Ἡ μοναχή Ἀκυλίνα Παρμαξίδου ἡγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἀναλήψεως Σίψας. Διδαχές.

 Εν συνεχεία δημοσιεύουμε μερικές από τις διδαχές της Γερόντισσας Άκυλίνας προς τις μοναχές της, όπως τα διέσωσε μοναχή της Μονής στο τετράδιό της.

  Εγώ είμαι τού Θεού.Αυτό σημαίνει πώς δεν είναι δυνατόν να κάνω κάτι κακό. Όταν ο άνθρωπος είναι του Θεού, όλα είναι εύκολα και δυνατά. Το κύριο έργο του μοναχού είναι η προσευχή. Η «ευχή» έχει την δύναμη και όχι εγώ. Ο Θεός θέλει την ζωή μας. 
 Να αποχωριστούμε από τα γήινα. Ο μοναχός είναι μόνος. Αυτός πού έχει μέσα του τον Χριστό είναι πάντα καλά. Συνέχεια

26 Μαΐου Συναξαριστής. Ἀλφαίου καὶ Κάρπου Ἀποστόλων, Ἀβερκίου Μάρτυρα, Ἑλένης Μάρτυρος, Σιμιτρίου Μάρτυρα, Ζαχαρίου Ἱερομάρτυρα, Ἐλευθερίου Ἐπισκόπου, Φουγατίου καὶ Δαμιανοῦ Ὁσίων, Πρίσκου Μάρτυρα, Ἰουλίου Μάρτυρα, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Φηλικισσίμου, Ἡρακλέους καὶ Παυλίνου, Αὐγουστίνου Ἀρχιεπισκόπου, Συνεσίου Καρπασίας, Γεωργίου Νεομάρτυρα, μνήμη εὑρέσεως λειψάνων Ὁσίου Μακαρίου, Ἀλεξάνδρου τοῦ Δερβίση

Οἱ Ἅγιοι Ἀλφαῖος καὶ Κάρπος οἱ Ἀπόστολοι ἐκ τῶν Ἑβδομήκοντα

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Κάρπος ἔζησε τὸν 1ο αἰώνα μ.Χ. καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Τρωάδα τοῦ Ἑλλησπόντου. Φιλοξένησε στὴν οἰκία του τὸν Ἀπόστολο Παῦλο καὶ ἔγινε βοηθὸς αὐτοῦ στὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ κομιστὴς τῶν ἐπιστολῶν ποὺ ἔστειλε ὁ Παῦλος πρὸς τὶς Ἐκκλησίες.
Ἀφοῦ περιόδευσε πολλὲς πόλεις καὶ κήρυξε μὲ ἱερὸ ζῆλο τὸ Εὐαγγέλιο, ἐγκαταστάθηκε ἀπὸ τὸν Παῦλο Ἐπίσκοπος Βεροίας τῆς Θράκης, ὅπου καὶ κοιμήθηκε ἀγωνιζόμενος μέχρι τὴν τελευταία του πνοὴ ὑπὲρ τῆς διαδόσεως τοῦ θείου λόγου.
Δεν γνωρίζουμε γιὰ ποιὸν ἀκριβῶς Ἀλφαῖο πρόκειται. Κατ’ ἄλλους πρόκειται γιὰ τὸν Ἰάκωβο τὸν Ἀλφαῖο, ἕναν ἀπὸ τοὺς Δώδεκα Ἀποστόλους καὶ ἀδελφὸ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου, καὶ κατ’ ἄλλους, τὸ ὁποῖο εἶναι καὶ πιθανότερο, γιὰ τὸν Ἀλφαῖο ἢ τὸν Κλεόπα, σύζυγο τῆς Μαρίας, συγγενοῦς τῆς Θεοτόκου, ὁ ὁποῖος κατανάλωσε τὸ βίο του, μὲ τὴ σύζυγο καὶ τὰ τέκνα του, ἐργαζόμενος ὑπὲρ τῆς διαδόσεως τοῦ Εὐαγγελίου. Συνέχεια

Οἱ καθημερινές προφάσεις καί δικαιολογίες. Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

