Αὐτά εἶναι τά «ἀνώτερα μαθηματικά» τῆς θρησκείας μας!

  ~ Ο Θεός θέλει να ομοιωθούμε με τους αγγέλους. Οι άγγελοι μόνο δοξολογούν τον Θεό.
 Αυτή είναι η προσευχή τους, μόνο η δοξολογία. Είναι λεπτό πράγμα η δοξολογία – ξεφεύγει απ’ τα ανθρώπινα. Εμείς είμαστε άνθρωποι πολύ υλικοί και χαμερπείς, γι’ αυτό και προσευχόμαστε στον Θεό ιδιοτελώς. Τον παρακαλούμε να μας τακτοποιήσει τα θέματά μας, να πάνε καλά τα καταστήματά μας, οι υποθέσεις μας, η υγεία μας, τα παιδιά μας. Προσευχόμαστε, όμως, ανθρώπινα και με ιδιοτέλεια.
Η δοξολογία είναι ανιδιοτελής προσευχή. Οι άγγελοι δεν προσεύχονται, για να κερδίσουν κάτι, είναι ανιδιοτελείς. Ο Θεός έδωσε και σ’ εμάς αυτή τη δυνατότητα, να είναι η προσευχή μας μία διαρκής δοξολογία, προσευχή αγγελική.
Εδώ βρίσκεται το μεγάλο μυστικό. Όταν μπούμε σ’ αυτή την προσευχή, τότε θα δοξάζουμε τον Θεό συνεχώς, αφήνοντάς τα όλα σε Αυτόν, όπως εύχεται η Εκκλησία μας: «πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα». Continue reading

Δέν θέλω μέ το φόβο τοῦ θανάτου…

Σχετική εικόνα
Τέλος καί τῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων
ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ σοφῷ Θεῷ
τιμή καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.

Ἄν τή θλίψη σου τήν κάνεις προσευχή…

Αποτέλεσμα εικόνας για ἁγιος πορφύριος
Τέλος καί τῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων
ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ σοφῷ Θεῷ
τιμή καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.

«Ἐμπειρίες καί θαύματα ἀπό τόν Ὅσιο Πορφύριο»

Αποτέλεσμα εικόνας για ἁγιος πορφύριος

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ – Μαρτυρίες – Διηγήσεις -Νουθεσίες

«Ἐμπειρίες καί θαύματα ἀπό τόν Ὅσιο Πορφύριο»

Μαρτυρία ἀνώνυμης μοναχῆς:

»Κάποια φορά πού ἤμουν ἐκεῖ, ἔφερε ἕνα φορτηγό τοῦβλα καί πῆγα νά βοηθήσω νά τά κατεβάσουμε. Ἦταν 2 -3 ἄτομα. Ἕνα παιδί βοηθοῦσε καί αὐτό· ὅταν τελειώσαμε, πήγαμε νά πάρουμε τήν εὐχή του. Λέει στό παιδί:

  • Ἔ, Μανώλη, τί εἶναι πιό εὔκολο νά κατεβάζης τοῦβλα ἤ νά κάθεσαι καί νά λές ἀπερίσπαστα τήν εὐχή;

Ἀπήντησε:

  • Ἄ, Γέροντα, τά τοῦβλα εἶναι πιό εὔκολα νά τά κατεβάζης.

»Φέυγοντας μία φορά ἀπό τόν ὅσιο Πορφύριο, κατεβήκαμε μέ μία ἄλλη κοπέλα στόν δρόμο γιά νά φύγουμε. Ἡ κοπέλα τόν εἶχε Πνευματικό. Κάναμε σῆμα σέ κάποιο διερχόμενο αὐτοκίνητο νά μᾶς πάρη. Ἀπό μακρυά μᾶς φάνηκε καλός … Μπήκαμε μέσα, ἀλλά στήν διαδρομή Ὠρωπός – Ἀθήνα ἡ πραγματικότητα ἄρχισε νά μᾶς διαψεύδη. Ἡ ἄλλη κοπέλα ἔλεγε συνεχῶς τήν εὐχή “δι᾿ εὐχῶν τοῦ γέροντος Πορφυρίου …. “. Ἐκ θαύματος δέν πάθαμε κανένα κακό …. Θυμᾶμαι μόνο τήν ἀγωνία πού τράβηξα, ἄν καί εἶχα ἐμπιστοσύνη στίς εὐχές τοῦ ὁσίου Πορφυρίου.

