Θαυμαστό γεγονός μέ τόν Ἅγιο Παντελεήμονα

  Kοντά στίς Καρυές ασκήτευαν δύο Ρουμάνοι σε ένα Κελλί.
Ο ένας είχε αρρωστήσει κάποτε πολύ βα­ριά καί ο άλλος, δυστυχώς, βαριόταν να τον διακονεί. Γι’αυτό παρακαλούσε συνέχεια τον ΄Αγιο Παντελεήμονα ή να γιατρέψει γρήγορα τον άρρωστο ή να τον πάρει απ’ αυ­τή την ζωή, για να απαλλαγεί από τον λίγο κόπο πού έκα­νε διακονώντας τον άρρωστο.
 Μια μέρα λοιπόν, ενώ παρακαλούσε πάλι τον ΄Αγιο Παντελεήμονα, του παρουσιάστηκε ο ΄Αγιος καί του λέει: Continue reading

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: « …βλέπω στόν οὐρανό ἕνα πολύ λαμπρό ἀστέρι, μέ χρῶμα γαλάζιο καί, δέν ξέρεις τί χαρά παίρνω!»

 «Όταν είμαι πολύ κουρασμένος από τον πολύ κόσμο με τα πολλά του βάσανα, την λύπη, τον πόνο, που μου εξομολογούνται και από τον πόνο των ασθενειών που έχω… 

 [Ο Άγιος Γέροντας Πορφύριος είχε 6 ασθένειες: ήταν τυφλός, είχε καρκίνο στην υπόφυση, έπασχε από την καρδιά του, τα νεφρά, το στομάχι του και είχε και κήλη] Continue reading

Οἱ ἀναμνήσεις μου ἀπό τόν γέροντα Παΐσιο (Μέρος α’)

Elder Paisios

 Του Νικολάου Βοϊνέσκου

Ο Θεός, «ο βάθει σοφίας φιλανθρώπως πάντα οικονομών και το συμφέρον πάσιν απονέμων», μου έκανε τη μεγάλη χάρη να συναντήσω δύο φορές τον αείμνηστο γέροντα Παΐσιο τον αγιορείτη, αλλά και να πληροφορηθώ θαυμαστά περιστατικά από τη ζωήν του, καθώς και σοφές διδαχές του από διηγήσεις άλλων ευλαβών προσκυνητών.
Ενθυμούμενος το καθήκον πού έχει κάθε χριστιανός να καταγγέλλει τα θαυμάσια του Θεού, επικαλούμαι τις ευχές του γέροντος Παϊσίου για να μεταφέρω στην αγάπη σας με την πλέον δυνατή ακρίβεια όσα μου είπε και όσα έμαθα γι’ αυτόν.
Για το Άγιον Όρος και τους Αγιορείτες Πατέρες δεν ήξερα τίποτε μέχρι το 1977. Τότε έμαθα για το γέροντα Μάξιμο, τον προσμονάριο της Παναγίας Πορταϊτίσσης. Λίγο αργότερα ένας αρχιτέκτων, ο οποίος ως ιερομόναχος υπηρετεί την Εκκλησία του Χριστού ιεραποστολικά, μου μίλησε με τα θερμότερα λόγια για το γέροντα Παΐσιο. Έτσι, παρακινήθηκα να πάω στο Άγιον Όρος. Continue reading

Ἅγιος Πορφύριος. Χειρουργική ἐπέμβαση στό μάτι του χωρίς ἀναισθησία!

Αποτέλεσμα εικόνας για Άγιος Πορφύριο ασθενής

 Ὁ Άγιος Γέροντας Πορφύριος, ὅταν χρειάστηκε νά κάνει μία χειρουργική ἐπέμβαση στό μάτι, δέν δέχθηκε ἀναισθησία. Συγκεντρώθηκε καί βρέθηκε στήν Ἱερουσαλήμ, μπροστά στό Γολγοθᾶ καί εἶπε, “ὁ Κύριος πού μοῦ ἔδωσε τήν Σωτηρία, θά μέ βοηθήσει”.  Continue reading

Ὁ ἅγιος Παΐσιος καί ἡ συμπαράσταση του στόν ἄρρωστο π. Ἀθανάσιο Σταυρονικητιανό

  Ο π. Αθανάσιος Σταυρονικητιανός, κατά κόσμον Ευθύμιος Σκλήρης του Νικολάου και της Ευθυμίας, γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1930. Σπούδασε Νομική και συναντήθηκε στο Σινά με τον Γέροντα –τον άγιο Παΐσιο–, όπου είχε πάει να μονάση. 

