Ἡ μορφή τοῦ Γέροντα 5, Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης. Π.Σωφρονίου, 10ο Μέρος, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκούστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:Ἡ μορφή τοῦ Γέροντα 5, Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης.

 Π.Σωφρονίου, 10ο Μέρος, Ὁμιλία στίς29-03-2015
 Συνεχίζουμε, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπό τόν Ἅγιο Σιλουανό, τό τρίτο κεφάλαιο: Ἡ μορφή τοῦ Γέροντα.

«Γιά πολλά χρόνια τό μεγάλο ραφεῖο τῆς Μονῆς», ἐννοεῖ τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος, τοῦ Ρωσικοῦ Μοναστηριοῦ στό Ἅγιο Ὄρος, «τό διηύθυνε ὁ πατήρ Διάδοχος». Σήμερα, ἄν ζοῦσε, θά γιόρταζε κιόλας, εἶναι τοῦ Ἁγίου Διαδόχου ἐπισκόπου Φωτικῆς. «Μοναχός ὑποδειγματικός σέ ὅλα, ἐπιμελής μέχρι σχολαστικότητας, φιλακόλουθος, μελετημένος, ἤρεμος, δίκαιος καί εὐγενής στήν συμπεριφορά του, ἔχαιρε τήν ἐκτίμηση ὅλων. Μιά φορά τήν ἡμέρα τῆς γιορτῆς του -προφανῶς σάν σήμερα- «πῆγα νά τόν συγχαρῶ καί τόν βρῆκα ἀνάμεσα στούς πνευματικούς του φίλους: ἕναν γέροντα πνευματικό, τόν πατέρα Τρόφιμο καί τόν Γέροντα Σιλουανό»1. Γιά νά εἶναι ἐκεῖ καί ὁ Ἅγιος Σιλουανός σημαίνει ὅτι ὄντως ἦταν σπουδαῖος μοναχός.

«Ὁ πνευματικός διηγήθηκε κάτι, πού διάβασε στήν ἐφημερίδα καί γυρνώντας στόν Γέροντα Σιλουανό τόν ρώτησε:

  – Ἐσεῖς, Πάτερ Σιλουανέ, τί γνώμη ἔχετε γιά αὐτό;

– Δέν μ’ ἀρέσει, Ἅγιε Πνευματικέ, νά διαβάζω ἐφημερίδες καί νά μαθαίνω τά νέα τους, ἀποκρίθηκε αὐτός.

  – Γιατί;

– Γιατί τά γραφόμενα στίς ἐφημερίδες συγχίζουν τόν νοῦ καί δυσκολεύουν τήν καθαρή προσευχή»2.

  Βλέπουμε πῶς ὁ Ἅγιος ἦταν προσανατολισμένος στόν Θεό πού εἶναι ὁ στόχος μας – πρέπει νά εἶναι – καί κάνει τό πᾶν γιά νά ἐξασφαλίσει συνθῆκες κατάλληλες, ὥστε νά μπορεῖ νά προσεύχεται. Γιατί, τελικά, αὐτός εἶναι ὁ σκοπός τοῦ ἀνθρώπου, νά ἑνωθεῖ μέ τόν Θεό καί αὐτό δέν γίνεται μέ ἄλλο τρόπο παρά μένοντας στήν προσευχή. Βλέπουμε ἀπό ὅλους τούς Ἁγίους, καί τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τούς Προφῆτες καί ὅλους τούς δικαίους καί στήν Καινή Διαθήκη καί στό ὄρος Θαβώρ καί στήν Πεντηκοστή, ὁ Θεός φανερώνεται ἐν ὥρα προσευχῆς, ὅταν ὁ ἄνθρωπος προσεύχεται. Continue reading

Μερικοί σκέφτονται πώς ὁ Κύριος γεννήθηκε καί ἔπαθε ἀπό ἀγάπη γιά τόν ἄνθρωπο, ἐπειδή ὅμως δέν βρίσκουν μέσα τους αὐτή τήν ἀγάπη, διαλογίζονται πώς αὐτό ἔγινε κάποτε παλιά καί πέρασε. Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης.

