Ἱερά Μητρόπολις Πειραιῶς – Γραφεῖο ἐπί τῶν Αἱρέσεων: Κατεδάφιση τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης ἀπό τήν Ρωσική Ἱεραρχία

ΝΕΟ ΚΑΙΡΙΟ ΠΛΗΓΜΑ ΤΗΣ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΚΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ!

Aρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Διευθυντού του Γραφείου επί των Αιρέσεων
και Παραθρησκειών της
Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς

 Εν Πειραιεί τη 8η Ιανουαρίου 2018.

 Η ψευδοσύνοδος της Κρήτης, (18-26 Ιουνίου 2016), κατέστη χωρίς αμφιβολία ο σύγχρονος μέγας πειρασμός της ορθοδοξίας. Όπως απέδειξαν τα εκ των υστέρων επακολουθήσαντα γεγονότα,  όχι μόνο δεν λειτούργησε θετικά και ευεργετικά στο σώμα της Εκκλησίας, αλλά απεναντίας προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί μέχρι σήμερα με συνεχώς αυξανόμενη ένταση σοβαρούς κραδασμούς, διαιρέσεις, αποτοιχίσεις και σχίσματα. Την τραγική αυτή έκβαση των πραγμάτων προείδε ο σοφός και διορατικός σύγχρονος άγιος της Εκκλησίας μας Ιουστίνος ο Πόποβιτς, ο οποίος σε βαρυσήμαντο υπόμνημά του προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Σερβίας, με τίτλο «Περί την μελετωμένην “Μεγάλην Συνοδον” τής Ορθοδόξου Εκκλησίας», το οποίο υπέβαλε τον Απρίλιο του 1977, έγραφε μεταξύ άλλων τα εξής: «Εις αυτήν την αποκαλυπτικήν εποχήν είναι δύσκολον, η μάλλον αδύνατον, εις πολλούς ιεράρχας των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, λόγω ανθρωπίνων αδυναμιών να ομολογήσουν ορθοδόξως και αγιοπατερικώς εις αυτήν την ενδεχομένως μέλλουσαν να συνέλθη Οικουμενικήν Σύνοδον τα Ορθόδοξα δόγματα και τας κανονικάς αληθείας. Ένεκα τούτου το ορθοδοξότερον θα ήτο να μη συγκληθεί καθόλου η Οικουμενική Σύνοδος, η τουλάχιστον να μη συμμετάσχη τις εις αυτήν…Και εις το τέλος, τέλος τι δύναται να περιμένη κανείς από μίαν τοιαύτην Οικουμενικήν Σύνοδον; Εν και μόνον εν: σχίσματα και αιρέσεις και διαφόρους άλλας συμφοράς. Αυτό είναι η βαθεία μου αίσθησις και πλήρης οδύνης επίγνωσις. Δι’ αυτό παρααλώ και ικετεύω την ΙεράνΣύνοδον της Ιεραρχίας, να απόσχει από την συμμετοχήν εις την προετοιμασίαν της Συνόδου και από την συμμετοχήν εις την ιδίαν την Σύνοδον, εάν ατυχώς συγκληθεί». Οι παρά πάνω προφητικές προρρήσεις του αγίου δυστυχώς επαληθεύτηκαν πλήρως. Continue reading

Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος Ἡ Ἐνάτη (Θ’) Οἰκουμενική Σύνοδος

Ὅταν κάνουμε λόγο γιά Ἐνάτη (Θ΄) Οἰκουμενική Σύνοδο, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἐννοοῦμε τήν Μεγάλη Σύνοδο τοῦ 1351 μ.Χ., στήν ὁποία συμμετεῖχε ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καί ἡ ὁποία κατοχύρωσε τήν Ὀρθόδοξη διδασκαλία γιά τήν μέθεξη τῆς ἀκτίστου ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ καί τόν ἱερό ἡσυχασμό.
Ἡ Σύνοδος αὐτή συνεκλήθη ἀπό τόν Αὐτοκράτορα Ἰωάννη Καντακουζηνό καί σέ αὐτήν προήδρευσε ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κάλλιστος, μαθητής τοῦ ἡσυχαστοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Σιναΐτου, καί παρευρέθηκαν πολλοί ἡσυχαστές Πατέρες. Στά Πρακτικά τῆς Συνόδου περιελήφθησαν καί οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τοῦ 1341 καί 1347 μ.Χ., οἱ ὁποῖες καταδίκασαν τόν Βαρλαάμ καί τόν Ἀκίνδυνο καί ἔτσι οἱ ἀποφάσεις εἶναι κατά πάντα Ὀρθόδοξες. Continue reading

Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος: Ἡ Ὄγδοη Η’ Οἰκουμενική Σύνοδος

Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος

Κυριακή 20 Αὐγούστου

Ἡ Ὄγδοη (Η’) Οἰκουμενική Σύνοδος

Ὁ 8ος αἰώνας μ.Χ., ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἦταν ἕνας δύσκολος αἰώνας ἀπό πλευρᾶς τῆς Πολιτείας καί τῆς Ἐκκλησίας, ἀφ’ ἑνός μέν γιατί ἀρχίζει νά ἀποχωρίζεται τό δυτικό τμῆμα τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας ἀπό τό ἀνατολικό τμῆμα της, ἀφ’ ἑτέρου δέ γιατί φαίνεται καθαρά ἡ ἀλλοίωση τοῦ δυτικοῦ Χριστιανισμοῦ.
Αὐτό φάνηκε στήν Ὄγδοη (Η) Οἰκουμενική Σύνοδο, ἡ ὁποία συνῆλθε τό 879-880 μ.Χ. στήν Κωνσταντινούπολη ἐπί τοῦ Αὐτοκράτορος Βασιλείου τοῦ Μακεδόνος. Πρόεδρος τῆς Συνόδου ἦταν ὁ Μέγας Φώτιος καί ἦταν παρόντες καί οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ ὀρθοδόξου Πάπα τῆς Ρώμης Ἰωάννη τοῦ Η΄(ὀγδόου). Continue reading

Ὁμιλία μέ θέμα: «Ἡ Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος καί ἡ ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων».

 Ομιλία με θέμα:

Π. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΝΤΡΟ ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ Ι. Ν. ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

 
Δευτέρα 6. 3. 2017 ώρα  6:00 μμ
Ομιλία με θέμα: «Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος και η αναστήλωση των ιερών εικόνων».


Η ομιλία του π. Αναστάσιου Γκοτσόπουλου εντάσσεται στα πλαίσια σειράς εισηγήσεων με γενικό θέμα: «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΥΝΟΔΟΥ ΕΣΤΙΝ ΟΝΟΜΑ», όπου αναφερόμαστε στο συνοδικό θεσμό και ιδιαιτέρως στην πλέον αγιοπνευματική του έκφραση, που είναι οι Οικουμενικές Σύνοδοι.


πηγή:ἠλεκτρονικό ταχυδρομεῖο

Ὑπογραφή τοῦ ὅρου τῆς ψευδοενώσεως Φερράρας-Φλωρεντίας. Ποιοί ὑπέγραψαν καί ποιοί ὄχι

Αποτέλεσμα εικόνας για μαρκοσ ευγενικοσΚαι έτσι αποφασίσθηκε να γραφεί και να υπογραφεί ο όρος και να λάβει τέλος η επιθυμητή ένωση. Ο δε Αγ. Μάρκος, λέγει ο Συρόπουλος, καθόταν σιωπηλός και πονούσε για τα γενόμενα.

Έτσι εχόντων των πραγμάτων, έμαθε ότι πρόκειται να συνταχθεί ο όρος της ενώσεως και ότι επρόκειτο να τον καλέσουν για να υπογράψει. Παρεκάλεσε τον πανευτυχέστατο Δεσπότη τον Δημήτριο, το αδελφό του βασιλέως και αφού τον χρησιμοποίησε ως μεσίτη στον βασιλιά, ανέφερε μέσω αυτού:

Η αγία του βασιλεία γνωρίζει καλά, ότι δεν ήθελα να γίνω αρχιερέας, ούτε να έλθω με τη Σύνοδο εδώ, επειδή εξ αρχής επιθύμησα να διάγω, κατά το δυνατό, το μοναχικό και ησύχιο βίο, η δε αγία σου βασιλεία με ανάγκασε να πράξω και τα δύο. Και χωρίς να θέλω, έκανα την οφειλόμενη υπακοή. Γι’ αυτό κι εγώ τώρα σε ανταμοιβή των πολλών μου αγώνων και κόπων ζητώ δύο πράγματα. Continue reading

Ὅροι 7 Οἰκουμενικῶν Συνόδων γιά τίς αἱρέσεις. (Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός)

Φωτογραφία του χρήστη Μοναχός Μακαριος Κουτλουμουσιανος.Όροι 7 Οικουμενικών Συνοδων για τις αιρέσεις.

