Ἡ ἄρνηση τοῦ Εὐαγγελίου

           Μεγάλη ἐντύπωση προκάλεσε στούς χριστιανούς, ἡ στάση τοῦ ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, ὅταν αὐτός ἀρνήθηκε ν’ ἀσπαστεῖ τό Εὐαγγέλιο[1]. Ὅλοι σχεδόν οἱ χριστιανοί, ἔσπευσαν νά κατακρίνουν τήν ἀρνητική κίνηση τοῦ ὑπουργοῦ, πέφτοντας ἀπό τά οὐράνια, ὅπου ζοῦν χρόνια τώρα μέ τήν … φαντασία τους.

Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἡ κίνηση αὐτή, πού σημειωτέον, θυμίζει τήν ἄρνηση τῶν Χριστιανῶν Μαρτύρων νά θυσιάσουν στά εἴδωλα ἤ νά ἀσπαστοῦν τό Ἰσλάμ (ἀπ’τήν ἀνάποδη, βέβαια), εἶναι προϊόν μιᾶς συγκεκριμένης καί συνεποῦς πολιτικῆς στάσεως ἡ ὁποία εἶναι γνωστή τοῖς πᾶσι. Ὅλοι αὐτοί ἤ σχεδόν ὅλοι οἱ πολιτικοί τοῦ συγκεκριμένου κόμματος[2], δηλώνουν ἄθεοι καί ὅλοι αὐτοί πού μᾶς κυβερνοῦν, τό κάνουν μέ τήν ἐντολή χριστιανῶν, κυρίως, ψηφοφόρων.

Τό ἐντυπωσιακό ὅμως, δέν εἶναι τόσο αὐτό καθ’ αὐτό τό γεγονός, ὅσο ἥ κατάκρισή του ἀπό τούς χριστιανούς. Βαθύτερες σκέψεις, καταδεικνύουν ἀμείλικτα, ὅτι τό χέρι στό Εὐαγγέλιο, δέν τό ὑψώνουν ἀρνητικά καί ἀπαξιωτικά μόνο οἱ πολιτικοί, ἀλλά ὅλοι ἑμεῖς πού θέλουμε νά λεγόμαστε Χριστιανοί, κλῆρος καί λαός, καί θιγόμαστε ὅταν κάποιος μᾶς κατηγορήσει γιά τό ἀντίθετο. Δέν νομίζουμε νά χρειάζεται αὐτό ἀπόδειξη, μιά ματιά γύρω μας εἶναι ἀρκετή. Continue reading

Εἶπε, » οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι πηγαίνουν στό ναό μέ τή λέξη » δῶσε » Ἀρχιμανδρίτης Κύριλλος (Pavlov).

Όταν ο Κύριλλος ήρθε και άρχισε να λέει ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σε ναούς τώρα και ελπίζουν ότι η πίστη στους ανθρώπους θα  αρχίσει  να ενισχύεται, ο πάτερ Κύριλλος  ζήτησε έναν ολόκληρο κουβά με νερό.

Όταν τον έφεραν , είπε, «Αυτός είναι ο αριθμός των ανθρώπων που πάνε σε ναούς». μετά ο γέροντας ζήτησε πάγο… και όταν έσπασε το πάγο, υπήρχαν μόνο τρεις σταγόνες. Ο Πάτερ Κύριλλος εξήγησε: «αυτοί είναι που σώθηκαν τώρα».

Είπε, » οι περισσότεροι άνθρωποι πηγαίνουν στο ναό με τη λέξη » δώσε «. δώσε υγεία, κύριε, δώσε οικονομική ευημερία, δώσε στην οικογένεια, δώσε στα παιδιά… πολύ λίγοι που έρχονται στο ναό με τις λέξεις: » εγώ «. Λυπάμαι, κύριε!  Continue reading

ΕΙΠΕ μοναχός: Λοιπόν, τί καταφέραμε;

 
ΕΙΠΕ μοναχός:
–        Μην έχουμε εγκεφαλική μετάνοια άλλα έμπρακτη. Νά! Κοιτάξτε σήμερα πόσες γνώσεις περί πνευματικής ζωής αποκτήσαμε μέσα από τήν αύξηση των θρησκευτικών βιβλίων και ιδιαιτέρως από τις πολυπληθείς χριστιανικές ιστοσελίδες του διαδικτύου. Ολημερίς και όλονυκτί μπροστά σε μία οθόνη καθόμαστε. 
Πιο πολύ μάς βλέπει ο υπολογιστής παρά το εικονοστάσι.

