρηλίας . Από διήγηση αυτού του εξαιρετικά φιλαλήθους ανθρώπου κατέστη γνωστό ένα θαυμαστό γεγονός, το οποίο είχε επιτελεσθεί μυστικά. Ενώ λοιπόν αυτός, όπως είπαμε, επιμελούνταν το κοπάδι του στην Αυρηλία, υπήρχε ένας άνδρας ευσεβούς ζωής από το Όρος πού καλείται Αργεντάριο  ο όποιος στο μοναχικό σχήμα, πού παρουσίαζε στην εμφάνιση του, ανταποκρινόταν με τα ήθη του. Αυτός λοιπόν συνήθιζε μια φορά τον χρόνο να έρχεται από αυτό το Όρος Αργεντάριο στην εκκλησία του μακαρίου Πέτρου του κορυφαίου και παρέκκλινε χάριν φιλοξενίας στο σπίτι του προαναφερθέντος υποδιακόνου Κουαδραγεσίμου, όπως ο ίδιος διηγήθηκε.
2          Κάποια μέρα πού είχε μπει στο κατάλυμά του, το οποίο δεν απείχε πολύ από την εκκλησία, κάποιας φτωχούλας γυναίκας ο σύζυγος τελειώθηκε εκεί κοντά. Σύμφωνα με την συνήθεια τον έπλυναν, τον έντυσαν τα ιμάτιά του, τον τύλιξαν σέ σάβανο, αλλά τούς πρόλαβε το βράδυ και δεν μπόρεσαν να τον θάψουν. Συνέχεια

Μητροπολίτης Πειραιῶς: »Ἐμπαθής καί δογματικός ὁ Ν. Δήμου»

mitropolitis-peiraios

Η αναφορά του κ. Ν. Δήμου στο «δήθεν» Άγιο Φως που το εξομοιώνει με ειδωλολατρικό σύμβολο θέτει αναπόδραστα για εκείνον και τους αναγνώστες του κάποια πολύ σημαντικά ερωτήματα:

1. Ενώ ο αξιότιμος κ. Δήμου δηλώνει στο άρθρο του άνθρωπος «ελεύθερος ανοικτός και αδογμάτιστος» υπηρετεί με την δημοσιοποιηθείσα θέση του τον πιο σκληρό δογματισμό του οιηματία και παντογνώστη γιατί όπως προκύπτει από το κείμενό του ουδέποτε παρηκολούθησε την τελετή του Αγίου Φωτός και συνεπώς δεν έχει μήτε ιδίαν αντίληψι μήτε ιδίαν γνώσι και επομένως αποφθέγγεται υβρίζων «ορμώμενος εξ εμπαθούς και μόνον προαιρέσεως»και βυθιοτάτου δογματισμού Αυτό δεν αποδεικνύεται εκ του κειμένου σας κ. Δήμου; Συνέχεια

Μεγάλη Παρασκευὴ πρωὶ – Ἡ μαρτυρία τῆς ἀληθείας (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ἡ μαρτυρία τῆς ἀληθείας
«Ἐγὼεἰςτοῦτογεγέννημαικαὶεἰςτοῦτοἐλήλυθαεἰςτὸνκόσμον, ἵναμαρτυρήσωτῇἀληθείᾳ. Πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς» (Ἰω. 18,37)
 Χαρακτηριστικὸ γνώρισμα, ἀγαπητοί μου,εἶνε τὸ ἑξῆς· ἡ ἀλήθεια διαιρεῖ τὸν κόσμο σὲ δύο ἀντίθετα στρατόπεδα· ἄλλοι τάσσονται ὑπὲρ τῆς ἀληθείας καὶ ἄλλοι κατὰ τῆς ἀληθείας.
Ὅσοι ἀγαποῦν τὸ φῶς ἑλκύονται ἀπὸ τὴνἀλήθεια, ποὺ τὴν ἐκτιμοῦν καὶ τὴ θεωροῦν ὡς τὸ πολυτιμότερο ἀπόκτημα τῆς ὑπάρξεώς τους. Γιὰ χάρι της εἶνε ἕτοιμοι νὰ κακοπαθήσουν, ἀκόμα καὶ νὰ μαρτυρήσουν. Αὐτοὶ προτιμοῦν νὰ ὑποστοῦν τὰ πάνδεινα, μέχρι καὶ νὰ σταυρωθοῦν γυμνοὶ μαζὶ μὲ τὸν Χριστό, παρὰ νὰ θυσιάσουν ἔστω καὶ ἕνα μόριο ἀπὸ τὴν ἀλήθεια γιὰ νὰ βασιλεύσουν μαζὶ μὲ τὸν διάβολο καὶ νὰ κυριαρχήσουν πάνω στὰ πέρατα τῆς γῆς· γιατὶ γιὰ τὴν ἀλήθεια ἀξίζει κάθε κόπος, κάθε θυσία. Συνέχεια