 Τον ακολούθησε στο Όρος και τελικά κατέληξε στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα (2-12-68). Ήταν μεγαλόσχημος, προϊστάμενος και αντιπρόσωπος της Μονής. Ο Γέροντας τον αγαπούσε ιδιαίτερα, γιατί έκανε υπακοή.
Αυτός αρρώστησε και εισήχθη στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών. Διαπιστώθηκαν από τις εξετάσεις εκτεταμένες πνευμονικές μεταστάσεις προερχόμενες από όγκο, για την αφαίρεση του οποίου είχε υποβληθή παλαιότερα σε εξόρυξη του ενός οφθαλμού. Συσσωρευόταν υγρό γύρω από τον πνεύμονα, του γίνονταν συχνές παρακεντήσεις, είχε δύσπνοια και κατά διαστήματα επίμονο αίσθημα πνιγμονής. Όταν πληροφορήθηκε ο Γέροντας την κατάσταση του ασθενούς, απεφάσισε να μεταβή στην Αθήνα προς συμπαράστασή του.
Ο κ. Παναγιώτης Δροσίτης, επίτιμος πρόεδρος Εφετών, που είχε την ευλογία να φιλοξενήση για ένα μήνα τον Γέροντα στο σπίτι του, αναφέρει: Continue reading

Ἡ θαυματουργή εὐχή τοῦ ἁγίου Λουκᾶ τοῦ Ἰατροῦ

 «Άγιε Ιεράρχα, ομολογητά, διδάσκαλε της αληθείας και ανάργυρε ιατρέ Λουκά, σοι κλίνομεν τα γόνατα της ψυχής και του σώματος και προσπίπτοντες τοις τιμίοις και ιαματικοίς λειψάνοις σου, σε παρακαλούμεν, ως τα τέκνα τους πατέρας αυτών.

 Εισάκουσον ημών των αμαρτωλών, τίμιε πάτερ, και προσάγαγε την δέησιν ημών τω ελεήμονι και φιλανθρώπω Θεώ, ως εστώς ενώπιον αυτού μετά πάντων των αγίων.
 Πιστεύομεν ότι αγαπάς ημάς δια της αυτής αγάπης ην ηγάπησας τους αδελφούς σου κατά την εν τω κόσμω βιοτήν σου. Continue reading

Ὁ χριστιανός καί οἱ ἀσθένειες (Γέροντας Εὐστράτιος Γκολοβάνσκι)

  Πώς πρέπει να αντιμετωπίζει ο χριστιανός τις ασθένειες;

 

Απάντηση: Όταν κάποια ασθένεια επισκέπτεται το χριστιανό, αυτός πρέπει, πρώτ’ απ’ όλα, να οπλίζεται με υπομονή, ταπείνωση και ελπίδα στον Θεό.Εκείνος, βλέπετε, παραχωρεί όλες τις ασθένειες για την ωφέλεια της ψυχής μας, για να μας φέρει σε μετάνοια. Ο σοφός Σειράχ λέει: «Παιδί μου, τις αρρώστιες σου μην τις παραμελείς, αλλά να προσεύχεσαι στον Κύριο, κι Αυτός θα σε γιατρέψει. Άφησε την αδικία, κάνε το σωστό και καθάρισε την καρδιά σου από κάθε αμαρτία» (38:9-10).

Στις ασθένειες, και μάλιστα στις σοβαρές και επίμονες, οφείλουμε να ζητάμε τη βοήθεια των ειδικών γιατρών και να εκτελούμε τις υποδείξεις τους. Λέει πάλι ο Σειράχ: «Να αποδίδεις στο γιατρό τις τιμές που του ανήκουν, γιατί ο Κύριος τον έχει ορίσει στο λειτούργημά του. Ο Κύριος δημιούργησε τα φάρμακα από τη γη, και ο άνθρωπος που έχει φρόνηση δεν θα διστάσει να τα χρησιμοποιήσει» (38:1, 4). Continue reading

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Νά εἶναι ἄρρωστος κανείς καί νά κάνη θεραπεία, αὐτό τό καταλαβαίνω. Ἀλλά νά εἶναι ὑγιής καί νά νομίζη ὅτι εἶναι ἄρρωστος καί νά ἀρρωσταίνη στά καλά καθούμενα, αὐτό εἶναι…»

