Ἡ Θεοτόκος θεολογεῖ καὶ κατηχεῖ

  Ζούσε στὴν χώρα τῶν Ἀλαμανῶν ἕνας Ἱερέας πολὺ ἐνάρετος, ὁ Πελάγιος, ποὺ ἔτρεφε ξεχωριστὴ εὐλάβεια στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Ὁ διάβολος ὅμως φθόνησε καὶ τοῦ ἔσπειρε λογισμὸ ἀπιστίας γιὰ τὴν θεία Κοινωνία. 

 «Πῶς εἶναι δυνατὸν», σκεφτόταν, «νὰ γίνονται τὸ ψωμὶ Σῶμα καὶ τὸ κρασὶ Αἷμα Χριστοῦ!». Ἀπ’τοὺς λογισμοὺς αὐτοὺς ἔ- πεφτε σὲ μεγάλη θλίψη, ἀλλὰ δὲν τολμοῦσε νὰ συμβουλευθεῖ κανέναν ἄνθρωπο. Γι’ αὐτὸ πρόστρεξε στὴν ἴδια τὴν Παναγία καὶ Τὴν παρακάλεσε νὰ τὸν πληροφορήσει σχετικά. Κάποια ἡμέρα λοιπὸν, ἐνῶ λειτουργοῦσε, ὅταν ἔφτασε στὸ «Ἐξαιρέτως τῆς Παναγίας ἀχράντου…», ἐξαφανίστηκε ἀπὸ τὸ Δισκάριο ὁ ἅγιος Ἄρτος. Ἐξερεύνησε ὁ Πελάγιος τριγύρω, ἀλλὰ δὲν τὸν βρῆκε. – Παναγία μου! φώναξε τρο- μαγμένος, γνωρίζω ὅτι γιὰ τὴν ὀλιγοπιστία καὶ τὴν ἀμφιβολία μου μὲ σιχάθηκε ὁ Χριστὸς κι ἔφυγε ἀπὸ μπροστά μου γιὰ νὰ μὴν κοινωνήσω, ὁ ἀνάξιος. Ἐσὺ ὅμως παρακάλεσέ Τον νὰ μὲ συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστὰ στὴν ἁγία Τράπεζα τὴν ὑπερένδοξη Βασίλισσα μὲ τὸ θεῖο Βρέφος στὴν ἀγκαλιά Της νὰ τοῦ λέει:‒Αὐτὸ τὸ Βρέφος εἶναι ὁ Ποιητὴς τῆς οἰκουμένης, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ· τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος. Αὐτὸς πέθανε στὸν Σταυρὸ γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου καὶ ἀναστήθηκε. Continue reading

«Μόλις ξάπλωνα στό κρεβάτι γιά νά κοιμηθῶ, ἔβλεπα δύο κληρικούς, ὁ ἕνας μέ στολή ἀρχιμανδρίτη κι ὁ ἄλλος μέ στολή διακόνου»

  «Η φιλοτεχνηθείσα από τον αείμνηστον αγιογράφο Φώτη Κόντογλου εικόνα των αγίων Ραφαήλ και Νικολάου δεν ήταν η πρώτη, καθώς ενόμιζε τότε ο μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος. 

 Είχε προηγηθεί μία άλλη με τους δύο αγίους, την οποία είχε αγιογραφήσει ο ερασιτέχνης αγιογράφος ιερέας της Μαρίας Βασίλειος Μπάμιας. 

 Είχε προβεί στην ενέργεια αυτή, γιατί είχε ονειρευτεί τον άγιο Ραφαήλ, ο όποιος, αφού σταύρωσε την κόρη του, που ήταν σοβαρά άρρωστη από παράτυφο, του είπε:

-Βασίλειε, θέλω να κάνεις την εικόνα μου… κοίταξε με καλά, για να με ζωγραφίσεις όπως με βλέπεις.

Από την άλλη μέρα η κόρη του ήταν απύρετη, κι ο παπα-Βασίλης άρχισε την αγιογράφηση, με νηστεία και προσευχή.

