Ὁ ἄνθρωπος ἀγγίζει τόν Θεό μέ τό στόμα καί τά χείλη ἀλλά ἡ καρδιά του βρίσκεται πολύ μακριά…Ρωσικό χειρόγραφο _1853_ΝΟΕΡΑ ΑΘΛΗΣΙΣ

 Ρωσικό Χειρόγραφο του 1853 μεταφρασμένο στα Ελληνικά
 

Ἄν θέλεις νά ριζώσει στήν καρδιά σου ἡ προσευχή, νήστευε, ἄπεχε ἀπό παχιά φαγητά, γίνε νηφάλιος, συχώρα ὅσους σέ πειράζουν καί…..

«Ο προφήτης Δαβίδ γνωρίζοντας από Πνεύμα Άγιο, ότι δηλαδή αν καθαριστεί η καρδιά του ανθρώπου μπορεί να δει νοερά μέσα στην καρδιά του τον ίδιο τον Θεό, όπως λέει και ο Χριστός «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται» έλεγε  «καρδιά καθαρή κτίσε μέσα μου Κύριε».

Και πάλι ως προφήτης που ήταν ήξερε πως, αν ερχόταν να κατοικήσει μέσα στην καρδιά του το Πνεύμα το Άγιο, θα αισθανόταν στην καρδιά του μια άρρητη χαρά και θα θερμαινόταν εσωτερικά στο κέντρο του σώματός του, δηλαδή στα έγκατά του, θα αισθανόταν μια ακατανόητη και πνευματική θεία θέρμη, ανάμεικτη με πολλή πνευματική και θεία γλυκύτητα. Γι΄ αυτό και έλεγε «Και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου”. Continue reading


Ὁ Πνευματικός Πατέρας ὡς ὁδηγός πρός τή νοερά Προσευχή

  Προκειμένου να αποκτήσει κανείς τον φωτισμό του νου και την αδιάλειπτη νοερά προσευχή, πουείναι επίσκεψη του Αγίου Πνεύματος, είναι απαραίτητη η παρουσία Πνευματικού Πατρός, που γνωρίζει τα θέματα αυτά εμπειρικώς και μπορεί να καθοδηγήσει πνευματικά τον άνθρωπο.

«Εκείνο που χρειάζεται ο άνθρωπος για να αποκτήσει νοερά προσευχή είναι να έχει Πνευματικό Πατέρα που έχει νοερά προσευχή. Αυτό είναι το πιο βασικό. Διότι είναι αδύνατο ή τουλάχιστον σχεδόν αδύνατον να μάθει κανείς την νοερά προσευχή, διαβάζοντας περί νοεράς προσευχής.
Με την ανάγνωση δεν βγαίνει τίποτε. Πρέπει να έχει Πνευματικό Πατέρα. Αυτό είναι σαφές».
 
Ο Πνευματικός Πατέρας λέγεται Κατηχητής, που καθοδηγεί τον άνθρωπο, με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, να περάσει από την κάθαρση στον φωτισμό, και ακόμη λέγεται διδάσκαλος. Continue reading

«Ὁ Θεός ἐπιζητεῖ ἀποκλειστικά τήν καρδιά σας, ἀλλά κι ἡ καρδιά χωρίς Θεό πεινᾶ καί διαρκῶς πληγώνεται ἀπό τόν ἐχθρό»

Θυμάμαι που μου γράφατε κάποτε ότι από την πολλή προσοχή (στην προσευχή για τη συγκέντρωση του νου στην καρδιά) είχατε πονοκέφαλο. Ναι, αφού εργάζεσθε μόνο με τον εγκέφαλο θα συμβαίνει αυτό.
Εάν όμως κατεβείτε στην καρδιά σας δεν θα συμβαίνει αυτό εφόσον εργάζεστε εκεί, διότι το κεφάλι απαλλάσσεται από τον κόπο και οι λογισμοί παύουν. Διότι οι λογισμοί μέσα στον εγκέφαλο διαδέχονται επί τροχάδην ο ένας τον άλλον και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να τους κατευνάσει κανείς πέρα από αυτόν που αναφέραμε.

Αν όμως ανακαλύψετε την καρδιά σας και κατορθώσετε να εδραιωθείτε μέσα σε αυτήν (σ.σ. με την καθοδήγηση πάντα του πνευματικού σας πατέρα και οδηγού στην προσευχή) τότε μόλις ενοχληθείτε από αυτούς τους λογισμούς αυτοί θα τραπούν αμέσως σε φυγή.Στην καρδιά σας θα βρείτε μία στοργική θέση, ένα ασφαλές καταφύγιο. Μην αμελήσετε να κατέβετε σε αυτή.  Continue reading


Οἱ καρποί τῆς καρδιακῆς προσευχῆς (Γέροντας Κλεόπας Ἡλίε)

 

Κατά τις διδασκαλίες των Αγίων Πατέρων και των μεγάλων εργατών της προσευχής, ο πρώτος καρπός αυτής είναι η προσοχή και μετά η σεμνότητα. Αυτοί οι δύο καρποί, αν και φαίνονται πολύ μικροί, όμως εκδηλώνονται πριν από τους άλλους στον αγωνιστή της ιεράς προσευχής. Αποκτούνται με την επίμονη εξάσκηση σε οποιοδήποτε είδος προσευχής, αλλά ιδιαίτερα και εμφανέστερα στην εξάσκηση της νοεράς μνήμης του Ιησού, που είναι έργο ανώτερο από την ανάγνωση των ψαλμών, την ψαλμωδία και τις άλλες προφορικές προσευχές.

