Ὁ δοξολογικός χαρακτήρας τῆς καρδιακῆς προσευχῆς. Πατήρ Εὐσέβιος Βίττης

Ὃταν ἡ εὐχή γίνεται ὁλόκληρη, δηλαδή καί μέ τήν φράση «ἐλέησόν με τόν (τήν) ἁμαρτωλόν (ήν)», σημαίνει πώς ὁ εὐχόμενος ζῆ μιά διαρκῆ μετάνοια, πού εἶναι ἰσόβια. Ἡ μετάνοια ὃμως αὐτή δέν ἒχει μόνο ἠθικό νόημα, ἀλλά καί, κυρίως, ἀφύπνιση τῆς συνειδήσεως ἀπό τόν ὒπνο τῶν παθῶν καί ἐπιστροφή ἀπό τήν πλάνη τῆς ἡδονῆς, ἀπό τά ὂνειρα τῆς δυνάμεως, τοῦ πλούτου, τῆς δόξας κλπ., δηλαδή ἀπό φανταστικέςς καταστάσεις, στήν ἀνθρωπολογική πραγματικότητα. Αὐτό σημαίνει φυγή ἀπό τόν κόσμο.
Ὂχι τ ο π ι κ ά  γιατί ἀπό μόνη της δέν εἶναι ἀποτελεσματική, ἀφοῦ ὁ ἲδιος ὁ ἂνθρωπος εἶναι φορεύς τῶν ἀσθενειῶν, πού ἀποστρέφεται, ἀλλά  τ ρ ο π ι κ ά, φυγή δηλαδή ἀπό τό πνεῦμα τοῦ κόσμου, πού δημιουργεῖ τό πλέγμα τῶν παθῶν, πού πραγματικά βρυκολακιἀζει τόν \σνθρωπο. Φυγή ἀπό τόν κόσμο,Ὃταν ἡ εὐχή γίνεται ὁλόκληρη, δηλαδή καί μέ τήν φράση «ἐλέησόν με τόν (τήν) ἁμαρτωλόν (ήν)», σημαίνει πώς ὁ εὐχόμενος ζῆ μιά διαρκῆ μετάνοια, πού εἶναι ἰσόβια. Continue reading

Ζοῦμε σέ μιά κοινωνία ὂχι μονάχα ἐδῶ, ὃλη ἡ κοινωνία ἡ παγκόσμια ἒχει γίνει σαρκική. ΠΑΤΉΡ ΕΥΣΕΒΊΟΥ ΒΙΤΤΗ

 Ζοῦμε σέ μιά κοινωνία ὂχι μονάχα ἐδῶ, ὃλη ἡ κοινωνία ἡ παγκόσμια ἒχει γίνει σαρκική. «Οὐ μή καταμείνει τό πνεῦμα μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τόν αἰώνα διά τό εἶναι αὐτούς σάρκας» δηλαδή δέν θά παραμείνη στούς ἀνθρώπους αὐτούς τό πνεῦμα μου γιατί ἒγιναν δοῦλοι τῆς σαρκός (Γέν.6-3). Νά τό ποῦμε ἁπλᾶ τί θά πεῖ σάρξ. Εἶναι ἡ κατάσταση ἐκείνη, στήν ὁποία ἒχουμε πλέον γίνει ὁλόκληροι, ψυχῆ τε καί σώματι, ἓνα κομμάτι τοῦ ἀνθρώπου. Continue reading

Ἡ σχέση τῆς ὑπακοῆς μέ τήν ἀγάπη (π. Εὐσέβιος Βίττης)

 

Ό,τι αποδεικνύει την υπακοή «καθ’ υπερβολήν οδόν» προς την τελειότητα και την ελευθερία είναι η αγάπη. Η αγάπη είναι και κόρη και μητέρα της πνευματικής ελευθερίας και μόνο μέσα στο χώρο της αναπτύσσεται. Και αν κάπου πρέπει να υπάρχει η αγάπη ως ζωοποιό στοιχείο, αυτό είναι η υπακοή.Η υπακοή δεν είναι, δεν πρέπει να είναι, καρπός καταναγκασμού, αλλά αμοιβαιότητας και βαθειάς εν Χριστώ αγάπης. Πώς θα δείξει κανένας αγάπη στον Θεό, που δεν τον βλέπει, αν δεν δείξει διά της υπακοής αγάπη στον πρεσβύτερο αδελφό και πνευματικό του πατέρα, που τον βλέπει και είναι μπροστά του, έτοιμος να τον βοηθήσει;