Continue reading

Ποῦ πᾶτε,Ἕλληνες; Γιατί δέν αἰσθανόμεθα τό βάρος τῆς ἁμαρτίας;

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης
«Ὁ Θεός ἀποστρέφει τό πρόσωπό Του ἀπό τούς Ἕλληνας αὐτή τήν ὥρα..»
»Θέλω νά πῶ καί δυό λόγια γιά τήν ἀμετανοησία, τήν ὁποία ἔχομε οἱ ἄνθρωποι οἱ σημερινοί. Δέν μετανοοῦμε, ἀλλά πορεύεται ἕκαστος κατά τό θέλημά του, κατά τή σκέψη του πού τρέχει πρός τήν ἁμαρτία ἀκατάσχετα. Ποῦ πᾶτε, Ἕλληνες; Γιατί δέν αἰσθανόμεθα τό βάρος τῆς ἁμαρτίας; Γι᾽ αὐτό τό βάρος τῆς ἁμαρτίας εἶναι πού ὁ Θεός ἀποστρέφει τό πρόσωπό Του ἀπό τούς Ἕλληνας αὐτή τήν ὥρα. Τά ἄλλα ἔθνη βαδίζουν τόν δρόμο τῆς ἀπώλειάς τους. Ἀλλά ὄχι κι ἐμεῖς, οἱ Ἕλληνες, νά βαδίσομε στόν δρόμο τῆς ἀπώλειας, πού μᾶς ἔχει ὁ Θεός ἔθνος δικό Του και ἐμεῖς τρέχομε ἀκατάσχετα στήν ἀπώλεια ἀπ᾽ τήν ἀμετανοησία μας. ’Εμεῖς ὅμως δέν μετανοοῦμε. Εἴθε, χριστιανοί μου ἀδελφοί, νά μή μᾶς ἐγκαταλείψει ὁ Κύριος μέχρι τέλους. Νά μήν ἀποστρέψει τό πρόσωπον Αὐτοῦ καί στείλει τούς λύκους ἐδῶ μέσα καί μᾶς κατασπαράξουν. Continue reading

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος – τό ὑπ’ ἀριθμόν 1 ἁμάρτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

-Η αποδοχή του δυτικού ορθολογιστικού ουμανισμού (το αμάρτημα αρνήσεως της Εκκλησίας).

-Ο πόλεμος εναντίον της Εκκλησίας από εγκάθετους επισκόπους (δεν είμεθα σε θέση να σας ποιμάνομε, φροντίστε να σωθείτε μόνοι σας).

-Ο πόλεμος εναντίον των Μοναστηριών.

-Οι ολέθριες εθνικές συνέπειες με την απώλεια εδαφών και αιχμαλωσία του λαού.

-Η δύναμη της μετανοίας και της εν Χριστώ ζωής.

ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ.

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)

Απόσπασμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 25/04 του 1983.

Κἂν ὁλόκληρος δὲ λαὸς ἁμάρτῃ, οὐ νικᾷ τὴν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν. Ἐμοσχοποίησεν ὁ λαὸς, καὶ οὐκ ἀπέστη ὁ Θεὸς τῆς φιλανθρωπίας· ἠρνήσαντο οἱ ἄνθρωποι τὸν Θεὸν, ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἑαυτὸν οὐκ ἠρνήσατο. Οὗτοι οἱ θεοί σου Ἰσραὴλ, εἰρήκασιν· καὶ πάλιν συνήθως ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ, σωτὴρ αὐτῶν ἐγένετο. Καὶ οὐ μόνος δ’ ὁ λαὸς ἥμαρτε, ἀλλὰ καὶ Ἀαρὼν ὁ ἀρχιερεύς. Μωϋσῆς γάρ ἐστιν ὁ λέγων, Καὶ ἐπ’ Ἀαρὼν ἐγένετο ὀργὴ Κυρίου· καὶ ἐδεήθην, φησὶν, ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ συνεχώρησεν αὐτῷ ὁ Θεός. Εἶτα Μωϋσῆς μὲν αἰτῶν ὑπὲρ ἀρχιερέως ἁμαρτάνοντος, ἐδυσώπει τὸν Κύριον· Ἰησοῦς δὲ ὁ μονογενὴς, αἰτῶν ὑπὲρ ἡμῶν οὐ δυσωπεῖ τὸν Θεόν; Κἀκεῖνον μὲν διὰ τὸ πταισθὲν οὐκ ἐκώλυσεν ἐλθεῖν εἰς ἀρχιερωσύνην· σὲ δὲ ἐξ ἐθνῶν ἐλθόντα, κεκώλυκεν εἰσελθεῖν εἰς τὴν σωτηρίαν; Μετανόησον, ἄνθρωπε, λοιπὸν καὶ αὐτὸς ὁμοίως, καὶ οὐ κεκώλυταί σοι ἡ χάρις.