Εὐχή καί πλάνη, μέρος δ

 

ΕΥΧΗ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗ

μέρος δ΄

Παρενθετικά θά ἀναφέρουμε ὅτι κατά τήν διάρκεια τῆς χαρισματικῆς προσευχῆς καί νοερᾶς Λατρείας τοῦ “εὐχομένου” νοερῶς Πνευματικοῦ πατρός, τό Ἅγιον Πνεῦμα εἰσάγει τήν ψυχή του, μέ ἀνεξιχνίαστο τρόπο καί μέ ἀνερμήνευτη καί ἀκατάληπτη δύναμι, στήν ζωντανή παρουσία τοῦ πανταχοῦ παρόντος Θεοῦ.

 Ἐνίοτε δέ, ἡ αὐτή ὑπερβατική δύναμις εἰσάγει τόν νοῦ τοῦ εὐχομένου ἀπλανῶς Πνευματικοῦ καί Γέροντος καί στίς καρδιές ὅλων ἐκείνων, ὑπέρ τῶν ὁποίων εὔχεται μετά δακρύων. Καί νά, πού ἐντελῶς ἀπροσδόκητα, ἐλεεῖται ὁ “εὐχόμενος” ἀπό ὅρασι θεϊκή, τήν ὁποία δέν ἔχει καμμιά ἀπολύτως ἐπιθυμία νά διηγηθῆ ἤ νά ἀποκαλύψη, ἀλλά μετά πολλῆς σωφροσύνης διαφυλάσσει τόν “ πολύτιμο μαργαρίτη” στό θησαυροφυλάκιο τῆς καρδιᾶς του.

Ἔχω ὅμως ταπεινά τήν γνώμη ὅτι, ὅσοι ἐκ τῶν Πνευματικῶν, μέσα στόν κόσμο, γεύονται τό μέλι τῆς ἡσυχίας ἐκ τῶν κινήσεων τῶν παθῶν (λογισμῶν, αἰσθήσεων, ἐπιθυμιῶν) καί ἀπολαμβάνουν «κατά τό μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ» (Ἐφ. Δ΄: 7) τήν χαρισματική ἐνέργεια τῆς Εὐχῆς διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νυχθημερόν κλίνουν γόνυ καρδίας, ὄχι μόνο ὑπέρ τοῦ σύμπαντος κόσμου, ἀλλά ἰδιαιτέρως ὑπέρ τῶν πνευματικῶν τους τέκνων, ἀνεξαρτήτως φύλου, ἡλικίας, τόπου διαμονῆς καί εἴδους ἐργασίας. Συνέχεια

Μεγάλη Πέμπτη βράδυ- Ὁ Χριστὸς ἔπαθε ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἀντὶ ἡμῶν (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ὁ Χριστὸς ἔπαθε ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἀντὶ ἡμῶν
(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
Θὰ προσπαθήσω, ἀγαπητοί μου, νὰ πῶ ἕνα λόγο στὴν σταύρωσι τοῦ Χριστοῦ.
Τί εἶνε ἡ σταύρωσις; Μέγα μυστήριο. Τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ ἀκοῦμε τὸν ἀπόστολο Παῦλο, ποὺ ἀνέβηκε μέχρι «τρίτου οὐρανοῦ» καὶ «ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι» (Β΄ Κορ. 12,2,4), νὰ λέῃ, ὅτι οἱ Ἕλληνες (δηλαδὴ οἱ εἰδωλολάτρες), ὅταν ἄκουγαν γιὰ σταυρὸ καὶ ἐσταυρωμένο, τὸ θεωροῦσαν «μωρίαν», ἀνοησία (Α΄ Κορ. 1,18). Δὲν μποροῦσαν νὰ ἐμβαθύνουν στὸ νόημα ποὺ περικλείει ἡ σταύρωσις τοῦ Χριστοῦ. Καὶ σήμερα, ἂν ρωτή σετε μερικοὺς διανοουμένους, θὰ σᾶς ποῦν μόνο, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶνε ἕνας μεγάλος ἀλτρουϊστὴς ποὺ θυσιάστηκε γιὰ τοὺς ἄλλους.

