Μπορεί κάποιος νά σταματήσει τόν θάνατο; Σέ ποιόν ἄνθρωπο χρειάζονται οἱ νεκροί, σέ ποιόν πολιτισμό; Σέ κανένα πολιτισμό, σέ κανέναν ἄνθρωπο. Χρειάζονται μόνον σ’ Ἐκεῖνον, πού οἱ ἄγγελοί Του μαζεύουν τίς ψυχές τῶν νεκρῶν καί τίς μεταφέρουν μπροστά στό θρόνο Του, κάθε μέρα καί κάθε ὥρα, ἄγιοι ἀδελφοί μου.

– Ακούω τούς ψιθύρους σας, άγιοι αδελφοί, ακούω καί σωπαίνω.

Ψιθυρίζετε δειλά γιά τήν πρόοδο της ανθρωπότητας καί του πολιτισμού καί γιά την ευτυχία πού θά εγκαθιδρύσουν η πρόοδος καί ο πολιτισμός στη γη. Σάς ρωτούν κάποιοι: Άραγε δέ μπορεί αύτό νά έρθει σέ αρμονία μέ τη διδασκαλία του Χριστού καί τήν Εκκλησία Του; Τί νά σας απαντήσω σ’ αύτό καί τί νά σας πω; Άνοιξε ο Θεός τα στήθη της δημιουργημένης φύσης καί αποκάλυψε στούς ανθρώπους αφάνταστα μυστήρια. Έτσι οι άνθρωποι έφθασαν σέ πολλές ανακαλύψεις. Αυτό πού ο σοφός Σολομών δέν μπορούσε νά γνωρίζει, ούτε οι Φαραώ, ούτε οι «Ελληνες νά συλλάβουν, τό έμαθαν οι σύγχρονοι άνθρωποι. Αυτό πού ο Σωκράτης καί ο Πλάτων δέ μπορούσαν καν να ονειρευτούν, είναι σήμερα γνωστό στόν κάθε εργάτη της Αμερικής.

Αλλά ποτέ δέ θά τά είχαμε μάθει, εάν ο Θεός δε μας τά είχε αποκαλύψει. Λίγοι είναι οι μορφωμένοι άνθρωποι πού τό αναγνωρίζουν αυτό. Ενώ εκείνοι πού δέν τό αναγνωρίζουν, συγχαίρουν καί δοξάζουν τούς εαυτούς τους γιά τίς ανακαλύψεις τους, λές καί αυτό ακριβώς πού ανακάλυψαν το δημιούργησαν μόνοι τους, καί όχι ότι απλά τό «ανακάλυψαν». Continue reading

«…. ὅλα τά ὁδηγεῖ καί τά κυβερνᾶ ὁ ἴδιος ὁ Δημιουργός.»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Πῶς γίνεται, ὥστε ἡ φύση ὁλόκληρη καί ὅλα ὅσα ἀνήκουν σ᾿ αὐτήν νά εἶναι τόσο σοφά φτιαγμένα, νά κινοῦνται μέ τόσο θαυμάσια τάξη;

Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἐπειδή ὅλα τά ὁδηγεῖ καί τά κυβερνᾶ ὁ ἴδιος ὁ Δημιουργός. Πῶς γίνεται ὥστε στή φύση τοῦ ἀνθρώπου, πού εἶναι ἡ κορωνίδα τῆς δημιουργίας, νά ὑπάρχει τόση ἀταξία γιατί νά ὑπάρχουν τόσες διαστροφές καί παραμορφώσεις στή ζωή του;

Ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος ἀνέλαβε μόνος του τήν εὐθύνη νά καθοδηγεῖ καί νά κυβερνᾶ τόν ἑαυτό του, ἐνάντια στό θέλημά καί τή σοφία τοῦ Δημιουργοῦ.

Ἁμαρτωλέ ἄνθρωπε! Continue reading

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς – Πατήρ, Παντοκράτωρ καί Ποιητής

 Ο Ύψιστος φανερώνει Εαυτόν πρώτα ως Πατήρ και κατόπιν ως Παντοκράτωρ και Ποιητής. Αυτό είναι εύλογο. Η πατρότητά Του αναφέρεται στον συναιώνιο Υιό Του, ενώ η παντοκρατορία Του και η ποιητική δύναμη στον κτιστό κόσμο, ορατό και αόρατο.