Ακόμη, λέγει, όχι μόνο άτομα αλλά και λαός ολόκληρος ακόμη αν αμαρτήσει και αυτόν ο Θεός μπορεί να τον συγχωρήσει, διότι δεν νικούν την φιλανθρωπία του Θεού οι αμαρτίες ενός ολοκλήρου λαού. Και έχει το παράδειγμα εδώ της μοσχοποιήσεως του Ισραήλ. Πριν προχωρήσω όμως για να δούμε την μοσχοποίηση του Ισραήλ θα ‘θελα να σας έλεγα το εξής. Continue reading

Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης – Τό μυστήριο τῆς μετανοίας

  Ο καλός μας Θεός μάς χάρισε το Μέγα Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, αυτό το ιερό Βαπτιστήριο, στο οποίο πλένεται ο άνθρωπος ψυχικά και γίνεται ολόλευκος, καινούργιος κατά Χριστόν άνθρωπος.

Πόση ευχαριστία πρέπει να προσφέρουμε στον Θεό συνεχώς γι’ αυτό το μεγάλο καλό που μας άφησε! Δηλαδή μας άφησε την καρδιά Του ανοιχτή, οσάκις θελήσουμε να καθαρισθούμε, να εισερχόμαστε άνετα.Όσο και να αμαρτήσει ο άνθρωπος, όσο και να κυλισθεί στην αμαρτία, όσο και να μαυρίσει την ψυχή του, μπορεί άνετα σε μια στιγμή, σε λίγη ώρα να γίνει κατάλευκος σαν το περιστέρι και σαν το χιόνι. Υπάρχει μεγαλύτερο μεγαλείο από τούτο ή μεγαλύτερη ευτυχία για τον άνθρωπο;
Το εμπόδιο για να φθάσουμε στο εξομολογητήρι είναι η υπερηφάνεια και ο εγωισμός. Πώς θα πω τα αμαρτήματά μου; Πιάνει τον άνθρωπο μία ντροπή· αλλά την ντροπή αυτή πρέπει να την έχουμε, όταν πρόκειται να αμαρτήσουμε. Τότε θα μας φυλάξει, για να μη κάνουμε αμαρτίες. Όταν όμως πρόκειται να φθάσουμε στην μεγάλη αυτή σωτηρία, πρέπει να τρέξουμε αμέσως. Continue reading

Ὡς πότε;

 Μοῦ φαίνεται πὼς ἀκούω τὸν Θεὸ νὰ λέῃ·

— Ἄνθρωποι, δὲν κουράστηκα ἕως τώρα νὰ σᾶς εὐερ­γετῶ. Δὲν περνᾷ δευτερόλεπτο, δὲν φεύγει οὔτε μία στιγμὴ ποὺ νὰ μὴ σᾶς εὐεργετῶ. ᾿Εσεῖς περιφρονεῖτε τὸν νόμο μου, παραγνωρίζετε τὴν ἀγάπη μου, λησμονεῖτε τὴν καλωσύνη μου, γογγύζετε ἐνάντια στὴν πρόνοιά μου, ἀσεβεῖτε κατὰ τῆς μεγαλωσύνης μου, βλασφημεῖτε τὸ μεγαλεῖο μου. Continue reading

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος: «Θά ἔλθη μεγάλη ὀργή παρά Κυρίου Παντοκράτορος. Ἁμαρτωλοί πού φύγωμεν; »

  Πάντες εξέκλιναν και άρχοντες και αρχιερείς και υπουργοί και στρατηγοί και ιερείς και μοναχοί, και αξιωματικοί και στρατιώται και εγγράμματοι και αγράμματοι και πλούσιοι και πτωχοί και μεγάλοι και μικροί και άνδρες και γυναίκες. 

