« Διανάστησον δέ ἡμᾶς ἐν τῷ καιρῷ τῆς προσευχῆς»

 

 π. Γεώργιος Ρ. Ζουμῆς

Στην ωραιότατη ευχή του Μικρού Αποδείπνου «Και δός ημίν, Δέσποτα», περιέχεται  η φράσις και η δέησις προς τον Ιησού Χριστό « διανάστησον δε ημάς εν τω καιρώ της προσευχής».
Μέχρι σήμερα πάρα πολλά  είπαμε περί προσευχής, πολλά διαβάσαμε,πολλά ακούσαμε και ασφαλώς προσευχόμαστε  άλλος λιγότερο  και άλλος περισσότερο. Το θέμα  όμως είναι , ξέρουμε να προσευχώμαστε ; Οι Απόστολοι κάποτε ζήτησαν από τον Χριστό να τους  διδάξει,  να τους  μάθει πώς πρέπει να προσεύχωνται. Και Εκείνος μας έδωσε τον τύπο, ένα υπόδειγμα της προσευχής, ώστε με τέτοιο πνεύμα να προσευχώμαστε, για να εισακούεται η δέησίς μας  και να ωφελούμεθα από την προσευχή μας. Είναι το « Πάτερ ημών», η λεγομένη Κυριακή προσευχή.

Για να μας ωφελήσει  η προσευχή που κάνουμε πρέπει να γίνεται θεάρεστα. Να συντρέχουν κάποιοι λόγοι, να γίνεται κάτω από  τις κατάλληλες  προϋποθέσεις. Συνέχεια

Κυριακή Ε’ Ματθαίου: Ἀπόστολος-Εὐαγγέλιο-Ὁμιλία γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

  

 ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΕΝ ΑΘΩ

ΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ, ΠΡΩΤΑΤΟ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Ε´ 22 – 26

22 ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, 23 πρᾳότης, ἐγκράτεια· κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος. 24 οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις. 25 Εἰ ζῶμεν πνεύματι, πνεύματι καὶ στοιχῶμεν. 26 μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις φθονοῦντες.

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Ϛ´ 1 – 2

1 Ἀδελφοί, ἐὰν καὶ προληφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι παραπτώματι, ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πρᾳότητος σκοπῶν σεαυτόν, μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς. 2 ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ. Συνέχεια

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα Κυριακής Ε’ Ματθαίου: Ὁμιλία περί τοῦ, πόση ἡ δύναμις τῆς εἰς Χριστόν πίστεως, καί πόσον εὔλογος ἡ κτῆσις αὐτῆς, ἐξ οῦ καί ἀναπολόγητος γίνεται ὁ τῶν θείων ἐντολών παραβάτης (Ἀρχιεπίσκοπος Ἀστραχάν καί Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο θυσιάσας εαυτόν επάνω εις το ξύλον του Σταυρού, εξήλειψε την προπατορικήν αμαρτίαν, εδικαίωσε τον άνθρωπον και ήνοιξε την πύλην της μακαρίας Εδέμ. Έκτοτε δε πας ο εις Αυτόν πιστεύσας και βαπτισθείς, εισέρχεται ανεμποδίστως εις την αιώνιον δόξαν του Θεού.
- Μεγάλη αληθώς η δύναμις της εις Χριστόν πίστεως. Εάν πιστεύσω εις αυτόν, γίνομαι αθώος από των αμαρτιών μου. Εάν ομολογήσω, ότι Αυτός εστί Θεός αληθινός, κληρονομώ βασιλείαν αιώνιον. Αλλά πόθεν τόση δύναμις εις την εις Χριστόν πίστιν;
- Διά την παρακοήν του πρώτου ανθρώπου κατεκρίθημεν, διά την μέχρι θανάτου υπακοήν  του δευτέρου εδικαιώθημεν. Δια τον από του Θεού χωρισμόν του πρωτοπλάστου εστερήθημεν της θείας δόξης, διά την μετά του Χριστού ένωσιν αναβαίνομεν εις την θεία δόξαν. Συνέχεια

Κυριακή Ε’ Ματθαίου: Ἡ θεραπεία τοῦ δαιμονισμένου (Ἁγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

 

 (Ματθ. η’ 28-34, θ’ 1)

Οι άνθρωποι είναι άδικοι με το Θεό, γι’ αυτό και εξοργίζονται μαζί Του. Ποιός έχει το δικαίωμα όμως να εξοργιστεί εναντίον οποιουδήποτε και μάλιστα εναντίον του Θεού;

Οι άθεοι κλείνουν το στόμα τους και σκέφτονται: «Ας μην αναφέρουμε το όνομα του Θεού, ώστε να εξαφανιστεί απ’ αυτόν τον κόσμο». Ανόητοι άνθρω­ποι! Τα στόματά σας είναι μια μικρή μειονότητα στο εύρος του κόσμου. Έχετε δει η ακούσει πώς δίνει φωνή στο ποτάμι ένα φράγμα; Αν δεν ήταν το φράγμα, το ποτάμι δε θ’ ακουγόταν, θα ήταν μουγγό. Το φράγμα όμως άνοιξε το λαρύγγι του και κάθε μικρή σταγόνα απέκτησε γλώσσα.