»Πήγαμε μέ τόν ἀδελφό μου νά πάρουμε τήν εὐχή τοῦ. Ἄρχισε νά τοῦ λέη ὅλα τά προσωπικά του προβλήματα καί ὁ ἀδελφός μου αὐθόρμητα τοῦ εἶπε: “Τά βρήκατε ὅλα … “. Τοῦ λέει ὁ π. Πορφύριος: “ Ὅλος αὐτός ὁ κόσμος πού περιμένει … γιατί ἔρχεται; … “. Ὕστερα ρώτησε ἐμένα:

Continue reading

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ἐγώ σέ ἔκανα καλά; ποιός σοῦ τό εἶπε αὐτό; Ἡ Θεία Χάρις σέ ἔκανε καλά»

Ἅγιον Ὄρος: Ἡ πρώτη δακτυλογραφημένη διαθήκη τοῦ Γέροντα Πορφυρίου

 Από το αρχείο του Γιώργου Ιορδανίδη

Η πρώτη, δακτυλογραφημένη «διαθήκη» του οσίου Πορφυρίου. Ακολούθησαν κάποιες μικροαλλαγές μέχρι την κοίμησή του, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Από το προσωπικό μου αρχείο.
Ο όσιος Γέρων Πορφύριος, κατά κόσμον Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 μ.Χ., στην Εύβοια, στο χωριό Άγιος Ιωάννης της επαρχίας Καρυστίας. Οι γονείς του, Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης και Ελένη, το γένος Αντωνίου Λάμπρου, ήταν ευσεβείς και φιλόθεοι άνθρωποι.
Ο πατέρας του, μάλιστα, ήταν ψάλτης στο χωριό και είχε γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Νεκτάριο. Η οικογένειά του ήταν πολυμελής και οι γονείς, φτωχοί γεωργοί, δυσκολεύονταν να τη συντηρήσουν. Γι’ αυτό ο πατέρας υποχρεώθηκε να φύγει στην Αμερική, όπου δούλεψε στην κατασκευή της διώρυγας του Παναμά. Continue reading

Ἅγιος Πορφύριος: Αὐτό εἶναι τό μυστικό γιά νά σοῦ φύγει ἡ στενοχώρια

 

  Κάποτε μία υποψήφια μοναχή επισκέφθηκε τον άγιο Πορφύριο στο Ησυχαστήριό του.

Ο άγιος άρχισε να της περιγράφει προβλήματα υγείας που είχε και να της τα εξηγεί με ιατρικούς όρους.
Την ρωτούσε εάν συνέβαιναν όπως της τα έλεγε.
Η κοπέλα είχε προβλήματα με το στομάχι της. Continue reading

«Προρρήσεις καί θαύματα»

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ  Μαρτυρίες – Διηγήσεις -Νουθεσίες

«Προρρήσεις καί θαύματα»

