Ἡ Ὁσία Γερόντισσα Χρυσή τῆς Ἐορδαίας

Αποτέλεσμα εικόνας για αγια Χρυσή της Εορδαίας

Στην περιοχή της Εορδαίας τον εικοστό μόλις αιώνα, στις ημέρες μας, διέλαμψε η οσία κτητόρισσα του Μοναστηριού της Αγίας Παρασκευής, Χρυσή, η ταπεινή και απλοϊκή χήρα από το χωριό Παλαιοχώρι-Φούφα, η γνωστότερη στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας

«Μπάμπω-Ρύσσω», δηλαδή «Γιαγιά-Χαρίσω». Αυτή γεννήθηκε το 1877 και το επώνυμό της ήταν Πέτρου-Κύπτη. Ήταν πτωχή μα τίμια γυναίκα που την αξίωσε ο Θεός μετά από γάμου κοινωνία να αποκτήσει τέσσερα παιδιά, τρία αγόρια, το Σταύρο, τον Τρύφωνα και το Θεόδωρο καθώς και μια κόρη, την Ελένη.

Υπάκουη στην Αγία Παρασκευή

Αυτή την ενάρετη Χρυσή με τη σταθερή προσήλωση στις ελληνορθόδοξες παραδόσεις διάλεξε στην ηλικία των πενηνταέξη της χρόνων η Αγία Οσιομάρτυς Παρασκευή, για να την καταστήσει πιστή της θεραπαινίδα. Αυτήν επέλεξε η θαυματουργή Αγία, για να φανερώσει τον κρυμμένο στη γη πνευματικό θησαυρό του παλιού Μοναστηριού της με την πήλινη εικόνα της και άλλα τιμαλφή αντικείμενα.

Όταν τελείωσε τις αποκαλύψεις της προς την Γερόντισσα Χρυσή η Αγία Παρασκευή και την προσέταξε να βοηθήσει στην ανεύρεση αυτού του θησαυρού, η ταπεινή Γερόντισσα έσκυψε το κεφάλι, όπως η Παναγία μας εμπρός στον Αρχάγγελο Γαβριήλ, και της είπε; «Γένοιτό μοι κατά το ρήμά σου» (Λουκ. α 38).

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι ο δεύτερος γιος της Γερόντισσας Χρυσής, ο Τρύφωνας, είχε τυφλωθεί, αλλά η μητέρα του πίστευε ακράδαντα στο Θεό, ότι θα θεραπευθεί. Πήγε, λοιπόν, αυτή στη θέση «Βακούφικα», εκεί που σήμερα είναι κτισμένο το Μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, και όπου υπήρχε από παλιά αγίασμα αγνώστου ως τότε Αγίου και γέμισε ένα κανατάκι. Το έφερε στο καλύβι της και είπε στη νύφη της, τη γυναίκα του Σταύρου, ότι επειδή εκείνη θα ήταν στην Εκκλησία λόγω Κυριακής, να ρίξει στον Τρύφωνα, για να πλυθεί από το νερό που έφερε, όταν εκείνος ξυπνήσει.

Continue reading

Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος ὁ ἐν Κορωνησία.Ἕνας ἄγνωστος Ἡπειρώτης Ἅγιος.(12 Ἰουνίου)

Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες για τον Άγιο Ονούφριο κι αυτές διασώζονται από τους κατοίκους της Κορωνησίας , η οποία εκκλησιαστικώς ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Νικοπόλεως.
“Θεοσεβέστατος και ταπεινός” μόνασε σ’ ένα μοναστήρι του “Γενεθλίου της Θεοτόκου” στην Κορωνησία.
Η ταπεινότητά του ήταν τέτοια που δυστυχώς οι άλλοι μοναχοί την μπορώντας να κατανοήσουν την αγιότητά του , τον περιγελούσαν.
Η εμφάνιση όμως δύο θαυμάτων από τον Άγιο άλλαξε αμέσως την εικόνα που είχαν οι άλλοι γι’αυτόν.
Σύμφωνα με το πρώτο θαύμα έγινε αντιληπτός από τους συνμοναχούς στο μοναστήρι όταν επέστερεψε σ’ αυτό από ένα ξερονήσι όπου βρισκόταν πάνω στο ράσο του που το χρησιμοποίησε ως βάρκα.
Κατά το δεύτερο θαύμα , έπειτα από προσευχή του απέκτησε γεννειάδα μέχρι το έδαφος παρά το γεγονό ότι ήταν σπανός. Continue reading

Μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ πρεσβυτέρου, τοῦ νέου χρυσοστόμου καί ἐλεήμονος, ἐκ Χαλδίας τοῦ Πόντου

 Μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ πρεσβυτέρου, τοy νέου χρυσοστόμου καi ἐλεήμονος, ἐκ Χαλδίας τοῦ Πόντου τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.