  Οι πρώτες 7  Άγιες Οικουμενικές Σύνοδοι, οι Όροι Πίστεως και Ιεροί Κανόνες αυτών είναι Δόγμα για την Εκκλησία. Σύμφωνα με Όρο των Θεοφόρων Πατέρων των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων, δεν μπορεί έως της συντέλειας του αιώνος να συνέλθει άλλη Οικουμενική Σύνοδος και να αλλάξει ή να αθετήσει το παραμικρό, από τα ήδη γραφόμενα και θεσπισμένα που είναι μέσα σε Αυτές, διότι εκπίπτει και γίνεται Αιρετική.

Οι Θεόπνευστοι Οικουμενικοί διδάσκαλοι μας, είναι πολύ αυστηροί με τις Αιρέσεις και τους αμετανόητους Αιρετικούς. Στα Πρακτικά της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου οι Πατέρες ορίζουν σχετικά :

«Η  Αίρεσις χωρίζει από την Εκκλησία κάθε άνθρωπο. Όλοις τοις Αιρετικοίς, ανάθεμα. Ημείς τη αρχαία θεσμοθεσία της Καθολικής Εκκλησίας επακολουθούμεν, ημείς τους προστιθέντας τι ή αφαιρούντας εκ της Καθολικής Εκκλησίας Αναθεματίζομεν». Continue reading

Ἅγιος Νεκτάριος – Οἱ ἑπτά ἅγιες Οἰκουμενικές Σύνοδοι

 

Εκφέροντας την κρίση μας για τις άγιες Οικουμενικές Συνόδους λέμε ότι οι επτά Οικουμενικές Σύνοδοι πρέπει να θεωρηθούν ως επτά συνεδρίες μιας και της αυτής Συνόδου που συγκροτήθηκε για να συζητήσει, να διαλευκάνει και να καθορίσει τα διάφορα μέρη μίας και της αυτής υπόθεσης και να φρουρήσει και να διδάξει μία και την αυτή αλήθεια. Για την ταυτότητα λοιπόν του θέματος και του σκοπού τους τις θεωρώ μία Σύνοδο και διαβεβαιώνω ότι Ορθόδοξη είναι μόνο εκείνη η
Εκκλησία η οποία δέχεται τις επτά Οικουμενικές Συνόδους και διατηρεί το πνεύμα τους αναλλοίωτο.
Διότι αυτός που απορρίπτει μια συνεδρία, απορρίπτει μία αλήθεια του ίδιου θέματος και επομένως δεν μπορεί να είναι Ορθόδοξος. Όμοια χάνει τον τίτλο της Ορθοδοξίας εκείνος που διαστρέφει μια αλήθεια, την οποία η πρώτη συνεδρία διακήρυξε και οι έξι μετά από αυτήν σεβάστηκαν.

Continue reading

Ἅγιος Νεκτάριος – Χαρακτηριστικά γνωρίσματα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων

    Οι Οικουμενικές Σύνοδοι έχουν επιπλέον και τα εξής ιδιαίτερα προσόντα:
Α) Πρώτο ιδιαίτερο προσόν των Οικουμενικών Συνόδων είναι η αειζωΐα και αθανασία, δηλαδή το ότι ισχύουν και έχουν κύρος αιώνια, διότι
έγιναν με τη χάρη και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος και διότι σε αυτές κανόνας ήταν το απόλυτο αγαθό και η απόλυτη αλήθεια, τα οποία παραμένουν σταθερά στους αιώνες. Ότι όμως το Άγιο Πνεύμα φώτιζε τον νου των θείων Πατέρων που δογμάτισαν, αυτό το πιστεύουμε διότι είναι αψευδείς οι υποσχέσεις του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που υποσχέθηκε να μας στείλει τον Παράκλητο, ο οποίος θα μείνει για πάντα. «Και εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα να σας δώσει άλλον Παράκλητο, το Πνεύμα της αλήθειας, για να είναι μαζί σας για πάντα» (Ιω. 14:16). «Και εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι τη συντέλεια του κόσμου» (Ματθ. 28:20). Και ότι τα όσα δογμάτισαν οι άγιες Σύνοδοι είναι λόγοι του Αγίου Πνεύματος το μαρτυρεί το κατά Ιωάννην Ιερό Ευαγγέλιο που λέει: «Το Πνεύμα το άγιο, ο Παράκλητος, που θα στείλει ο Πατέρας στο όνομά μου, εκείνος θα σας διδάξει τα πάντα και θα σας υπενθυμίσει όλα όσα σας είπα» (Ιω. 14:26). Αν λοιπόν πιστεύουμε ότι όλα όσα είπε ο Κύριος είναι νόμοι αμετάβλητοι, πρέπει να πιστεύουμε ότι το Άγιο Πνεύμα είναι αυτό που φώτισε και καθοδήγησε τους Αγίους που συγκρότησαν τις ιερές Συνόδους. Continue reading

«Πρός Οἰκουμενικήν Σύνοδον1» μέρος β΄ τελευταῖο

Ἡ τελευταία Οἰκουμενική Σύνοδος, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἑβδόμη (Ζ΄), συνῆλθε τό 787 μ. Χ.. Ἀπό τότε μέχρι σήμερα ἔχουν περάσει 12 αἰῶνες. Κάποιος, εἶπε, ὅτι αὐτοί ἦταν αἰῶνες συνοδικῆς ἀπραξίας. Ἀλλά κάνει λάθος.