Το δικό σας φράγμα θα κάνει το ίδιο: θ’ ανοίξει το λαρύγγι των άλαλων και θα διδάξει τους βωβούς να μιλήσουν. Αν τα χείλη σας πάψουν να ομολογούν το όνομα του Θεού, η καρδιά σας θα γεμίσει με φόβο όταν ακούσετε να τον ομολογούν οι άσοφοι και οι βουβοί. Αλήθεια σας λέω: Αν εσείς σιωπήσετε, οι λίθοι κεκράξονται. Συνέχεια

Ἐν ὄψει δημοψηφίσματος (Σχόλιο τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου»)

Ἐν ὄψει δηµοψηφίσµατος
 
Τήν προσεχῆ Κυριακή 5 Ἰουλίου ἡ Χώρα µας ὁδηγεῖται σέ δηµοψήφισµα, γιά νά ἀποφασίσουν οἱ Ἕλληνες πολίτες, ἐάν θά δεχθοῦν ἤ ὄχι τήν δέσµη τῶν σκληρῶν µέτρων πού ζητοῦν οἱ θεσµοὶ νά λάβη ἡ Ἑλληνική κυβέρνηση. ∆υστυχῶς γιά τήν Πατρίδα µας ἡ εἴσοδός της στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση ἀποδείχθηκε ὅτι εἶχε τεράστιες ἐπιπτώσεις γιά τήν ἐθνική της φυσιογνωµία.
Ἀποδεικτικό εἶναι τό ἄρθρο πού δηµοσιεύθηκε στόν Ο.Τ. στίς παραµονές τῆς ὑπογραφῆς γιά τήν ἔνταξη τῆς Ἑλλάδος στήν Εὐρωπαϊκή Οἰκονοµική Κοινότητα µέ τίτλο ∆ΑΥΪ∆ ΚΑΙ ΓΟΛΙΑΘ (Ἡ Κοινή Ἀγορά καί ἡ Ἑλλάς), τόν Μάϊο τοῦ 1979, ὅπου µεταξύ τῶν ἄλλων ἀναφέρονται: «Ἡ τυχόν ἀποτυχία τοῦ ὑψηλοῦ τούτου σκοποῦ θά σηµάνη, καθώς ἐπισήµως διακηρύσσεται, τήν οἰκονοµικήν καί κατά συνέπειαν ἐθνικήν ἐξουθένωσιν τῆς Ἑλλάδος καί τόν ἀναπόφευκτον ἀφελληνισµόν τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου, ὁ ὁποῖος θά µεταβληθῆ εἰς τόπον διακοπῶν πανσπερµίας ἀλλοδαπῶν, ἐνῶ οἱ Ἕλληνες θά µεταναστεύσουν εἰς ξένας προηγµένας βιοµηχανικῶς χώρας ἤ καί ἀποµακρυσµένας ἡµιαγρίας ἀποικίας». Συνέχεια

Γέρων Ἄνθιμος Ἁγιαννανίτης: «Ἡ ἀνθρωπότητα στό ἔσχατο σκαλοπάτι τῆς ἁμαρτίας»

*Ένα καταπληκτικό κείμενο, που δείχνει γιατί έχουμε φτάσει σε αυτό το σημερινό αδιέξοδο. Οι άγιοι πατέρες εδώ και χρόνια χτυπούσαν τα καμπανάκια …

 ~Σήμερα η ανθρωπότητα βρίσκεται στην χειρότερη κατάσταση της από κτίσεως κόσμου. Ο δρόμος που ακολουθεί είναι δρόμος παρακμής, δρόμος διαφθοράς,δρόμος σκοταδισμού, δρόμος που οδηγεί στον όλεθρο.
 Οι άνθρωποι με τις καταχρήσεις, και ιδίως τις σαρκικές, πάσχουν και λογικώς και σωματικώς. Η θεραπεία τους είναι πολύ δύσκολη. Μόνο ο παντοδύναμος και πανάγαθος Θεός με τις πρεσβείες των πολλών Αγίων, που εδώ στην Ελλάδα είναι πλήθος αμέτρητο, και πάντων των εκατομμυρίων Μαρτύρων, Οσίων, Αποστόλων και Ομολογητών, μπορεί να λυπηθεί τον λαό του και να του δώσει φώτιση.
 Με αυτή μόνο ο άνθρωπος θα διορθωθεί και θα βαδίσει ορθά. Το έλεος και η ευσπλαχνία του Θεού αλλάζει τις διαθέσεις του κόσμου. Σήμερα η κατάσταση της σήψεως είναι χειρότερη από αυτή της εποχής των Σοδόμων. Ο βόρβορος της αμαρτίας υπερχείλισε και πλημμύρισε τον κόσμο. Συνέχεια