 Μεγαλύτερη αρρώστια είναι το να πιστέψει ο άνθρωπος στον λογισμό του ότι έχει κάποια αρρώστια. Ο λογισμός αυτός του δημιουργεί άγχος, τον κάνει να στεναχωριέται, να μην έχη όρεξη για φαγητό, να μην μπορή να κοιμηθή, να παίρνη φάρμακα, και τελικά αρρωσταίνει , ενώ ήταν καλά. Να είναι άρρωστος κανείς και να κάνη θεραπεία, αυτό το καταλαβαίνω. Αλλά να είναι υγιής και να νομίζη ότι είναι άρρωστος και να αρρωσταίνη στα καλά καθούμενα, αυτό είναι… Ένας λ.χ., ενώ έχει και σωματική και πνευματική δύναμη, δεν μπορεί να κάνη τίποτε, γιατί έχει πιστέψει στον λογισμό του που του λέει ότι δεν είναι καλά, με αποτέλεσμα να σβήνη σωματικά και πνευματικά. Δεν είναι ότι λέει ψέματα. Αν ο άνθρωπος πιστέψη ότι κάτι έχει, πανικοβάλλεται, τσακίζεται, και δεν έχει μετά κουράγιο να κάνη τίποτε. Έτσι αχρηστεύεται χωρίς λόγο. Έρχονται μερικοί στο Καλύβι που είναι τελείως τσακισμένοι. «Μου λέει ο λογισμός ότι έχω έιτζ», λένε και το πιστεύουν. Τους ρωτάω: «Μήπως συνέβη εκείνο, εκείνο;». «Όχι», μου λένε. «Τότε άδικα στεναχωριέσαι. Πήγαινε να κάνης μία εξέταση, για να σου φύγη ο λογισμός». «Και αν γίνη η εξέταση και βρουν ότι έχω κάτι;», λένε μερικοί και δε με ακούν και βασανίζονται. Continue reading

«Ὁ ὑπομείνας χρόνιον ἀσθένειαν ἀγογγύστως ὡς μάρτυς παραλειφθήσεται»

Αποτέλεσμα εικόνας για rabdare la boli

 Ο χριστιανός την ώρα της δοκιμασίας του από την ασθένεια ελπίζει και υπομένει. Ο Θεός στην δύσκολη ώρα της δοκιμασίας μας από την ασθένεια δεν μας εγκαταλείπει μόνους, αλλά επεμβαίνει είτε δια της ανθρώπινης παρηγοριάς που δεχόμαστε από άλλους είτε δια της χάριτος του.
 Χαρακτηριστικό παράδειγμα πιστού, ο οποίος δοκιμάστηκε σκληρά στη ζωή του αποτελεί ο Ιώβ, ο οποίος παρά τα αλλεπάλληλα κτυπήματα τα οποία υπέστη και τις ασθένειες οι οποίες τον έπληξαν, δεν έχασε την πίστη του στο Θεό αλλά υπέμεινε καρτερικά. Βέβαια ως άνθρωπος είχε τις στιγμές κατά τις οποίες παρουσίασε κάποιο κλονισμό, αφού οι φίλοι του ακόμα και η ίδια η σύζυγος του τον προέτρεπαν σε βλασφημία κατά του Θεού. 
Ο Ιώβ παρά τον μερικό κλονισμό της πίστης του δεν απελπίστηκε αλλά επιμένοντας καρτερικά έλεγε: «Ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλετο» ως τω Κυρίω έδοξεν, ούτω και εγένετο» είη το όνομα του Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας».  Continue reading

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Οἱ νηστευτὲς νηστεύουν καὶ δὲν παθαίνουν τίποτε· ὄχι ἁπλῶς δὲν παθαίνουν, ἀλλὰ θεραπεύονται ἀπὸ ἀρρώστιες»

 Δεν γίνεστε άγιοι κυνηγώντας το κακό. Άστε το κακό. Να κοιτάζετε προς τον Χριστό κι αυτό θα σας σώσει.

Εκεινο που κάνει άγιο τον άνθρωπο ειναι η αγάπη, η λατρεία πρὸς τὸν Χριστό, η οποία δὲν μπορει νὰ εκφραστει, δὲν μπορει, δὲν μπορεί.
Καὶ προσπαθεί ο άνθρωπος να κάνει ασκήσεις, νὰ κάνει τέτοια πράγματα και να καταπονεί τον εαυτό του για την αγάπη του Θεού.
Κανεὶς ασκητὴς δεν αγίασε χωρὶς ασκήσεις.
Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ανέλθει στην πνευματικότητα χωρὶς ν’ ασκηθει. Πρέπει νὰ γίνονται ασκήσεις. Άσκηση είναι οι μετάνοιες, οι αγρυπνίες κ.λπ., αλλὰ όχι μὲ βία.
Όλα νὰ γίνονται μὲ χαρά. Δὲν ειναι οι μετάνοιες ποὺ θὰ κάνουμε, δὲν ειναι οι προσευχές, ειναι τὸ δόσιμο, ο έρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά.
Υπάρχουν πολλοὶ ποὺ τὰ κάνουνε αυτὰ όχι γιὰ τὸν Θεὸ αλλὰ γιὰ άσκηση, γιὰ ωφέλεια σωματική. Όμως οι πνευματικοὶ άνθρωποι τὸ κάνουνε γιὰ ψυχικὴ ωφέλεια, γιὰ τὸν Θεό. Continue reading