Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος: «Θά ἔλθη μεγάλη ὀργή παρά Κυρίου Παντοκράτορος. Ἁμαρτωλοί πού φύγωμεν; »

  Πάντες εξέκλιναν και άρχοντες και αρχιερείς και υπουργοί και στρατηγοί και ιερείς και μοναχοί, και αξιωματικοί και στρατιώται και εγγράμματοι και αγράμματοι και πλούσιοι και πτωχοί και μεγάλοι και μικροί και άνδρες και γυναίκες. 

 Από τοιαύτην γενεάν και τοιούτους ανθρώπους μη αναμένωμεν προόδον και προκοπήν, αλλά μάλλον την ερχομένην ρομφαίαν και την τελευταίαν μεγάλην οργήν, ήτις έρχεται επί τους υιούς της απειθείας.

 Υπάρχουν και ολίγαι εξαιρέσεις, υπάρχουν και ολίγοι εκλεκτοί χάριν των οποίων ο Κύριος φείδεται των πολλών αμαρτωλών. Continue reading

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ μετάνοια ὡς τὸ ἀπόλυτο μέσο σωτηρίας

 Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Γ’ «Πνευματικὸς Ἀγώνας»
Γέροντα, ἐκεῖνος ὁ μοναχὸς ποὺ ἀναφέρει ὁ Εὐεργετινὸς ὅτι δέκα χρόνια ἔπεφτε σὲ κάποια ἁμαρτία κάθε μέρα, ἀλλὰ καὶ κάθε μέρα μετανοοῦσε (3), πῶς σώθηκε;
– Ἐκεῖνος ἦταν κατὰ κάποιον τρόπο κυριευμένος, αἰχμαλωτισμένος ἀπὸ τὴν ἁμαρτία.
Δὲν εἶχε κακὴ διάθεση, ἀλλὰ δὲν εἶχε βοηθηθῆ, σπρώχτηκε στὸ κακό, γὶ  αὐτὸ δικαιοῦτο τὴν θεία βοήθεια. Πάλευε, πονοῦσε, εἶχε μετάνοια εἰλικρινῆ, καὶ ὁ Θεὸς τελικὰ τὸν ἔσωσε. Βλέπεις, ἕνας μπορεῖ νὰ ἔχη καλὴ διάθεση• ἂν ὅμως δὲν βοηθηθῆ ἀπὸ μικρὸς καὶ παρασυρθῆ στὸ κακό, εἶναι δύσκολο μετὰ νὰ σηκωθῆ. Κάνει μιὰ προσπάθεια, πάλι πέφτει, πάλι σηκώνεται• παλεύει δηλαδή. Ὁ Θεὸς αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο δὲν θὰ τὸν ἀφήση, γιατί ὁ καημένος κάνει τὴν μικρή του προσπάθεια, ζητάει καὶ τὴν θεία βοήθεια καὶ δὲν ἁμαρτάνει ἐν ψυχρῶ.  Continue reading

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Τά χρόνια πού περνοῦμε εἶναι πολύ δύσκολα καί πολύ ἐπικίνδυνα, ἀλλά τελικά θά νικήση ὁ Χριστός»

 Ο περισσότερος κόσμος της εποχής μας είναι μορφωμένος κοσμικά και τρέχει με την κοσμική μεγάλη ταχύτητα. Επειδή όμως του λείπει ο φόβος του Θεού – «αρχή σοφίας φόβος Κυρίου» (Ψαλμ. 110, 10) –, λείπει το φρένο, και με ταχύτητα, χωρίς φρένο, καταλήγει σε γκρεμό. 

 Οι άνθρωποι είναι πολύ προβληματισμένοι και οι περισσότεροι πολύ ζαλισμένοι. Έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους.
Σιγά‐σιγά κατευθύνονται προς το να μην μπορούν να ελέγχουν τον εαυτό τους. Αν αυτοί που έρχονται στο Άγιον Όρος είναι τόσο πολύ συγχυσμένοι, τόσο μπερδεμένοι, με τόσο άγχος, σκεφθήτε οι άλλοι που είναι μακριά από τον Θεό, από την Εκκλησία, πώς θα είναι!
Και βλέπεις σε όλα τα κράτη φουρτούνα, ζάλη μεγάλη! Ο καημένος ο κόσμος – ο Θεός να βάλει το χέρι Του! – βράζει σαν την χύτρα ταχύτητος.
Και οι μεγάλοι πώς τα φέρνουν! Μαγειρεύουν‐μαγειρεύουν, τα ρίχνουν όλα στην χύτρα ταχύτητος και σφυρίζει τώρα η χύτρα! Θα πεταχθή σε λίγο η βαλβίδα!  Continue reading