Ἐπιστολὴ παραίτησης ἑνὸς πρώην οἰκονομολόγου τοῦ ΔΝΤ: «Μερικὲς φορὲς αἰσθάνομαι ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀρκετὸ σαπούνι σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο γιὰ νὰ καθαριστῶ ἀπὸ ὅλα ὅσα ἔκανα ἐν ὀνόματί σας»

Διαβάστε ἕνα τμῆμα  ἀπὸ τὴν συγκλονιστικὴ ἐπιστολὴ παραίτησης ἑνὸς οἰκονομολόγου τοῦ ΔΝΤ ὀνόματι Buhdoo, στὴν ὁποία ἀποκαλύπτει πολλὰ στοιχεῖα γιὰ τὶς ἀπάνθρωπες μεθόδους ποὺ χρησιμοποιεῖ τὸ ταμεῖο ἐξολοθρεύοντας κράτη καὶ λαοὺς

«Σήμερα παραιτοῦμαι ἀπὸ τὸ προσωπικό του Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου ὕστερα ἀπὸ δώδεκα χρόνια καὶ ἔπειτα ἀπὸ χίλιες μέρες ἐργασίας στὸ ἐξωτερικὸ ὡς ἀξιωματοῦχος τοῦ Ταμείου, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν ὁποίων, μὲ ὄπλα τὰ φάρμακά σας καὶ τὰ κόλπα σας, ἐφορμοῦσα σὰν γεράκι ἐναντιὸν τῶν κυβερνήσεων τῶν λαῶν τῆς Λατινικῆς ἀμερικῆς, τῆς Καραϊβικῆς καὶ τῆς Ἀφρικῆς. Γιὰ μένα ἡ παραίτησή μου εἶναι μία ἀνεκτίμητη ἀπελευθέρωση, ἐπειδὴ μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο κάνω τὸ πρῶτο μεγάλο βῆμα ποὺ θὰ μοῦ ἐπιτρέχει νὰ ἐλπίζω ὅτι θὰ μπορέσω νὰ ξεπλύνω τὰ χέρια μου ἀπὸ αὐτὸ ποὺ στὰ μάτια μου εἶναι τὸ αἷμα ἐκαταομμυρίων φτωχῶν καὶ πεινασμένων ἀνθρώπων. Συνέχεια

«Διάφοροι φορεῖς τρομοκρατοῦν τόν λαό μας! Ὅποιος ἀντιδράσει, θὰ πονέσει. Ἀλλὰ ἐγὼ ξέρω ὅτι σὲ αὐτὸν τὸν τόπο ὑπάρχει μιὰ ἱστορία ἀντιδράσεως!»

Τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, 

Δρ. Θεολογίας καὶ Οἰκονομικῶν
 
Ὁ π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος κάνει μιὰ μνημειώδη ἀναφορὰ στὴν εὐρωζώνη, τὸ εὐρώ, τὶς ἀδηφάγες τράπεζες ὡς μασωνοδαιμονικὲς δομὲς καὶ στὴν δέουσα ἀντίδρασή μας ἔναντί τους στὶς κάλπες.
«Ἔχω καὶ μία παρατήρηση. Γιὰ χίλιους λόγους, διάφοροι φορεῖς -ὁποιοιδήποτε- ὅλο αὐτὸν τὸν καιρό τρομοκρατούν τό λαό μας, μὲ διάφορους ἐκφοβισμούς. Καὶ αὐτὸς ὁ ἐκφοβισμὸς εἶναι διπλός. Ὁ ἕνας ἐκφοβισμὸς εἶναι τί θὰ γίνει ἂν θὰ φύγουμε ἀπὸ τὴν ΕΟΚ καὶ ὁ ἄλλος εἶναι τί θὰ γίνει ἂν δὲν θὰ φύγουμε.  Προσέξτε, κανένα ἀπὸ αὐτὰ τὰ μεγέθη δὲν μπορεῖ νὰ ἀποτελέσει στοιχεῖο ἐκφοβισμοῦ. Θὰ τὸ ἀναλύσω τώρα. Γιατί καλῶ τὸ λαὸ νὰ εἶναι ἐλεύθερος. Καὶ ἐπειδὴ βρισκόμαστε σὲ μιὰ καίρια καμπὴ τῆς ἱστορίας, ποὺ τώρα θὰ τὴ δηλώσω κατὰ τὴ γνώμη μου, καὶ καλὸ εἶναι νὰ πάρετε θέση, θέλετε δὲν θέλετε, ὄχι μπροστά μου, στὸ νοῦ σας.
Θέλω νὰ σᾶς τονίσω τὰ ἑξῆς: Συνέχεια