Ο τρίτος καρπός αυτής της νοεράς προσευχής που γεννιέται κατά σειρά με τη βοήθεια των άλλων δυο καρπών, είναι η ταπείνωση. Όλοι αυτοί οι καρποί, καθώς και η αληθινή προσευχή, είναι δώρα του Θεού. Ο τέταρτος καρπός είναι η συγκέντρωση των σκέψεών μας.

Continue reading


«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»

Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

……..

νοῦς, κατά τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι φερέοικος. Μοιάζει σάν τό σαλιγκάρι, πού βγαίνει μέν λίγο ἔξω, ἀλλά ἐπιστρέφει ξανά στόν ἑαυτό του, στό καβούκι του. Ἔτσι λοιπόν θά πρέπει νά γίνεται καί μέ τόν νοῦ. Βγαίνει λίγο ἔξω, ἀλλά τό περισσότερο θά πρέπει νά ζῆ μέσα.

Βέβαια, ὁ Θεός ἔπλασε τόν νοῦ τοῦ ἀνθρώπου νά κινῆται πάντοτε. Ἀλλά νά κινῆται πρός συνάντησι τοῦ Δημιουργοῦ καί Πλάστου του, ὥστε νά συνομιλῆ μαζί Του καί ν᾿ ἀπολαμβάνη τά ἀγαθά τοῦ Παραδείσου. Μέ τήν πτῶσι ὅμως τῶν πρωτοπλάστων Ἀδάμ καί Εὔας καί τήν ἐκδίωξί τους ἀπό τόν παράδεισο, ὁ νοῦς ἔχασε τόν προσανατολισμό του καί ἀπό τότε, ὅλοι οἱ ἀπόγονοί τους ψάχνουμε νά βροῦμε τόν χαμένο μας παράδεισο, τή χαμένη μας οὐράνια πατρίδα. Γι᾿ αὐτό καί ὁ νοῦς τρέχει πότε ἐδῶ καί πότε ἐκεῖ. Continue reading


«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»

Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Τήν Νοερά προσευχή, παρενθετικά, μποροῦμε νά τήν διαιρέσουμε σέ δύο μέρη: τό πρακτικό καί τό θεωρητικό.

Γιά τό πρακτικό μέρος, σέ πέντεδέκα σελίδες μποροῦν νά δοθοῦν ὅλες οἱ ἀπαραίτητες λεπτομερεῖς πρακτικές ὁδηγίες, πού σχετίζονται μέ τόν πνευματικό καθημερινό ἀγῶνα στήν μονολόγιστη προφορική Εὐχή, δηλαδή, στό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με», μέχρις ὅτου θείᾳ Χάριτι, καταστῆ Καρδιακή.

Τό θεωρητικό μέρος, πού ὁδηγεῖ στήν θεία τελείωσι ἔχει τόσο βάθος, τόσο πλάτος καί τόσο ὕψος οὐράνιο, ὥστε θεωρητική πορεία καί ἀνάβασις τῆς πνευματικῆς Λατρείας, τῆς Εὐχῆς στό Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ, εἶναι ὄχι μόνον ἰσόβιος, ἀλλά καί ἄπειρος, ἀφοῦ τελείωσις-θέωσις δέν ἔχει τέλος.

Ἐμεῖς ὅμως πού ζοῦμε μέσα στόν κόσμο μέ τίς τόσες βιοτικές μέριμνες καί πειρασμούς, ΘΑ ἐπιμένουμε κατά τό πλεῖστον στό πρακτικό μέρος μέ τίς τόσες πνευματικές ὠφέλειες, δίδοντες ὅμως καί τήν σχετική βαρύτητα στό θεωρητικό μέρος. Ἄλλωστε κατά τούς Νηπτικούς Πατέρας « πρᾶξις θεωρίας ἐστίν ἐπίβασις».Ἐπανερχόμενοι στήν πρᾶξι τῆς Νοερᾶς προσευχῆς βλέπουμε ὅτι ἡ ἕνωσις τοῦ νοῦ μέ τήν καρδιά εἶναι ὄχι μόνο προσφιλής ἀλλά καί ἐπιθυμητή κατάστασις σ᾿ αὐτούς, πού ἀσκοῦνται στήν Νοερά ἡσυχία. Continue reading


Γέροντας Ἰωσὴφ Ἡσυχαστής: Ἡ εὐχὴ καὶ τὸ ὅπλο…

Πῶς νὰ κάνετε νοερὰ προσευχὴ ἀδιαλείπτως

«Ἡ πράξη τῆς νοερᾶς προσευχῆς εἶναι νὰ βιάσεις τὸν ἑαυτόν σου νὰ λέγεις συνεχῶς τὴν εὐχὴ μὲ τὸ στόμα ἀδιαλείπτως. Στὴν ἀρχὴ γρήγορα, νὰ μὴν προφθάνει ὁ νοῦς νὰ σχηματίζει λογισμὸ μετεωρισμοῦ.