Πρώτα λοιπόν Πατήρ, κατόπιν Παντοκράτωρ και Ποιητής. Κανείς ποτέ στην αιωνιότητα δεν μπόρεσε να ονομάσει τον Θεό Πατέρα, εκτός από τον Υιόν Αυτού τον Μονογενή. Μήπως στον χρόνο; Ούτε και στον χρόνο, στους αιώνες των αιώνων· κανείς.
Ακούστε την προϊστορία του ανθρώπινου γένους και βάλτε την στην καρδιά σας και θα δώσει φως στη διάνοια και χαρά στην ψυχή σας. Αφού κτίστηκε ο κόσμος και ο Αδάμ αποβλήθηκε από τον Παράδεισο εξαιτίας του θανάσιμου παραπτώματος, της απαίσιας αμαρτίας της ανυπακοής προς τον Δημιουργό του και μέχρι την κάθοδο του Υιού του Θεού στον κόσμο, κανένας από τους θνητούς δεν τόλμησε να αποκαλέσει τον Θεό πατέρα του. Ακόμη και οι πιο εξέχοντες από τους εκλεκτούς Του τον ονόμαζαν με τα μεγαλύτερα ονόματα, όπως: Παντοκράτορα, Κριτή, Ύψιστο, Βασιλέα, Κύριο των Δυνάμεων, μα όχι με το όνομα Πατήρ, με το γλυκό αυτό όνομα. Continue reading

«Σύγχρονη εἰδωλολατρία»,Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Σύγχρονη εἰδωλολατρία»

Ὁμιλία στίς 4-3-2017

Καλησπέρα σας. Νά εὐχαριστήσω τόν Πανάγιο Τριαδικό Θεό πού μέ ἀξιώνει γιά ἄλλη μία φορά νά εἶμαι μαζί σας, καθώς καί τόν ἐπίσκοπό σας τόν κ.κ. Γεώργιο γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια πού μᾶς δίνει μέ πολύ χαρά καί ὅλους ἐσᾶς πού ἀνταποκρίνεστε στήν πρόσκληση. Παρακαλῶ ὅλοι νά εὐχηθεῖτε, ὥστε καί αὐτή ἡ ὁμιλία νά εἶναι πρός δόξαν Θεοῦ καί πρός πνευματική οἰκοδομή ὅλων μας.

Βρισκόμαστε στήν ἀρχή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς πού εἶναι ἡ πιό ἀγωνιστική -πνευματικά- περίοδος μέσα στό ἐκκλησιαστικό ἔτος καί ὁπωσδήποτε ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι τονωτικός καί γιά τόν ὁμιλοῦντα καί γιά τοῦς ἀκροατές. Εἶναι, ὅπως εἶπε ὁ Κύριός μας, ἡ τροφή: «οὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἐπί παντί ῥήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ» (Ματθ.4,4), δέν ζεῖ ὁ ἄνθρωπος μόνο μέ ψωμί ἀλλά μέ τόν λόγο τοῦ Θεοῦ.

Σήμερα τό θέμα μας, ὅπως ἔχει ἀνακοινωθεῖ, εἶναι ἡ «Σύγχρονη εἰδωλολατρία». Βεβαίως, ἡ εἰδωλολατρία εἶναι ἀρχαῖο φαινόμενο. Θά ποῦμε λίγα γιά αὐτό καί θά ἐπικεντρωθοῦμε στίς σύγχρονες μορφές, πού εἶναι πάρα πολλές καί δέν μποροῦν νά καλυφθοῦν μέ λεπτομέρεια σέ μιά ὁμιλία. Ἄς ἀρχίσουμε λοιπόν, μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Λέει ἡ Ἁγία Γραφή τήν πρώτη ἐντολή τοῦ Θεοῦ: «Μήν ἔχεις ἄλλους θεούς ἐκτός ἀπό Ἐμένα», ὁμιλεῖ ὁ Θεός, «οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον», δέν θά φτιάξεις γιά τόν ἑαυτό σου εἴδωλο. Ἐντέλλεται ὁ Θεός: «Μήτε ὁμοίωμα κάποιου ἀπό ὅσα εἶναι στόν οὐρανό πάνω ἤ ὅσα εἶναι στήν γῆ κάτω ἤ ὅσα εἶναι στά νερά, κάτω ἀπό τήν γῆ». Τίποτα δηλαδή ἀπό τά κτιστά δέν πρέπει νά τό κάνεις εἴδωλο, νά τό βάλεις στή θέση τοῦ Θεοῦ. «Μήν τά προσκυνήσεις, μήτε νά τά λατρεύσεις, ἐπειδή ἐγώ Κύριος ὁ Θεός σου εἶμαι Θεός ζηλότυπος, πού ἀνταποδίδω τίς ἁμαρτίες τῶν πατέρων ἐπάνω στά παιδιά μέχρι τρίτης καί τετάρτης γενεᾶς ἐκείνων πού μέ μισοῦν καί κάνω ἔλεος σέ χιλιάδες γενεές ἐκείνων πού μέ ἀγαποῦν καί τηροῦν τά προστάγματά μου» (Ἔξοδ. 20,3-6). Εἶναι ἀπό τήν Ἔξοδο ἀπό τό 20ο Κεφάλαιο, 3-6 στίχος.