Μαρτυρία π. Παύλου Τσουκνίδα: «Μιά φορά πῆγα στόν Γέροντα ὡς λαϊκός τό 1989, εἶχα ἕνα πρόβλημα μέ τό στομάχι μου, πονοῦσε πολύ καί δέν μέ ἄφηνε, παρ᾿ ὅλο ὅτι ἔπαιρνα καί φάρμακα κατά καιρούς, νά ἠρεμήσω. Ὅταν μπῆκα μέσα στό κελλί του, ὁ Γέροντας ἦταν ξαπλωμένος, γιατί ἦταν ἄρρωστος, καί ὅλοι θυμᾶμαι λέγανε ὅτι θά φύγη ὁ Γέροντας γιά τήν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ὅμως ὁ Γέροντας ἔζησε. Τό δεξί του χέρι ἦταν τυλιγμένο μέχρι τά μέσα τοῦ ἀγκώνα μέ λωρίδες ἄσπρο πανί σάν γάζες καί κρατοῦσε ἕνα ξύλινο Σταυρό. Τό κελλάκι του ἦταν σκοτεινό, γιά φῶς εἶχε μία κανδήλα ἀκοίμητη σέ προσκυνητάρι μέ μεγάλη εἰκόνα ἁγιογραφημένη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Μόλις ἀντίκρυσα τήν ἀγγελική μορφή τοῦ Γέροντος, εἶδα γύρω – γύρω ἀπ᾿ τό πρόσωπό του, στό κρεβάτι πού ἦταν ξαπλωμένος, νά τόν περιλούζη ἕνα γλυκύτατο ἁπαλό φῶς καί ἔμεινα ἄναυδος. Μέ δέος γι᾿ αὐτό πού ἀντίκρυσα, τοῦ λέω “τήν εὐχή σας Γέροντα! “. “Τοῦ Κυρίου μας”, μοῦ ἀπαντᾶ ἐκεῖνος. Μ᾿ ἀξίωσε ὁ Θεός τόν ἀνάξιο καί ἁμαρτωλό δοῦλο του νά δοῦν τά μάτια μου αὐτήν τήν φορά τόν Γέροντα, ἐκείνη τήν ἁγιασμένη ψυχή, λουσμένη μέ θεϊκό φῶς (ἄκτιστο φῶς), ἡ ὁποία ἔμεινε ἀνεξίτηλα χαραγμένη στήν μνήμη μου καί δέν περιγράφεται μέ λόγια. Ἀμέσως μέ ρωτάει “τί πρόβλημα ἔχεις, παιδί μου;” μέ ἁπαλή γλυκιά φωνή. Καί τοῦ ἀπαντῶ “τό στομάχι μου μέ πονάει, Γέροντα”. Καί ἐκεῖνος μοῦ λέει: “Γιά ἔλα ἐδῶ κοντά στό κρεβάτι μου, γιατί δέν μπορῶ νά σηκωθῶ νά σέ σταυρώσω”. Continue reading

Θαυμαστές ἐμπειρίες ψάλτου μέ τόν Ἅγιο Πορφύριο

Θαυμαστές εμπειρίες ψάλτου

26 Ίανουαρίου 2012

Κάποιος μάς έστειλε τήν παρακάτω επιστολή:

«Τον Ιανουάριο τού 2011 υποβλήθηκα σε αμυγδαλοεκτομή, διότι έκινδύνευα από υψηλό πυρετό. Σε διάστημα 7 μηνών μου χορήγησαν πάνω από είκοσι αντιβιώσεις. Τό ξημέρωμα πού θά γινόταν η εγχείρηση μ’ έπιασε ισχυρός, μή παραγωγικός βήχας. Τήν ώρα πού μέ οδηγούσαν στο χειρουργείο θυμήθηκα τον άγιο Γέροντα καί τον παρακάλεσα. Εκείνη τήν στιγμή αυτόματα ο βήχας σταμάτησε καί δέν μέ ξαναενόχλησε.

Πριν τό χειρουργείο μέ προβλημάτιζε τό θέμα εάν μετά τήν επέμβαση θά μπορούσα νά συνεχίσω να ψάλλω όπως καί πρώτα. Ό χειρουργός μου εξήγησε ότι θά έκανε μεγάλες τομές λόγω τών πολλών συμφύσεων καί λογικό ήταν η αλλαγή της χροιάς τής φωνής. Το ανέφερα στην προσευχή μου στον άγιο.’Όταν συνήλθα από την νάρκωση διέκρινα από πάνω μου τόν γιατρό νά μου λέει: “Τί νά σου πώ!Ένώ ήταν κολλημένες γύρω τοιχώματα, βγήκαν, ρέ παιδί μου, τόσο εύκολα σάν νά τις ξεκόλλησε ένα χέρι!” Continue reading