  Οι καθημερινές προφάσεις και δικαιολογίες

 
Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Αν έλθει κάποιος φτωχός, που έχει ανάγκη από λίγο ψωμί, ακούγονται πολλές κακολογίες, διαβολές, κατηγορίες για οκνηρία, λοιδορίες, βρισιές και πειράγματα. Και δε σκέπτεσαι ότι και συ είσαι άνθρωπος, που δεν εργάζεσαι, ο Θεός, όμως, σου δίνει τα αγαθά του.
Μη μου πεις, βέβαια, ότι ασχολείσαι και συ με κάτι, αλλά να μου αποδείξεις αυτό, εάν, δηλαδή, κάνεις και χρησιμοποιείς κάτι από τα απαραίτητα.
Εάν, όμως, μου αναφέρεις την απόκτηση των χρημάτων και κέρδη με απάτη και τη φροντίδα και την αύξηση του πλούτου σου, θα σου απαντήσω ότι όλα αυτά δεν μπορούν να ονομασθούν εργασίες· εργασίες είναι η ελεημοσύνη, οι προσευχές, οι φροντίδες για την προστασία εκείνων που αδικούνται και τα παρόμοια, Από αυτά βρισκόμαστε σε αργία για όλη μας τη ζωή. Συνέχεια

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΒΑΛΕΡΙΑΝΟΣ ΝΟΒΙΤΣΚΙ (1897- 1930) «Γιά νά μή μέ ἐκτελέσουν, μοῦ ζήτησαν νά ἀπαρνηθῶ τόν Θεό καί τήν ἱεροσύνη. Δέν δέχτηκα. Θά τά βγάλεις πέρα μόνη σου μέ τά παιδιά; Η πρεσβυτέρα τοῦ ἀπάντησε μ’ ἕνα ἄλλο σύντομο σημείωμα: Μήν ἀπαρνηθεῖς οὔτε τόν Θεό οὔτε τήν ἱεροσύνη. Ἑμένα θά μέ βοηθήσει ὁ Κύριος.»

 Ιερομάρτυς Βαλεριανός (Νοβίτσκι)

 Ο ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ Βαλεριανός γεννήθηκε το 1897 στο χωριό Τελιάντοβιτς της επαρχίας Μίνσκ. Ήταν γιος τού ιερέα του χωριού π. Βασιλείου Νοβίτσκι.
Το 1918 η άθεη σοβιετική εξουσία έκλεισε τι Εκκλησιαστικό Σεμινάριο του Μίνσκ, όπου φοιτούσε ο Βαλεριανός, κι έτσι ο νεαρός ιεροσπουδαστής δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τις σπουδές του.
 Το 1921 μπήκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Λευκορωσίας, αλλά την εγκατέλειψε δύο χρόνια αργότερα όταν πέθανε ο πατέρας του. Αποφάσισε τότε να αφιερωθεί στην υπηρεσία του Κυρίου και να γίνει ιερέας. Πράγματι αφού  νυμφεύθηκε, χειροτονήθηκε και διορίστηκε εφημέριος του ναού  της Αγίας Τριάδος τού Τελιάντοβιτς, στη θέση του πατέρα του. Συνέχεια

Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης: Πνευματικὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Ἅγιο Γέροντα Παΐσιο

 

