Πῶς διηύθυνε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος τήν Ριζάρειο Σχολή

  ΠΡΩΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Κάποιοι μαθητές της Ριζαρείου έκαναν σοβαρότατα παραπτώματα. Τους οδήγησαν στο διευθυντή λοιπόν για να τιμωρηθούν. Τι έκανε όμως ο Νεκτάριος;
Ζήτησε να μην του σερβίρεται φαγητό (του ίδιου, όχι των μαθητών…) για τρεις ημέρες. Θεώρησε ο Νεκτάριος τον εαυτό του υπεύθυνο, πίστεψε ότι ο ίδιος έκανε λάθος, δεν έμπνευσε τους μαθητές, δεν τους οδήγησε στη χάρη του Θεού.
Την ώρα του κοινού δείπνου, ενώ οι άλλοι έτρωγαν, προσευχόταν στο Θεό για το πρόβλημα… Και δεν είναι δύσκολο για τον κάθε άνθρωπο να ξεχωρίσει τον υποκριτή από τον ειλικρινή…
Το ζήτημα αυτό συγκλόνισε την μικρή κοινότητα της Ριζαρείου.
Για πρώτη ίσως φορά στη ζωή τους οι άνθρωποι εκεί είδαν κάποιο διευθυντή να μην ψάχνει για ευθύνες στους άλλους αλλά στον εαυτό του.
 Η συγκλονιστική ταπείνωση του Νεκταρίου χώρισε το χρόνο στα δύο για την σχολή, το πριν και το μετά.
 Οι μαθητές άλλαξαν ριζικά. Οι φταίχτες του επεισοδίου δεν ήθελαν να φάνε ούτε αυτοί τις ημέρες που ο Νεκτάριος δεν έτρωγε…έκλαψαν πικρά… μετάνιωσαν… Continue reading

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης: Πολλά «θέλω» ἀκούγονται σήμερα, ἕνα μόνο δέν ἀκούγεται· «θέλω νά γίνω ἅγιος»

 Ὁ Χριστὸς εἶναι «ὁ ἁγιασμὸς ἡμῶν» (ἐκφών. ὄρθρ. καὶ θ. λειτ.· βλ. Α΄ Κορ. 1,30).

Τὸν ἁγιασμὸ ὁ Θεὸς τὸν δίνει σὲ ὅλους. Ἀλλὰ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα· ἐμεῖς θέλουμε τὸν ἁγιασμό; Δυστυχῶς, ἂν ὑπάρχῃ κάτι, τὸ ὁποῖο σήμερα περιφρονεῖται, αὐτὸ εἶναι ἡ ἁγιότης.
Ἂν ῥωτήσῃς τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων, καὶ τῶν μικρῶν παιδιῶν ἀκόμη, ποιά εἶναι τὰ θελήματα τῶν σημερινῶν ἀνθρώπων, ὁ ἕνας θέλει νὰ γίνῃ πλούσιος, ν᾿ ἀποκτήσῃ τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῦ Ἰούδα· ὁ ἄλλος θέλει νὰ γίνῃ ἐγγράμματος καὶ ξενιτεύεται γιὰ σπουδές· ὁ ἄλλος θέλει νὰ δοξαστῇ, ν᾿ ἀκουστῇ τὸ ὄνομά του· ὁ ἄλλος θέλει… Πολλὰ «θέλω» ἀκούγονται, ἕνα μόνο δὲν ἀκούγεται· «θέλω νὰ γίνω ἅγιος». Αὐτὸ ἦταν ἄλλοτε ὁ πόθος κάθε εὐγενοῦς ψυχῆς. Σήμερα αὐτὸ λείπει. Continue reading

Θαυμαστά περιστατικά εν ζωή του Γέροντος Γαβριήλ Αγιοβαρναβίτη: Με την προσευχή του και με σταύρωμα θεράπευσε τον ξάδελφο του

 

  Στήν πατρίδα του, τή Λύση, ένας ξάδελφος του Γέροντος είχε τό πόδι του διπλωμένο καί δέν μπορούσε καθόλου να τό κουνήσει. 

 Ό Γέροντας Γαβριήλ, τότε ακόμη Γεώργιος, ήταν 43 ετών καί ο ξάδελφος του 13 ετών. Ή χάρη του Θεού επισκίαζε από τότε τό γνήσιο φίλο του, τό σύνοικο της αρετής καί της προσευχής τό ενδιαίτημα. Continue reading

Γέροντας Εὐμένιος: «Ἔχεις κάτι πού μαυρίζει τήν ψυχή σου»

 Φωτογραφία του Επίσκοπος Χριστόδουλος.

