Ἑνός ἐστι χρεία

Πῶς θά σωθοῦμε

Ἐπιλογή καί διασκευή ψυχωφελῶν κείμενων ἀπό τό βιβλίο «ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ»

τοῦ μοναχοῦ Ἀγαπίου Λάνδου τοῦ Κρητός

Ὅποιος μέ τήν καρδία του μίσησε τίς ἁμαρτίες του καί, φωτισμένος ἀπό τή Χάρη τοῦ Πανάγιου Πνεύματος, θέλει πιά νά ὑπηρετήσει τόν κοινό Κύριο καί Βασιλιά μας, τό πρῶτο πράγμα πού πρέπει νά κάνει εἶναι τοῦτο: Νά συλλογιστεῖ καλά καί νά καταλάβει, πώς αὐτή ἡ νέα κατάσταση καί ἐνασχόληση, μέ τήν ὁποία θέλει νά καταπιαστεῖ, εἶναι ἡ πιό ἀξιόλογη ἐργασία, ἡ πιό θαυμαστή σοφία, τό πιό μεγάλο ἀγαθό ἀπ’ ὅσα βρίσκονται στόν κόσμο.

Μάλιστα, γιά νά τό ποῦμε καλύτερα, δέν ὑπάρχει κανένα ἄλλο ἀγαθό, πού νἆναι τόσο θετικό καί ὠφέλιμο ὅσο τοῦτο, στό ὁποῖο ἀναφέρθηκε ὁ Κύριος ὅταν εἶπε: «Ἑνός ἐστι χρεία» (Λουκ. 10, 42). Δηλαδή, ἕνα πράγμα μόνο μᾶς χρειάζεται : Νά ἀγαπᾶμε τόν Κύριο καί νά Τόν ὑπηρετοῦμε. Αὐτό μᾶς λέει καί ὁ σοφός συγγραφέας τοῦ Ἐκκλησιαστῆ: «Νά φοβᾶσαι τόν Θεό καί νά τηρεῖς τίς ἐντολές Του, γιατί σ’ αὐτά βρίσκεται ἡ ἀξία καί ὁ σκοπός κάθε ἀνθρώπου» (Ἐκκλ. 12:13)[1] καί γι’ αὐτό τό λόγο πλάστηκε ἀπό τόν Δημιουργό. Continue reading

Ἄνθρωπος πού δέν γεύτηκε πειρασμό δέν μπορεῖ νά εἶναι βέβαιος γιά τίς ἀρετές του !

Ἀββάς Δωρόθεος – Ἔργα Ἀσκητικά
Μή σοῦ φαίνεται παράξενο, παιδί μου, ἐφόσον βρίσκεσαι στήν ὁδό πού ὁδηγεῖ στό Θεό, ἄν πολλές φορές πέφτεις πάνω σέ ἀγκάθια καί σβώλους καί ἄλλοτε σέ ὁμαλό ἔδαφος. Γιατί ὅσοι ἀγωνίζονται, ἄλλοτε πέφτουν ἄλλοτε νικοῦν. Ὁ Μέγας Ἰώβ εἶπε: «Τί ἄλλο εἶναι ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου πάνω στή γῆ, παρά μιά συνεχής δοκιμασία»; (Ἰώβ 7, 1). Καί κάποιος ἄλλος ἅγιος εἶπε: «Ἄνθρωπος πού δέν γεύτηκε πειρασμό δέν μπορεῖ νά εἶναι βέβαιος γιά τίς ἀρετές του» (Σοφ. Σειρ. 34, 10: Ἰακώβ. 1, 12). Γιατί καθώς ἀσκούμαστε στήν πίστη πειραζόμαστε, γιά νά δοκιμαστοῦμε καί νά μάθουμε νά…
πολεμᾶμε. Ὁ Κύριος εἶπε: «Πρέπει νά περάσετε μέσα ἀπό πολλές θλίψεις γιά νά μπεῖτε στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν» (Πραξ. 14, 22),. Ἄς εἶναι λοιπόν βοηθός σας σέ ὅ,τι συναντᾶτε, ἡ ἐλπίδα τοῦ καλοῦ τέλους. Continue reading

Προσευχή ἑνός ἡλικιωμένου

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ
του μακαριστού π. Ευσεβίου Βίττη