Μαρ­τυ­ρί­α ἱε­ρο­μο­νά­χου Ἰ­α­κώ­βου: «Ἤ­μουν λα­ϊ­κός ἀ­κό­μη, φοι­τη­τής στό Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κό Λύκειο Λαμί­ας, τό ἔ­τος 1986 μέ τό ὄ­νο­μα Ἰ­ω­άν­νης. Ἀ­νέ­βη­κα στό Ἅ­γι­ον Ὄ­ρος καί ἐ­πι­σκέφ­τη­κα, μετά ἀ­πό εὐ­λογί­α πού εἶ­χα ἀ­πό τόν γέ­ροντά μου π. Ἰάκωβο Τσα­λί­κη, τόν γέ­ρον­τα Πα­ΐ­σι­ο, γιά νά τόν συμ­βου­λευ­τῶ ἄν πρέ­πη νά γίνω μο­να­χός ἤ ὄχι.  Ὁ γέ­ρον­τας Ἰάκωβος εὐ­λα­βεῖ­το τό γε­ρω-Πα­ΐ­σι­ο καί ὅ­ταν πῆ­γα, μοῦ ἔ­δω­σε νά τοῦ δώ­σω κά­τι γιά εὐ­λο­γί­α, καί πρό­σθε­σε: ”Νά πῆς στόν γε­ρω–Παΐ­σι­ο, ὅ­ταν βγῆ στήν Θεσ­σα­λο­νί­κη, ἄς ἔλ­θη νά μᾶς δῆ. Ἐ­γώ, Γι­αν­νά­κη μου, εἶ­ναι δύ­σκο­λο νά δῶ τόν Γέροντα, γι­α­τί πρέ­πει νά πε­ρά­σω βου­νά, λαγ­κά­δι­α, θά­λασ­σα, πού δέν τό ἐ­πι­τρέ­πει ἡ ὑ­γε­ί­α μου καί ἐ­ξ ἄλλου ὁ γε­ρω–Πα­ΐ­σι­ος εἶ­ναι ἅ­γι­ος, ἐ­γώ ἁ­μαρ­τω­λός καί ἀ­νά­ξι­ο­ς”. Μοῦ ἔ­δω­σε τό­τε καί 5.000 δραχ­μές νά ἀ­νά­ψω κε­ρί στό ἐκ­κλη­σά­κι του.  Ὅ­ταν πῆ­γα στό Ὄ­ρος, συ­νάν­τη­σα τόν Γέ­ροντα ἔ­ξω ἀ­κρι­βῶς ἀ­πό τήν πόρ­τα του· μό­λις μᾶς εἶ­δε –ἤ­μουν μα­ζί μέ κά­ποι­ο ἱ­ε­ρο­μό­να­χο–, μᾶς λέ­ει: ”Βρέ, κα­λῶς τους, βρέ, κα­λῶς τους!”. 
Πήραμε εὐ­χή καί λέ­ει σέ μέ­να:  Συνέχεια

Ὑπουργὸς σὲ ξένη χώρα!

      «Τὸ ἑλληνικὸ Σχολεῖο δὲν ἔχει τόνο Ὀρθόδοξης Παράδοσης»!

    Αὐτὸ δήλωσε μὲ περισσὴ ἰταμότητα ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας κ. Νίκος Φίλης. Νά ἡ συνέντευξή του:
   Δημοσιογράφος Νίκος Χατζηνικολάου: «Ἐδῶ ἔχει δημιουργηθεῖ ἡ αἴσθηση ὅμως ὅτι, στὰ πλαίσια μιᾶς χαλαρῆς σχέσης ποὺ ἔχει ὁ ΣΥΡΙΖΑ μὲ τὴ Θρησκεία, προσ­παθεῖτε νὰ τὸ ὑποβαθμίσετε τὸ μάθημα (ἐνν. τῶν Θρησκευτικῶν), νὰ τὸ μετατρέψετε σὲ Θρησκειολογία καὶ νὰ πάψει νὰ δίνει τὸ μάθημα αὐτὸ τὸν τόνο τῆς Ὀρθόδοξης Παράδοσης, ποὺ ἔχει τὸ Ἑλ­ληνικὸ Σχολεῖο».
   Ὑπουργός: «Τὸ ἑλληνικὸ Σχολεῖο δὲν ἔχει τόνο Ὀρθόδοξης Παράδοσης»!
   Δημοσιογράφος: «Ἔχει! πῶς δὲν ἔ­χει;» Συνέχεια

«Περί γάμου καί τεκνογονίας»


Δημητρίου Παναγόπουλου

ἱεροκήρυκος

Γιά δύο λόγους σήμερα οἱ γάμοι ἀποτυγχάνουν:

 α)διότι δέν εἶναι ὅλοι γιά γάμο, καί·

β)διότι δέν ρωτήθηκε ὁ Θεός, ἄν αὐτός ἤ αὐτή, πού πᾶμε νά παντρευτοῦμε, εἶναι ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος γιά ἐμᾶς.

