Περί ἀνθρωπαρέσκειας καί κενοδοξίας

 

ΠΕΡΙ ΑΝΘΡΩΠΑΡΕΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑΣ

  Ἀββᾶς Ἀμμωνᾶς

 jubpls

  «ἐκεῖ ἐφοβήθησαν φόβον, οὗ οὐκ ἦν φόβος, ὅτι

 ὁ Θεός διεσκόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων·

 κατῃσχύνθησαν, ὅτι ὁ Θεός ἐξουδένωσεν αὐτούς.»

 Ψαλμ. 52 : 6

  Χαίρετε ἐν Κυρίῳ, τιμιώτατοι ἀδελφοί.

  Γράφω σέ σᾶς πού ἀγαπᾶ ὁ Θεός καί πού ἀναζητᾶτε τόν Κύριο ὁλόψυχα καί ἀληθινά. Ὅσοι προσεύχονται μέ τόν τρόπο αὐτό εἰσακούονται ἀπό τόν Θεό καί εὐλογοῦνται σέ ὅλα τά ἔργα τους καί ἐκπληρώνονται ὅλα τά αἰτήματα, γιά τά ὁποῖα Τόν παρακαλοῦν. Ὅσοι ὅμως δέν προσεύχονται ὁλόψυχα, ἀλλά μέ δισταγμό, καί ἐργάζονται γιά νά δοξασθοῦν ἀπό τούς ἀνθρώπους, αὐτοί δέν εἰσακούονται ἀπό τόν Θεό, σέ ὅσα Τόν παρακαλοῦν. Μᾶλλον Τόν ἐξοργίζουν μέ τά ἔργα τους, καθως ἔχει γραφῆ: «Ὁ Θεός διεσκόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων» (Ψαλμ. 52 : 6). Συνέχεια

Περί τοῦ ὅτι εἶναι δύσκολη ἡ γνῶσις τοῦ Θείου θελήματος καί ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ἐννοήσει τό Θεῖο θέλημα ἥ νά προοδεύσει, ἄν δέν ἀρνηθεῖ ὅλα τά θελήματά του καί δέν ὑπακούσει στούς πνευματικούς πατέρες του

 

   ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΓΝΩΣΙΣ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΘΕΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΝΟΗΣΗ ΤΟ ΘΕΙΟ ΘΕΛΗΜΑ Η ΝΑ ΠΡΟΟΔΕΥΣΗ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΑΡΝΗΘΗ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΚΟΥΣΗ ΣΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥ

    Ἀββᾶς Ἀμμωνᾶς

jubpls

 «ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε,

 ὅτι πρός σέ κατέφυγον.

 δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου,

 ὅτι σύ εἶ ὁ Θεός μου·

 τό πνεῦμα σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ.»

 Ψαλμ. 142 : 10

 Καθώς γνωρίζετε, ἀδελφοί μου, ὅταν ὁ ἄνρωπος ἀλλάξη τρόπο ζωῆς καί ἀκολουθήση ἄλλο περισσότερο πνευματικό καί θεάρεστο, τότε ἀλλάζει καί τό ὄνομά του. Ἔτσι ὅταν οἱ ἅγιο Πατέρες μας προώδευσαν πνευματικά, τότε ἄλλαξαν καί τά ὀνόματά τους. Ἔλαβαν νέα ὀνόματα γραμμένα στίς πλάκες τοῦ οὐρανοῦ. Ὅταν προώδευσε ἡ Σάρα, ἀκουσε τήν φωνή: «Δέν θά ὀνομάζεσαι πλέον Σάρα, ἀλλά Σάρρα» (πρβλ. Γεν. Ιζ΄: 15). Ὁ Ἄβραμ ὠνομάσθηκε Ἀβραάμ, ὁ Ἰσάκ Ἰσαάκ, ὁ Ἰακώβ Ἰσραήλ, ὁ Σαούλ Παῦλος, ὁ Σίμων Κηφᾶς, διότι ἄλλαξε ἡ ζωή τους καί προώδευσαν ἀπό τήν κατάστασι πού ἦσαν. Γι᾿ αὐτό καί σεῖς, ἐπειδή αὐξηθήκατε στήν πνευματική ἡλικία, εἶναι ἀνάγκη νά ἀλλάξετε τό ὄνομά σας μέ νέο, σύμφωνα μέ τήν πνευματική σας πρόοδο. Συνέχεια

Περί διορατικοῦ χαρίσματος καί τῆς ἀποφυγῆς τῶν ἀμελῶν

ΠΕΡΙ ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΩΝ ΑΜΕΛΩΝ
jubpls
 Ἀββᾶς Ἀμμωνᾶς
 