* Κύριε, το ξέρεις πως μπήκα ήδη στα γηρατειά.
* Βοήθησέ με να συνειδητοποιώ όλο και βαθύτερα αυτήν την πραγματικότητα, ώστε να μη γίνωμαι τυ­ραννικός ή βαρετός ή επαχθής ή ασυμπαθής και σιχα­μερός στους γύρω μου και ιδιαίτερα στους τυχόν συ­νεργάτες μου.
* Απάλλαξέ με από το να επιμένω στις παλαιωμέ­νες ιδέες μου με πείσμα γεροντικό. Δεν σου ζητώ να βελτίωσης την κρίση ή τη μνήμη μου. Μου έδωσες τα ανεκτίμητα αυτά δώρα σ’ ένα βαθμό στη γόνιμη ηλι­κία μου. Σε ευχαριστώ για το πολύτιμο αυτό δώρο της αγαθωσύνης Σου.
Τώρα πια καθώς υποβαθμίζεται η ό­λη μου βιολογική, ψυχολογική και πνευματική ύπαρ­ξη, συνακολουθεί νομοτελώς και της κρίσης και της μνήμης μου η υποβάθμιση. Συχνά αυτή η κατάσταση με μειώνει, με λυπεί, με ταπεινώνει αφάνταστα και όχι σπάνια με εξευτελίζει στα ίδια μου τα μάτια αναγκά­ζοντάς με να ζητώ ολοένα συγγνώμη για τις μικρές ή τις μεγάλες γκάφες μου. Δεν κατανοώ βέβαια πλήρως αυτήν την αλλοίωση. Όμως Εσύ, Κύριε, ξέρεις πόσο και η σμίκρυνση και συρρίκνωση μου και στο σημείο αυτό μου χρειάζεται. Continue reading

Ἡ ἁμαρτία εἶναι τό μεγαλύτερο κακό (Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς τῶν ἐν Κύπρω Ἁγίων)

 (Ἑβρ. ια΄,33 – ιβ΄,2)

Ἀδελφοί, οἱ Ἅγιοι πάντες διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοςύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ,
παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα Κρείττονος ἀναστάσεως ταύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς·ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι. Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ ταὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι᾿ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν ᾿Ιησοῦν.
Ερμηνεία
Το αποστολικό ανάγνωσμα μας μιλάει για τα θαυμαστά επιτεύγματα των αγίων της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και για την αρετή που επέδειξαν κατά τη διάρκεια των πολυειδών αγώνων τους. Θα καταλήξει ο απόστολος Παύλος να μας πει να αποφεύγουμε την αμαρτία και να αγωνιζόμαστε πνευματικά- «ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν» (Ἑβρ. ιβ΄, 2). Ας δούμε όμως πώς η αμαρτία επιδρά στον άνθρωπο.
Τι είναι αμαρτία; Continue reading

Δημήτριος Παναγόπουλος – Μεγάλα καί μικρά ἁμαρτήματα

«Τί προ­ξε­νεῖ στόν ἄν­θρω­πο ἡ κα­τά­χρη­ση στό νά τρώ­ει καί νά πί­νει;»

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἡ κάθε πτώση εἶναι φυσικά πτώση, ἀλλά εἶναι καί ὑλικό γιά ταπείνωση καί προσευχή»

 Όσοι έζησαν αμαρτωλή ζωή και ύστερα μετανόησαν και άρχισαν να ζουν πνευματικά, πρέπει να δέχονται στην συνέχεια με χαρά τις ταπεινώσεις και τις θλίψεις που τους συμβαίνουν, γιατί έτσι εξοφλούν. 

 Βλέπουμε την Οσία Μαρία την Αιγύπτια, που έζησε αμαρτωλή ζωή, όταν μετάνοιωσε και άλλαξε ζωή, οι κοσμικές επιθυμίες την βασάνιζαν. Έκανε όμως μεγάλη πάλη, για να τις διώχνει.
Της έλεγε ο διάβολος: Τι θα χάσης, αν δεις λιγάκι την Αλεξάνδρεια; Δεν σου λέω να διασκέδασεις, μόνο να την δεις λίγο από μακριά, και εκείνη ούτε γύριζε να κοιτάξει. Τι μετάνοια είχε! Άλλες Όσιες, που δεν είχαν ζήσει κοσμική ζωή, δεν είχαν πόλεμο. Η Οσία Μαρία, που είχε ζήσει κοσμική ζωή, είχε και πόλεμο. Η ταλαιπωρία αυτή είναι η καυτηρίαση των πληγών της αμαρτίας. Και έτσι φθάνουν στο τέλος και οι μεν και οι δε στην ίδια κατάσταση.
–Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, Γέροντα, δεν υπάρχει καθόλου θεία παρηγοριά; Continue reading

Ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σύρος καί ἡ ἄσκηση στήν ζωή μας

 

