Ἀποφθέγματα καί νουθεσίες π. Εὐσεβίου Γιαννακάκη

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ

π. Ευσεβίου Γιαννακάκη

* Η μεγαλύτερη δύναμις στην υδρόγειο σφαίρα είναι η Χάρις του Θεού.
Να είμαστε αχόρταγοι για τη θεία Χάρη. Να μη χορταίνουμε.
Όταν έρχεται η θεία Χάρη, θα στεκόμαστε με αυτοσυγκέντρωση, αυτοέλεγχο, προσευχή.
Με τη συνεχή προσπάθεια η κάθε ψυχή, με θέληση αγαθή και με τη χάρη του Θεού, προάγεται και προκόπτει στην αρετή και στην αγιότητα.

*

* Όποιος αγωνίζεται κατά της αμαρτίας, γράφει τις ωραιότερες σελίδες στο βιβλίο του Θεού. Γιατί όλα γράφονται εκεί.
Όσοι έφυγαν με αρετή, τους έτυχε μεγάλη υποδοχή στον ουρανό.
Μόνιμος υπάλληλος, σου λέει, στο Δημόσιο. Τί είναι αυτό μπροστά στην αιωνιότητα; Έχουμε εξασφαλίσει θέση μονιμότητας Εκεί;
Όλο και να προσθέτουμε ένα κομμάτι στη γέφυρα της αγιότητος που θα μας οδηγήσει στον ουρανό.

* Ο πονηρός ψιθυρίζει την απιστία. Ούτε ένα γιώτα δεν θα παραλειφθεί από όσα είπε ο Κύριος. Υπάρχει κόλαση και Παράδεισος. Και μάλιστα εμείς οι πιστοί θα κριθούμε αυστηρότερα.

Πνευματικά συνεργεία οι ακολουθίες.

  Η νοερά προσευχή πρέπει να γίνεται ανά πάσαν στιγμή. Δεν έχει σημασία αν είναι εντατική ή αδύνατη. Στο δρόμο, στο αυτοκίνητο πού ξέρει ο καθένας τί κάνεις, αν είσαι προσηλωμένος στο Θεό; Νους, στόμα, καρδιά κύκλο ή νοερά προσευχή. Χάνεται ο λογισμός. Απομονώνεται, εξαφανίζεται.

Continue reading

Ὅποιος ἀγωνίζεται κατά τῆς ἁμαρτίας, γράφει τίς ωραιότερες σελίδες στό βιβλίο τοῦ Θεοῦ

Image may contain: 1 person, standing

Όποιος αγωνίζεται κατά της αμαρτίας, γράφει τις ωραιότερες σελίδες στο Βιβλίο του Θεού. Γιατί όλα γράφονται εκεί!

 Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης -Εκοιμήθη στις 19/6/1995.
https://proskynitis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_18.html?m=1

Οἱ ἐφεδρεῖες μας. Γέρων Γρηγόριος Ἱ.Μ.Δοχειαρίου.Ὁ πατήρ Εὐσέβιος ὁ ἐφημέριος τοῦ Ἱπποκρατείου

Ο πατήρ Ευσέβιος, ο εφημέριος του Ιπποκρατείου

Ο πατήρ Ευσέβιος, ο εφημέριος του Ιπποκράτειου νοσοκομείου, άκουγε στο επίθετο Γιαννακάκης και ήταν, όπως καί ο πατήρ Ηλίας, μοναχός τής ‘Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων. Χρόνια ήτανε λαμπάδα τοις εν σκότη πορευομένοις, χωρίς ποτέ να κάνη καψίλα καί να μειώση το  φως. Υπήρξε γλυκύτατος καί αδελφικός με τον προσερχόμενο στήν εξομολόγηση. ’Άφηνε πάντα ένα πλατύ χαμόγελο απροσποίητο, πού έλεγες: «Βρήκα κι εγώ επιτέλους την ημέρα πού θα μου χαμογελάσει». Τό απόβραδο εξομολογούσε , άλλα κοντά του ένιωθες την αυγή μιας λαμπρής ημέρας. Συμβούλευε χωρίς να υψώνει την φωνή του· ψιθυριστά, όπως η μάννα το άρρωστο παιδί:

– Υπομονή καί θα τό περάσουμε καί αυτό. Έχομεν, θάρσει, έχομεν αρχιερέα δυνάμενον βαστάσαι τας ασθενείας ημών.

Λειτουργούσε με πολλή  Ταπείνωση καί η προτροπή και η παράκλησή του στήν σύναξη τού ‘Αγίου Λουκά ήταν: Continue reading

Ἡ μεγαλύτερη δύναμις στήν ὑδρόγειο σφαίρα, εἶναι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ.