Χαίρετε ἐν Κυρίῳ ἀγαπητοί ἀδελφοί.
 Γνωρίζετε ὅτι σᾶς γράφω ἐπειδή σᾶς θεωρῶ τέκνα μου ἀγαπητά καί τέκνα τῆς ἐπαγγελίας καί τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Γι᾿ αὐτό σᾶς ὑπενθυμίζω νά παρακαλῆτε νύκτα καί ἡμέρα τόν Θεό νά σᾶς προφυλάξη ἀπό κάθε ἁμαρτία. Νά ζητᾶτε καί διαρκῶς νά φροντίζετε νά σᾶς χαρίση διάκρισι καί φωτισμό, γιά νά μάθετε νά διακρίνετε τό καλό ἀπό τό κακό σέ κάθε περίπτωσι. Ἔχει γραφῆ: «Τελείων ἐστίν στερεά τροφή, τῶν διά τήν ἕξιν τά αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων, πρός διάκρισιν καλοῦ τε καί κακοῦ»  (Ἑβρ. Ε΄: 14).
Τέλειοι εἶναι ὅσοι ἔγιναν υἱοί τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν καί θεωρήθηκαν ἄξιοι τῆς υἱοθεσίας τῶν οὐρανῶν καί θεωρήθηκαν ἄξιοι τῆς υἱοθεσίας καί ἔλαβαν ἀπό τόν Θεό τό χάρισμα τῆς διακρίσεως σέ ὅλα τά ἔργα τους, γιά νά μή μπορῆ κανείς νά τούς ἀπατήση. Πράγματι, συχνά ξεγελιέται ὁ ἄνθρωπος μέ τήν πρόφασι τοῦ ἀγαθοῦ καί πολλοί ἀπατῶνται, ἐπειδή δέν ἔχουν ἀκόμη λάβει ἀπό τόν Θεό τό χάρισμα τῆς διακρίσεως. Συνέχεια

Περί τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

 ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΤΟΥ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Ἀββᾶς Ἀμμωνᾶς

Ἀγαπητοί ἐν Κυρίῳ, σᾶς χαιρετῶ μέ τό Πνεῦμα τῆς πραότητος, τό Ὁποῖο εἶναι εἰρηνικό, σκορπά εὐωδία καί πνέει μέσα στίς ψυχές τῶν ἁγίων. Τό Πνεῦμα αὐτό δέν πλησιάζει σέ καμμιά ψυχή, παρά μόνο σ᾿ ἐκεῖνες πού καθαρίστηκαν τελείως ἀπό τήν ἁμαρτωλότητά τους. Εἶναι Ἅγιο καί δέν μπορεῖ νά κατοικήση σέ ἀκάθαρτη καρδιά.

Ὁ Κύριος δέν Τό ἔδωσε οὔτε στούς Ἀποστόλους, πρίν καθαρισθοῦν. Γι᾿ αὐτό τούς ἔλεγε: « Ἐάν ἀπέλθω, πέμψω ὑμῖν τόν παράκλητον, τό πνεῦμα τῆς ἀληθείας, καί ἀναγγελεῖ ὑμνῖν πάντα » (πρβλ. Ἰωάν. Ιστ΄: 7 – 13). Ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Ἄβελ καί τοῦ Ἐνώχ μέχρι σήμερα τό Πνεῦμα αὐτό προσφέρεται στίς ψυχές τῶν ἁγίων, πού καθαρίστηκαν τελείως. Συνέχεια

«Περί τῆς ψυχικῆς καλλιέργειας γιά τήν προσέλκυση τῆς Θείας Χάριτος»

«ὁ δέ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ·

ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου

ἐν ὅλη τῇ καρδίᾳ σου καί ἐν ὅλη τῇ ψυχῇ σου

καί ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου.»  

Ματθ. Κβ’: 37

 jubpls

Χαίρετε ἐν Κυρίῳ ἀγαπητοί.

Ἐάν κανείς ἀγαπήσει τόν Θεό «Ἐν ὅλη καρδίᾳ καί ἐν ὅλη τῇ ψυχῇ» (Ματθ. Κβ’: 37) καί κάνη τό πᾶν γιά νά ζήση μέ φόβο Θεοῦ, ὁ φόβος αὐτός θά τοῦ προξενήση κλαυθμό, ὁ κλαυθμός χαρά καί ἡ χαρά δύνημι μέ τή βοήθεια τῆς ὁποίας ἡ ψυχή θά καρποφορήση σέ ὅλα.