«Περί θλίψεων καί ἀσθενειῶν», μέρος κ΄ τελευταῖο

 

  ἀντιμετώπιση τῶν θλίψεων

καί ἡμερολόγιο τοῦ 2007

Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου

 «Οἱθέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Τιμ. Γ΄ : 12). Μέσῳ τῆς ὑπομονῆς καί τῆς εὐχαριστίας πρός τόν Θεόν, δείχνουμε ὑπακοή στό Θεῖο θέλημα… Ἄς ἀγωνισθοῦμε λοιπόν· ἄς ἀκονίσουμε τίς ψυχές μας στό ἀκόνη τῆς ὑπομονῆς γιά νά προσφέρουμε στό Θεό ἔργο εὐάρεστο.

  Ὀφείλουμε νά εὐχαριστοῦμε τό Θεό, ὁ ὁποῖος μέ τίς δοκιμασίες προετοιμάζει τήν ἀθάνατη ψυχή μας, γιά νά γίνει κληρονόμος τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.

  Τή χαρά θά τή διαδέχεται ἡ λύπη καί τή λύπη ἡ χαρά, ὅπως ἡ νύκτα τήν ἡμέρα. Ἔτσι ὁρίστηκε ἡ ὁδός τῶν σωζομένων ἀπό τόν Πατέρα τῶν Φώτων. Μόνο διά μέσου τῆς ὑπομονῆς καί τῆς ἐλπίδας θά ἀντιμετωπισθοῦν ὅλες οἱ δυσκολίες. Συνέχεια

«Στὶς κορυφαῖες στιγμὲς τῆς ἱστορίας ἀρνήθηκαν τὸν ἄρτο τῆς ἐξάρτησης καὶ τοῦ ἐξευτελισμοῦ καὶ προτίμησαν τὸ ψωμὶ τοῦ ἱδρῶτα τους»

  

 ΜΗΝΥΜΑ Ι.Μ ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
 
«Οἱ καιροὶ εἶναι πονηροί, ἀλλὰ οἱ Ἕλληνες, μὲ πεῖρα καὶ πάθη αἰώνων, πρέπει νὰ ἔχουν πάντα ἀνοιχτά, πάντα ἄγρυπνα τὰ μάτια τῆς ψυχῆς. Πέρα ἀπὸ ρητορεῖες καὶ ἰδεολογήματα δημόσιας κατανάλωσης, ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἀναζητοῦσε πρωτίστως τὴν ἀλήθεια, κι αὐτὸς ὁ πόθος διέπλαθε ἐλεύθερους ἀνθρώπους. Ἀνθρώπους ποὺ μποροῦσαν νὰ ἀγωνισθοῦν, νὰ ὑπομείνουν, νὰ ἀγαπήσουν, νὰ πεθάνουν καὶ νὰ ἀναστηθοῦν.
Στὶς κορυφαῖες στιγμὲς τῆς ἱστορίας ἀρνήθηκαν τὸν ἄρτο τῆς ἐξάρτησης καὶ τοῦ ἐξευτελισμοῦ, καὶ προτίμησαν τὸ ψωμὶ τοῦ ἱδρῶτα τους. Δὲν ὑπήκουσαν στὸν φόβο, γιατὶ εἶχαν λόγο γιὰ τὴν αἰωνιότητα, λόγο ποὺ δὲν τὸν χωροῦσαν οἱ ἐχθροί τους—Πέρσες, Ἄβαροι, Ὀθωμανοί, Ἰταλο-γερμανικὸς ἄξονας. Δὲν φοβήθηκαν οὔτε τοὺς κάθε λογῆς Ἐφιάλτες καὶ δοσίλογους ποὺ ξεφύτρωναν ἀνάμεσά τους.

ἀληθινοὶ κοσμοπολῖτες, γιὰ τοὺς ὁποίους «ἐθνικὸ» εἶναι τὸ ἀληθινό. Ἔτσι ἔγιναν φῶς καὶ ἔδωσαν φῶς, ὥστε νὰ ἐμπνέεται ἡ Εὐρώπη καὶ ὁ κόσμος ὅλος τὴν αὐταπάρνηση καὶ τὴν πίστη, τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν τόλμη ποὺ θέλει ἡ ἐλευθερία.

Δὲν ἦταν κλεισμένοι στὸν ἑαυτό τους, ἀλλὰ…. Συνέχεια