Image may contain: 1 personΗ μεγαλύτερη δύναμις στην υδρόγειο σφαίρα, είναι η Χάρις του Θεού.

Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης


https://proskynitis.blogspot.gr/

Ὁ Γέρων Εὐθύμιος τῆς Καλύβης τῆς Ἀναστάσεως στή Καψάλα γράφει γιά τήν Ἁγία Μορφή τοῦ Γέροντα Εὐσεβίου Γιαννακάκη

Αρκετοί αγιορείτες, οι όποιοι στα φοιτητικά τους χρόνια είχαν Πνευματικό τον π. Ευσέβιο, και άλλοι πού μαθήτευσαν κοντά του, μιλούν σήμερα με πολλή ευγνωμοσύνη και Αγάπη για εκείνον.
Ένας απ’ αυτούς, ο π. Ευθύμιος, ιερομόναχος στην Καλύβι της Αναστάσεως, γράφει:

«Τον π. Ευσέβιο γνώρισα το έτος 1974, όταν πρωτοπήγα στην Αθήνα για εισαγωγικές εξετάσεις. Στη συνέχεια ως φοιτητής εκκλησιαζόμουν στον Άγιο Λουκά του Ιπποκράτειου και εξομολογούμην σ’ εκείνον, όσον καιρό ήμουν στην Αθήνα. Αποτελούσα μέλος μιας μικρής συνάξεως με ιεροσπουδαστές της Ροζαρίου και θεολόγους φοιτητές. Τακτικά μάς συγκέντρωνε ο Γέροντας και μάς βοηθούσε πνευματικά με την πείρα του και την διάκρισή του. Ήταν η λατρευτική ζωή του παρεκκλησίου όαση πνευματική, και ο σεβαστός π. Ευσέβιος φύλακας άγγελος στα δύσκολα φοιτητικά χρόνια. Continue reading

ΤΟ ΜΑΚΑΡΙΟΝ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ.»«Μες’ τίς πύλες τοῦ οὐρανοῦ… Ἀφήνω τή σαβούρα τῆς γῆς… Αἰωνιότητα… Ἀνοίγουν οἰ πύλες τοῦ οὐρανοῦ… Ἀνοίγουν οἱ σελίδες οἱ ἁπλές τοῦ οὐρανοῦ… Να ’ναι καλό τό Κριτήριο… Λαμπρότερα, ἀκτινοβολιότερα, φωτεινότερα, ἁγιότερα.»

 

 ΠΟΤΕ ΗΞΩ ΚΑΙ ΟΦΘΗΣΟΜΑΙ ΤΩ ΠΡΟΣΩΠΩ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. (ΨΑΛΜΟΣ ΜΑ ,3)

Ο π. Ευσέβιος όχι μόνο προαισθανόταν το τέλος της επίγειας ζωής του, άλλα ήταν πλέον βέβαιος. Γαλήνιος περίμενε την εις Κύριον εκδημία του. Στις 13 Ιουνίου, είπε ήρεμα και νηφάλια στη Γερόντισσα: «Φεύγω, αναχωρώ… Να πάρουν ευχή οι αδελφές».
Με δυνατό καρδιοχτύπι συγκεντρωθήκαμε. Όλες, βαθιά συγκινημένες, με συναισθήματα απερίγραπτα περνούσαμε μία- μία στο κελί του να πάρουμε την ευχή του. Ο φιλόστοργος Πατέρας μας είχε να πει στην καθεμιά μια ιδιαίτερη ευχή: «Ζυμωμένη με την Αγία Γραφή», «Χαρούμενη, καλόκαρδη», «Πάντα να νικάς», «Άφθαστη να είσαι ουρανός!», «Να μη στενοχωριέσαι να είσαι δυνατή, για να είσαι παράδειγμα», «Πάντα να λάμπεις και να ακτινοβολείς». Στο τέλος είπε σε όλες: «Να είσθε αγαπημένες’ μια ψυχή και μια καρδιά». Continue reading

Διδαχές π. Εὐσεβίου Γιαννακάκη (1910-1995)

Η μεγαλύτερη δύναμις στην υδρόγειο σφαίρα είναι η Χάρις του Θεού.
Να είμαστε αχόρταγοι για τη θεία Χάρη. Να μη χορταίνουμε
Όταν έρχεται η θεία Χάρη, θα στεκόμαστε με αυτοσυγκέντρωση, αυτοέλεγχο , προσευχή.
Με τη συνεχή προσπάθεια η κάθε ψυχή , με θέληση αγαθή και με τη χάρη του Θεού, προάγεται και προκόπτει στην αρετή και στην αγιότητα.Όποιος αγωνίζεται κατά της αμαρτίας, γράφει τις ωραιότερες σελίδες στο βιβλίο του Θεού. Γιατί όλα γράφονται εκεί. Continue reading

Ἡ ὁδύνη τοῦ καρκίνου στόν γέροντα Εὐσέβιο Γιαννακάκη

Η ΟΔΥΝΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΥΣΕΒΙΟ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ.

