Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος: «Θά ἔλθη μεγάλη ὀργή παρά Κυρίου Παντοκράτορος. Ἁμαρτωλοί πού φύγωμεν; »

  Πάντες εξέκλιναν και άρχοντες και αρχιερείς και υπουργοί και στρατηγοί και ιερείς και μοναχοί, και αξιωματικοί και στρατιώται και εγγράμματοι και αγράμματοι και πλούσιοι και πτωχοί και μεγάλοι και μικροί και άνδρες και γυναίκες. 

 Από τοιαύτην γενεάν και τοιούτους ανθρώπους μη αναμένωμεν προόδον και προκοπήν, αλλά μάλλον την ερχομένην ρομφαίαν και την τελευταίαν μεγάλην οργήν, ήτις έρχεται επί τους υιούς της απειθείας.

 Υπάρχουν και ολίγαι εξαιρέσεις, υπάρχουν και ολίγοι εκλεκτοί χάριν των οποίων ο Κύριος φείδεται των πολλών αμαρτωλών. Continue reading

Οἱ Ἅγιοι ἀπόστολοι ἐθεράπευσαν πρῶτα τόν ἑαυτό τους καί ἔπειτα μυριάδες ἀνθρώπους ἀπ’ὅλα τά ἔθνη

  Οι Άγιοι Απόστολοι ήσαν μόνον δώδεκα, αλλά επειδή εθεράπευσαν πρώτον τον εαυτόν τους εθεράπευ­σαν μυριάδας ανθρώπων από όλα τα Έθνη τα άπιστα, τα αλλόφυλα.

 Ημείς οι Έλληνες με πολλούς αρχιερείς, χιλιάδες ιερείς, ιεροκήρυκες, θεολόγους κ.λπ., διάδοχοι των Αγίων Αποστόλων, όχι μόνον τα άγρια και αλλόφυλλα Έθνη δεν ωφελούμεν αλλά ούτε τους ομοφύλους, ομοθρήσκους Έλληνας τους συμπατριώτας μας.

Τό κατανυκτικό ὅραμα τοῦ Πέτρου Μοστράτου

Αρχ. Φιλόθεος Ζερβάκος
Όταν ήρθα στην Πάρο και έγινα μοναχός και κατό­πιν Ιερέας και Πνευματικός, πήγαινα με ευλογία του Γέροντά μου Ιερο­θέου και με την άδεια του τότε Μητροπολίτη Παροναξίας κυρού Ιεροθέου στις πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά των νησιών Πάρου και Νάξου και εξομολογούσα τους πιστούς και κήρυττα τον λόγο του Θεού.
Κατά το έτος 1917-1918 πήγα στην Παροικία. Κάποιος πιστός χριστιανός ονομαζόμενος Πέτρος Μοστράτος με κάλεσε στο σπίτι του και αφού εξομολογήθηκε αυ­τός και η σύζυγός του, μου διηγήθηκε το κατωτέρω κατανυ­κτικό όραμα, το οποίο έγραψα για να δημοσιεύσω προς ωφέλεια των πιστών αναγνωστών χριστιανών.
Είχα –μου είπε– δύο τέκνα, ένα γιο και μια κόρη.
Ως πατέρας φρόντισα και τα έμαθα γράμματα, και αφού τελείωσαν το Γυμνάσιο αποφάσισα να τα στείλω και τα δύο να σπουδάσουν στην Αθήνα, στο Πανεπιστήμιο.
Η κόρη, αν και μικρότερη κατά δύο χρόνια, υπερτερούσε κατά πολύ από τον αδελφό της στα γράμματα, στην επιμέλεια, στην αγάπη, ευσέβεια, πίστη, σύνεση, φρόνηση και τις άλλες αρετές. Όταν της πρότεινα να πάει στο Πανεπιστήμιο με τον αδελφό της, μου είπε: «Πατέρα, πάντοτε σε όλα σου έκανα υπακοή, σε αυτό δεν θα σου κάμω. Μου αρκούν τα γράμματα που έμαθα».
 «Ε­γώ, κόρη μου», της είπα, «θέλω να σε στείλω να γίνεις επι­στήμονας». «Κι εγώ, πατέρα», μου απάντησε, «θεωρώ ότι μεγαλύτερη επιστήμη σε ένα κορίτσι δεν είναι άλλη από το να φυλάξει την εντολή του Θεού που λέει «Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, ίνα ευ σοι γένηται», να αγαπήσει τους γονείς της, να τους υπηρετήσει και βοηθήσει στα γεράματά τους, όταν δεν έχουν άλλο παι­δί όπως εσείς, που τόσο κοπιάσατε για μένα και όταν ήμουν στην κοιλιά της μητέρας, και όταν ήμουν νήπιο και κατόπιν μικρό κορίτσι και μέχρι τώρα. Είναι αδύνα­το να σας αφήσω, και μάλιστα τώρα που γεράσατε». Continue reading