Μερικοί σκέφτονται πως ο Κύριος γεννήθηκε και έπαθε από αγάπη για τον άνθρωπο, επειδή όμως δεν βρίσκουν μέσα τους αυτή την αγάπη, διαλογίζονται πώς αυτό έγινε κάποτε παλιά και πέρασε. Continue reading

8ο Μέρος, Ἡ μορφή τοῦ Γέροντα 3. Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης, π. Σωφρονίου-Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:

8ο Μέρος, Ἡ μορφή τοῦ Γέροντα 3.

Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης, π. Σωφρονίου

Συνεχίζουμε, μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀπό τόν Ἅγιο Σιλουανό τό κεφάλαιο πού περιγράφει ὁ μακαριστός Γέροντας Σωφρόνιος τή μορφή τοῦ Γέροντα. Εἴμαστε στό σημεῖο πού ἔχει ἀνατεθεῖ στόν Ἅγιο Σιλουανό ἕνα ὑπεύθυνο διακόνημα, νά ἐπιστατεῖ σέ μιά ὁμάδα ἐργατῶν. Εἶναι τά χρόνια πού ὑπῆρχαν χιλιάδες μοναχοί στό μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος, στό ρώσικο μοναστήρι, ὁπότε ὑπῆρχαν καί πολλοί ἐργάτες.

«Εἶχε στίς διαταγές του ὥς διακόσιους ἐργάτες. Τό πρωί, γυρνοῦσε τά ἐργαστήρια καί ἔδινε γενικές γραμμές στούς ἀρχιεργάτες καί μετά γύριζε στό κελλί του, νά κλάψει «γιά τόν λαό τοῦ Θεοῦ». Δέν καθόταν πάνω ἀπ’ τό κεφάλι τους, θά λέγαμε ἔτσι λαϊκά. Δέν ἀσκοῦσε αὐστηρή, ἀσφυκτική ἐπιτήρηση, ἀλλά γυρνοῦσε στόν Θεό καί προσευχόταν. Προσευχόταν γιά τόν λαό τοῦ Θεοῦ, γιά τούς ἐργάτες του καί γιά ὅλους ὅσους γνώριζε καί γιά ὅσους δέν γνώριζε..

«Ἡ καρδιά του πονοῦσε γιά τούς ἐργάτες καί ἔχυνε δάκρυα γιά καθένα τους: «Νά ὁ Μιχάλης, ἄφησε τήν γυναῖκα του καί τά παιδιά στό χωριό καί ἐργάζεται ἐδῶ σ’ ἐμᾶς γιά λίγα γρόσια». Ἐρχόντουσαν ἀπό τήν Ρωσία, δηλαδή, γιά νά ἐργαστοῦν. «Πῶς νά αἰσθάνεται τόσο μακριά ἀπό τό σπίτι του χωρίς νά βλέπει οὔτε τήν γυναῖκα οὔτε τά ἀγαπημένα του παιδιά… Νά ὁ Νικήτας. Μόλις παντρεύτηκε καί ἐγκατέλειψε τήν νεαρή γυναῖκα του ἔγκυο καί τήν γριά μάνα του … Τί νά ἔνιωσαν τάχα, ὅταν ἀποχωρίζονταν ἀπό τόν νεαρό ἀγαπημένο γιό καί ἄνδρα; … Νά ὁ Γρηγόρης. Ἄφησε τούς γέρους γονεῖς του, τήν νέα γυναῖκα του καί δύο μικρά βρέφη καί ἦλθε ἐδῶ νά ἐργαστεῖ γιά ἕνα κομμάτι ψωμί.Τί θά ἐξοικονομήσει ἐδῶ; … Τί φτώχεια θά εἶχαν, γιά νά ἀποφασίσουν νά ἐγκαταλείψουν ὅλους τούς δικούς τους … Σέ τί φοβερή στέρηση καί θλίψη ζεῖ ὅλος αὐτός ὁ λαός … Νά ὁ Νίκος. Continue reading

Ἡ ἁμαρτία μας, ἀντανακλᾶται καί στά πεπρωμένα τοῦ σύμπαντος κόσμου

http://www.orthodoxfathers.com/sites/default/files/agsiloyanosathonites_1.jpgἩ ἁμαρτία διαπράττεται προπαντὸς στὸ μυστικὸ βάθος τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος, ἀλλὰ τὸ ἀντίτιμο αὐτῆς πλήττει τὸν ὅλον ἄνθρωπον.

