Σύγχρονοι Γέροντες καί Οἰκουμενισμός

              Οι Άγιοι ως φορείς του Αγίου Πνεύματος είναι οι γνήσιοι εκφραστές του θείου θελήματος. Πάντοτε η Εκκλησία βασίζεται στους λόγους Τους και στο παράδειγμά Τους ώστε η πορεία Της να είναι ορθή. Η μελέτη των κειμένων και των θέσεών τους κρίνεται απαραίτητη. Ιδιαιτέρας σημασίας θεωρούμε τις απόψεις συγχρόνων Οσίων Πατέρων για το φλέγον θέμα της παναιρέσεως του «Οικουμενισμού». Τα λόγια τους είναι ξεκάθαρα και αναφέρονται ακριβώς για αυτό το θέμα σ’ αυτήν την εποχή,έτσι δεν είναι δυνατόν να παρερμηνευθούν κατά την βούληση του καθενός. Νομίζουμε πως κάθε υγιής Χριστιανός οφείλει να Τους ακολουθήσει.

Γέρων Παΐσιος o Αγιορείτης

  • Οικουμενισμός, και κοινή αγορά, ένα κράτος μεγάλο, μια θρησκεία στα μέτρα τους. Αυτά είναι σχέδια διαβόλων. Οι Σιωνιστές ετοιμάζουν κάποιον για Μεσσία.
  • Είναι και μερικοί που ξεκινούν με καλή διάθεση. Αλλά, όταν μαζεύωνται τι μάγοι, τι πυρολάτρες, τι Προτεστάντες, ένα σωρό – άκρη δεν βρίσκεις -, για να φέρουν την ειρήνη στον κόσμο, πώς να βοηθήσουν; Ο Θεός να με συγχωρέση,αυτά είναι κουρελούδες του διαβόλου. Continue reading

Ὁ Μακαριστός Ἰάκωβος Τσαλίκης: Τριήμερη πλημμύρα εὐωδίας.

iakobos_1

Νέος μοναχός ο Ν. και ζούσε κάτω από τις φτερούγες του γέροντα. Οι μοναχοί όλοι πρέπει να έχουνε απόλυτη εμπιστοσύνη στο γέροντά τους και αφοσίωση. Και του είχανε πράγματι. Μα λίγη παρηγορία πάντα ενισχύει και τον πιο τέλειο. Ο Ν. ευτύχησε να την έχει σχεδόν καταιγιστικά για τρεις συνεχείς ημέρες.

Ήτανε Κυριακή απόγευμα, 17 Ιουνίου του 1990, κι έπρεπε να τακτοποιήσει την αποθήκη τροφίμων. Αυτό έκανε όταν άνοιξε η πόρτα και απρόσμενα μπήκε ο γέροντας. Ο Ν. έβαλε μετάνοια και πήρε την ευχή του γέροντα. Μα την ίδια στιγμή σ’ όλη την αποθήκη απλώθηκε άρρητη ευωδία. Έκπληκτος ο μοναχός, στρέφει ερευνητικά να εξηγήσει… μα είχε ήδη χαθεί και ο γέροντας. Ήτανε η πρώτη φορά που έζησε κάτι τέτοιο ο μοναχός και γέμισε ο νους του ερωτηματικά. Continue reading

Γιά τήν ἀναισθησία τῆς ψυχῆς καί τήν ἀντιμετώπιση τῶν δοκιμασιῶν

 …Για την αντιμετώπιση της αναισθησίας της ψυχής, αδελφέ μου, βοηθάει η συνεχής ανάγνωση των θείων Γραφών, οι κατανυκτικοί λόγοι των θεοφόρων Πατέρων, η μνήμη της κρίσεως του Θεού και της εξόδου της ψυχής από το σώμα, της συναντήσεως των φοβερών δυνάμεων, με τις οποίες συνεργάστηκε για το κακό στην ολιγοχρόνια και ελεεινή αυτή ζωή.