Νὰ προσέχεις μόνο στὰ λόγια: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με».

Ὅταν αὐτὸ πολυχρονίσει, τὸ συνηθίζει ὁ νοῦς καὶ τὸ λέγει καὶ γλυκαίνεσαι ὡσὰν νὰ ἔχεις μέλι στὸ στόμα σου καὶ θέλεις νὰ τὸ λέγεις. Ἂν τὸ ἀφήσεις στενοχωρεῖσαι πολύ.

Ὅταν τὸ συνηθίσει ὁ νοῦς καὶ χορτάσει -τὸ μάθει καλὰ- τότε τὸ στέλνει στὴν καρδιά. Ἐπειδὴ ὁ νοῦς εἶναι ὁ τροφοδότης τῆς ψυχῆς καὶ μεταφέρει στὴν καρδιὰ ὁτιδήποτε φαντασθεῖ. Continue reading


«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ» μέρος ιγ

Αποτέλεσμα εικόνας για ὁ ἐν Τριάδι Θεός

Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Ὁ Καθηγούμενο τῆς ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους πατήρ Γεώργιος Καψάνης, γράφει σχετικά γιά τήν Νοερά προσευχή:

«…. Ἡ ἀπόκτησις τοῦ χαρίσματος τῆς ἀδιαλείπτου Νοερᾶς καί Καρδιακῆς προσευχῆς δέν εἶναι γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους κυρίως ζήτημα μεθόδου…, ἀλλά ζήτημα συντετριμμένης καρδιᾶς, δηλαδή καρδιᾶς πού μετανοεῖ, πονάει γιά τίς ἁμαρτίες της καί ταπεινώνεται…

Ἡ Καρδιακή καί Νοερά προσευχή προϋποθέτει τήν συμμετοχή μας στήν ζωή τῆς Ἐκκλησίας, στά Μυστήριά της, τήν τήρησι τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, τήν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν καί ἰδιαιτέρως τήν ὑπακοή σέ Πνευματικό πατέρα. Δέν εἶναι μία ἀτομικιστική-ἰδιωτική προσέγγισις τοῦ Θεοῦ. Μέσα στήν Ἐκκλησία ὁ ταπεινός χριστιανός λαμβάνει τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Θεοῦ καί αὐτή ἡ Χάρις ἐνεργεῖ μέσα του, μέ τήν ἰδική του βέβαια συνεργασία καί θέλησι, τήν ἀληθινή προσευχή.

Μέ τήν συνεχῆ ἐπίκλησι τοῦ γλυκυτάτου καί Ἁγίου Ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ θά αἰσθάνεται τόν Χριστό στήν καρδιά του, θά ἀποφεύγη τήν ἁμαρτία, θά καλλιεργῆ αἰσθήματα ἀγάπης γιά τόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους. Θά εἰρηνεύη ὁ ἴδιος καί θά εἰρηνεύη καί τούς ἀνθρώπους τοῦ περιβάλλοντός του. Continue reading


Μικρή ἐπιστολιμαῖα πραγματεία περί νοερᾶς προσευχῆς

  

Επιστολή
Αγαπητόν τέκνον εν Χριστώ Ν.,
χαίρετε εν Κυρίω.
Έλαβα την επιστολή σου και χάρηκα ιδιαιτέρως για τις ερωτήσεις σου και το ενδιαφέρον σου περί νοεράς προσευχής.
Θα προσπαθήσω να σου απαντήσω, εκ πείρας μου απ’ όσα εγεύτηκα ο ίδιος, όσα χρόνια αξιώθηκα στην υπακοήν και καθοδήγησιν του αγίου μου Γέροντα Ιωσήφ και όσα άλλα χρόνια ασκήτευα μόνος μου, αλλά και με συνοδεία κατόπιν μοναχών.
α) Ρωτάς αν η νερά προσευχή είναι για όλους τους χριστιανούς ή μόνο για τους μοναχούς.
Απ’ ό, τι γράφουν οι άγιοι πατέρες , αλλά και από την πείρα ως πνευματικός, λέγομεν ότι η νοερά προσευχή είναι για όλους τους χριστιανούς. Όχι όμως εννοώ και για τους αιρετικούς. Ακόμα πιο χειρότερα για τους αλλόθρησκους. Να εξηγήσω και το γιατί. Continue reading