Η υπακοή δεν είναι παθητική αρετή, αλλά θετική ενέργεια και πράξη. Και πρέπει ο κάθε υπακούων να προπορεύεται της υπακοής. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να τη σκέπτεται, να τη θέλει όσο γίνεται περισσότερο, να υποτάσσει ευχαρίστως τις δραστηριότητές του σ’ αυτήν, να ζητάει την ευλογία του Κυρίου, που αποτελεί την απόλυτη προσωποποίηση της υπακοής. Continue reading

π. Εὐσέβιος Βίττης – Ὁ πλησίον μας, χαρά μας καί δόξα

   «Υμείς εστέ η δόξα ημών και η χαρά» (Α’ Θεσ. 2:20)

Τι είναι οι χριστιανοί για τον απόστολο Παύλο; Είναι η δόξα και η χαρά του. Γιατί υπάρχουμε οι χριστιανοί; Υπάρχουμε για το τέλος.
Υπάρχει μία αρχή, αλλά υπάρχει και ένα τέλος. Για τους μη πιστούς υπάρχει μία αρχή που έχει ένα τέλος: το τέλος του παρόντος. Για τους πιστούς υπάρχει μία αρχή, υπάρχει ένα τέλος, που είναι όμως η αρχή χωρίς τέλος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που κάνει τον απόστολο Παύλο να χαίρεται. Διότι θα γίνει κρίσις. Ο απόστολος Παύλος βλέπει τα έσχατα, δεν μένει στο παρόν που είναι περαστικό, αλλά στο μέλλον: «ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν».
Πάσχουμε όλοι από ομαδική αμνησία, αδελφοί μου. Ξεχνάμε ότι δεν έχουμε μόνιμη κατοικία. Ο κόσμος αυτός θα τελειώσει κάποτε. Πρέπει να προσβλέπουμε στο τέλος.
Η παρούσα ζωή είναι γεμάτη πόνο και θλίψεις. «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε», είπε ο Κύριος, και πρώτος αυτός σήκωσε το Σταυρό του μαρτυρίου από τότε που γεννήθηκε μέχρι το τέλος που πέθανε πάνω στον Σταυρό. Αλλά δεν ήταν το τέλος. Αυτή είναι η διαφορά ως προς άλλους ηγέτες που ήρθαν και είπαν πάρα πολλά, αλλά εγκόσμια, όχι όμως για το τέλος το χωρίς τέλος. Continue reading

Ὁ σωστός τρόπος ὑπακοῆς (Ἱερομόναχος π. Εὐσέβιος Βίττης)

      Ποιος είναι ο σωστός τρόπος υπακοής; Ποια είναι η σωστή μορφή της; Η υπακοή μπορεί να είναι μόνο εξωτερική χωρίς εσωτερικό βάθος ή εσωτερική, με αναγκαίες όμως τις εξωτερικές εκδηλώσεις της. Η εξωτερική υπακοή μοιάζει με την κοσμική πειθαρχία και δεν αγγίζει το εσωτερικό εκείνου που την ασκεί έτσι. Μοιάζει με την πειθαρχία που επιβάλλουν οι ανθρώπινοι νόμοι, είναι δουλική και κινείται από τον φόβο της τιμωρίας του Θεού ή από άλλα όχι γνήσια ελατήρια. Η αυτού του είδους υπακοή δεν προσιδιάζει σε ελευθέρους ανθρώπους. Ο Κύριος ζητάει την ένωση μαζί του εν ελευθερία και γνησιότητι. Οδηγητική γραμμή της υπακοής είναι το θείο θέλημα και προϋπόθεση αναγκαία γι’ αυτό είναι η εν ελευθερία υπακοή, η εν αγάπη αμοιβαία υπακοή, η εν πλήρει επαναπαύσει υπακοή, η απομάκρυνση από την ψυχή του υπακούοντος και της παραμικρότερης σκιάς δυσπιστίας, καχυποψίας, αμφιβολίας και αρνητικότητας κάθε μορφής έναντι του πνευματικού του καθοδηγού.
Continue reading

» Γιά νά νιώσω τόν ἀνθρώπινο πόνο ἀπό κοντά»!! ΓΕΡΩΝ ΕΥΣΕΒΙΟΣ ΒΙΤΤΗΣ.