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἦταν καί εἶναι ἡ ἐμπροσθοφυλακή τῆς ἀγωνιζομένης χριστιανοσύνης. Ἄν ῥίξῃ κανείς ἕνα βλέμμα στήν ἐκκλησιαστική ἱστορία τῶν 12 αὐτῶν αἰώνων, θά δῇ ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δέν ἔπαψε νά ὑπερασπίζεται τήν πίστι της ἀπέναντι σέ μικρά καί μεγάλα θηρία.

Πρῶτο ἀπ᾿ αὐτά εἶναι τό ἰσλάμ, πού πού ἀπ᾿ τήν Ἀραβία μέ φωτιά καί σίδερο ἐρείπωσε περιοχές τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας.

Ἄλλο θηρίο εἶναι ὁ παπισμός, πού ἀπ᾿ τή Δύσι μέ προπέτασμα τίς σταυροφορίες ἐξασθένισε τήν αὐτοκρατορία, ὥστε αὐτή νά πέσῃ στό στόμα τοῦ πρώτου θηρίου· καί ἦταν τόση ἡ φρίκη τῶν ὀρθοδόξων ἀπό τούς σταυροφόρους τοῦ πάπα, ὥστε μεταξύ τῶν δύο κακῶν, ἰσλάμ καί παπισμοῦ, οἱ ὀρθόδοξοι νά προτιμοῦν τό πρῶτο, ὡς λιγώτερο ἐπικίνδυνο γιά τήν ὀρθόδοξο πίστι, πού τήν ἔθεταν πάνω ἀπ᾿ ὅλα. Continue reading

«Πρός Οἰκουμενικήν Σύνοδον1» μέρος α΄

 «Τότε ἔδοξε τοῖς ἀποστόλοις καί

τοῖς πρεσβυτέροις σύν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ…»

Πράξ. Ιε΄ : 22

Ἡ Ἐκκλησία, ἀγαπητοί μου, κατά τόν Ἅγιο Αὐγουστῖνο εἶναι «ὁ Χριστός παρατεινόμενος εἰς τούς αἰῶνας». Ἐκκλησία = Χριστός. Αὐτό σημαίνει, ὅτι τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ θά συνεχίζεται δι᾿ αὐτῆς αἰωνίως· ἀλλά καί οἱ ἀντιδράσεις ἐναντίον της δέν θά λείψουν, σύμφωνα μέ τό λόγο τοῦ ἰδίου στούς μαθητάς του· «Εἰ ἐμέ ἐδίωξαν, καί ὑμᾶς διώξουσιν…»2.

«Σημεῖον ἀντιλεγόμενον»3 , ὁ Χριστός, «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» καί ἡ Ἐκκλησία του. Μόνο ἄν πάψῃ ἡ Ἐκκλησία νά κηρύττῃ καί νά ἐνεργῇ ὅπως ὁ Χριστός, τότε θά πάψῃ καί ἡ ἀντίδρασι τοῦ κόσμου ἐναντίον της. Τό Πνεῦμα τό Ἅγιο μάλιστα προειδοποιεῖ, ὅτι πρός τό τέλος τῶν αἰώνων ἡ σύγκρουσι ἀληθείας καί ψεύδους θά εἶνε σφοδρότερη, ἰδίως ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ μεγάλου ἀντιχρίστου· τό μικρό ποίμνιο θά δοκιμαστῇ σκληρά, οἱ πιστοί θά λιγοστέψουν πολύ. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως, ἡ ἐλευθέρα καί ζῶσα, ἡ Ὀρθοδοξία, θά περισυλλέξῃ τά τέκνα της κάτω ἀπό τά φτερά τοῦ μεγάλου Ἀετοῦ καί θά βγῇ στήν ἔρημο, ὄχι μόνο τροπικά ἀλλά καί τοπικά, ἕως ὅτου ἔλθουν πάλι «καιροί ἀναψύξεως»4 γιά τό λαό τοῦ Θεοῦ. Continue reading