 Γιατί μόνο ὁ Θεός γνωρίζει, ποιός εἶναι ὁ Ἀδάμ καί ποιά εἶναι ἡ Εὔα τοῦ καθενός. Καί βλέπεις ζευγάρια πού συμβίωναν 10 χρόνια μαζί, ὅταν παντρευτοῦν, νά χωρίζουν σέ 10 μέρες. Ἀσυμφωνία χαρακτῆρα, ἀναφέρεται ὡς αἰτία τοῦ διαζυγίου! Καλά στά χρόνια πού ἦταν μαζί, δέν τήν κατάλαβαν τήν ἀσυμφωνία καί τήν κατάλαβαν σέ 10 μέρες; Νά ὅμως πού στά 10 χρόνια συμβίωσης, τούς τρύγαγε ὁ διάβολος καί ὅταν στεφανώθηκαν μέ τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ, εἴχαμε ἀσυμφωνία χαρακτῆρα. Γιατί; Γιατί δέν ρωτήθηκε ὁ Θεός ἀπό τό ζευγάρι, γιά τό ἄν ὁ ἕνας γιά τόν ἄλλον, εἶναι ὁ Ἀδάμ καί ἡ Εὔα ἀντίστοιχα. Ἔτσι ἐξηγοῦνται τά πολλά ναυάγια στό γάμο. Συνέχεια

ΤΑ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΑ Ἡ παγανιστική καί ἀποκρυφιστική χρήσις τους

ΤΑ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΑ
Η παγανιστική και αποκρυφιστική χρήσις τους

πρωτ. π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου

Επικ. Καθ.  Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

    Τα ηλιοστάσια (22 Δεκεμβρίου, 21 Ιουνίου) είναι ένα φυσικό αστρονομικό φαινόμενο, που έχει σχέση με την καθημερινή αλλαγή-μετατόπιση της θέσεως του ηλίου στο ουράνιο στερέωμα, κατά τη διάρκεια του έτους. Ως αστρονομικό φαινόμενο, λέγουν οι ειδικοί, το θερινό από το χειμερινό ηλιοστάσιο είναι εκ διαμέτρου αντίθετα μεταξύ τους ως προς την τροπή του ηλίου.

Οι δύο αυτές ημέρες το χρόνο στον αρχαίο παγανιστικό κόσμο ήταν συνδεδεμένες και με το φαινόμενο της Ηλιολατρίας, τη λατρεία δηλαδή του ηλίου ως θεού. Το φυσικό αυτό φαινόμενο υιοθετήθηκε από το μεσαιωνικό και νεότερο αποκρυφιστικό χώρο στα πλαίσια μιας εσωτεριστικής νοηματοδότησής του, συνδέθηκε με μύθους και σύμβολα. Συνέχεια

Ἀπό τό προφητικό κείμενο τοῦ π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου γιά τήν Πανορθόδοξη

«Ακριβώς αυτό επιδιώκουν: Να γίνουν σχίσματα και να προσβάλλουν την Εκκλησία»!…

«Γνωρίζομεν ότι σε αιρετικές θέσεις δεν υπάρχει σωτηρία. Αλλά δεν σταματάει το κακό εκεί. Έχομε και μία ακόμη φάση: Είναι η φάση ενώσεως του Χριστιανισμού με τις άλλες θρησκείες!

Βέβαια όλα αυτά έχουν ήδη μπει σε δοκιμασία (τεστ). Δηλ. όπως όταν θέλομε να κάνομε μία θεατρική παράσταση γίνεται μία δοκιμή και δεύτερη και τρίτη μετά γίνεται και μία γενική πρόβα. Έτσι όλες αυτές οι συναντήσεις που γίνονται πότε εδώ και πότε εκεί και που συμμετέχουν δυστυχώς και Ορθόδοξοι είτε είναι στην Ευρώπη είτε είναι στην Αμερική, είναι καμώματα της γενικής πρόβας. Να δουν δηλ. πως πάει το πράγμα. Θα υπάρξουν αντιδράσεις; Συνέχεια