 Ακόμα η μνήμη της μελλοντικής παραστάσεώς του στο φρικτό και αδέκαστο βήμα του Χριστού, όπου θα του ζητηθεί λόγος ενώπιον του Θεού, όλων των αγίων αγγέλων και όλης γενικά της κτίσεως, όχι μόνον για τις πράξεις , αλλά και για τα λόγια και για τους λογισμούς. Να φέρνεις στο νου σου πάντοτε την απόφαση του φοβερού και δικαίου κριτή σ’ αυτούς που θα βρεθούν στ’ αριστερά Του και θα τους πει: «Φύγετε μακρυά μου, καταραμένοι ,στην αιώνια φωτιά που είναι ετοιμασμένη για το διάβολο και τους αγγέλους του ( Ματθ.25, 41 ) . Είναι επίσης ωφέλιμο να φέρνεις στο νου σου και τις μεγάλες ανθρώπινες θλίψεις , για να μπορέσει λίγο να μαλακώσει η αναίσθητη ψυχή και να έρθει σε συναίσθηση της κακής καταστάσεώς της. Continue reading

Ἰωσήφ Ἡσυχαστής: Ὅταν σοί ἔλθει θυμός κλεῖσε τό στόμα σου

Ι

«Ο θυμός καθ’ εαυτόν είναι φυσικός. Όπως τα νεύρα στο σώμα. Είναι και αυτός νεύρον ψυχής και οφείλει να τον μεταχειρίζεται ο καθείς εναντίον των δαιμόνων, ανθρώπων αιρετικών, και παντός κωλύοντος από την οδόν του Θεού. Εάν δε θυμώνεις κατά των ομοψύχων αδελφών ή, εκτός εαυτού γενόμενος, χαλάς τα έργα των χειρών σου, γίνωσκε ότι κενοδοξίαν νοσείς και κάμνεις παράχρησιν του νεύρου της ψυχής. Απαλλάττεσαι δε διά της αγάπης προς πάντας και αληθούς ταπεινώσεως.

Διά τούτο όταν σοι έλθει θυμός κλείσε το στόμα σου δυνατά και μη ομιλήσεις εις τον υβρίζοντα ή ατιμάζοντα ή ελέγχοντα ή πολυειδώς σε πειράζοντα άνευ λόγου. Continue reading

Γέροντας Ἰωακείμ: «Παράσχου Κύριε»

 

 Έρχεται εδώ ένας Ρώσος επίσκοπος , Παύλος το όνομά του. Ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Πνευματικότατος άνθρωπος. Κάθε τρεις φράσεις που λέει, συμπληρώνει: «Παράσχου, Κύριε». Μια μέρα τον ρωτώ:

      Γέροντα, γιατί συνέχεια λέτε Παράσχου Κύριε;

      Α, το αγαπώ πολύ.

      Σ’ αυτό συμφωνούμε, του λέω.

Ας μας ακούσει ο Θεός.  Θεέ μου, άκουσε κι εκπλήρωσε το αίτημά μας. Μακάρι να ήσαν τέτοια τα αιτήματά μας και όχι μόνο ψωμί, δουλειά, υγεία. Κι αυτά βεβαίως χρειάζονται, αλλά είναι δευτερεύοντα. Είπατε προηγουμένως ότι ο κόσμος δεν τα πολυκαταλαβαίνει αυτά. Ξέρετε γιατί; Continue reading

Τί ἔμαθα ἀπό τόν παπα-Στέφανο. Τά δύσκολα ἕπονται

 

  ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΠΟΝΤΑΙ.
  Απ’ έδώ καί πέρα έλεγε μην περιμένετε χαρούμενες καί ευτυχισμένες μέρες. Απ’ εδώ καί πέρα έρχονται πιο δύσκολα, έλεγε. Έρχονται δοκιμασίες.
 Προσπαθούσε να μάς θωρακίσει πνευματικά καί προβληματίσει με γραφές καί περικοπές από τά ιερά κείμενα.
Όμως οι καλοί άνθρωποι δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε έλεγε.
ΘΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
Θα κάνω προσευχή για καλούς ανθρώπους έλεγε. Καί θυμήθηκα τώρα εκείνο πού λέει το Ευαγγέλιο: Ότι αν δεν συντόμευαν τά χρόνια εκείνα (πού λέει ότι έκολοβώθησαν οι ήμερες)  Ούτε ένας άνθρωπος δεν θα σωζόταν. Ψυχή ζώσα, πού λέει ό λόγος. Τόσο δύσκολα είναι τά πράγματα. Continue reading