Ἑορτάζει στς 13 Ἰουνίου

  Ο π. Ιωάννης Τριανταφυλλίδης από το χωριό Λωρία (Μούζενα) του νομού Τραπεζούντος, κάποιο καλοκαίρι με την σύζυγο του πήγαιναν στο χωριό του με τα πόδια. Στον δρόμο τους συνάντησαν Τρείς Αγγέλους με μορφή ανθρώπων. Προπορευόταν ο Ιωάννης. Τον κοίταξαν προσεκτικά οι Άγγελοι αλλά δεν του μίλησαν. Μετά συνάντησαν την σύζυγο του και ο ένας της λέγει: « Οι χωριανοί σας περιμένουν να γίνη ιερέας ο Ιωάννης. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού ». Ο δεύτερος της είπε: « Μετά από τριάντα χρόνια θα αξιωθήτε να προσκυνήσετε τους Αγίους Τόπους », και ο τρίτος:« Μετά την κοίμηση του θα συναριθμηθή με τους Αγίους ».
Η Ελένη ερώτησε με απορία: «Πως εσείς που είστε άνθρωποι γνωρίζετε το μέλλον, τι θα γίνει μετά από τριάντα χρόνια;».Απήντησαν: «Εμείς δεν είμαστε άνθρωποι αλλά Άγγελοι του Θεού και ήρθαμε να σας προειδοποιήσουμε να μην αρνηθή ο Ιωάννης το μυστήριο της Ιερωσύνης». Εκείνη με φόβο και συγκίνηση απάντησε: «Ας γίνη το θέλημα του Θεού». Continue reading

Ὅσιος Παναγῆς Μπασιάς (Παΐσιος)

 Αποτέλεσμα εικόνας για ανακομιδη λειψανων αγιου παναγη μπασια

  Ο Όσιος Παναγής ο Μπασιάς γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλληνίας, το 1801 , και ήταν γιός ευσεβών και επιφανών γονέων, του Μιχαήλ Τυπάλδου – Μπασιά και της Ρεγγίνας Δελλαπόρτα. Έμαθε Ιταλικά, Γαλλικά, Λατινικά και καταρτίσθηκε στη φιλοσοφία και τη θεολογία.

  Μικρός ακόμα χειροθετείται αναγνώστης και στην αρχή της σταδιοδρομίας του διορίζεται γραμματοδιδάσκαλος και εξασκεί το λειτούργημα του διδασκάλου, αλλά εμπνεόμενος από τα ριζοσπαστικά κηρύγματα του Κοσμά Φλαμιάτου και Ευσεβίου Πανά, εκκλησιαστικών αναστημάτων της εποχής, οι οποίοι υπεράσπιζαν ότι οι Άγγλοι (κυρίαρχοι της Επτανήσου) προστάτες, ουσιαστικά τύραννοι, επιβουλεύονται το ορθόδοξο φρόνημα των κατοίκων, αφήνει το δημόσιο σχολείο και παραδίδει μαθήματα κατ’ οίκον συνεχίζοντας την αποστολή του.
 Σε ηλικία 20 ετών, μετά τον θάνατο του πατέρα του, έχοντας έμφυτη κλίση και επηρεαζόμενος από την προσωπικότητα του πολιούχου μεγάλου ασκητού Αγίου Γερασίμου και του γείτονός του, επίσης μεγάλου ασκητού Αγίου Ανθίμου, εγκαταλείπει τα πάντα και φθάνει στο «Ξηροσκόπελο», μικρό νησάκι στην κάτω Λειβαθώ Βλαχερνών και τόπο εξορίας κληρικών από του Άγγλους.Εξόριστος τις ημέρες εκείνες ήταν και ο περίφημος Ζακύνθιος κληρικός Νικόλαος Καντούνης. Δεν έμεινε όμως πολύ διάστημα καμφθείς από τις ικεσίες της χήρας μητέρας του και της απροστάτευτης αδελφής του. Continue reading

Ἄνθιμος Ἀρεθιώτης, ἕνας ἅγιος πού πρόσφατα ἀνακαλύψαμε!

