ΓΈΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΙΤΗΣ. Ὅλα εἶναι δεύτερα, ὅλα δεύτερα. Τό πρῶτο εἶναι τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ μας καί τώρα, περνώντας τά χρόνια, εἶδα στήν πράξη, ὅτι μόνο μέ τήν ἀγάπη κερδίζεται ὁ ἄνθρωπος

 Όλα είναι δεύτερα, όλα δεύτερα. Το πρώτο είναι το όνομα του Χριστού μας και τώρα, περνώντας τα χρόνια, είδα στην πράξη, ότι μόνο με την αγάπη κερδίζεται ο άνθρωπος. Continue reading

Θαυμαστό γεγονός μέ τόν Ἅγιο Παντελεήμονα

  Kοντά στίς Καρυές ασκήτευαν δύο Ρουμάνοι σε ένα Κελλί.
Ο ένας είχε αρρωστήσει κάποτε πολύ βα­ριά καί ο άλλος, δυστυχώς, βαριόταν να τον διακονεί. Γι’αυτό παρακαλούσε συνέχεια τον ΄Αγιο Παντελεήμονα ή να γιατρέψει γρήγορα τον άρρωστο ή να τον πάρει απ’ αυ­τή την ζωή, για να απαλλαγεί από τον λίγο κόπο πού έκα­νε διακονώντας τον άρρωστο.
 Μια μέρα λοιπόν, ενώ παρακαλούσε πάλι τον ΄Αγιο Παντελεήμονα, του παρουσιάστηκε ο ΄Αγιος καί του λέει: Continue reading

Ἡ ἀγάπη πρός τούς ἄλλους (Γέροντας Εὐστράτιος Γκολοβάνσκι)

  Ποιο είναι το περιεχόμενο της αγάπης προς τους εχθρούς;

Αν αγαπάμε πραγματικά τους εχθρούς μας, όπως θέλει ο Θεός, τότε δεν αισθανόμαστε αντιπάθεια και δεν τρέφουμε μνησικακία γι’ αυτούς, αλλά τους βλέπουμε σαν αδερφούς μας, που πλάστηκαν σύμφωνα με την εικόνα του Θεού και εξαγοράστηκαν από τον Ιησού Χριστό, σαν ανθρώπους για τους οποίους, όπως και για μας, προορίστηκε από τον Κύριο η αιώνια μακαριότητα. Τους τιμάμε και τους σεβόμαστε. Τους συμπονάμε και τους συμπαραστεκόμαστε στη δυστυχία ή την αρρώστια τους. Τους συγχωρούμε ολόψυχα για τις αδικίες που μας έκαναν και προσευχόμαστε εγκάρδια για τη διόρθωση και την επιστροφή τους στον Θεό.

Μια τέτοια αγάπη είναι γνώρισμα των αληθινών χριστιανών. Ο Κύριος δεν είπε μόνο, «Ν’ αγαπάτε τους εχθρούς σας», αλλά και συμπλήρωσε: «Να δίνετε ευχές σ’ αυτούς που σας δίνουν κατάρες, να ευεργετείτε αυτούς που σας μισούν, να προσεύχεστε γι’ αυτούς που σας κακομεταχειρίζονται και σας καταδιώκουν» (Ματθ. 5:44). «Κι έτσι, ο Θεός, που είναι καλός ακόμα και με τους αχάριστους και τους κακούς, θα σας ανταμείψει με το παραπάνω και θα σας κάνει παιδιά Του» (Λουκ. 6:35). Continue reading

Ὁ ἅγιος Παΐσιος καί ἡ συμπαράσταση του στόν ἄρρωστο π. Ἀθανάσιο Σταυρονικητιανό

  Ο π. Αθανάσιος Σταυρονικητιανός, κατά κόσμον Ευθύμιος Σκλήρης του Νικολάου και της Ευθυμίας, γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1930. Σπούδασε Νομική και συναντήθηκε στο Σινά με τον Γέροντα –τον άγιο Παΐσιο–, όπου είχε πάει να μονάση. 