Ἐμεῖς, ἔχον τας ὁδηγὸ τὰ Εὐαγγέλια καὶ τὸν θεῖο λόγο, τολμοῦμε καὶ λέμε ὅτι ἡ φράσι αὐτή, ὅτι εἶνε ἕνας ἀλτρουϊστής, δὲν εἶνε ἐπαρκής. Οὐδεὶς ἀμφιβάλλει ὅτι ὁ Χριστὸς εἶχε ἀγάπη κι ὅτι ἀπὸ ἀγάπη ἀπέθανε «ὑπὲρ ἡμῶν» (Α΄ Πέτρ. 2,21). Ἀλ λὰ κάτι τέτοιο κάνουν καὶ οἱ ἄνθρωποι· ἡ μάνα λ.χ. πεθαίνει γιὰ τὸ παιδί της, ὁ φίλος πεθαίνει γιὰ τὸν φίλο του, ὁ ἀξιωματικὸς κι ὁ στρατιώτης στὴν πρώτη γραμμὴ τοῦ πυρὸς θυσιάζονται διότι «μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν ἡ πατρίς» (γνώμη Σωκρ.· Πλάτ. Κρίτ. 12). Συνέχεια

Ὁ Mητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ γιά τά γελοῖα σκουπίδια τοῦ ἀμερικανοσιωνιστικών συμφερόντων Discovery Channel πού προβάλλει ὁ ΣΚΑΪ

 Πειραιεύς, 18 Ἀπριλίου 2014

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
Μᾶς αἰτιῶνται ὡς δῆθεν ἀντισημίτες ἐνῶ ἔχομε διακηρύξει άδιαπτώτως ὅτι σεβόμεθα καί ἀγαπούμε τόν λαό τοῦ Ἰσραήλ ἀλλά εἴμεθα ἀντισιωνισταί διότι ὁ Σιωνισμός ἀποτελεῖ διαχρονικά ὀξυτάτη μορφή ρατσισμοῦ ὅπως ὁ πρώην ἀδέσμευτος ΟΗΕ τό 1975 εἶχε διακηρύξει καί ἀφἑτέρου ἀδιάπτωτα μισεῖ τόν Χριστό

καί ἐξακολουθεῖ νά τόν ἀνασταυρώνει σέ κάθε ἱστορική περίοδο μέ τήν κατασκευή ψευδῶν γελοίων καί χαλκευμένων ντοκυμαντέρς σκουπιδιῶν πού διανέμει στούς συμπράττοντες μαζί του γιά προφανεῖς λόγους. Εἶναι γνωστό βέβαια τό ἀβυσσαλέο μῖσος τῶν Ραββίνων τοῦ Ἰσραήλ ἐναντίον τοῦ ἐνσαρκωθέντος Θεοῦ Λόγου καί ἡ ἔκπτωση τους ἀπό τόν θεϊσμό τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί τοῦ προφητισμοῦ στόν ἑωσφορισμό τοῦ Ταλμούδ καί τῆς Καμπαλᾶ. Εἶναι ἐπίσης γνωστό ὅτι τό Ἑβραϊκό λόμπυ τῶν ΗΠΑ ὅπως ἀποδεικνύουν οἱ καταγγελίες τῶν Ὀρθοδόξων Ἑβραίων σιωνοκρατεῖται. Ἀποτέλεσμα ἡ παραγωγή τῶν παραπάνω σκουπιδιῶν πού στοχεύουν στό νά ἀναπαράξουν τό μῖσος κατά τοῦ Χριστοῦ ἐνσπείροντας κατά τήν ἀνόητη ἀντίληψή τους τήν ἀμφιβολία στό σωτηριῶδες θεϊκό του ἔργο. Συνέχεια