π. Φιλόθεος Ζερβάκος – Ἡ δύναμη τῶν Ἁγίων Πάντων

  Αν ένας και μόνο Άγιος θαυματουργεί σ’ εκείνους, οι οποίοι με πίστη τον επικαλούνται, πόση δύναμη άραγε έχουν όλοι οι Άγιοι, Προφήτες, Απόστολοι, Μάρτυρες, Όσιοι και Δίκαιοι, ακόμη και αυτοί οι ουράνιοι Άγγελοι και η Κυρία των Αγγέλων, η Βασίλισσα του ουρανού και της γης, η Μητέρα του Θεού; 

 Τα δε θαύματα, όσα έκαναν απ’ αρχής που αγίασαν σε όλον τον κόσμο οι Άγιοι Πάντες, Προφήτες, Απόστολοι, Πατριάρχες, Μάρτυρες και Όσιοι, έκαστος αυτών χωριστά, είναι τόσα πολλά, που, αν μπορέσει κανείς ν’ αριθμήσει τα άστρα του ουρανού και την άμμο της θάλασσας, θα μπορέσει να αριθμήσει και τα θαύματα των Αγίων Πάντων.

Continue reading

Ἀκούσατε φιλοπόλεμοι Βασιλεῖς καί Ἄρχοντες τῶν Ἐθνῶν καί σύνετε!

  

του Γέροντος Φιλόθε­ου Ζερβάκου, Ηγουμένου Ί. Μονής Λογγοβάρδας Πάρου
 
Ο Παντοκράτωρ Θεός και ποιητής του παντός σας κατέστησε Βασιλείς, Άρχοντας και Κυβερνήτας των ε­θνών και λαών, και οι άνθρωποι σας ενεπιστεύθησαν την διακυβέρνησίν των, να κυβερνάτε τους υπηκόους
σας εν δικαιοσύνη και αληθεία και ως πατέρες φιλό­στοργοι και κυβερνήται άριστοι, να προνοήτε και να φροντίζητε περί της ευημερίας, ευτυχίας και σωτηρίας των λαών σας. Διατί λησμονήτε τον προορισμόν σας;
Α­κούσατε και σύνετε! Εκατοντάδας χιλιάδων ανεύθυνων και αθώων ανθρώπων εθανατώσατε παραδόντες εις σφαγήν, εις το πυρ και εις τον βυθόν της θαλάσσης! Εκατο­ντάδας χιλιάδων ανθρώπων κατεστήσατε δυστυχεστάτους, ελεεινοτάτους, αθλιεστάτους, πεινασμένους, γυ­μνούς και αστέγους!
Δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων δραχμών σπαταλάτε καθ’ εκάστην εις εξοπλισμούς και τα ρίπτετε εις το πυρ και εις την θάλασσαν, διά να θεραπεύσητε το πάθος του εγωϊσμού και της φιλοδοξίας σας, και δεν σκέπτεσθε, ότι με αυτά τα χρήματα που πετάτε α­σκόπως, αδίκως και παραλόγως, πόσα εκατομμύρια πτω­χών, χηρών, ορφανών, πεινασμένων θα εσώζατε; Continue reading

Δύο θαύματα ἀποδεικτικά ὅτι δέν σώζει τό ἡμερολόγιο

«ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ»

† ΑΡΧΙΜ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ
…Οι μοναχοί της Λογγοβάρδας δεν ακολουθούν ημερολόγια, ακολουθούν τον Χριστό ο Οποίος είπεν. «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι» (Μάρ. 8, 34). 
Δεν είπε να ακολουθήση το άψυχον ημερολόγιον και ο πιστεύσας και βαπτισθείς (εις αυτό) σωθήσεται. Ο πιστεύσας εις τον Χριστόν και εις το Ευαγγέλιον σωθήσεται, όχι εις το παλαιόν ημερολόγιον.
Πλανώνται δεινήν πλάνην πολλοί των φανατικών και ζηλωτών παλαιοημερολογιτών πιστεύοντες ότι χωρίς το ημερολόγιον δεν σώζετε ο άνθρωπος. Οι Άγιοι Πάντες, Προφήται, Απόστολοι, Μάρτυρες και Όσιοι, δεν εσώθησαν και δεν εθαυματούργησαν με τα ημερολόγια αλλά διά της πίστεως….
Τα μυστήρια τα τελούμενα υπό των νεοημερολογιτών είναι έγκυρα, διότι δεν τα τελειοί και αγιάζει το ημερολόγιον, αλλά τα τελειοί το Άγιον Πνεύμα, το οποίον επικαλούνται και οι νεοημερολογίται να τα αγιάση, και ο άνθρωπος σώζεται διά της ορθής πίστεως, της αγάπης και των καλών έργων, όχι διά των ημερολογίων…. Continue reading