Τί ἔμαθα ἀπό τόν παπα Στέφανο »Ἔζησε φτωχός»

 

  ΤΙ ΕΜΑΘΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑ-ΣΤΕΦΑΝΟ

 ΈΖΗΣΕ ΦΤΩΧΟΣ

Ο παπά-Στέφανος υπήρξε σκάνδαλο πτωχείας. Αλλά βέβαια εμένα μου έμπαιναν πειρασμοί:
-Μα τί τά κάνει τόσα χρήματα πού τού έρχονται! αναρωτιόμουν. Κι’ έκανα διάφορες υποθέσεις μέσα μου. Έπεσα όμως πολύ έξω στις πονηρές μου σκέψεις.
Φαίνεται ότι κάποτε «διάβασε» τον προβληματισμό μου καί μια μέρα συζητήσεως γενομένης μού λέει:
-Κύριο Γιάννη χιλιάρικα παίρνω, χιλιάρικα δίνω.
Πεντοχίλιαρα παίρνω, πεντοχίλιαρα δίνω. Τότε εν τω μεταξύ δεν είχανε κυκλοφορήσει ακόμη τά δεκαχίλιαρα. Δεν έκαμνε ποτέ δηλαδή ψιλά τά χοντρά για να δώσει ελεημοσύνη. Έδινε ότι έπαιρνε! Στο ίδιο νόμισμα. Καί θυμήθηκα τότε τά λόγια τού Χριστού στο Ευαγγέλιο πού μιλάει για τήν υποκρισία τών Φαρισαίων πού τούς λέει: «Αποδεκατίζετε το δυόσμο καί τον άνηθο για να δώσετε στους φτωχούς αλλά από τά άλλα άγαθά (εννοεί τά πανάκριβα μέταλλα) εκεί κάνετε “το κορόιδο”». Continue reading

“…Στόν δρόμο, μᾶς ἀντάμωσε ἄφταστος ἀσκητής, τῆς Παναγιᾶς παιδί ἁγνό, τυφλός ἐκ γενετῆς …» ΓΕΡΩΝ ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΤΥΦΛΟΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΙΖΟΝΑ.

    

Ο Πατήρ Ισίδωρος ο τυφλός είναι για το σημερινό Άγιο Όρος της Ελλάδας ένα σημείο φωτεινής αναφοράς. Ένας χαρούμενος, αεικίνητος Μοναχός που σε δυναμώνει  όταν ολιγόπιστα και με απογοήτευση τη ζωή σου παίρνεις λάθος, πολλές φορές και με ένα από τα πασίγνωστα σκαμπηλάκια του, που σαν χάδι τα’ νοιωσαν όσοι τα δέχτηκαν. Χαίρεται με το καθετί, μα κυρίως  με το σκοτάδι των ματιών του.
 Είναι αυτό που τον κρατά στερρό και εδραίο,  στον δικό του Γολγοθά ώσπου του Παραδείσου τ’ όνειρο να βγει αληθινό… Γι αυτό και όταν ήταν μικρό  παιδί στην Πάτρα, και δούλευε για να ζήσει, όταν μια μέρα  άρχισε να βλέπει θαμπά και να ξεχωρίζει μορφές και αντικείμενα, παρακάλεσε την  Παναγία να μην επιτρέψει να βρει το φως του, γιατί αλλιώς δεν θα τα κατάφερνε να γίνει Μοναχός!
Και αμέσως  ξανατυφλώθηκε για πάντα ….  Από μικρό παιδί ο Γέροντας κατάλαβε με την αγνή του καρδιά, αυτό που κάποτε ο ίδιος ο Χριστός μας είπε στον εκλεκτό του Απόστολο Παύλο: “Η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται”. Continue reading