Ὅταν αὐτὴ συντελεσθῆ, ἀντανακλᾶται στὴ ψυχικὴ καὶ φυσικὴ κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, στὴν ἐξωτερική του ἐμφάνιση, στὰ πεπρωμένα τοῦ ἁμαρτήσαντος, ἐξέρχεται ἀναπόφευκτα πέραν τῶν ὁρίων τῆς ἀτομικῆς του ζωῆς καὶ βαρύνει διὰ τοῦ κακοῦ, τὴν ζωὴ ὁλοκλήρου της ἀνθρωπότητος, καὶ συνεπῶς ἀντανακλᾶται καὶ στὰ πεπρωμένα τοῦ σύμπαντος κόσμου.Συνεπῶς, κοσμικῆς σημασίας δὲν εἶχε μόνον τὸ ἁμάρτημα τοῦ Προπάτορος Ἀδάμ.

Κάθε ἁμάρτημα, φανερὸ ἤ ἀφανές, ἑκάστου ἑνὸς ἀπὸ ἐμᾶς, ἐπηρεάζει τὰ πεπρωμένα ὄλου τοῦ κόσμου. Continue reading

Μοναστικοί ἀγῶνες 2, Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης, π. Σωφρονίου 5ο Μέρος, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Συνεχίζουμε μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ τόν Ἅγιο Σιλουανό καί εἴμαστε στό κεφάλαιο πού ἀναφέρεται στήν ἐμπειρία τοῦ Χριστοῦ πού εἶχε ὁ Ἅγιος, ὁ Ὁποῖος τόν καθοδήγησε μέ τά λόγια «κράτα τόν νοῦ σου στόν Ἅδη καί μήν ἀπελπίζεσαι» καί κατάλαβε ὁ Ἅγιος Σιλουανός ὅτι ἡ αἰτία πού εἶχε χάσει τήν Χάρη ἦταν ἡ ὑπερηφάνεια.
Συνεχίζει ὁ π. Σωφρόνιος: «Νέο στάδιο ἄρχισε στήν πνευματική ζωή τοῦ μοναχοῦ Σιλουανοῦ. Ἡ πρώτη ἐμφάνιση τοῦ Κυρίου ἐνώπιόν του ἤτανε γεμάτη ἀπό ἀπερίγραπτο φῶς. Ξεχύθηκε πάνω του πλοῦτος ἀπό αἰσθήματα: πλῆθος ἀγάπης, ἡ χαρά τῆς ἀναστάσεως, τό ἀληθινό καί ἑδραῖο συναίσθημα πώς διάβηκε «ἐκ θανάτου πρός ζωήν» (Ἰω. 5,24)». Αὐτή ἦταν ἡ πρώτη ἐμπειρία. Ἀλλά τήν ἔχασε τήν Χάρη καί ρωτάει: «Γιατί κρύφτηκε ἐκεῖνο τό φῶς; Γιατί τό χάρισμα δέν ἦταν ἀμετάκλητο, σύμφωνα μέ τά λόγια τοῦ Κυρίου: «καί τήν χαράν ὑμῶν οὐδείς αἴρει ἀφ᾿ ὑμῶν»; (Ἰω. 16,22)», πού λέει στό δέκατο ἕκτο κεφάλαιο τοῦ κατά Ἰωάννη Εὐαγγελίου. «Ἀφοῦ ὁ Χριστός λέει ὅτι κανένας δέν παίρνει τήν χαρά σας, γιατί ἐγώ ἔχασα τήν χαρά μου;», ἀναρωτιότανε ὁ μετέπειτα Ἅγιος Σιλουανός. «Ἦταν ἄραγε τό δῶρο ἀτελές, ἤ ἡ ψυχή ἀνίκανη νά τό βαστάσει;». Προφανῶς τό δεύτερο…
Τώρα, μέ τήν δεύτερη ἐμπειρία, πού, θά θυμάστε, εἶχε προσπαθήσει νά προσκυνήσει τήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ καί εἶδε μπροστά της ἕναν δαίμονα, ὁ ὁποῖος περίμενε τήν προσκύνηση… καί συνομιλώντας μέ τόν Κύριο, τοῦ εἶπε ὅτι αὐτό τό παθαίνει αὐτός πού ἔχει ὑπερηφάνεια. Τώρα, λοιπόν, κατάλαβε ὅτι αἰτία τῆς ἀπώλειας τῆς Χάρης δέν ἦταν ὁ Θεός οὔτε ἠ ἀτέλεια τοῦ δώρου ἀλλά ὁ ἴδιος, ἡ ὑπερηφάνειά του, ὅτι «ἡ ψυχή δέν κατεῖχε τήν σωστή γνώση καί οὔτε εἶχε τίς ἀπαιτούμενες δυνάμεις γιά νά τήν διαφυλάξει». Πῆρε ἀπό τήν ἀρχή τῆς μοναχικῆς του πορείας μία πολύ μεγάλη δόση Θείας Χάρης, ἀλλά ἡ ψυχή του δέν γνώριζε πῶς θά φυλάξει αὐτή τήν Χάρη. Γιατί τό ζητούμενο δέν εἶναι νά πάρει κανείς τήν Χάρη, ἀλλά καί νά τήν βαστάξει καί νά τήν φυλάξει.