Πρέπει νά ποῦμε ὅτι ἡ εἰδωλολατρία, σύμφωνα μέ τήν Ὀρθόδοξη πίστη μας, εἶναι ἡ χειρότερη συνέπεια τῆς πτώσης τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.Ὅλοι γνωρίζουμε τήν πνευματική μας ἱστορία. Ξεκινήσαμε μέσα στόν Παράδεισο, γεμάτοι Χάρη Θεοῦ, κάναμε παρακοή καί πέσαμε. Ἀπό τήν πτώση αὐτή ἡ χειρότερη συνέπεια ἦταν, καί εἶναι, ἡ εἰδωλολατρία. Εἶναι ἡ χειρότερη ἔκφραση ἀποστασίας τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό. Ὁ ἄνθρωπος σκοτισμένος ἀπό τίς συνεχεῖς πτώσεις του λησμόνησε τόν ἀληθινό Θεό καί Τόν ὑποκατέστησε σταδιακά μέ εἴδωλα τοῦ περιβάλλοντός του. Ἔβαλε στή θέση τοῦ Θεοῦ, ζῶα, δένδρα, ποταμούς, λίθους, ἄστρα, φυσικά φαινόμενα, κοσμικές δυνάμεις, λ.χ. κεραυνούς κ.λ.π. Παράλληλα συνεπαρμένοι οἱ ἄνθρωποι ἀπό τήν πνευματική καί ἠθική τους σκοτοδίνη ἔπλεξαν «γραώδεις μύθους» (Α´Τιμ. 4,7), ὅπως λέει ἡ Ἁγία Γραφή, γιά τούς ψεύτικους θεούς τους. Ἔτσι δημιουργήθηκε ἡ Μυθολογία. Continue reading

Τά ἔργα τοῦ Χριστοῦ (Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Β΄ Νηστειῶν)

(Ἑβρ. α΄ 10 – β΄ 3)

Κατ᾽ ἀρχάς σὺ, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί· αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς, καὶ ἀλλαγήσονται· σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσι.
Πρὸς τίνα δὲ τῶν ἀγγέλων εἴρηκέ ποτε· κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχ θρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου; οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν; Διὰ τοῦτο δεῖ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι, μή ποτε παραρρυῶμεν. Εἰ γὰρ ὁ δι᾽ Ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; ἥτις ἀρχὴν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διὰ τοῦ Κυρίου, ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμᾶς ἐβεβαιώθη.

Ερμηνεία

Τη δημιουργική ενέργεια του Χριστού παρουσιάζει στο σημερινό ανάγνωσμα ο απόστολος Παύλος. Οι Εβραίοι, που πίστεψαν στον Χριστό, ταλαιπωρημένοι από τους πολλούς πειρασμούς και δοκιμασίες, θεωρούσαν τον εαυτό τους κατώτερο από τους άλλους. Έρχεται όμως ο Απόστολος και με θάρρος στους συμπατριώτες του λέγοντας πως προστάτης τους είναι ο Κύριος. Continue reading

Τό μήνυμα τῆς ἡμέρας

Ἄν ὅλα τά ὄντα ἔγιναν ἀπό τόν Θεό καί γιά τόν Θεό, καί ὁ Θεός εἶναι καλύτερος ἀπό τά δημιουργήματά Του, ἐκεῖνος πού ἐγκαταλείπει τόν Θεό καί στρέφεται στά χειρότερα, φανερώνεται ὅτι προτιμᾶ περισσότερο τά δημιουργήματα ἀπό τόν Θεό.
Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής
http://epanosifi.blogspot.gr/2016/12/blog-post_573.html