Πρωτοπρ. Διονύσιος Τάτσης, Ἀπέναντι εἰς τὴν δυστυχίαν τῶν ἀδελφῶν

 

Ἀπέναντι εἰς τὴν δυστυχίαν τῶν ἀδελφῶν

 Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
 
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ πολύ συχνά ἀντιμετωπίζουν δυσάρεστες καταστάσεις, ἐσωτερικές καί ἐξωτερικές, οἱ ὁποῖες τούς πικραίνουν καί τούς ὁδηγοῦν στήν κατάθλιψη, κάτι πού εἶναι πολύ ἀνησυχητικό. Πολλές φορές καταφεύγουν καί σέ εἰδικούς ἐπιστήμονες, ἀλλά καί σέ ἀνθρώπους ἀμφιβόλου καταρτίσεως καί ἱκανότητος. Τά ἀποτελέσματα εἶναι συνήθως πενιχρά καί διαρκοῦν λίγο. Τά πράγματα θά ἦταν καλύτερα, ἐάν ὑπῆρχε ἀναφορά στό Θεό.
Ἡ δυστυχία στίς μέρες μας εἶναι εὐρέως διαδεδομένη καί δέν ὀφείλεται μόνο στήν ἔλλειψη ὑλικῶν ἀγαθῶν. Δυστυχεῖς δέν εἶναι μόνο οἱ φτωχοί. Εἶναι καί οἱ πλούσιοι. Θά ἔλεγα ὅτι οἱ δεύτεροι σέ μεγαλύτερο βαθμό. Οἱ χριστιανοί πρέπει νά δείχνουν ἐνδιαφέρον καί ἔμπρακτη ἀγάπη πρός τούς ἀδελφούς τους μέ διάκριση, ἀποφεύγοντας ἐπιπόλαιες κρίσεις καί ἐξηγήσεις γιά τή δυστυχία τους. Τό παράδειγμα μᾶς τό ἔχουν δώσει οἱ μεγάλοι Γέροντες, οἱ ὁποῖοι κυριολεκτικά θυσιάστηκαν προσφέροντας στούς δυστυχεῖς ἀδελφούς ὅ,τι εἶχαν καί δέν εἶχαν. Καί ἦταν πολλοί αὐτοί. Continue reading

Γέρων Δανιήλ Κερασιώτης

Κάτωθεν το Κελλίου γίου ωάννου το Θεολόγου τς Κερασις, πλησίον το δρόμου ποδηγε στ Κλέφτικο, τν ρσαν τς Κερασις, στριστερ μέρος το βράχου κατηφορίζοντας γι τν θάλασσα, σώζεται μέχρι σήμερα τπέριττο σκητήριο το Γέροντος Δανιήλ. ποτελεται πνα διώροφο μικρ σπιτάκι· κάτω χει τ Κελλ πομενε, μνα ξυλοκρέβατο, μία πρόχειρη κτιστ σόμπα κα δίπλα στν πόρτα τ προσευχητάρι μ τς χάρτινες, καπνισμένες π τν καιρ εκόνες. Τδαφος το δωματίου χωμάτινο, τ πάντα ν τάξει (βιβλία, οχα) καν πλήρει καθαριότητα, σωθεν καξωθεν το δωματίου. Τ καυσόξυλα στοιβαγμένα μ τάξη, κομμένα π τν διο μ τ τσεκούρι. νερχόμενοι λίγα σκαλιά, εσερχόμεθα στνω δμα. κε βρίσκονται διάφορα βότανα π τν θωνα, τσάι βουνο, μέντα καμάραντος, π τν ποο κατασκεύαζε σταυρος κα στεφανάκια, μ τποα ο Πατέρες διακοσμοσαν τς εκόνες στ Κελλιά τους. Continue reading