«Εὐχή, βία φύσεως διηνεκής», καὶ θὰ δεῖς πόση Χάρη θὰ λάβεις»

«Ἔκφρασις Μοναχικῆς ἐμπειρίας», έκδ, Ι.Μ.Φιλοθέου, Ἄγιον Ὅρος-ἀποσπάσματα σὲ νεοελληνικὴ ἀπόδοση
Ἐπιστολὴ Γέροντος Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστή
Λοιπὸν βιάσου. Λέγε διαρκῶς τὴν εὐχή. Νὰ μὴ σταματᾶ καθόλου τὸ στόμα. Ἔτσι θὰ τὴν συνηθίσεις μέσα σου καὶ κατόπιν θὰ τὴν παραλάβει ὁ νοῦς. Μὴ ξεθαρρεύεις στοὺς λογισμούς, διότι γίνεσαι μαλθακὸς καὶ μολύνεσαι. «Εὐχή, βία φύσεως διηνεκής», καὶ θὰ δεῖς πόση Χάρη θὰ λάβεις.
Ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, παιδί μου, εἶναι θλίψη, διότι εἶναι στὴν ἐξορία. Μὴ ζητεῖς τελεία ἀνάπαυση. Ὁ Χριστὸς μᾶς σήκωσε τὸ σταυρό, καὶ μεῖς θὰ σηκώσουμε. Ὅλες τὶς θλίψεις ἐὰν τὶς ἀπομένουμε, βρίσκομε Χάρη παρὰ Κυρίου. Continue reading

Ἡ ἄσκηση στὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ

 

Ἅγιος Ἰγνάτιος Brianchaninov (Ἐπίσκοπος Καυκάσου καί Μαύρης Θάλασσας)

Ἂν διαμένεις σὲ μοναστήρι, ὅπου ὁ ἑσπερινὸς κανόνας τελεῖται μὲ γονυκλισίες στὴν ἐκκλησία, τότε, μόλις μπεῖς στὸ κελλί σου, σπούδασε ἀμέσως νὰ κάνεις τὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ.
Ἂν διαμένεις σὲ μοναστήρι, ὅπου ὁ ἑσπερινὸς κανόνας τελεῖται μέσα στὴν ἐκκλησία, ἀλλὰ χωρὶς γονυκλισίες, τότε μπαίνοντας στὸ κελλί σου, κάνε πρῶτα κανόνα μὲ γονυκλισίες, καὶ ὕστερα ἐντρύφησε στὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ.
Ἂν ἀνήκεις σὲ μοναστήρι, στὸ ὁποῖο δὲν ὑπάρχει ἀπὸ κοινοῦ τελούμενος ἑσπερινὸς κανόνας, ἀλλὰ ἐπαφίεται στὸν καθένα νὰ τὸν τελεῖ στὸ κελλί του, τότε, κάνε τὸν κανόνα μὲ γονυκλισίες, ὕστερα διάβασε προσευχὲς ἤ ἐντρύφησε σὲ ψαλμωδίες καὶ τέλος, ἐντρύφησε στὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ.  Continue reading

Πῶς γίνεται ἡ προσευχή μέ κομποσχοίνι

 «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον με» της ιεράς Μονής Αγ. Διονυσίου Αγίου Όρους.

Αγαπητοί μας αδελφοί.
Σαλπίζουμε εγερτήριο σάλπισμα.
Οι εχθροί μας δαίμονες δεν κοιμούνται και εργάζονται ακατάπαυστα να μας ρίξουν στις αμαρτίες και εξαιτίας αυτών και των παθών μας στα βάθη της κόλασης.
Με άλλο τρόπο δεν μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε παρά μόνο με την προσευχή. Η ανάγνωση πνευματικών βιβλίων είναι καλή και ωφέλιμη η ανάγνωση ή παρακολούθηση των ακολουθιών της Εκκλησίας μας βοηθούν όσους έχουν τη δυνατότητα να τα κάνουν. Continue reading

»Ζητεῖτε και βοᾶτε ἀπό πρωί ἕως ἑσπέρας

 »Ζητεῖτε καὶ βοᾶτε ἀπὸ πρωῒ ἕως ἑσπέρας, εἰ δυνατόν, καὶ ὅλην τὴν νύκτα τό· Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησον ἡμᾶς. Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς βιάσασθε τὸν νοῦν ὑμῶν εἰς τοῦτο τὸ ἔργον ἕως θανάτου.  Continue reading

«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»

Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Ὅταν λέμε τήν Εὐχή, φροντίζουμε νά μήν ἔχουμε μετεωρισμούς. Νά μή φεύγη, δηλαδή, τό μυαλό μας ποτέ ἐδῶ καί πότε ἐκεῖ, νά μή χαζεύη σέ εἰκόνες, νά μή σκέπτεται τίποτε ἀπολύτως. Προσέχουμε μόνο στά λόγια τῆς Εὐχῆς, μέ ἀπόλυτη συναίσθησι ὅτι τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με»,τό λέμε μπροστά στόν Χριστό! Γιατί ὁ Χριστός εἶναι μπροστά μας καί ὄχι μακρυά στόν οὐρανό. Καί εἴμεθα πράγματι ἐνώπιόν Του! Ἄν τά μάτια τῆς ψυχῆς μας δέν ἦσαν τυφλά, θά Τόν βλέπαμε, ἐφ᾿ ὅσον βέβαια αὐτό ἦτο πρός τό συμφέρον τῆς ψυχῆς μας. Μ᾿ αὐτήν λοιπόν τήν συναίσθησι Τόν παρακαλοῦμε θερμά, Τόν ἱκετεύουμε δυνατά γιά νά μᾶς ἐλεήση καί νά μᾶς σώση. «Χριστέ μου, ἐλέησόν με καί ἐκ τῶν κρυφίων μου καθάρισόν με».

Ἡ Χαναναία Τόν εἶχε μπροστά της καί φώναζε: «Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱέ Δαυίδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται».1 Ἔτσι κι ἐμεῖς, Τόν ἔχουμε μπροστά μας καί Τόν φωνάζουμε: Continue reading

Ποιοί εἶναι οἱ καρποί τῆς εὐχῆς τοῦ Ἰησοῦ; Γέροντας Κλεόπας Ἡλιέ

—   Ο πρώτος καρπός της ευχής του Ιησού είναι η αποβολή των νοερών παραστάσεων από τις ματαιότητες του κόσμου, κατά τον άγιο Διάδοχο, ο οποίος λέγει: «Αυτά που είχαν μπει παλαιότερα στην καρδιά του ανθρώπου εξαφανίζονται μαζί με όλες τις ωραιότητες της ζωής».

—   Ο δεύτερος καρπός της ευχής είναι η φοβερά θέα της ασω­τίας της ψυχής, η οποία εκδηλωνόταν με τις σωματικές αισθήσεις και τους κακούς λογισμούς. Απ’ αυτή την θέα αποκτά ο άνθρωπος ταπείνωσι, πένθος, δάκρυα, όπως λέγη ο άγιος Γρηγόριος ο Παλα­μάς.

—   Ο τρίτος καρπός της καρδιακής προσευχής είναι ότι, με την επιστροφή του νου στην καρδιά, τόσο ο νους όσο και η καρδιά του ανθρώπου, γίνονται σαν ένας καθαρός καθρέπτης στον οποίον ο ίδιος ο αγωνιστής γνωρίζει τις πονηρές κινήσεις των σκέψεών του και καλεί τον Ιησού σε βοήθεια.

—   Ο τέταρτος καρπός είναι η αγνότης της φύσεως, καθότι το έργο της καθαρότητος της φύσεως είναι υπεράνω αυτής της φύσε­ως, ως δοσμένο από την Θεία Χάρι του Παναγίου Πνεύματος. Continue reading

Ἡ ἐμφάνιση τῆς Παναγίας στόν Πατέρα Καλαΐδη

Πολλές φορές μας μιλούσε ο Παππούλης για την προσευχή και τη δύναμή της. Η προσευχή συνήθιζε να λέει πως είναι η συνομιλία του ανθρώπου με το Θεό και ο Θεός την έχει δώσει σε όλους, φτωχούς και πλούσιους.

Επέμενε πολύ στην αδιάλειπτη προσευχή. Συνήθιζε να λέει: «Συνεχώς να προσεύχεσθε. Μέρα και νύχτα διαρκώς να λέτε “Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με” ή “Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς”.
Είναι μικρή προσευχή, αλλά έχει πολλή χάρη κι ευλογία. Να έχετε πάντοτε την ευχή, ώστε να βρίσκεσθε κοντά στο Θεό και να μην κάνετε αμαρτωλές σκέψεις».
Συγγενικό πρόσωπο του Παππούλη μας εξιστόρησε πως παρουσιάστηκε η ίδια η Παναγία στον παπα-Γιάννη μετά από πολύωρη προσευχή σ’ αυτήν.  Continue reading

Ἡ χάρη τῆς προσευχῆς φέρνει τό νοῦ σέ ἐπαφή μέ τό Θεό (Ἅγ. Μάξιμος ὁ Ὀμολογητής)

