Χριστιανισμὸς καὶ Γιόγκα, Βελονισμός, Ὁμοιοπαθητική, Reiki καὶ ἄλλες ἐναλλακτικὲς μέθοδοι θεραπείας

  Γράφει ὁ Ἠλίας Ἄθ. Θεοχαράκης – Θεολόγος

Εἶναι φαίνεται ἐλάττωμα, «κουσούρι» τῆς φυλῆς μας νὰ ξιπάζεται μ’ ὅτι ξενόφερτό της σερβίρουν, χωρὶς νὰ ἐξετάζει τί μπορεῖ νὰ κρύβεται ἀπὸ πίσω καὶ τί κίνδυνοι μπορεῖ νὰ ἐλλοχεύουν. Ὅπως δὲ ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος Φώτης Κόντογλου πρὶν ἑξήντα (60) χρόνια περίπου: «Ἡ ξενομανία μᾶς ἔγινε τώρα σωστὴ ξενοδουλειά, σήμερα περνᾶ γιὰ ἀρετή, κι ὅποιος ἔχει τούτη τὴν ἀρρώστεια πιὸ βαρειὰ παρμένη, λογαριάζεται γιὰ σπουδαῖος ἄνθρωπος. Ἡ Ἑλλάδα ἔγινε ἕνα παζάρι ποὺ πουλιοῦνται ὅλα, σὲ ὅποιον θέλει νὰ τὸ ἀγοράσει. Καταντήσαμε νὰ μὴν ἔχουμε ἀπάνω μας τίποτα ἑλληνικό, ἀπὸ τὸ σῶμα μας ἴσαμε τὸ πνεῦμα μας. Τὸ μασκάρεμα ἄρχισε πρῶτα ἀπὸ τὸ πνεῦμα, καὶ ὕστερα ἔφθασε καὶ στὸ σῶμα». Σκεφθεῖτε τί θὰ ἔλεγε ἂν ζοῦσε σήμερα. Ἔτσι λοιπὸν σήμερα πολὺ μεγάλο ποσοστὸ τῶν Ἑλλήνων ἀποδέχονται ἀβασάνιστα καὶ υἱοθετοῦν ἐναλλακτικὲς θεραπευτικὲς μεθοδολογίες (Γιόγκα – Βελονισμὸ – Reiki – ὁμοιοπαθητικὴ κινέζικη Ἰατρικὴ κ.α). Οἱ θεραπευτικὲς μέθοδοι αὐτές, κρύβουν κάτω ἀπὸ τὴν δῆθεν ἐπιστήμη τους, ἕνα ἔντονο θρησκευτικὸ στοιχεῖο καὶ πλάνη…
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, ἀγαπᾶ τὴν ἐπιστήμη καὶ τὴν πρόοδο καὶ τὸ ἔχει ἀποδείξει ἱστορικά. Κανεὶς σοβαρὸς ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ἀμφισβητήσει τὴν ἐπιστήμη, ὅταν ὅμως εἶναι ἐπιστήμη. Ἡ Ἐκκλησία μας δὲν ἀμφισβητεῖ ἕναν ἄνθρωπο ἄλλου θρησκεύματος, σέβεται τὴν ἐπιστήμη καὶ τὴν ἐλευθερία. Δὲν μποροῦμε σὲ κανέναν νὰ ἀρνηθοῦμε νὰ ἔχει ἄλλο θρήσκευμα, αὐτὸ εἶναι ἐλευθερία, ἀρκεῖ ἀπροκάλυπτα νὰ δηλώνει αὐτὸ ποὺ πιστεύει π.χ. εἶμαι Βουδιστής, χωρὶς νὰ πεῖ τὸν λόγο, εἶναι ἐλευθερία του καὶ χωρὶς ὅμως νὰ παρουσιάζει ἄλλα πράγματα καὶ νὰ κρύβει πίσω ἀπ’ αὐτὰ τὴν πίστη του. Continue reading

Ὁ Βελονισμός ὑπό τό πρίσμα τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης

 Ο Βελονισμός υπό το πρίσμα της ιατρικής επιστήμης

του Αθανασίου Β. Αβραμίδη, 
καρδιολόγου – καθηγητού Παθολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