Ὅσιος Παΐσιος: «Σᾶς κούνησε γερὰ δηλαδή! Σᾶς ξύπνησε ὅμως;»

Ἀμόρφωτοι εἶναι ὅλοι ὅσοι προσκυνοῦν τά εἴδωλα καί μορφωμένοι μονάχα ὅσοι προσκυνοῦν τό πνεῦμα

Η Ορθόδοξη Εκκλησία κατέχει στο θησαυροφυλάκιο της μακραίωνης εμπειρίας της αναρίθμητα παραδείγματα για το πώς ο Εύσπλαχνος Θεός ανταποκρίνεται θαυματουργικά σε κάθε είδος προσευχής.
Αυτοί πού αρνούνται την ύπαρξη των δαιμόνιων, απορρίπτουν το Ευαγγέλιο του Χριστού. Η σκέψη τους ότι δεν υπάρχουν δαιμόνια χαροποιεί τούς δαίμονες και θλίβει τους Αγγέλους. Οι πιο αγαπητοί των δαιμόνων είναι αυτοί πού λένε πώς δεν υπάρχουν δαιμόνια, διότι διά μέσου αυτών οι δαίμονες εύκολα επιτελούν το φονικό τους έργο.
Αν όλοι οι Σέρβοι μετανοούσαν, ο Θεός θα τους ελεούσε σύντομα, καθώς ελέησε εκείνον τον μετανοημένο (εκ δεξιών) ληστή.
 Όλη μας η ελπίδα βρίσκεται στον Κύριο και Θεό μας. Πρέπει και όλος ο λαός να μετανοήσει για την αμαρτία, την κλοπή, τη διχόνοια και τις διαμάχες και από το Θεό να ζητήσει συγχώρηση και έλεος… Χρειάζεται νηστεία, μετάνοια, προσευχή.

Continue reading

29η Μαΐου, ἐπέτειος τῆς Ἅλωσης.Γιατί τήν ἐπέτρεψε ὁ Θεός;

29η Μαΐου, επέτειος της Άλωσης. Γιατί την επέτρεψε ο Θεός;29η Μαΐου, επέτειος της Άλωσης.Γιατί την επέτρεψε ο Θεός;

Βασίλειος Π. Κερμενιώτης, Πτολεμαΐδα, 29/5/2017

  1. ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ

29 Μαΐου 1453. Μετά από σκληρή πολιορκία πολλών εβδομάδων, η Πόλη πέφτει στα χέρια των Τούρκων!Ο ήχος των σπαθιών και οι ανατριχιαστικές κραυγές απόγνωσης, πόνου, τρόμου και απελπισίας ακούγονται από όλες τις πλευρές της Βασιλεύουσας:

– Παναγίτσα μου, βόηθα μας!

– Χριστέ μου!

– Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί μας εγκατέλειψες;

Οι χριστιανοί αδυνατούν να πιστέψουν αυτό που συμβαίνει· νομίζουν ότι βλέπουν ένα κακό όνειρο.

Ο Μωάμεθ ο Πορθητής, για να ευχαριστήσει τουςστρατιώτες του, τούς δίνει την άδεια για τρεις ολόκληρες μέρες να κάνουν ό,τι θέλουν!Φωτιές παντού! Οι χριστιανοί βασανίζονται και κατακρεουργούνται!  Τα καλντερίμια της Κωνσταντινούπολης βάφονται με χριστιανικό αίμα.Οι γυναίκες βιάζονται ομαδικά! Οι Αγαρηνοί δεν σεβάστηκαν ούτε τα ανήλικα κοριτσάκια! Γι’  αυτούς, οι βιασμοί των «απίστων» γυναικών δεν είναι αμαρτία· ούτε και η παιδεραστία! Προβλέπονται όλ’ αυτά στο «ιερό» τους βιβλίο, το «Άγιο και Υπερουράνιο» Κοράνιο, όπως το αποκαλεί ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος!1Άλλωστε, και ο μεγάλος «προφήτης»τους, ο Μωάμεθ, μεταξύ των συζύγων του είχε και ένα κοριτσάκι εννέα (9) ετών, την Αΐσα! Continue reading

Οἱ ἀμετανόητοι ἑνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων

Το χωριουδάκι κοντά στους Μολάους, στη Μάνη. Κόσμος καλός, φτωχός, μεροκαματιάρης, πιστός, φιλόξενος.