Η εικόνα τέλειωσε τις μέρες πού βρήκαμε το μνημείο του διακόνου αγίου Νικολάου.

Ο πατήρ Βασίλειος, φοβούμενος τον μητροπολίτη, γιατί δεν είχε το δικαίωμα να κάνει την εικόνα νέων αγίων χωρίς την άδεια του, την έφερε κρυφά στο σπίτι μας (Θερμή) με την παράκληση να τη φυλάξουμε, ώσπου ν” αναγνωρισθούν οι άγιοι. Continue reading

ΟΣΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ: Ἡ ἀγαπημένη μοναχή λαοῦ καί κλήρου

  Όταν στο Βυζάντιο κυριαρχούσε το ζήτημα της εικονομαχίας, στην Καππαδοκία της Μικράς Ασίας –μια περιοχή όπου έζησαν και μαρτύρησαν εκατοντάδες άγιοι– γεννήθηκε η Oσία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου. 

Το γεγονός ότι ο πατέρας της ήταν ο Φιλάρετος, στρατιωτικός διοικητής της περιοχής και ευνοούμενος του αυτοκράτορα Θεόφιλου και της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα πορεία της Ειρήνης, η οποία γεννήθηκε το 825. Ένα άλλο γεγονός –ο γάμος της αδελφής της, Καλλινίκης, με τον νεαρό καίσαρα Βάρδα– άνοιξε για τα καλά τον δρόμο της προς την Κωνσταντινούπολη.
Το 843 η αυτοκράτειρα Θεοδώρα, ως επίτροπος πια του γιου της, Μιχαήλ του Γ’, αποφάσισε να βάλει τέλος στην εικονομαχία και επιστράτευσε για τον σκοπό αυτό τον πατέρα της Ειρήνης και τον μετέπειτα Πατριάρχη Μάξιμο τον Ομολογητή. Μετά την αναστήλωση των εικόνων, στις 19 Φεβρουαρίου του 843, η Θεοδώρα ζήτησε από τον Φιλάρετο να φέρει στην Κωνσταντινούπολη την κόρη του, με σκοπό να την παντρέψει με το γιο της, Μιχαήλ. Continue reading

Αὐτό εἶναι τό ΘΑΥΜΑ πού συγκλονίζει τή Δυτική Ἀττική! Οἱ τέσσερις φαντάροι στό ξωκλήσι τοῦ Ἁγίου Σαράντη!

  «Δεν έχουμε βιώσει ξανά τέτοια ανατριχίλα. Ήταν οι Άγιοι 4 Μάρτυρες. Οι «γείτονές» μας και συμπατριώτες μας, όπως τους αποκαλούμε. Αμίλητοι έστεκαν αγέρωχοι μπροστά από την εκκλησία και τον τόπο που μαρτύρησαν». 

 

 Με αυτά τα λόγια τα δύο μεσήλικα αδέρφια από την περιοχή των Μεγάρων έχουν γίνει τους δύο τελευταίους μήνες το επίκεντρο του ενδιαφέροντος τόσο για τους απλούς πολίτες όσο και για τη Μητρόπολη Μεγάρων. Η συγκλονιστική μαρτυρία των δύο αδερφών στον Μητροπολίτη Μεγάρων, που κατέγραψε και το θαύμα, μαρτυρά τη μεγάλη πίστη και αφοσίωση πολλών πιστών της περιοχή στους συγκεκριμένους αγίους.
Του Νίκου Νικόλιζα
Ένα θαύμα συγκλονίζει τη Δυτική Αττική. Μια ιστορία που προκαλεί δέος με πρωταγωνιστές δύο αδέρφια και τους τοπικούς Τέσσερις Μάρτυρες, η οποία διαδραματίστηκε στα τέλη Νοεμβρίου και σήμερα έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας, καθώς η είδηση διαδόθηκε από στόμα σε στόμα. Continue reading

Καλημέρα Παναγία μου – Ὄμορφη ἱστορία

Κάποιος κύριος, πνευματικοπαίδι μου, μεγάλος κάπως στην ηλικία, οδηγούσε ένα πρωινό το αυτοκίνητο του και σε κάποιο σημείο του δρόμου είδε ένα προσκυνητάρι.

