«Αἴγινα πουθενά. Τὴ σκέπαζε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος»

 Τί εὐλογία, γιαγιά, νὰ ζήσει στὸ νησί σας ὁ Ἅγιος Νεκτάριος!…

-Ἄκου δῶ. Παντοῦ γίνανε τοῦ κόσμου τὰ ἐγκλήματα. Κάψανε τὰ Καλάβρυτα, κάψαν τὰ χωριὰ ὅλα. Ἐδῶ, δὲν ἐράγισε οὔτε πέτρα. Δὲν ἄνοιξε μύτη. Γιὰ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου. Μιλῶ γιὰ τὴν Κατοχή. Continue reading

ΘΑΥΜΑ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ: «Ἅγιε Νεκτάριε, μ᾿ ἔσωσες, σ᾿ εὐχαριστῶ»!

 Λίγα χρόνια μετὰ τὴν κοίμησή του, στὰ 1939, φέρανε στὸ μοναστήρι ἕνα δαιμονισμένο. Τὸν πῆγαν στὸν τάφο τοῦ Δεσπότη. Τότες δὲν ὑπῆρχε τὰ ἐκκλησάκι πάνω ἀπὸ τὸν τάφο. Κι ὁ τάφος ἤτανε χαμηλός. 

 Τὸ πεῦκο μόνο ἦταν κοντά. Οἱ παπάδες λοιπὸν μνημονεύανε τὸ δαιμονισμένο καὶ τόνε διαβάζανε πάνω στὸν τάφο. Τὸν κρατοῦσαν δεμένο μὲ ἁλυσίδες δυὸ χωροφύλακες καὶ δυὸ ναῦτες. Δὲν μπορούσανε νὰ τὸν κάνουνε καλά.
Τοὺς συντάραζε. Χάλαγε ὁ κόσμος.  Continue reading

Ὁ ἅγιος Ἐφραίμ ἔσωσε νεαρό πού οἱ γιατροί τόν θεωροῦσαν «κλινικά νεκρό»

 Πριν από 15 χρόνια ο Μιχάλης, που μόλις είχε «πατήσει» τα 18, έπεσε θύμα σοβαρού τροχαίου. Ενα αυτοκίνητο έπεσε με δύναμη στο  μηχανάκι που οδηγούσε, στο χωριό Κουνάβοι, και ο άτυχος νεαρός εκτοξεύτηκε πολλά μέτρα μακριά, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στο κεφάλι και να παραμείνει στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

 Οι γιατροί τον θεωρούσαν «κλινικά νεκρό».
Ο θείος του, Μάρκος Βασιλάκης, έμπορος της κεντρικής λαχαναγοράς Ηρακλείου, διηγείται συγκινημένος στην «Espresso» πώς ο άγιος Εφραίμ έκανε το θαύμα που, όπως λέει, «έσωσε το παλικάρι μας και άλλαξε τη ζωή της οικογένειας»:
«Κλαίγαμε όλοι»
«Το παιδί είναι γιος της πρώτης μου ξαδέρφης. Οι γιατροί δεν του έδιναν ελπίδες κι εμείς είχαμε ετοιμάσει ακόμα και την κηδεία του, αφού είχαμε παραγγείλει φέρετρο και είχαμε βγάλει τα κηδειόσημα! Continue reading

ΘΑΥΜΑ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ: «Σὲ ὑποδέχτηκε ὁ Ἅγιος, παιδί μου!»

 Κάποιος νέος διηγόταν:

«Εἶμαι Πειραιώτης. Μόλις ἐπέστρεψα ἀπὸ τὸ ἀλβανικὸ μέτωπο. Κινδύνεψα. Δίπλα μου ἀκριβῶς, ἔπεσε μία ὀβίδα. Ἄνοιξε ὁλόκληρο πηγάδι.
Ἐκείνη τὴ στιγμή, ἔρχεται ἀστραπιαία ἕνας παπᾶς – ποῦ βρέθηκε; – καὶ μοῦ δίνει μία γερὴ σπρωξιά. Μ᾿ ἔριξε στὸ χῶμα, ἀντίθετα ἀπὸ τὴν ὀβίδα.  Γλίτωσα, κυριολεκτικὰ ἀπὸ θαῦμα.
Ὅταν γύρισα στὸν Πειραιᾶ, ἄρχισα νὰ ρωτῶ γνωστοὺς παπάδες καὶ νὰ κοιτάζω φωτογραφίες ἱερωμένων, γιὰ νὰ βρῶ τὸν παπᾶ ποὺ μ᾿ ἔσωσε. Continue reading

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος θεραπεύει τήν μικρή Βαρβάρα

 Στο θάλαμο 2 του δεύτερου ορόφου, εκεί στο Αρεταίειο, όπου ο Άγιος Νεκτάριος άφησε την τελευταία του πνοή, καίει σήμερα διαρκώς ένα καντήλι μπρος στην πάνσεπτη εικόνα του.