Δυο εξαιρέσεις μέσα στο χωριό ο Δημάς και η Ανθή. Ο Δημάς γέρος, παράξενος, όλους τους καταριότανε, τους πείραζε, τους πίκραινε, τσιγγούνης δεν έδινε του αγγέλου του νερό. Μια νύχτα πέθανε με φοβερά σημεία. Φανήκανε στο χωριό μαυροφορεμένοι καβαλαραίοι πάνω σε μαύρα άλογα, πίσω τους, από τις ουρές των αλόγων, κρεμόντουσαν και σερνόντουσαν αλυσίδες. Τον βρήκανε ξεψυχισμένο, κατάμαυρο, οι συγγενείς και οι συγχωριανοί του τον θάψανε. Τα δαιμονικά σημεία συνεχίστηκαν για δέκα ημέρες περίπου.

Απέναντι από το χωριό μια αγιασμένη γριούλα ασκήτρια-κοσμοκαλόγρια φωτίστηκε από τον Χριστό μας και συμβούλεψε τον παπά και τον πρόεδρο του χωριού. Continue reading

Περί πικροῦ θανάτου τῆς ἁμαρτωλῆς γυναίκας. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

   
Περί πικρού θανάτου της αμαρτωλής γυναίκας
Μάς διηγείται μία χωριάτισσα από το Βάλιεβο περί του θανάτου της γειτόνισσάς της. Το σπίτι των Ζίβανιτς είναι πλούσιο καί μέ καλή φήμη στήν κοινωνία. Όμως κανένας δεν ήθελε ν’ ακούει γιά τό Θεό ούτε γιά την ψυχή. Ούτε στήν εκκλησία πήγαιναν, ούτε νήστευαν, ούτε ελεημοσύνη μοίραζαν. Τίς μέρες αυτές πέθανε σ’ αυτό τό σπίτι η γυναίκα Α. Ο θάνατός της είναι γιά διήγημα όπως κι όλη της η ζωή ήταν γιά διήγημα. Σα νέα κυνηγούσε πολλούς άνδρες. 
Ζούσε μέ τόν κουνιάδο της ο οποίος κατόπιν αυτοκτόνησε εξαιτίας της. Μέ τό σύζυγό της δε μιλούσε τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Μόνη της έλεγε, πώς πίεζε καί δηλητηρίαζε τά παιδιά μέσα της, γιά να μη γεννά. Ο σύζυγός της πέθανε τη Μεγάλη Δεύτερα φέτος. Εκείνη δεν ήθελε να τόν πλησιάσει κατά τή διάρκεια της αρρώστιας του, αν καί της έλεγα κι εγώ καί πολλοί άλλοι, ότι θα έπρεπε να επισκεφτεί τόν ετοιμοθάνατο σύζυγό της καί να τόν αποχαιρετίσει. Continue reading

π. Ἀρσένιος Σκήτης Κουτλουμουσίου: Ἡ αὐτομεμψία στήν ἐν Χριστῷ ζωή μας

Αποτέλεσμα εικόνας για ΣΚΗΤΗ ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΟΥΗ αυτομεμψία στην εν Χριστώ ζωή μας

 Αρσένιος Μοναχός

Οι Άγιοι πατέρες της Εκκλησίας μάς λένε πως το να πέσει ο άνθρωπος στην αμαρτία είναι ανθρώπινο, αλλά το να παραμένει συνεχώς στην αμαρτία εκουσίως είναι δαιμονικό και κολάσιμο. Η λέξις αμαρτία σημαίνει ο εκούσιος εκτροχιασμός από το στόχο, σημαίνει εκούσια αποτυχία, επίσης αμαρτία σημαίνει το να πράττει ο άνθρωπος παν ότι μισεί ο Τριαδικός Θεός μας. Για οποιαδήποτε αμαρτία που πράττει ο άνθρωπος έχει ο ίδιος την ευθύνη εξ’ ολοκλήρου. Ο εχθρός διάβολος δεν έχει καμία εξουσία να σπρώξει στην αμαρτία τον άνθρωπο και ειδικά τον ορθόδοξο χριστιανό, αλλά το μόνο που μπορεί να κάνει κι έχει το ελεύθερο είναι να προσβάλει το νου μας με πονηρές σκέψεις και φαντασίες. Όμως εάν στην πρώτη προσβολή που μας κάνει ο διάβολος εμείς δεν υπακούσουμε, τότε δεν κινδυνεύουμε να πράξουμε την αμαρτία που είναι ο στόχος του πονηρού.  Continue reading