Επειδή λόγω της ηλικίας του οδηγούσε σχετικά αργά, πρόλαβε να δει μέσα στο προσκυνητάρι την εικόνα της Παναγίας. Τότε σκύβοντας ελαφρώς και απευθυνόμενος προς την εικόνα της Παναγίας είπε: Continue reading

Ὁ ἅγιος Πορφύριος συνομιλεῖ μέ τόν Ἅγιο Γεράσιμο

Την ημέρα της εορτής του αγίου Γερασίμου ο Παππούλης ευρίσκετο κλινήρης, λόγω των πολλών ασθενειών του. Ξαφνικά παρουσιάζεται ενώπιόν του, ολόσωμος, ο Άγιος Γεράσιμος!! Οπότε, ο πατήρ Πορφύριος, που προηγουμένως δεν ήταν σε θέση να γυρίσει από το άλλο πλευρό, εξαιτίας των ισχυρών πόνων και της τρομερής σωματικής του αδυναμίας, εκτινάσσεται επάνω με τέτοια ευλυγισία και δύναμη, που θα την ζήλευε και ο καλύτερος παγκόσμιος πρωταθλητής, και με ιδιαίτερο σεβασμό, άρχισε να υποκλίνεται, να σταυροκοπιέται, να προσκυνά και να συνομιλεί, τετ-α-τέτ, με τον αγαπημένο του Άγιο Γεράσιμο, για πολλή ώρα.
Μια από τις γυναίκες, η οποία την ώρα εκείνη εκτελούσε την εθελοντική της «βάρδια», προς εξυπηρέτηση του Παππούλη, παρακολουθούσε άναυδη και σιωπηλή από απόσταση ολίγων μέτρων, όλα τα διαδραματισθέντα, χωρίς να μπορεί να δώσει καμμία εξήγηση! Γιατί έβλεπε τον Παππούλη να προβαίνει σε όλες τις προηγούμενες ενέργειες, αλλά δεν έβλεπε τον αποδέκτη των ενεργειών αυτών!  Και έβλεπε και άκουγε τον Παππούλη, αλλά ούτε έβλεπε, ούτε άκουγε τον συνομιλητή του, που δεν ήταν άλλος από τον Άγιο Γεράσιμο, και κυριολεκτικά, είχε σαστίσει!

Continue reading

π. Ἀνδρέας Παραδεισιώτης: Μέ ἔκανε καλά ἡ Ἁγία Μαρίνα

  Ένα φοβερό γεγονός που συνέβη στη μακρινή μεγαλόνησο Κύπρο συγκλόνισε τους αμφιβάλλοντες και ενίσχυσε την πίστη των πιστών. Πρόκειται για τον ιερέα πατέρα Ανδρέα Παραδεισιώτη, εφημέριο του 

Ιερού Ναού ‘Αγίας Μαρίνας του χωριού Ορά της επαρχίας Λάρνακος. Ό πατήρ Ανδρέας, αγιασμένος Λευΐτης έπασχε από μία σοβαρή πάθηση της σπονδυλικής στήλης, ή οποία τον έριξε στο κρεβάτι ακίνητο.
Ήταν επόμενο να καταφύγει σε ειδικό ορθοπεδικό προκειμένου να εγχειριστεί. Στις 15 Ιουλίου προ παραμονή της εορτής της Αγίας Μαρίνης εκείνος βρίσκεται στην κλινική καρφωμένος στο κρεβάτι του. Δεν εύρισκε ανάπαυση. Μα να εορτάζει ή ‘Αγία και εγώ να βρίσκομαι εδώ; «Όχι. 0ά πάω. Ζήτησε άδεια από τον ιατρό του προκειμένου να παρευρεθεί στην πανήγυρη της Αγίας Μαρίνης, πού ευλαβείτο αφάνταστα. 0ά πάω, γιατρέ, γιατί θέλω να επικαλεσθώ τη βοήθειά της για τη θεραπεία μου.
Ό ιατρός είχε βέβαια τις αντιρρήσεις του, αλλά υπέκυψε στις πιέσεις του πατρός Ανδρέα, αφού κατέστησε υπεύθυνο τον ίδιο και τους δικούς του για το μεγάλο τόλμημα. Continue reading