Σέ ὅποιες πράξεις συνηθίζει κανείς ἀπό τήν παιδική του ἡλικία, σέ αὐτές εὐχαριστεῖται καί ὅταν γεράσει

  

  Σε όποιες πράξεις συνηθίζει κανείς από την παιδική του ηλικία, σε αυτές ευχαριστείται και όταν γεράσει, είτε καλές είναι είτε κακές.
Έτσι λέει ο άγιος Γρηγόριος. Συνήθισε κάποιος από μικρός στην κλοπή: και όταν μεγαλώσει και γεράσει θα είναι ευχαρίστησή του να κλέβει. Έστω και αν ατιμάζεται και τιμωρείται και εξευτελίζεται, αυτός ευχαριστείται στο κακό.  Συνήθισε κάποιος να πίνει από μικρός: και όταν μεγαλώσει και γεράσει θα ευχαριστείται να πίνει και να μεθάει, μολονότι βλέπει ότι η μέθη τον βλάπτει.Το ίδιο και με το κάπνισμα, προτιμάει ο καπνιστής να μην φάει, μόνο να μη στερηθεί το τσιγάρο. Continue reading

Ἡ ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν εἶναι ἀδύνατη, διότι οἱ παπικοί εἶναι ἑνάντιοι στό εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί τίς πατερικές παραδόσεις

 Η ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ,

ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΙ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

 

(Απαντητική επιστολή προς τον Καθολικό κ. Morellο, Μάρτιος 1964)

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος


Αγαπητέ κ. Morello,

Έλαβα την επιστολή σας και τη διάβασα με προσοχή. Μας γράφετε να μην εμποδίζουμε την ένωση με τον Τοποτηρητή του θρόνου του Πρωτοκορυφαίου Πέτρου, Πάπα Παύλο τον ΣΤ, διότι θα μετανοιώσουμε αιωνίως. Σάς απαντούμε ότι δε λέει την αλήθεια. Εμείς θέλουμε την ένωση και ευχόμαστε διαρκώς «υπέρ της των πάντων ενώσεως». Ουσιαστικά την εμποδίζετε σεις οι Παπικοί. Και αν δε μετανοήσετε εδώ, στην πρόσκαιρη ζωή, θα μετανοήσετε στον Άδη, όπου όμως «ουκ εστί μετάνοια»!

Εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες θέλουμε την ένωση όπως ορίζει ο Χριστός, ενώ εσείς οι Λατίνοι την θέλετε όπως ορίζει ο Πάπας. Continue reading

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος: «Ὁ μοναδικός ἰατρός τῆς ψυχῆς μας εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, χθές καί σήμερον ὁ αὐτός εἰς τούς αἰώνας»

… Η παράλυσις του σώματος εξασθενεί τας σωματικάς δυνάμεις και τας καθιστά ακινήτους προς εργασίαν σωματικήν, και η παράλυσις της ψυχής καθιστά τας πνευματικάς και ψυχικάς δυνάμεις ακινήτους προς εργασίαν πνευματικήν.

Και την μεν παράλυσιν τους σώματος ευκόλως οι άνθρωποι την αισθάνονται, ενώ την ψυχικήν ελάχιστοι την εννοούν.
Όταν εις τις πνευματικές εργασίες είναι κανείς ακίνητος και αναίσθητος,
όταν η ψυχή του δεν αγαπά τον Θεόν, δεν αισθάνεται έφεσιν ολόψυχον, όταν δεν αγαπά τον πλησίον, όταν βλέπει πάσχοντα πτωχόν, πεινώντα, διψώντα, γυμνόν, κινδυνεύοντα και η ψυχή του δεν αισθάνεται πόνον, συμπάθειαν, ευσπλαχνίαν τότε πάσχει από παράλυσιν. Continue reading