Continue reading

Ἄν οἱ ἄρχοντες

   Αν οι Άρχοντες τηρούσαν τις Εντολές του Κυρίου και ο Λαός και οι υπήκοοι υπάκουαν με ταπείνωση, θα υπήρχε μεγάλη ειρήνη και αγαλλίαση πάνω στη γη! Εξαιτίας όμως της φιλαρχίας και της ανυπακοής των υπερήφανων, υποφέρει όλη η Οικουμένη.

 
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.
 
http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/10/blog-post_80.html

Ἀσκητικοί ἀγῶνες 1. Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης. Π. Σωφρονίου. 4ο Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:Ἀσκητικοί ἀγῶνες 1. Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης. Π. Σωφρονίου.

4ο Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Ὁμιλία στίς 22-02-2015

«Μοναστικοί ἀγῶνες» ἀπό τό βιβλίο «Ὁ Γέροντας Σιλουανός» τοῦ πατρός Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ. Ἔχουμε ἀφήσει τόν Ἅγιο Σιλουανό στό μοναστήρι, ὅπου εἶχε μιά συγκλονιστική ἐμπειρία. Εἶδε τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Εἴδαμε ἐπίσης πῶς ἀγωνιζόταν. Τώρα ἀκόμα περισσότερο θά μελετήσουμε τούς ἀγῶνες πού ἔκανε στό μοναστήρι του.

«Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Χριστοῦ στόν ἀδελφό Συμεών –ἔτσι λεγόταν ὁ Ἅγιος Σιλουανός προηγουμένως– ὑπῆρξε χωρίς ἀμφιβολία τό σπουδαιότερο γεγονός τῆς ζωῆς του. Δέν ἦταν δυνατόν παρά νά ἐπιδράσει μέ τόν πιό οὐσιαστικό τρόπο σέ ὅλη τήν κατοπινή ζωή του καί νά προκαλέσει τίς πιό βαθιές ἀλλαγές στήν ψυχή καί τήν συνείδησή του». Μιά Θεοφάνεια εἶναι συγκλονιστικό γεγονός, τό ὁποῖο ἀφήνει ἀνεξίτηλα ἴχνη στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου. «Ἐξωτερικά βέβαια ἡ ροή τῆς ζωῆς του λίγο ἄλλαξε. Παρέμεινε στό ἴδιο διακόνημα στόν Μύλο», πού, ὅπως εἴχαμε πεῖ, ἦταν πάρα πολύ κοπιαστικό, «καί μοίραζε τόν χρόνο του ὅπως καί πρίν, κατά τήν γενική τάξη τῆς Μονῆς: ἡ προσευχή στό κελλί, οἱ πολύωρες ἀκολουθίες στἠν Ἐκκλησία, ἡ κοπιαστική ἡμέρα μέ τίς φυσικές ἀνθρώπινες ἀνάγκες: διατροφή, ἀνάπαυση, ὕπνο». Γιατί ἀκομα καί ὁ ἅγιος καί κάθε πνευματικός ἄνθρωπος ἔχει φυσικά καί σῶμα καί ὁπωσδήποτε πρέπει νά δίδει καί στό σῶμα αὐτά πού χρειάζεται. «Ἡ τάξη ἦταν γενική γιά ὅλους, ἀλλά ἡ ζωή καθενός διαφορετική, «δική του». Μπορεῖ κανείς νά βρίσκεται σ’ ἕνα σύνολο ὀργανωμένο, σ’ ἕνα κοινόβιο καί νά ἔχουν ἕνα κοινό πρόγραμμα, ἀλλά δέν σημαίνει αὐτό ὅτι ὅλοι κάνουν τήν ἴδια ζωή. Ὁ καθένας ἔχει τή δική του προσωπική ζωή καί μάλιστα τή δική του ἐσωτερική πνευματική ζωή. Continue reading

Ὁ κόσμος εἶναι βυθισμένος στό σκοτάδι τῆς πνευματικῆς ἄγνοιας!

 Ο κόσμος είναι βυθισμένος στο σκοτάδι της πνευματικής άγνοιας! Η οδός προς την Αιώνια Ζωή, ακατάπαυστα κηρύσσεται σε όλες τις γλώσσες, αλλά αυτοί που πραγματικά γνωρίζουν την οδό αυτή είναι μόλις μερικές μονάδες, σέ κάθε γενεά!
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.
http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/10/blog-post_500.html

Ἅγιος Σιλουανὸς Ἀθωνίτης: «Ὁ καθένας θά δοξαστεῖ κατά τό μέτρο τῆς ἀγάπης του»

  «Ὁσοι αγαπούν περισσότερο το Θεό στη γη, θα έχουν περισσότερη δόξα στη βασιλεία των ουρανών και θα είναι πιο κοντά στον Κύριο. Ο καθένας θα δοξαστεί κατά το μέτρο της αγάπης του.»
https://paraklisi.blogspot.gr/2017/09/blog-post_424.html

Η ΠΡΩΤΗ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ τοῦ Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ μέ τόν Ἅγιο Σιλουανό τόν Ἀθωνίτη…

  [Ο Γέροντας Σωφρόνιος (1896–1993), έζησε περίπου πέντε χρόνια (Φθινόπωρο του 1925–Πάσχα του 1930) στην Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, πριν ακόμη γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Σιλουανό (1866–1938). Ο Γέροντας, χειροτονήθηκε διάκονος το 1930. Και, κάθε φορά που έβγαινε να θυμιάσει τους μοναχούς, αισθανόταν δέος και ντροπή, όταν περνούσε μπροστά από τον Άγιο. Μέχρι τότε όμως δεν έτυχε να συνομιλήσει μαζί του.
Λίγο χρόνο μετά την χειροτονία του, ήλθε να τον επισκεφθεί ο ερημίτης μοναχός π.Βλαδίμηρος, με τον οποίον συζήτησαν διάφορα πνευματικά θέματα. Κατανυγμένος από την συζήτηση και από την όλη πνευματική ατμόσφαιρα της συνομιλίας, ο π.Βλαδίμηρος, απευθύνει ξαφνικά το ερώτημα στον τότε νεαρό ιεροδιάκονο:
–«Πάτερ Σωφρόνιε, πες μου ένα λόγο για την σωτηρία της ψυχής μου· πώς μπορώ να σωθώ;».
Την αφήγηση για την συνέχεια του λόγου την αφήνουμε εξ ολοκλήρου στον μακαριστό Γέροντα Σωφρόνιο:] Continue reading