  Καί ὅταν ὁ Θεός ἰδῆ τόν καρπό τῆς ὡραῖο, θά τόν δεχθῆ σάν εὐωδία καί θά χαρῆ μαζί μέ τούς ἀγγέλους του γιά ὅλα τά καλά της ἔργα. Θά τῆς δώση ἀκόμη φύλακα, ὁ ὁποῖος θά τήν προστατεύη σέ κάθε της βῆμα, γιά νά τήν ὁδηγήση στόν τόπο τῆς ἀναπαύσεως χωρίς τόν κίνδυνο νά τήν ὑποδουλώση ὁ σατανᾶς. Διότι ὅσο βλέπει ὁ διάβολος τόν φύλακα , δηλαδή τήν θεϊκή δύναμι, νά περιβάλλη τήν ψυχή, ἀπομακρύνεται. Φοβᾶται νά πλησιάση τόν ἄνθρωπο καί τήν δύναμι πού τόν περιβάλλει. Συνέχεια

Περί τῶν ἡσυχαστῶν…

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ

ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΒΒΑ ΑΜΜΩΝΑ

jubpls

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΗΣΥΧΑΣΤΩΝ

  Η επιθυμία να εξετάζης με περιέργεια την Αγ. Γραφή γεννά εχθρότητα και διαμάχη, ενώ ο θρήνος για τις αμαρτίες φέρνει την ειρήνη. Είναι αμαρτία για τον μοναχό πού κάθεται στο κελλί του, να εξετάζη με περιέργεια την Αγ. Γραφή παραμελώντας τις αμαρτίες του.

 Όποιος απασχολεί την σκέψι του, πριν γνωρίση τον εαυτό του, με το πως ήταν γραμμένα τα διάφορα γραφικά χωρία, αυτός έχει περιέργεια στην καρδιά και είναι φοβερά αιχμάλωτος στο πάθος του αυτό.

 Όποιος όμως φυλάγεται απ’ αυτή την αιχμαλωσία, επιδιώκει να ταπεινώνεται ενώπιον του Θεού. Όποιος αναζητεί υλικό ομοίωμα του Θεού, βλασφημεί τον Θεό. Όποιος όμως φροντίζει να Τον τιμήση, αγαπά να ζη με καθαρότητα και φόβο Θεού.

Όποιος σέβεται τις εντολές του Θεού και τις τηρεί σαν χρεώστης, αυτός γνώρισε τον Θεό. Συνέχεια

Περί τῶν πειρασμῶν πού ἀντιμετωπίζουν ὅσοι προοδεύουν πνευματικά

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΟΣΟΙ ΠΡΟΟΔΕΟΥΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΞΕΝΟΥΝ ΟΙ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ,
ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ Η ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΟΨΕΙ
ΚΑΙ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ
ΤΟΝ ΘΕΟ.
jubpls
Ἀββᾶς Ἀμμωνᾶς
Γνωρίζω ὅτι ὑποφέρετε, ἐπειδή ἀντιμετωπίζετε πειρασμούς. Ἐάν ὅμως ὑπομείνετε γενναῖα, θά ἔχετε χαρά. Διότι ἐάν δέν ἀντιμετωπίσετε φανερούς κρυφούς πειρασμούς, δέν θά μπορέσετε νά αὐξήσετε τήν ἀρετή σας. Ὅλοι οἱ ἅγιοι, ὅταν ἀγωνίσθηκαν νά προοδεύσουν, ἀντιμετώπισαν πειρασμούς. Πραγματικά, κάθε φορά πού θά λάβη κάποιος ἕνα θεῖο δῶρο, ἀμέσως οἱ ἔχθροί σπεύδουν μέ διάφορους πειρασμούς νά τοῦ τό ἀφαιρέσουν.

Γνωρίζοντας οἱ δαίμονες ὅτι ἡ ψυχή πού δέχεται τήν θεία εὐλογία προοδεύει, τήν πολεμοῦν κρυφά ἤ φανερά. Ὁ Ἰακώβ, ὅταν ἔλαβε τήν πατρική εὐλογία, ἀντιμετώπισε ἀμέσως τόν πειρασμό τοῦ Ἠσαῦ (Πρβλ. κζ΄). Ὁ διάβολος δηλαδή παρακίνησε τήν καρδιά τοῦ Ἠσαῦ ἐναντίον τοῦ Ἰακώβ, θέλοντας νά ἀφανίση τήν εὐλογία. Δέν κατώρθωσε ὅμως νά βλάψη τόν δίκαιο, γιατί ἔχει γραφῆ: « Οὐκ ἀφήσει Κύριος τήν ράβδον τῶν ἁμαρτωλῶν ἐπί τόν κλῆρον τῶν δικαίων » αλμ.124 : 3).
Ὁ Ἰακώβ ὄχι μόνο δέν ἔχασε τήν εὐλογία πού ἔλαβε, ἀλλά καθημερινά τήν πλήθαινε. Συνέχεια

Περί ἡσυχίας.