Καθημερινά περνούν από κει πλήθος πιστών, κυρίως αρρώστων, οι οποίοι στέκονται για λίγο και νοερά αφήνουν τους στεναγμούς της καρδιάς τους, σαν μια θερμή ικεσία προς τον φιλάνθρωπο άγιο.
Και κείνος φαίνεται να συγκατανεύει. Τους δίνει κουράγιο με το ιλαρό του βλέμμα και ενισχύει την πίστη τους. Τους θυμίζει ότι και ο ίδιος πόνεσε ψυχικά και σωματικά αλλά ενισχυόταν πάντα από την αδιάκοπη επαφή του με το Θεό. Continue reading

Περί ἀσθενειῶν θεραπευμένων καί ἀθεράπευτων

Το συμβάν με τον Όσιο Σέργιο του Ράντονεζ έλαβε μέρος την περίοδο που εργαζόμουν ως ειδική ανταποκρίτρια της εφημερίδας Κομσομόλσκαγια Πράβντα, ενώ στο διπλανό τμήμα εργαζόταν ο νεαρός δημοσιογράφος Γιούρι, ο οποίος αργότερα έγινε πατέρας πέντε παιδιών.

Τότε είχε γεννηθεί η κόρη του η Ανετσίκα, την οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τη γέννησή της οι γιατροί την καταδίκασαν σε θάνατο. Το κοριτσάκι μπήκε στο νοσοκομείο του Κρεμλίνου, οι ξένοι ανταποκριτές της έστελναν φάρμακα από το εξωτερικό, αυτά όμως μόνο παρέτειναν την αγωνία.

Οι δημοσιογράφοι έχουν τον δικό τους τρόπο να μάχονται. 0 Γιούρι μαζί με την αίτηση βοήθειας, έστειλε στην σύνταξη εφημερίδων από διάφορες χώρες την φωτογραφία της επτάμηνης Ανετσίκας, τις οποίες με δυσκολία μπορούσες να αντικρίσεις. Το σώμα του παιδιού ήταν σαν ένα ματωμένο κομμάτι κρέας, χωρίς δέρμα, τα οστά έμοιαζαν με ζελέ, ενώ το σώμα έμοιαζε με αυγό χωρίς τσόφλι. Οι νοσοκόμες φοβούνταν να την πάρουν αγκαλιά, μόνο η βαθιά πιστή σύζυγος του Γιούρι μπορούσε να της αλλάξει τις πάνες. Έτσι διαδόθηκαν σε όλον τον κόσμο οι φωτογραφίες μέσα από τις οποίες κοίταζαν ικετευτικά τα πελώρια πονεμένα μάτια της μικρής.

Continue reading

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος ζητᾶ τήν ἀλλαγή τῶν ἀμφίων. Ποιά ἦταν ἡ τελευταία φορά

 Διηγήσεις του Πατρός Ιωάννου Βερνέζου, Προϊσταμένου Ιερέως στον Όσιο Ιωάννη το Ρώσο, στο Νέο Προκόπι της Εύβοιας.

Συγκλονίζει ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος. Ζητάει από μόνος του να του αλλάξουμε τα άμφια. Τότε και μόνο τότε, μπορούμε να ανοίξουμε και την λάρνακα.
Η λάρνακα δεν ανοίγει όποτε εμείς θελήσουμε, αλλά μόνο όταν το θελήσεις και το αποφασίσει ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος.
Πως ειδοποιεί, όμως γιά την αλλαγή των αμφίων του ο Άγιος; Continue reading

Θαῦμα Ὁσίου Ἰωάννη Ρώσου – Θεραπεύει τόν μελλοθάνατο

 Ο Η. Π. από την Ευρυτανία, όταν ήλθε από την Αμερική στην πατρίδα του, ασθένησε βαρειά από πνευμονία, λοίμωξη των εντέρων και καρδιοπάθεια. Πλησίαζε το τέλος του.