 Τον ακολούθησε στο Όρος και τελικά κατέληξε στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα (2-12-68). Ήταν μεγαλόσχημος, προϊστάμενος και αντιπρόσωπος της Μονής. Ο Γέροντας τον αγαπούσε ιδιαίτερα, γιατί έκανε υπακοή.
Αυτός αρρώστησε και εισήχθη στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών. Διαπιστώθηκαν από τις εξετάσεις εκτεταμένες πνευμονικές μεταστάσεις προερχόμενες από όγκο, για την αφαίρεση του οποίου είχε υποβληθή παλαιότερα σε εξόρυξη του ενός οφθαλμού. Συσσωρευόταν υγρό γύρω από τον πνεύμονα, του γίνονταν συχνές παρακεντήσεις, είχε δύσπνοια και κατά διαστήματα επίμονο αίσθημα πνιγμονής. Όταν πληροφορήθηκε ο Γέροντας την κατάσταση του ασθενούς, απεφάσισε να μεταβή στην Αθήνα προς συμπαράστασή του.
Ο κ. Παναγιώτης Δροσίτης, επίτιμος πρόεδρος Εφετών, που είχε την ευλογία να φιλοξενήση για ένα μήνα τον Γέροντα στο σπίτι του, αναφέρει: Continue reading

Ἡ τέλεια μόρφωση εἶναι νά γνωρίζουμε, νά ἀγαπᾶμε τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπό μας

 Ὁ Ἀρχιμ. Σωφρόνιος λέει ὅτι μπορεῖ νά ὑπάρχουν ἄνθρωποι χαμηλῆς κατά κόσμον μορφώσεως, πού, ὅμως, ὁ Θεός εὐαρεστεῖται νά τούς μεταδώσει ἐξαιρετικά ὑψηλή κατάσταση πνεύματος. 

 Καί βέβεια, ὅπως ἀρέσκεται συχνά νά κάνει ὁ π. Σωφρόνιος, φέρνει ὡς παράδειγμα τό Γέροντά του, τόν Ὅσιο Σιλουανό, τόν ὀλιγογράμματο αὐτόν ἄνθρωπο, στόν ὁποῖο ὁ Κύριος διέκρινε τή δυνατότητα νά τοῦ ἐμπιστευθεῖ τό τελειότερο.
Ἡ κατά κόσμον φιλοσοφική, ἀκόμη καί ἡ θεολογική γνώση δέν ἐξασφαλίζει στόν κάτοχό της τήν τελείως ἀπαραίτητη γνώση γιά τό πώς πρέπει νά ζοῦμε μέ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα.
Ἡ τέλεια μόρφωση εἶναι νά γνωρίζουμε, νά ἀγαπᾶμε τό Θεό καί τόν συνάνθρωπό μας.  Continue reading

« «Ἡ ἀγάπη πάντα ὑπομένει» »

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

«Ἡ ἀγάπη πάντα ὑπομένει» (Α΄Κορ. Ιγ΄ : 4). Αὐτό σημαίνει πώς ἡ ἀγάπη ποτέ δέν τιμωρεῖ ἀμέσως ἐκεῖνον πού ἁμαρτάνει, ἀλλά ὑπομένει καρτερικά τήν πτώση του, τόν διδάσκει καί τόν διορθώνει. Ἡ φύση τῆς κακίας, ἀντίθετα, εἶναι νά λειτουργεῖ ἀνταγωνιστικά, νά τόν τιμωρήσει ἀμέσως καί αὐστηρότατα, νά τόν κάνει δυστυχή. Εἶναι ἐκπληκτικό τό πόσο κακοί καί ἀνυπόμονοι εἴμαστε! Ὅταν ἁμαρτάνει ὁ ἀδελφός μας δέ λυπόμαστε γιά τήν ἁμαρτία του, δέν κλαῖμε ἀπό συμπάθεια κι ἀδελφική ἀγάπη γιά τή θελημένη παραφροσύνη του, γιά τό πάθος του. Ἀντίθετα, τόν περιφρονοῦμε γιά τήν ἁμαρτία του, κακιώνουμε μαζί του. Καί μπορεῖ ταυτόχρονα νά ἤμαστε κι ἐμεῖς στή θέση του, νά ἤμαστε ἔνοχοι γιά τά ἴδια παραπτώματα μ᾿ αὐτόν καί νά μᾶς εἶχαν συγχωρέσει οἱ ἄλλοι. Ἴσως μέ τήν ἐπιείκεια καί τή συγκατάβαση τῶν ἀνωτέρων μας νά διορθώσαμε κάπως τά σφάλματά μας, τά πάθη καί τήν κακία μας καί νά γίναμε καλλίτεροι. Ἄν τυχαίνει ἀκόμα καί τώρα νά εἴμαστε ἔνοχοι γιά τά ἴδια παραπτώματα, ἀλλ᾿ ἴσως ὄχι τόσο σοβαρά ὅσο ἐκεῖνα τοῦ ἀδελφοῦ μας, σημαίνει πώς εἴμαστε κι ἐμεῖς ὑπεύθυνοι γι᾿ αὐτόν. Πῶς λοιπόν μποροῦμε νά μήν εἴμαστε ἐπιεικεῖς στούς ἀδελφούς μας πού σφάλλουν; Continue reading