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ

ΗΜΩΝ ΑΒΒΑ ΑΜΜΩΝΑ

ΠΕΡΙ ΗΣΥΧΙΑΣ

Γνωρίζετε βέβαια ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὅτι ἀπό τότε πού ἔγινε ἡ παράβασις τῶν πρωτοπλάστων, δέν μπορεῖ ἡ ψυχή νά γνωρίση, ὅπως πρέπει, τόν Θεό, ἐάν δέν περιοριστῆ μακρυά ἀπό τούς ἀνθρώπους καί ἀπό κάθε περισπασμό. Διότι τότε θά δοκιμάση τόν πόλεμο τῶν ἐχθρῶν της. Καί ἀφοῦ νικήση σέ κάθε προσβολή τῶν ἀντιπάλων, τότε τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ θά κατοικήση μέσα της καί ὅλος ὁ κόπος της θά μεταβληθή σέ χαρά καί ἀγαλλίασι. Βέβαια στόν καιρό τοῦ πολέμου θά ὑπομείνη θλίψεις, στενοχώριες καί ἄλλα πολυποίκιλα βάσανα. λλά ας μη φοβηθή. Δέν θά νικηθή, ἐφ᾿ ὅσον ἀγωνίζεται στήν ἡσυχία.

Αὐτός ἦταν ὁ λόγος πού οἱ ἅγιοι Πατέρες ζοῦσαν ἀπομονωμένοι στήν ἔρημο, ὅπως ὁ Ἠλίας ὁ Θεσβίτης, ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής καί ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι Πατέρες. Συνέχεια

Διηγήσεις περί τοῦ Ἀββᾶ Ἀμμωνᾶ

ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΑΜΜΩΝΑ
Α΄. Ἕνας ἀδελφός παρακάλεσε τόν ἀββᾶ Ἀμμωνᾶ: «Δῶσε μου μιά συμβουλή». Καί ὁ Γέροντας τοῦ εἶπε: «Νά συλλογίζεσαι, ὅπως οἱ φυλακισμένοι κακοῦργοι. Ἐκεῖνοι διαρκῶς ἐρωτοῦν: Ποῦ εἶναι ὁ ἡγεμόνας καί πότε θά ἔλθη ἐδῶ; Καί ἀπό τήν ἀγωνία κλαῖνε. Μέ τόν ἴδιο τρόπο καί ὁ μοναχός ὀφείλει διαρκῶς νά προσέχη, νά ἐλέγχη τήν ψυχή του καί νά λέει: Ἀλλοίμονό μου! Πῶς θά παρουσιασθῶ στό βῆμα τοῦ Χριστοῦ καί τί ἀπολογία θά δώσω; Ἔτσι ἐάν σκέπτεσαι πάντοτε, μπορεῖς νά σωθῆς».
Β΄). Διηγοῦνται ὅτι ὁ ἀββᾶς Ἀμμωνᾶς σκότωσε ἀκόμη καί βασιλίσκο. Καθώς πήγαινε στήν ἔρημο γιά ν᾿ ἀντλήση νερό ἀπό ἕνα πηγάδι, συνάντησε τό φαρμακερό φίδι. Ἔπεσε μέ τό πρόσωπο στήν γῆ καί εἶπε: «Κύριε, ἤ ἐγώ θά πεθάνω ἤ αὐτό». Ἀμέσως τότε ὁ βασιλίσκος μέ τήν δύναμι τοῦ Χριστοῦ ἔσκασε. Συνέχεια

Πειρασμοί (χαρακτηριστικό ὅσων προοδεύουν καί ἡ ὠφέλεια τους).

Υπάρχουν δύο είδη πειρασμών. Είναι ο πειρασμός της αμαρτίας, που προέρχεται έξω από τον άνθρωπο και ο άνθρωπος τον δέχεται με την προαίρεσή του δίνοντας συγκατάθεση, και είναι και ο πειρασμός- παιδεία του Κυρίου, που είναι ελεγχόμενος και πάντα για την πρόοδο του κατά θεία υιοθεσία παιδιού του Θεού. Για την πρώτη περίπτωση, γράφει ο επίσκοπος Ιάκωβος στην επιστολή του: «Μηδείς πειραζόμενος ας λέγη ότι από του Θεού πειράζομαι· διότι ο Θεός είναι απείραστος κακών και αυτός ουδένα πειράζει. Πειράζεται δε έκαστος υπό της ιδίας αυτού επιθυμίας, παρασυρόμενος και δελεαζόμενος. Συνέχεια