Θαῦμα Ἁγίου Ραφαήλ: «Ἦταν ὅλα ὅπως τά εἶχα ζήσει τότε, πρίν ἀπό 17 ὁλόκληρα χρόνια»

Θαῦμα Ἁγίου Ραφαήλ: «Θά σᾶς βοηθήσω, νά κάνετε ὑπομονή!»

Θαῦμα Ἁγίου Ραφαήλ: «Ἀφοῦ ξέρεις ὅτι μπορῶ νά κάνω ὅ,τι μοῦ ζητήσεις, γιατί δέν ἔρχεσαι νά σοῦ δώσω λάδι ἀπό τό καντήλι μου»

   Στις αρχές του Οκτωβρίου είχαμε πάει μαζί με τον κουνιάδο μου και την γυναίκα μου στο Άνω Σούλι σε μια ταβέρνα.

Μόλις φτάσαμε στην ταβέρνα, λίγο πριν, είδαμε την πινακίδα που
έδειχνε τον δρόμο προς το μοναστήρι του Αγίου Ραφαήλ. Λέει η κουνιάδα μου, δεν πάμε να προσκυνήσουμε; Πάμε, είπαμε ομόφωνα και οι τέσσερις. Ανηφορήσαμε λοιπόν προς το μοναστήρι. Μόλις φτάσαμε ήταν η ώρα που το μοναστήρι έκλεινε. Ο καλόγερος όμως μας είδε απογοητευμένους και μας πέρασε μέσα.
 Το μοναστηράκι λιτό, απλό και ένοιωθες να σε τυλίγει αγάπη, καλοσύνη, ηρεμία. Ο καλόγερος μας πήγε στην εκκλησία που γίνεται η λειτουργία. Στο προσκύνημα δεν ανεβήκαμε γιατί δεν θέλαμε να γίνουμε βάρος λόγω της περασμένης ώρας. Το απόγευμα που γύρισα σπίτι άρχισε να με ενοχλεί ένας πόνος ελαφρύς στον αυχένα. Σκέφτηκα πως κρύωσα, γιατί είχα το παράθυρο του αυτοκινήτου ανοιχτό. Όμως τη νύχτα ο πόνος έγινε οξύς και δεν με άφησε να κοιμηθώ. Τι ζεστά, τι παυσίπονα, τίποτα. Continue reading

«Μόλις ξάπλωνα στό κρεβάτι γιά νά κοιμηθῶ, ἔβλεπα δύο κληρικούς, ὁ ἕνας μέ στολή ἀρχιμανδρίτη κι ὁ ἄλλος μέ στολή διακόνου»

  «Η φιλοτεχνηθείσα από τον αείμνηστον αγιογράφο Φώτη Κόντογλου εικόνα των αγίων Ραφαήλ και Νικολάου δεν ήταν η πρώτη, καθώς ενόμιζε τότε ο μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος. 

 Είχε προηγηθεί μία άλλη με τους δύο αγίους, την οποία είχε αγιογραφήσει ο ερασιτέχνης αγιογράφος ιερέας της Μαρίας Βασίλειος Μπάμιας. 

 Είχε προβεί στην ενέργεια αυτή, γιατί είχε ονειρευτεί τον άγιο Ραφαήλ, ο όποιος, αφού σταύρωσε την κόρη του, που ήταν σοβαρά άρρωστη από παράτυφο, του είπε:

-Βασίλειε, θέλω να κάνεις την εικόνα μου… κοίταξε με καλά, για να με ζωγραφίσεις όπως με βλέπεις.

Από την άλλη μέρα η κόρη του ήταν απύρετη, κι ο παπα-Βασίλης άρχισε την αγιογράφηση, με νηστεία και προσευχή.

Η εικόνα τέλειωσε τις μέρες πού βρήκαμε το μνημείο του διακόνου αγίου Νικολάου.

Ο πατήρ Βασίλειος, φοβούμενος τον μητροπολίτη, γιατί δεν είχε το δικαίωμα να κάνει την εικόνα νέων αγίων χωρίς την άδεια του, την έφερε κρυφά στο σπίτι μας (Θερμή) με την παράκληση να τη φυλάξουμε, ώσπου ν” αναγνωρισθούν οι άγιοι. Continue reading

«Θυμᾶσαι ἐκεῖνα τά τρία «πτώματα»; Τό ἕνα ἀναστήθηκε!»

Στίς 21-6-1995 η 46χρονη Κατερίνα Νικηφ. Τσοτοπούλου-Τριανταφύλλου, κάτοικος Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης, μετά από φοβερό αυτοκινητιστικό δυστύχημα, μεταφέρθηκε στό Νοσοκομείο “Παπανικολάου” μέ βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση: τό μετωπιαίο 
οστούν είχε θρυμματισθεί, μήνιγγες, αίματα, χώματα ήταν αναμειγμένα στό μέτωπο. Μετά από πέντε ώρες χειρουργείο, τήν οδήγησαν στήν Εντατική Μονάδα. Εξ αντικειμένου, οι ιατροί δέν έδιναν καμιά ελπίδα νά ζήσει, ούτε μία στό εκατομμύριο, καί έλεγαν ότι, άν ζούσε, θά ήταν“φυτό”. Οι δικοί της, μέ αγωνία γιά τήν κατάστασή της, αλλά καί βαθειά πίστη, όλο τό βράδυ παρακαλούσαν τόν άγιο Ραφαήλ.
 
Τήν επομένη πληροφορήθηκαν ότι θά γινόταν αγρυπνία στό Ιερό Ησυχαστήριο Τιμίου Προδρόμου στήν Μεταμόρφωση Χαλκιδικής όπου μετέβησαν καί συμμετείχαν καί έδωσαν τό όνομά της γιά νά μνημονευθεί στήν Προσκομιδή. “Εφυγαν μέ ανάλαφρη τήν ψυχή, γεμάτη ελπίδα στό Θεό, έστω κι άν ιατρικώς η κατάσταση τής ασθενούς ήταν απελπιστική.

Continue reading

Ἡ ἡγουμένη Εὐγενία Κλειδαρά

 

    Η ΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΛΕΙΔΑΡΑ

3:30 ξημερώματα 4ης Ιουλίου 2013. Την προηγούμενη είχε τελεσθεί ιερά αγρυπνία, τιμώντας την ημέρα ανεύρεσης των ιερών λειψάνων του Αγ. Ραφαήλ (3 Ιουλίου 59). Όμως, ακριβώς 54 χρόνια μετά, η θλίψη και ο πόνος περίσσεψε, για τις 35 περίπου μοναχές, που είδαν την αγαπημένη τους «Μανούλα» να σβήνει. Να τις εγκαταλείπει για πρώτη φορά και να φτάνει στο τέρμα του δρόμου προς το Θεό. Σ Εκείνον που πίστεψε, αφοσιώθηκε και παρέδωσε την ψυχή και το πνεύμα της από πολύ μικρή.

Η Ηγουμένη Ευγενία εκοιμήθη. Έκλεισε τα μάτια και άφησε πίσω της, όχι μόνο τις 35 αδελφές κόρες της, αλλά όλους εκείνους που την αγάπησαν και ζητούσαν το άγγιγμα της ταπεινοφροσύνης της. Άφησε πίσω της ανθρώπους που τη σεβάστηκαν, αλλά και όσους την κυνήγησαν και την πολέμησαν.

Continue reading