IMG_260711

  Η μνήμη της ανακομιδής των λειψάνων του τιμάται στις 25 Μαΐου

«Όστις γαρ όλον τον νόμον τηρήση, πταίση δε εν ενί, γέγονε πάντων ένοχος» (Ιάκ. β 10), σημειώνει ο θείος Ιάκωβος. Σε ένα να πταίσεις, είναι σαν να έπταισες σε όλα. Είσαι παραβάτης σε όλα. Και η ζημία είναι αφάνταστη! Χάνεις την αιωνιότητα, δηλαδή το παν. Έτσι συνέβη με το νέο του Ευαγγελίου, όπως και με τόσους άλλους στη ζωή. Ο διάβολος δένει τους ανθρώπους με πολλά σχοινιά. Είτε, όμως, είμαστε δεμένοι με ένα είτε είμαστε δεμένοι με πολλά, είμαστε δεμένοι με το διάβολο. Πέστε ότι μας δένει ο πονηρός με εκατό σχοινιά παθών και κατορθώνουμε με αγώνες να λύσουμε τα ενενήντα εννέα. Δεν ελευθερωνόμαστε. Πάλι δεμένοι είμαστε έστω και με ένα. Για να απαλλαγούμε από τα δεσμά χρειάζεται να κόψουμε και τα εκατό σχοινιά, και φυσικά όχι μόνοι μας, αλλά με τη θεία συνέργεια. Και όταν πάλι τα κόψουμε όλα να λέμε, ότι είμαστε δούλοι αχρείοι Κυρίου, «δούλοι αχρείοί εσμεν» (Λουκ. ιζ 10), όπως ο αφανής Όσιος Γέρων, Άνθιμος ο Αρεθιώτης, ο ασκητής του Μοναστηριού της Παναγίας, στα Ρέθα του Βάλτου, γιατί η ταπείνωση στεφανώνει κάθε αγώνα μας. Continue reading

Ἅγιοι Ἀλέξανδρος καί Ἀντωνίνα, 10 Ἰουνίου

Ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιο τοῦ μηνὸς: 

Ἅγιοι Ἀλέξανδρος καί Ἀντωνίνα, 10 Ἰουνίου

Οἱ ἅγιοι μάρτυρες Ἀλέξανδρος καί Ἀντωνίνα ἔζησαν στά τέλη τοῦ 3ου  καί τίς ἀρχές τοῦ 4ου αἰώνα μ.Χ. Κατάγονταν ἀπό μία κωμόπολη πού ὀνομαζόταν Κάρδαμος. Ἦταν Χριστιανοί καί ζοῦσαν μέ ἐγκράτεια καί σωφροσύνη. Ἡ Ἀντωνίνα εἶχε ἀφιερώσει τήν ζωή της στά ἔργα τῆς ἀγάπης, στήν διακονία τοῦ «πλησίον», καί εἶχε ὡς βασική ἀσχολία τήν περίθαλψη τῶν χηρῶν, τῶν  ὀρφανῶν, καί γενικά τῶν ἀδύναμων καί κατατρεγμένων ἀνθρώπων. Ὁ τρόπος τῆς ζωῆς της καί κυρίως ἡ ἐνασχόλησή της μέ τά ἔργα τῆς ἀγάπης γέννησε τήν ὑπόνοια στούς εἰδωλολάτρες ὅτι εἶναι Χριστιανή, καί γι’ αὐτό τήν κατήγγειλαν στόν ἔπαρχο Φῆστο, ὁ ὁποῖος τήν συνέλαβε καί προσπάθησε νά τήν πείση νά ἀρνηθῆ τόν Χριστό καί νά θυσιάση στά εἴδωλα. Continue reading

Ὁ Ἅγιος νεομάρτυς Μάρκος ὁ ἐν Χίω (+5 Ἰουνίου 1801)

 Αποτέλεσμα εικόνας

Ο Άγιος Μάρκος γεννήθηκε στη Σμύρνη. Ο πατέρας του καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη και ονομαζόταν Χατζή Κωνσταντής, ή δε μητέρα του από τη Σμύρνη και ονομαζόταν Μαρία. Ο ίδιος παντρεύτηκε το έτος 1788. Μπλέχτηκε όμως στην Έφεσο με άλλη χριστιανή γυναίκα και κάποια ημέρα συνελήφθησασν επ’ αυτοφώρω. Ο άγιος και η ερωμένη του αρνήθηκαν την πίστη τους ενώπιον του κριτή.
Ο Μάρκος, γρήγορα αισθάνθηκε τύψεις συνειδήσεως για την εξωμοσία του, πήγε με δάκρυα και εξομολογήθηκε σε κάποιο πνευματικό, ο όποιος τους διευκόλυνε να φύγουν στη Σμύρνη. Από εκεί, αφού επιβιβάστηκαν σε πλοίο που πήγαινε στην Τεργέστη, το 1792  αποβιβάστηκαν στη Βενετία, όπου χρίστηκαν με Άγιο Μύρο, κοινώνησαν και παντρεύτηκαν. Αργότερα, ο Μάρκος, αφού περιπλανήθηκε σε διάφορους τόπους, αποφάσισε να μαρτυρήσει για τη χριστιανική πίστη και επέστρεψε στη Χίο και από εκεί στην Έφεσο.
Στην πόλη αυτή συνάντησε τον πνευματικό του και εξομολογήθηκε τον πόθο του, αλλά ο πνευματικός του τον απέτρεψε, λόγω ανοικοδομήσεως του νέου Ναού και του πρόσφατου τότε μαρτυρίου του Αγίου Νεομάρτυρα Γεωργίου, οι Τούρκοι ήταν πολύ εξαγριωμένοι και θα γκρέμιζαν τον Ναό αυτό. Όποτε ο μάρτυς αναγκάσθηκε να επιστρέψει στη Χίο. Continue reading