Τά χρόνια πού ἒμενε στή Σουηδία, μετά τήν ὀχτάωρη ἐργασία του γιά τήν ἐπιβίωσή του, πήγαινε τίς βραδινές ὣρες στά νοσοκομεῖα καί προσέφερε ἀφιλοκερδῶς ὑπηρεσίες στούς πολύ βαριά ἀρρώστους. Continue reading

Ἡ φιάλη δίπλα στό κάθισμα τοῦ γέροντα Εὐσεβίου Βίττη

Στό ναό τοῦ προφήτη Ἠλία τῆς Φαιᾶς Πέτρας, (ἡ παρακάτω εἰκόνα), διατηρεῖται μέ πολλή ἀγάπη καί σεβασμό ἀπό τούς κατοίκους τοῦ χωριοῦ, τό ἐξομολογητήριο τοῦ μακαριστοῦ π. Εὐσεβίου. Σ’αὐτό κατέφθαναν πολλοί χριστιανοί, ἀπ’ ὃλη τήν Ἑλλάδα καί τό ἐξωτερικό. Τούς νουθετοῦσε, τούς ἀνάπαυε μέ πατρική ἀγάπη, τούς ἐξομολογοῦσε καί προσεύχονταν θερμά γιά ὃλους. Continue reading

«Παιδί μου, ὁ Θεός μᾶς πῆρε τόν πατέρα Παΐσιο καί στή θέση του μᾶς ἂφησε τόν πατέρα Εὐσέβιο»΄

Ὁ πατήρ Ἰωάννης Καλαΐδης, τό ὁλόφωτο ἀστέρι τῆς ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης καί βαθειᾶς ταπείνωσης πού κοσμήθηκε ἀπό τό Θεό μέ τό χάρισμα τῆς διόρασης καί προόρασης, εἶπε κάποτε: «Παιδί μου, ὁ Θεός μᾶς πῆρε τόν πατέρα Παΐσιο καί στή θέση του μᾶς ἂφησε τόν πατέρα Εὐσέβιο»΄ Continue reading

Πατήρ Εὐσέβιος Βίττης. Ἐλθέτω ἡ Βασιλεία σου

Ὁ χριστιανός μέ πίστη καί θέρμη καί λαχτάρα κάθε λίγο καί λιγάκι λέει: «ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου», Κύριε, μέ τόν πόθο νά ἐγκατασταθῆ μέσα στά βάθη του καί στά βάθη κάθε ἀνθρώπου πού ζῆ στή γῆ ἡ κυριαρχία τοῦ Θεοῦ. Ὃμως γενιές ἒρχονατι καί γενιές φεύγουν καί ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ δέν φαίνεται. Τί σημαίνει αὐτό; Ὃτι δέν κατανοήσαμε τόν χαρακτήρα αὐτῆς τῆς βασιλείας πού ζητοῦμε, τήν ὁποία βασικά θέλουμε ἐπίγεια παρά πνευματική καί ἐσωτερική. Τί λέει σχετικά ὁ Κύριος ὡς ἀπάντηση σέ σχετική ἐρώτηση πού τοῦ ἒκαναν οἱ φαρισαῖοι;(Λουκ. ιζ΄20-21)»Μήν περιμένετε, λέει, νά ἰδῆτε τόν ἐρχομό τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ κατά τρόπο πού θά ὑποπίπτη στίς ἐξωτερικές σας αἰσθήσεις. Continue reading

Ὁ μακαριστός Εὐσέβιος Βίττης καί τό αὐτοκίνητο

Τά χρόνια πού ζοῦσε ὁ μακαριστός πατήρ Εὐσέβιος στό Ι.Ἡσυχαστήριό του,στό Ραῖτβικ τῆς Σουηδίας καί πήγαινε στό Ἳδρυμα πού ἐργάζονταν, περπατώντας δύο φορές/ἡμέρα μία ἀπόσταση 6-7 χιλμ., οἱ Σουηδοί ἀπό τό Ἳδρυμα τοῦ ἀγόρασαν ὡς δῶρο στά γενέθλιά του ἓνα μεταχειρισμένο ἁμάξι. Ὁ πατήρ συγκινήθηκε, τούς εὐχαρίστησε πολύ εὐγενικά γιά τήν εὐγενική χειρονομία τους, ἀλλά ἀρνήθηκε νά δεχθεῖ τό δῶρο τους λέγοντάς τους τά ἑξῆς: Continue reading