Μάταια οι γιατροί προσπαθούσαν να τον σώσουν. Σαράντα ημέρες πάλευε με τον θάνατον. Μία ημέρα πήγε στον άρρωστο ένας φίλος του δικηγόρος από τον Βόλον. 
 
Είπε στην απελπισμένη μητέρα του αρρώστου, ότι κάποτε στην Χαλκίδα είχε ακούσει να γίνεται λόγος, για κάποιον άγιον Ιωάννη Ρώσο. Ο άρρωστος, όπως λέει ο ίδιος, βρισκόταν σε τέτοια άσχημη κατάσταση, ώστε δεν αισθανόταν, ούτε ήταν σε θέση να παρακολουθήσει τα λεγάμενα από τον επισκέπτη. Άκουσε μόνο την λέξη «Ρώσος». Continue reading

Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος, Πατριάρχης Ἱεροσολύμων ἀφηγεῖται πῶς οἱ Ἄγιοι Ἀνάργυροι Κῦρος καί Ἰωάννης τοῦ θεράπευσαν τά μάτια

Τό θαύμα πού έγινε στόν άγιο Σωφρόνιο, όπως τό αφηγείται ό ίδιος:
«Ηταν τόσο μεγάλη ή εύγνωμοσύνη, πού ένιωθε ό πρώην δαιμονιζόμενος τού Εύαγγελίου, όταν άπαλλάχθηκε από τα βάσανά του, πού αν καί ό Κύριος τού έδωσε έντολή μόνο στούς δικούς του να πάει καί να τούς άναγγείλει τή σωτήρια έλεημοσύνη πού άνέλπιστα 
έλαβε, αύτός, έπιστρέφοντας στή πόλη του, έγινε διαπρύσιος καί άκούραστος κήρυκας τού Σωτήρα σέ όλη τή Δεκάπολη γι αυτό μή μάς κατακρίνει κανείς πού καί εμείς θελήσαμε να γίνουμε μιμητές του καί να διακηρύξουμε, άλλά καί να άποτυπώσουμε με γραφίδα τις εύεργεσίες, πού λάβαμε από τόν Κύρο καί τόν Ιωάννη.
Γιατί καί τό λεπρό πού ό Χριστός καθάρισε δεν τόν μέμφθηκε κανείς έπειδή τη θεραπεία παντού κήρυξε καί τόν Χριστό πού τόν θεράπευσε καί αν καί διατάχθηκε να σιωπήσει, αύτός όμως δεν τό θέλησε και παράκουσε τήν έντολή. Επειδή λοιπόν αυτών των δύο ζηλέψαμε τήν εύγνωμοσύνη, δέν θα αποκρύψουμε κι εμείς τή θεραπεία, άλλά θά γίνουμε εύγνώμονες κήρυκες τών δωρεών τών αγίων. Continue reading

Τό βράδυ ἦλθε στό σπίτι ὁ ἴδιος ὁ Ταξιάρχης! ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΘΑΥΜΑ. ΝΥΜΦΟΔΩΡΑ ΜΟΝΑΧΗ.

Μετά από αυτές τις απαραίτητες σημειώσεις, ας επιστρέφουμε σε μερικές ακόμη πληροφορίες σχετικές με τη Μοναχή Νυμφοδώρα.

Η κ. Πιπίνα Καπανάκη-Χατζημιχαήλ, κόρη της ανιψιάς τής Νυμφοδώρας, που κατοικεί στον Ασώματο, μας διασώζει τα εξής:

«Από το Μοναστήρι της Μυρσινιώτισσας της Καλλονής, η Νυμφοδώρα ερχόταν κάποιες φορές για να επισκεφθεί την οικογένειά της. Δεν κοιμόταν όμως στο σπίτι της. Πήγαινε στην εκκλησία τον χωριού, στον Ταξιάρχη, και εκεί έχοντας μία καντήλα μπροστά στο εικόνισμα τον Αρχαγγέλου, προσευχόταν αδιάκοπα και πολύ αργά,.Ίσως τα ξημερώματα, άφηνε να την πάρει λίγο ο ύπνος.

Κάποια φορά που ήλθε στο χωριό, κοπέλα ακόμη, δεν πήγε να ξαγρυπνήσει στο Ναό, επειδή αισθάνθηκε πως είναι αδιάθετη (λόγω της γυναικείας φύσης της) και παρέμεινε στο πατρικό της σπίτι. Το βράδυ ήλθε στο σπίτι ο ίδιος ο Ταξιάρχης! Continue reading