«Σεβασμιώτατε, εἴπαμε νά βρέξει, ἀλλά ὄχι καί νά μᾶς πνίξει!»

  Άγιος Νεκτάριος έλυσε την ανομβρία

«Όταν πρωτοήρθε ο Άγιος στην Αίγινα (το φθινόπωρο του 1904, δηλ. πριν ακόμη κτιστεί το μοναστήρι της Αγίας Τριάδος), είχε να βρέξει στο νησί για τρεισήμισι χρόνια! Η γη ξεράθηκε, άνθρωποι και ζώα υπέφεραν…
Μεγάλη δυστυχία μάστιζε τότε τον τόπο… Ο Άγιος είχε ανέβει στη θέση «Ξάντος», για να δει τον χώρο όπου θα έκτιζε τη Μονή του… Εκεί τον επισκέφθηκε τότε μια αντιπροσωπεία Αιγινητών, με επικεφαλής τον Παντελή Περκόπουλο˙ όλοι μαζί τον παρεκάλεσαν να προσευχηθεί στον
Θεό, για να λυθεί η φοβερή ανομβρία που μάστιζε τον τόπο…
Ο Άγιος τους άκουσε με ευγένεια και προσοχή˙ στο τέλος τους είπε ότι έπρεπε να αναχωρήσει σε λίγη ώρα για την Αθήνα, λόγῳ των υποχρεώσεών του στη Ριζάρειο, υποσχέθηκε όμως να επανέλθει την επομένη Κυριακή για να λειτουργήσει στον Μητροπολιτικό Ναό. Continue reading

ΘΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΕ ΑΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΙΣΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΥΣ ΚΥΡΟ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΤΟΝ ΕΚΤΟ ΑΙΩΝΑ.. Γιά τήν Ἀθανασία, πού δέν πίστευε στούς ἁγίους Κῦρο καί Ἰωάννη

 Γιά τήν Αθανασία, πού δέν πίστευε στούς άγιους Κύρο καί Ιωάννη

 ’Άς έρθει λοιπόν στό μέσον τής διήγησης ή Αθανασία και πρώτη άς μαρτυρήσει πώς παιδεύουν οί μάρτυρες τους φταίχτες, άλλά καί πώς ευεργετούν τούς μετανοήσαντες από τή μεγάλη τους φιλανθρωπία.
Ή Αθανασία ήταν από τούς πιο επιφανείς ανθρώπους τής Αλεξάνδρειας καί ξεχώριζε γιά τόν πλούτο της, κατάγονταν δέ από λαμπρή καί γνωστή οικογένεια τής πόλης, όμως επειδή καυχιόνταν γι’ αυτά τά κοσμικά καί γήινα χαρίσματα, έπεσε σέ σκοτασμό ψυχής καί απιστώντας προς
τούς μάρτυρες Κύρο καί Ιωάννη, τούς διακωμωδούσε διαδίδοντας ότι δέν είναι μάρτυρες, ότι δήθεν δέν άθλησαν καί δέν έπαθαν γιά τόν Χριστό.
Είτε όμως από κάποια πλάνη είδωλολατρική πού την έπηρέαζε διέσυρε τούς άγιους, είτε από τήν απλότητα τού μυαλού της, έπειδή δέν ύπήρχε κάτι γραπτό γιά τό μαρτύριό  τους εξόν από τά γραπτά τού άγιου Κυρίλλου, τό αγνοούμε, πάρα ταύτα καί τά δύο προδίδουν ασέβεια καί αμορφωσιά. Continue reading