 Από τοιαύτην γενεάν και τοιούτους ανθρώπους μη αναμένωμεν προόδον και προκοπήν, αλλά μάλλον την ερχομένην ρομφαίαν και την τελευταίαν μεγάλην οργήν, ήτις έρχεται επί τους υιούς της απειθείας.

 Υπάρχουν και ολίγαι εξαιρέσεις, υπάρχουν και ολίγοι εκλεκτοί χάριν των οποίων ο Κύριος φείδεται των πολλών αμαρτωλών. Continue reading

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ μετάνοια ὡς τὸ ἀπόλυτο μέσο σωτηρίας

 Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Γ’ «Πνευματικὸς Ἀγώνας»
Γέροντα, ἐκεῖνος ὁ μοναχὸς ποὺ ἀναφέρει ὁ Εὐεργετινὸς ὅτι δέκα χρόνια ἔπεφτε σὲ κάποια ἁμαρτία κάθε μέρα, ἀλλὰ καὶ κάθε μέρα μετανοοῦσε (3), πῶς σώθηκε;
– Ἐκεῖνος ἦταν κατὰ κάποιον τρόπο κυριευμένος, αἰχμαλωτισμένος ἀπὸ τὴν ἁμαρτία.
Δὲν εἶχε κακὴ διάθεση, ἀλλὰ δὲν εἶχε βοηθηθῆ, σπρώχτηκε στὸ κακό, γὶ  αὐτὸ δικαιοῦτο τὴν θεία βοήθεια. Πάλευε, πονοῦσε, εἶχε μετάνοια εἰλικρινῆ, καὶ ὁ Θεὸς τελικὰ τὸν ἔσωσε. Βλέπεις, ἕνας μπορεῖ νὰ ἔχη καλὴ διάθεση• ἂν ὅμως δὲν βοηθηθῆ ἀπὸ μικρὸς καὶ παρασυρθῆ στὸ κακό, εἶναι δύσκολο μετὰ νὰ σηκωθῆ. Κάνει μιὰ προσπάθεια, πάλι πέφτει, πάλι σηκώνεται• παλεύει δηλαδή. Ὁ Θεὸς αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο δὲν θὰ τὸν ἀφήση, γιατί ὁ καημένος κάνει τὴν μικρή του προσπάθεια, ζητάει καὶ τὴν θεία βοήθεια καὶ δὲν ἁμαρτάνει ἐν ψυχρῶ.  Continue reading

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Τά χρόνια πού περνοῦμε εἶναι πολύ δύσκολα καί πολύ ἐπικίνδυνα, ἀλλά τελικά θά νικήση ὁ Χριστός»

 Ο περισσότερος κόσμος της εποχής μας είναι μορφωμένος κοσμικά και τρέχει με την κοσμική μεγάλη ταχύτητα. Επειδή όμως του λείπει ο φόβος του Θεού – «αρχή σοφίας φόβος Κυρίου» (Ψαλμ. 110, 10) –, λείπει το φρένο, και με ταχύτητα, χωρίς φρένο, καταλήγει σε γκρεμό. 

 Οι άνθρωποι είναι πολύ προβληματισμένοι και οι περισσότεροι πολύ ζαλισμένοι. Έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους.
Σιγά‐σιγά κατευθύνονται προς το να μην μπορούν να ελέγχουν τον εαυτό τους. Αν αυτοί που έρχονται στο Άγιον Όρος είναι τόσο πολύ συγχυσμένοι, τόσο μπερδεμένοι, με τόσο άγχος, σκεφθήτε οι άλλοι που είναι μακριά από τον Θεό, από την Εκκλησία, πώς θα είναι!
Και βλέπεις σε όλα τα κράτη φουρτούνα, ζάλη μεγάλη! Ο καημένος ο κόσμος – ο Θεός να βάλει το χέρι Του! – βράζει σαν την χύτρα ταχύτητος.
Και οι μεγάλοι πώς τα φέρνουν! Μαγειρεύουν‐μαγειρεύουν, τα ρίχνουν όλα στην χύτρα ταχύτητος και σφυρίζει τώρα η χύτρα! Θα πεταχθή σε λίγο η βαλβίδα!  Continue reading