H επινόηση του βελονισμού ως θεραπευτικής μεθόδου, ανάγεται χρονικώς στα βάθη μυθικών αφηγήσεων των Κινέζων. Χρειάσθηκαν δε πολλές χιλιετηρίδες ώστε να προκύψουν σχετικές πληροφορίες από τυχαία γεγονότα ή μύθους αρχικώς της καθημερινής ζωής.
Μέσα από την καθημερινή βιοπάλη για την επιβίωσή του, «έβλεπε» ο άνθρωπος ότι ορισμένοι, τάχα, από τους τραυματισμούς ή κάποια τυχαία τσιμπήματα εντόμων, τους απήλλασαν κάποτε από διάφορες νοσηρές καταστάσεις. Οι πιο παρατηρητικοί συγκέντρωναν κατά καιρούς τέτοιου είδους «πληροφορίες» και κάποιοι « τόλμησαν» να αντιγράψουν την «αυτόματη», όπως χαρακτηρίσθηκε αργότερα, προστασία την οποία τους παρείχαν τα κάποια «τυχαία» γεγονότα αλλά και η «πείρα της ζωής». Έτσι, άρχισαν κάποιοι να κεντρίζουν, να πληγώνουν ή να βελονίζουν, με λεπτές πέτρινες βελόνες, διάφορα κάπως πιο συγκεκριμένα σημεία, για τα οποία προέκυπτε σχετική «εμπειρία».
Κάπως έτσι θα μπορούσε να υποθέσει κανείς, ότι άρχισε η βελονοθεραπεία και μάλιστα ως ένα είδος μυστικιστικής θεραπευτικής.
1. Οι «δεκατρείς δαίμονες».
Η αρρώστια πάντοτε αποδιδόταν σε επίδραση κακοποιών υπερφυσικών δυνάμεων. Στην Κίνα πίστευαν ότι «δρούσαν» αόρατες δυνάμεις τις οποίες προσωποποίησαν με τα «δαιμόνια» [1]. Από αυτά, άλλα ήσαν αγαθοεργά, τα οποία η παράδοση αναφέρει με το όνομα Σεν, άλλα δε κακοποιά, τα οποία αποκαλούσαν Κουέι. Η αρρώστια λοιπόν ήταν έργο των Κουέι. Δαιμόνων, δηλαδή εξειδικευμένων ή προορισμένων να προκαλούν αρρώστιες.  Continue reading

Οἱ ἐμπειρίες μου ἀπό τά σεμινάρια ψυχοδυναμικῆς καί τόν γέροντα Πορφύριο

ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ

ΨΥΧΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟ

ΑΝΘΗΣ Λ. ΤΣΕΛΙΟΥ

Το 1975 είδα μια διαφήμιση για τους γιατρούς που έκαναν βελονισμό και πήγα και σπούδασα βελονισμό, επί τρία χρόνια.

Σε μια συνάντησή μου με τον Παππούλη, τον εκλιπαρούσα να μου επιτρέψει να συνεχίσω να ασκώ τον βελονισμό, διότι ο πνευματικός μου μου είχε πει να σταματήσω να ασχολούμαι και αυτό με είχε στενοχωρήσει. «Αυτά να τ’ αφήσεις. Είναι δαιμονικά πράγματα», μου απάντησε ο Γέρο­ντας. Μα, Παππούλη μου, αντέδρασα εγώ, αφού είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένα, έχουν περά­σει από ελέγχους, είναι τούτο, είναι εκείνο…Προ­σπαθούσα να τον πείσω με «επιστημονικά» επι­χειρήματα, αλλά μάταια.«Θα κάνεις αυτό που σου λέω», μου είπε κοφτά. Τέλος πάντων, έφυγα.

Μετά παρακάλεσα έναν γνωστό μου γιατρό, που η γυναίκα του και φίλη μου ήταν πνευματικοπαίδι του Γέροντα, να του εξηγήσει για τον βελονισμό. Εκείνος μάλιστα είχε και μια σχετική εμπειρία, όταν κάποτε, εξαιτίας του πονοκεφά­λου που τον ταλαιπωρούσε, του είχα κάνει στο αυτί του όχι ακριβώς βελονισμό, αλλά ηλεκτροριφλέξ και είχε σταματήσει ο πονοκέφαλος. «Να της πεις να τ’ αφήσει αυτά, είναι δαιμονικά!», επανέλαβε ο Γέροντας. Τελικά, μη έχοντας άλλη επιλογή, σταμάτησα να ασχολούμαι με τον βελο­νισμό.