Ἅγ. Ἰωάννης τῆς Κόρμα-Τό ἄφθαρτο λείψανό του καί οἱ προφητεῖες του.(18/31 Μαΐου 1917)

Αποτέλεσμα εικόνας για Святой праведный Иоанн Кормянский

 Ὁ Ἰωάννης Γκάσκεβιτς γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1837 στό Στρεσίν τῆς Λευκορωσίας καί ήταν γιός θερέως. Ἡ κατά Θεόν πορεία του προφητεύθηκε από ἕναν διά Χριστόν Σαλό ἐνώ τόν κυοφοροῦσε ἡ μητέρα του!Βλέποντάς την μία μέρα στον ναό κατά την Θεία Λειτουργία,γονάτισε μπροστά της και είπε:«Θα ήθελα να πάρω μία ευλογία από αυτόν,αλλά δεν θα ζω τότε» Continue reading

Ἅγιος νεομάρτυς Βουκασίνος ὁ φρικτώς σφαγιασθεῖς ἀπό τούς καθολικούς Οὐστάσι(+16 Μαΐου)

 34-image002

Ο Άγιος νεομάρτυρας Βουκασίνος ήταν ένας Σέρβος ορθόδοξος αγρότης τον οποίον δολοφόνησαν με φριχτό τρόπο οι παπιστές Ουστάσι.

Γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο χωριό Κλέπτσι στην Βοσνία -Ερζεγοβίνη.Στις αρχές του Β Παγκοσμίου Πολέμου τον συνέλαβαν μαζί με χιλιάδες άλλους Σέρβους και τους πήγαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Γιασένοβατς.(ΕΔΩ!!)
Όταν ένας στρατιώτης των Ουστάσι τον πήρε για να τον εκτελέσει του είπε:«Εαν φωνάξεις ζήτω ο Άντε Πάβελιτς(ΕΔΩ)θα ζήσεις»Ο Βουκασίνος ο οποίος τον είδε να κρατάει στα χέρια του ένα μαχαίρι του είπε ήρεμα:«Παιδί μου,κάνε αυτό που πρέπει» Continue reading

Μέ τό ἀστέρι στά χείλη του

ME TO AΣTEPI ΣTA XEIΛH TOY!

»Πέφευγεν ἐχθροῦ τοῦ βροτοκτόνου βέλη, o εὐλογητὸς καὶ μέγας Χριστοῦ λάτρις.

Ἆλτο ἄημα φαεσφόρον νῦν γε Ἀθανασίοιο».

Ο Άγιος Αθανάσιος, κατά κόσμον Αναστάσιος, Eπίσκοπος Χριστιανουπόλεως, γεννήθηκε από Kερκυραίους γονείς, τον Ανδρέα και την Ευφροσύνη Κορφηνού, στην Καρύταινα της Γορτυνίας το 1640, κατ’ άλλους στην Κέρκυρα το 1664. Είχε τρία αδέλφια. Τις εγκύκλιες σπουδές του πραγματοποίησε στο σχολείο της γενετείρας του και στην συνέχειαν εφοίτησε στην περίφημη σχολή της Μονής Φιλοσόφου –μετόχι της περιφήμου Μονής Τιμίου Προδρόμου, στο φαράγγι του Λουσίου ποταμού- κάτω από την Δημητσάνα και την Στεμνίτσα. Ως κληρικός εσπούδασε και στην Κωνσταντινούπολη. Από την τρυφεράν ηλικία του ήθελε να αφιερωθή στον Θεόν.

Βίοι αγίων και το ψαλτήρι ήσαν τα προσφιλή αναγνώσματά του, μακριά από τις κοσμικές απολαύσεις και τα ενδιαφέροντα των συνομηλίκων του. Αγαπημένη του παράκληση στην προσευχή του: «Γνώρισόν μοι, Κύριε, οδόν εν ή πορεύσομαι,ότι προς σε ήρα την ψυχήν μου…». Ο Κύριος δεν άργησε να του δείξη το θέλημά Tου, ανταποκρινόμενος στην αυταπαρνητική προσευχή του. Continue reading