 ΜΑΡΤΥΡΙΑ:

Όταν ήμουν Τετάρτη δημοτικού έπαιζα μπάλα στο δημοτικό μαζί με τα παιδιά της τάξης μου. Έτυχε να φοράω τον βαφτιστικό μου Σταυρό όπου η μητέρα μου μου είχε πει ότι αν τον χάσω να μην γυρίσω σπίτι.
Και για κακή μου τύχη τον έχασα. Όταν σχολάσαμε πήγα στο μέρος όπου παίζαμε για να ψάξω και σκέφτηκα θα παρακαλέσω τον διάβολο να μου το βρει γιατί ο Θεός θα με καθυστερήσει. Άρχισα λοιπόν να λέω διαβολάκο μου σε παρακαλώ βρες μου το Σταυρό γιατί θα με σκοτώσει η μητέρα μου και φυσικά δεν τον βρήκα.
Πέρασαν τα χρόνια και δεν το είχα εξομολογηθεί, γιατί το είχα ξεχάσει και φυσικά τότε ήμουν άπειρος στην εξομολόγηση.  Continue reading

Μπαίνει στήν Ἐκκλησία καί βλέπει ὅλους νά φοροῦν σαμάρια. Ντράπηκε …

 

  Από μικρός ζούσε στο βουνό ένας βοσκός. Ένα πρωί χτυπούσαν οι καμπάνες κάτω από το χωριό. Κατεβαίνει κι εκείνος. Τρέχει για να προλάβη. Μπαίνει στην Εκκλησία και βλέπει όλους να φορούν σαμάρια. Ντράπηκε που δεν φορούσε κι εκείνος. 

 Πηγαίνει στον σαμαρτζή, αγοράζει το σαμάρι του, το φοράει και γυρίζει ξανά στην Εκκλησία.Βλέπει, κάποια στιγμή, έναν χριστιανό και έσπερνε σπόρο, έναν άλλο που ζευγάριζε και τον παπά να τρώη ψάρι την ώρα που σήκωνε τα Άγια. Καθένας έκανε και τη δουλειά του.Βγάζει κι αυτός το γαβάλ του-τη φλογέρα του- κι άρχισε να παίζη. Τον πήραν για τρελό. Με σαμάρι στην Εκκλησία και να παίζη και φλογέρα!Τον πλησιάζουν οι χωρικοί και του ζητούν να τους εξηγήση. Κι εκείνος τους λέει: Continue reading

Ἁγιότητα καί ἁγιομαχία

Ἅγιος Γαβριήλ ὁ Διά Χριστόν σαλός: «Μακάρι νά ζοῦσα ἐκεῖνα τά χρόνια, ὅταν ὁ Κύριος περπατοῦσε ἀνάμεσα στόν κόσμο. Ἀλλά θά Τόν κοιτοῦσα ἀπό σαράντα μέτρα μακριά. Πῶς θά ἦταν δυνατό σέ μένα νά ἤμουν πιό κοντά Του! »

«Ἀναβλύζει ἰάσεις παντοδαπάς» ὁ Ἅγιος Νεκτάριος!

Θαυμαστό γεγονός τοῦ γέροντος Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνα

Όλοι γνωρίζουν την υψηλή πνευματική κατάσταση του Γέροντος Εφραιμ Αριζονα.Μια γυναικα φανατική εβραία ήθελε να κάνει κακό στον Γέροντα πριν χρονια.Ντυμενη λοιπόν σαν ευσεβέστατη χριστιανή με μακριά ρούχα και μαντιλάκια πήγε να δει τον Γέροντα. Οι υποτακτικοί του της είπαν δεν μπορεί να τον δει και επιχείρησε και άλλες μερες.Μετα από μέρες της επιτρέψαμε να τον δει. Continue reading

Ἱερός τόπος τό δωμάτιο ὅπου ἐκοιμήθη ὁ Ἅγιος Νεκτάριος

 Πλήθος ασθενών, συγγενών τους αλλά και το προσωπικό του Αρεταίειου νοσοκομείου καθημερινά προσεύχεται στο κρεβάτι του θαυματουργού Αγίου.

 Της Σοφίας Χρήστου
Σε τόπο προσκυνήματος έχει μετατραπεί θάλαμος του δευτέρου ορόφου στο Αρεταίειο νoσοκομείο, το πρώτο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της χώρας, επί της Βασ. Σοφίας στην Αθήνα, καθώς εκεί βρίσκεται το δωμάτιο στο οποίο νοσηλεύτηκε για περίπου δύο μήνες και τελικά εκοιμήθη μια μεγάλη μορφή της Ορθοδοξίας, ο Άγιος Νεκτάριος, στις 8 Νοεμβρίου του 1920.
Αν και αρχικά το κρεβάτι όπου εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος (κατά κόσμον Αναστάσιος Κεφαλάς) βρισκόταν εγκαταλελειμμένο σε μια αποθήκη του νοσοκομείου και υπήρχε ένα σύγχρονο στη θέση του, μόλις πριν από έξι χρόνια, το 2008, εντοπίστηκε και μεταφέρθηκε στην αρχική του θέση. Continue reading