Το ίδιο, επίσης, μου είπε ο Γέροντας όταν τον ρώτησα για την ομοιοπαθητικήΑυτά είναι δαι­μονικά. Ειδικά το πρώτο χάπι που δίνουν και τού κάνουν “δυναμοποίηση”. Όλα αυτά είναι δαιμο­νικά. Εσύ να κάνεις μόνο την δουλειά που σου ανέθεσε ο Κύριος». Τότε είδα καθαρά ότι έπρεπε από την αρχή να είχα κάνει υπακοή στον πνευμα­τικό μου, που μου είχε πει να σταματήσω, αλλά δυστυχώς τότε δεν ήξερα τίποτε για την υπακοή.

Το Κέντρο Προγραμματισμού Ζωής 

    Στο σημείο αυτό θα κάνω πάλι μία πα­ρένθεση, για να σάς αναφέρω αυτά που μου συνέβησαν πριν γνωρίσω τον Γέροντα Πορφύριο. Continue reading

Ἀνορθόδοξες θεραπευτικές μέθοδοι Ἰατρικῶς καί Ἐκκλησιαστικῶς

Αποτέλεσμα εικόνας για βελονισμοσΕιδική Συνοδική Επιτροπή  επί Ειδικών Ποιμαντικών Θεμάτων και Καταστάσεων (Κανονισμός 135/1999)

 Ανορθόδοξες θεραπευτικές μέθοδοι Ιατρικώς και Εκκλησιαστικώς

 του Αθανασίου Β. Αβραμίδη, Καρδιολόγου Καθηγητού Παθολογίας τoυ Πανεπιστημίου Αθηνών

Εισαγωγή(1)
Ο όρος Ανορθόδοξες Θεραπευτικές Μέθοδοι, συνοπτικώς ΑΝ.ΘΕ.Μ. (από τα αρχικά των τριών αυτών λέξεων) προτάθηκε από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών (Ι.Σ.Α.) το 1997. Υπό τον όρο αυτόν, συμπεριλαμβάνονται όλες οι «εναλλακτικές», ή «συμπληρωματικές», ή «αναπληρωματικές», ή «παραδοσιακές» θεραπευτικές, ο αριθμός των οποίων υπερβαίνει τις χίλιες. Γρήγορα δε, ο όρος αυτός έγινε ευρύτερα αποδεκτός.

Στα «Πορίσματά της» «Η Θ’ Συνδιάσκεψις Εντεταλμένων Ορθοδόξων  Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων δια θέματα Αιρέσεων και  Παραθρησκείας», στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσσο, στην Εύβοια, από 8-13 Οκτωβρίου 1997, στο κεφάλαιο των «Διαπιστώσεων» γράφει:

«β: ‘ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΕΣ’ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ». Πάρα πολλές  Αποκρυφιστικές και Παραθρησκευτικές ομάδες εμπλέκουν με έναν πολύ  επικίνδυνο τρόπο μέσα στις διδασκαλίες τους και θέματα που αφορούν την υγεία… Οι ‘ανορθόδοξες  (κατά τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών) θεραπευτικές μέθοδοι’… και άλλες  αποκρυφιστικές τεχνικές, για να εξαπλώσουν τις δοξασίες τους χρησιμοποιούν τις «θεραπευτικές  αυτές», επαναφέροντας το γιατρό-μάγο στη σύγχρονη κοινωνία… Οι  πλείστες από τις μεθόδους και τεχνικές αυτές, θεμελιώνονται σε ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη Πίστη και ζωή κοσμοθεωριακή τοποθέτηση και εμπλέκουν μέσα στις διαδικασίες τους τον ανατολικό μυστικισμό, τη μαγεία-σαμανισμό και τις αντιχριστιανικές αντιλήψεις της ‘Νέας Εποχής’». Continue reading