Ὁ ποντικός καί ὁ καλόγερος

Κάποτε χριστιανοί μου κάποιος μοναχός, έφυγε από το κοινόβιο και την ευλογημένη υπακοή και πήγε στην έρημο να γίνει ησυχαστής. Ο λογισμός του απαιτούσε να αφοσιωθεί μέρα νύχτα στη μελέτη και θεωρία του ονόματος του Ιησού Χριστού και μάλιστα στο μυστήριο της Τριαδικότητος του Αγίου Θεού.
Έτσι πίστευε ότι θα μπορούσε μέσα στην ερημιά και στη γαλήνη της ησυχίας να ενωθεί με τον Θεόν χωρίς μέριμνες και χωρίς σκοτούρες.
Ύστερα όμως από δύο τρεις ημέρες, δεν μπορεί κανένας να αντέξει και παραπάνω εδώ που τα λέμε, σε κάποια στιγμή των ιερών του στοχασμών, αισθάνθηκε κοντά του την παρουσία κάποιου; Continue reading

«Μή νιώθεις προσβολή, ἄν κάποιος σοῦ μιλήσει ἤ σοῦ φερθεῖ ἄσχημα»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Μή νιώθεις προσβολή ἄν κάποιος σοῦ μιλήσει  σοῦ φερθεῖ,ἄσχημα.

Ἐσύ μιλᾶς  συμπεριφέρεσαι πάντα καλά κι εὐγενικά στούςἄλλους;

Συχνά δέ φέρεσαι ὑποκριτικά;

Συνομιλεῖς πάντα εἰλικρινά μέ τό Θεό τήν ὥρα τῆςπροσευχῆς, χωρίς νά ὑποκρίνεσαι;

Πολλές φορές τά χείλη σου δέ μιλοῦν τή γλώσσα τῆς ἀλήθειας ἐνῶ  καρδιά σου ψεύδεται;

Βαδίζεις μέ εἰλικρίνεια κι ἁπλότητα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;

Ἄν ἐσύ  ἴδιος δέν εἶσαι δίκαιος κι εἰλικρινής ἀπέναντι στό Θεό καί τούς ἀνθρώπους, ἀλλά πολλές φορές ψεύδεσαι καί ὑποκρίνεσαι, τότε μήν ἐκνευρίζεσαι ὅταν οἱ ἄλλοι σοῦ φέρονται ὑποκριτικά, χωρίς εἰλικρίνεια. «Δί᾿ ὧν τις ἁμαρτάνει, διά τούτων κολάζεται» (Σοφ. Σολ. Ια΄ : 16), μᾶς λέει σοφός Σολομῶν. Νά ᾿σαι ἐπιεικής στούς ἄλλους ἐκεῖ πού καί σύ σφάλεις καί ἁμαρτάνεις. Continue reading

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἀγάπη εἶναι νά ἀκούσης μέ πόνο τήν στενοχώρια τοῦ ἄλλου. Ἀγάπη εἶναι κι ἕνα βλέμμα πονεμένο κι ἕνας λόγος πού θά πῆς …»

– Γέροντα, πώς θα δείξω αγάπη;

– Να δείξω αγάπη; Δεν το καταλαβαίνω. Αυτό είναι κάτι ψεύτικο, υποκριτικό. Να υπάρχη η αγάπη μέσα μας και να μας προδώση, ναι.

Η αληθινή αγάπη πληροφορεί τον άλλον χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις. Αγάπη είναι να ακούσης με πόνο την στενοχώρια του άλλου. Αγάπη είναι κι ένα βλέμμα πονεμένο κι ένας λόγος που θα πης με πόνο στον άλλον, όταν αντιμετωπίζη κάποια δυσκολία.

Αγάπη είναι να συμμερισθής την λύπη του, να τον αναπαύσης στην δυσκολία του. Αγάπη είναι να σηκώσης έναν βαρύ λόγο που θα σου πη. Όλα αυτά βοηθούν περισσότερο από τα πολλά λόγια και τις εξωτερικές εκδηλώσεις.

Continue reading