 Αρχιμ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος

Ρώτησαν κάποτε ένα γέροντα οι υποτακτικοί του: »Γέροντα, τι πρέπει να μελετούν οι αρχάριοι στην πνευματική ζωή; Και εκείνος τους απάντησε: Διαβάζετε Αγία Γραφή, το Ψαλτήρι και Αββά Ισαάκ.
Τον ρώτησαν πάλι: και όσοι έχουν προχωρήσει κάπως στα πνευματικά, τι πρέπει να διαβάζουν; Ο γέροντας τους είπε: Διαβάζετε Αββά Ισαάκ. Και όταν πάλι για Τρίτη φορά τον ρώτησαν: Γέροντα, και όσοι έχουν εμβαθύνει στα θεία νοήματα και έχουν φθάσει ψηλά στα πνευματικά πράγματα, τι πρέπει να διαβάζουν; Τότε, ο γέροντας τους απάντησε: Διαβάζετε Αββά Ισαάκ. Και επειδή οι υποτακτικοί απόρησαν διότι ο γέροντας για Τρίτη φορά τους συμβούλευσε να διαβάζουν Αββά Ισαάκ, ζήτησαν να τους το εξηγήσει. Και ο σοφός γέροντας τους απάντησε:»Μην απορείτε. Τα ασκητικά κείμενα του Αββά Ισαάκ είναι ωφέλιμα και για όσους κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην πνευματική ζωή, και για αυτούς που έχουν ξεπεράσει το στάδιο των αρχαρίων, αλλά και για εκείνους που αγωνίζονται και έχουν προχωρήσει πολύ στα πνευματικά, πάλι Αββά Ισαάκ να διαβάζουν. Από όταν ξεκίνησα ως δόκιμος μοναχός μέχρι σήμερα, όλα αυτά τα χρόνια ποτέ το βιβλίο του Αββά Ισαάκ δεν έλειψε από το προσκεφάλι μου, αυτό ήταν το πνευματικό μου ανάγνωσμα στο μικρό κελλί μου. Για όσους επιδιώκουν την άσκηση και την αρετή, για όσους αγωνίζονται κατά των πειρασμών και των λογισμών, ο Αββάς Ισαάκ είναι ο καλύτερος οδηγός για τα πνευματικά».

«Προσοχή εἰς τά πάθη»

 ΛΟΓΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ” Τόμος γ΄

Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

   Οἱ ἀρχαῖοι Αἰγύπτιοι ὅταν ἔθαβαν τούς βασιλιάδες τους τούς ἔβαζαν στούς τάφους καί τά προσωπικά τους ἀντικείμενα, καί ὅ,τι ἀγαποῦσαν. Χρυσά πιάτα, κουτάλια χρυσά, τά ὅπλα τους, καί τρόφιμα. Μπιζέλια, σιτάρι, καλαμπόκι. Γιά νά προστατεύσουν δέ τά χρυσά ἀντικείμενα τοῦ βασιληᾶ ἀπό τυμβωρύχους, ἐπικονίαζαν τίς μούμιες μέ ραδιενεργό σκόνη, οὕτως ὥστε ὁ τυμβωρύχος νά μολύνεται καί νά προσβάλλεται ἀπό τήν θανατηφόρο ραδιενεργό σκόνη. Στόν τάφο, λοιπόν, ἑνός Φαραώ, σ᾿ ἕνα χρυσό βάζο βρέθηκαν μπιζέλια. Αὐτά τά μπιζέλια εἶχαν ἡλικία τριάντα αἰώνων. Οἱ ἀρχαιολόγοι ὑπέθεσαν ὅτι τριάντα αἰώνες ὁπωσδήποτε θά εἶχαν καταστρέψει τά φύτρα τῆς ζωῆς, καί τά μπιζέλια θά ἦσαν νεκρά. Πειραματικῶς, λοιπόν, τά ἔβρεξαν καί τά φύτεψαν. Ἔκπληκτοι ὅμως παρετήρησαν ὅτι τά μπιζέλια, ὅταν βρέθηκαν στίς κατάλληλες συνθῆκες, ἐβλάστησαν, ἀνεπτύχθησαν, ἔβγαλαν ἀνθούς, καί ἀπέδωσαν φυσιολογικούς καρπούς, ὡσάν νά ἦσαν ὑγιῆ, ἄφθαρτα καί ἐβλάστησαν ὅταν εὑρέθησαν στίς κατάλληλες συνθῆκες.

Κάτι ἀνάλογο συμβαίνει καί μέ τίς ἐπιθυμίες, τίς σαρκικές ἐπιθυμίες. Εἶναι ναρκωμένες. Εἶναι ναρκωμένες, κοιμισμένες, ἐφ᾿ ὅσον δέν ὑπάρχουν οἱ κατάλληλες συνθῆκες νά τίς ἐρεθίσουν, ὅσα χρόνια καί ἄν περάσουν.

Continue reading

«- Γέροντα Παΐσιε, ὅταν δέν δικαιολογῶ τούς ἄλλους γιά μιά πράξη τους, αὐτό σημαίνει ὅτι ἔχω σκληρή καρδιά;»