Η συνεχής προσευχή χωρίζει το νου απ’ όλα τα νοήματα και έτσι τον εμφανίζει γυμνό από περισπασμούς ενώπιον του Θεού· διότι τα νοήματα προκαλούνται από διάφορα πράγματα. Τα δε πράγματα είναι άλλα αισθητά και άλλα νοητά. Εφ’ όσον λοιπόν ο νους διακινείται μέσα στην περιοχή των πραγμάτων αυτών, αυτά συλλαμβάνει και αυτά τα νοήματα περιφέρει. Η δε χάρη της προσευχής φέρνει τον νου σε επαφή με το Θεό. Αφού δε τον ενώσει με το Θεό, τον χωρίζει απ’ όλα τα νοήματα· τότε ο νους γυμνός πλέον επικοινωνεί μαζί Του και γίνεται θεοειδής. Αφού δε γίνει θεοειδής, ζητεί από το Θεό τα πρέποντα κι έτσι δεν σφάλλει ποτέ στα αιτήματά του, διότι πάντοτε η παράκλησή του πραγματοποιείται από το Θεό. Γι’ αυτό ο Απόστολος Παύλος μας διατάσσει: «αδιαλείπτως προσεύχεσθε…», για να πετύχουμε με την διαρκή συνάφεια του νου μας με το Θεό, σιγά-σιγά την αποκοπή του από κάθε προσκόλληση στα υλικά. Continue reading

«Λέγετε λοιπὸν συνεχῶς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὥσπου νὰ καταπιεῖ ἡ καρδιὰ τὸν Κύριο καὶ ὁ Κύριος τὴν καρδιά καὶ νὰ γίνουν τὰ δύο ἕνα».

 

 «Περί νήψεως καὶ προσευχῆς: Ὁ λογιώτατος καὶ σοφώτατος ὑποδιάκονος Δαμασκηνός Στουδίτης ἔγραψε ἕναν ὑπέροχο λόγο γιὰ τοὺς Μοναχοὺς περὶ νήψεως καὶ προσευχῆς.

Τον μεταφέρουμε ὅπως ἔχει:

 
……Λέγετε λοιπὸν συνεχῶς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὥσπου νὰ καταπιεῖ ἡ καρδιὰ τὸν Κύριο καὶ ὁ Κύριος τὴν καρδιά καὶ νὰ γίνουν τὰ δύο ἕνα.
 Ὅμως γιὰ νὰ γίνει αὐτό, δὲν εἶναι ἀρκετὴ οὔτε μία ἡμέρα οὔτε δυὸ ἀλλὰ πολὺς χρόνος καὶ καιρός. Continue reading

«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»

Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Ὁ δικός μου Πνευματικός πατέρας καί Γέροντας συνιστᾶ ἀπό τήν πεῖρα κάποιες πρακτικές μεθόδους γιά τήν Νοερά προσευχή. Λέει λοιπόν:

«…Καί ἀφοῦ ἔλθης σέ πένθιμη καί κατανυκτική κατάστασι σκεπτόμενος τόν θάνατον καί τό πρόσκαιρον τῆς ζωῆς, τήν κόλασιν καί τήν Κρίσιν, στρέφεις τότε τόν νοῦν σου πρός τό μέρος τῆς καρδιᾶς…

Ἀλλά γιά περισσότερη εὐκολία ὁ νοῦς νά τοποθετηθῆ ἀπό ἐκεῖ, πού ἀρχίζει νά ἀναπνέη ὁ ἄνθρωπος, ἀπό τήν μύτη, ἀπό ἐκεῖ πού μπαίνει ὁ ἀέρας πρός τήν καρδιά, πρός τούς πνεύμονες. Ἐκεῖ ὁδήγησέ τον μέ τήν ἀναπνοή σου. Παίρνοντας τήν ἀναπνοή, νά συνεισέρχεται πρός τήν καρδιά καί ὁ νοῦς. Κι ἐκεῖ πού θά σταματήση ἡ ἀναπνοή, ἐκεῖ στερέωσον καί τόν νοῦν σου.

Κι ἀφοῦ βρῆς μέ τόν τρόπο αὐτό τήν θέσι τῆς καρδιᾶς, δῶσε στόν ἐνδιάθετο λόγο τήν προσευχή. Ἀναπνέοντας τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με» καί ἐκπνέοντας πάλι τήν ἴδια προσευχή.Ὁ νοῦς νά στέκεται στόν χῶρο, στόν τόπο τῆς καρδιᾶς, ἀμετεώριστα, χωρίς εἰκόνες. Φέρ᾿ εἰπεῖν, χωρίς νά φανταζώμεθα οὔτε κἄν τόν Χριστό, τήν Παναγία… Ὁ νοῦς νά προσέχη νά μή δέχεται εἰκόνες, νά μή δέχεσε φαντασίες. Νά ἔχη δώσει τόν ἐνδιάθετο λόγο ἀποκλειστικά καί μόνο στήν προσευχή, στίς λέξεις: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με» καί νά βρίσκεται τοποθετημένος στόν χῶρο τῆς καρδιᾶς, μέ μιά ἀγαπητική διάθεσι πρός τόν Χριστό, τόν Νυμφίο τῆς ψυχῆς του, τόν Ὁποῖο μνημονεύει διά τῆς Εὐχῆς. Continue reading