Ὁ Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης ἑρμηνεύει ὀρισμένα χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς ὡς ἐξῆς.

Ό άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης ερμηνεύει ορισμένα χωρία της Αγίας Γραφής ως εξης. Το πρώτο, «δύο αλήθουσαι εν τω μυλωνι, μία παραλαμβάνεται και μία αφίεται» (Ματθ.24:41), σημαίνει ότι πολλοί αφιερώνονται στην πνευματική ζωή, αλλα με διαφορετικά κίνητρα – άλλοι αφιερώνονται με συνέπεια και ειλικρίνεια και άλλοι αμελώς και ματαιόδοξα. Οι πρώτοι θά οδηγηθούν στο Βασίλειο του Θεού ενώ οι άλλοι θά μείνουν πίσω.

Επίσης, τί σημαίνει η προσευχή γιά το «ποτήριον»; Και γιατί ο Κύριος προσευχήθηκε νά παρέλθει απ’ Αυτόν, αν ήταν δυνατόν, το ποτήρι του πόνου; (Ματθ. 26:42). Τούτο σημαίνει ότι αφενός μεν κανένας δεν πρέπει να επιζητά τις αντιξοότητες, αφετέρου όμως ο χριστιανός πρέπει να δέχεται τις αντιξοότητες, όταν αυτές εμφανίζονται και με ανδρείο φρόνημα να τις υπομένει.

Σχετικά με τις πέντε μωρές παρθένους (βλ. Ματθ. κεφ. 25), ό άγιος Ισίδωρος λέει: «Πράγματι και οι πέντε είχαν διατηρήσει την παρθενία τους, άλλα δεν είχαν τις άλλες αρετές και ειδικά την ελεημοσύνη. Ή παρθενία από μόνη της δεν αρκεί γιά να είσέλθει κάποιος στη Βασιλεία του Θεού. Ή παρθενία δεν βοηθά καθόλου, αν ή παρθένος είναι υπερήφανη και εγωίστρια».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΜΗΝΑΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ.

 

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2018/02/blog-post_45.html