 Η οδύνη της νόσος του καρκίνου

 
Την Τρίτη της Διακαινησίμου ταξίδεψε στην Αθήνα για την κηδεία πνευματικού του τέκνου. Εκεί έμαθε ότι ο μεγάλος αδελφός του, ο Χρήστος, ήταν άρρωστος. «’Άς πάμε να τον δούμε» είπε, παρ’ όλο πού βιαζόταν να επιστρέψει στο Μοναστήρι. Οι μοναχές πού τον συνόδευαν απόρησαν, διότι δεν συνήθιζε να επισκέπτεται τούς συγγενείς του.
Τον βρήκε με λίγο πυρετό. Τον σταύρωσε και τού είπε.
— Είσαι έτοιμος για τον Παράδεισο;
— Εβδομήντα χρόνια ετοιμάζομαι γι’ αυτή την ώρα, απάντησε ο αδελφός του.
— Προσεύχεσαι;
— Μέρα-νύχτα.
— Σ’ ευχαριστώ, αδελφέ μου, για όλα όσα μου προσέφερες από τα νεανικά μου χρόνια, πρόσθεσε ο Γέροντας. Όταν ήρθα από το χωριό, εσύ με έβαλες στην πνευματική ζωή. Εκεί πού θα πάς, να προσεύχεσαι για μάς, για όλο το Μοναστήρι. Κι εμείς θα προσευχόμαστε για σένα. Καλή αντάμωση στον ουρανό.
Τον ασπάσθηκε στο μέτωπο και έφυγε. Βγαίνοντας από το δωμάτιο είπε: Continue reading

Δόξα τῇ μακροθυμία Σου Κύριε…

 

Γέροντας Εὐσέβιος Γιαννακάκης

 Ἀπό κάθε γωνιά τῆς γῆς τόσες ἄσχημες ἀναθυμιάσεις ἀνεβαίνουν στό θρόνο Του. Κι ὅμως ὁ Θεός ἀγαπάει , ἀνέχεται, μακροθυμεῖ.
Μέ τόν πόνο, μέ τή δοκιμασία ἐπισκέπτεται τούς ἀνθρώπους, καί ὅσοι ἔχουν καλή διάθεση ὁμολογοῦν τά σφάλματα τούς ἐνώπιον τοῦ Πνευματικοῦ, χῦνουν δάκρυα, γίνονται ἄλλοι ἄνθρωποι.
Αὐτοί, πού, ἄν τούς γνωρίζαμε λίγα χρόνια πρίν, θά τούς βομβαρδίζαμε μέ τά λόγια μας.

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr

Τό μυστήριο τῆς μετανοίας. Στό Ἰπποκράτειο νοσοκομεῖο. Π. Εὐσέβιος

 

      ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ.
 Οι επισκέψεις του στους ασθενείς και οι ιερές ακολουθίες αποτελούσαν, όπως και ο ίδιος γράφει, «ένα προοίμιο, μια προεργασία για το κύριο και σημαντικότερο μέρος της αποστολής του» , πού ήταν η θεραπεία της ψυχής διά των ιερών Μυστηρίων της’ Εξομολογήσεως και της Θείας Ευχαριστίας. Και συνεχίζει: «Επισφράγισμα της όλης πνευματικής εργασίας του Ιερέως και της καλής προαφέσεως του αρρώστου είναι το Μυστήριο της ιεράς Εξομολογήσεως» .
Οι ασθενείς με προθυμία ανταποκρίνονταν στη σύστασή του και πήγαιναν να εξομολογηθούν, οι περισσότεροι για πρώτη φορά στη ζωή τους. Ό ίδιος απέδιδε τη δεκτικότητα των άρρωστων στην ευεργετική επίδραση του πόνου.
    «Όταν ο πόνος καταλαμβάνει τον άνθρωπο, γράφει, όταν η αρρώστια τον περισφίγγει στο κρεβάτι και τον καθιστά ακίνητο και ανίκανο πλέον και για την πιο ελάχιστη εργασία, τότε ο άνθρωπος θυμάται τον Θεόν του…» Continue reading