Τό μήνυμα τῆς ἡμέρας

   Τὰ διάφορα γένη τῶν ζώων τὰ δημιούργησε ὁ Θεὸς γιά διάφορες ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸ λόγου Του. Ἄλλα γιά τροφὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἄλλα γιά νά τὸν ὑπηρετοῦν. Τὸν ἀνθρωπο ὅμως τὸν δημιούργησε θεατή τῶν ζώων καὶ τῶν ἔργων τους καὶ εὐγνώμονα ἑρμηνευτή ὅλων αὐτῶν. Continue reading

ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ .Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει: «Ἡ κατανόηση τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ ὑπερβαίνει σέ βαθμό ἀσύγκριτο τή σοφία καί τῶν ἀνθρώπων καί τῶν ἀγγέλων καί τῶν ἀρχαγγέλων καί, γενικά, κάθε κτίσματος».

Ό Θεός είναι ύπαρξη υπερτέλεια, πού δέν έχει τίποτα τό κοινό μέ τίς κτιστές υπάρξεις. Είναι ένας καί είναι ή κατεξοχήν Ύπαρξη. «Εγώ είμαι Εκείνος πού υπάρχει» είπε ό Θεός Πατέρας στον Μωυσή. «Εγώ είμαι ή ζωή» είπε ό Κύριος. «Όπως ό Πατέρας είναι πηγή ζωής, έτσι έκανε καί τόν Υιό πηγή ζωής». Ή ύπαρξη καί ή ζωή τών λογικών πλασμάτων διαφέρουν άπό τήν ύπαρξη καί τή ζωή τού Θεού, όπως διαφέρει τό φώς τών πλανητών, πού τούς φωτίζει ό ήλιος (έτερόφωτοι άστέρες), άπό τό φώς τού ίδιου τού ήλιου, τής πηγής τού φωτός (αυτόφωτος άστέρας). Ή ύπαρξη καί ή ζωή τών πλασμάτων είναι μιά άδύναμη άντανάκλαση τής ύπάρξεως καί τής ζωής, πού αποτελούν κατεξοχήν θείες ιδιότητες.

Ό όσιος Ιωάννης ό Δαμασκηνός γράφει: «Ό άγαθός καί πανάγαθος καί υπεράγαθος Θεός, πού είναι όλος αγαθότητα, έξαιτίας τής υπερβολικής άγαθότητάς Του, δεν ήθελε νά υπάρχει μόνο ή δική Του αγαθή φύση καί κανείς νά μή μετέχει σ’ αυτήν. Γι` αυτό, λοιπόν, πρώτα δημιούργησε τίς νοερές καί ουράνιες δυνάμεις, έπειτα τόν ορατό καί αισθητό κόσμο καί μετά τόν άνθρωπο, πού αποτελείται καί άπό νοερό καί άπό αισθητό στοιχείο. Continue reading

Ποιός μᾶς δίνει μαρτυρία ὅτι ὑπάρχει Θεός (Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

 

Στη δασκάλα Β.Σ.

Κι εσύ και η γερόντισσα μητέρα σου είστε αφιερωμένες στην ορθόδοξη πίστη. Από τότε που αρχίσατε να εκπληρώνετε τις εντολές της νηστείας, της προσευχής, της ελεημοσύνης και της Μετάληψης, από τότε τα μυστικά της αλήθειας όλο και περισσότερο σας αποκαλύπτονται. Πράγματι αυτός είναι ο ορθός δρόμος: μέσω της εξάσκησης του γνωστού φθάνουμε στο άγνωστο.

Κατά τη σιωπηλή και μακροχρόνια προσευχή η αλήθεια εμφανίζεται. Όμως η καρδιά σου φλέγεται από την επιθυμία, ώστε και πολλούς άλλους να κατευθύνεις στην οδό της αλήθειας. Αλλά οι άνθρωποι είναι άνθρωποι: σε κάποιον ο νους είναι σκοτισμένος από τα ψέματα, σ’ άλλον η καρδιά πετρωμένη από τα πάθη, και δεν γίνεται εύκολα.

Continue reading

Ἡ ἀληθινὴ εὐσέβεια (γ).Δημιουργός: Ὁ Θεός ἤ ἐμεῖς;

π. Δημητρίου Μπόκου

Πολλοὶ ἄνθρωποι σήμερα θὰ διαφωνοῦσαν μὲ τὴ στάση τοῦ Ἰὼβ ἔναντι τοῦ Θεοῦ κατὰ τὴν ὥρα τῆς φοβερῆς δοκιμασίας του (βλ. ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, ἀρ. φ. 383, Ἰούν. 2015). Καὶ αὐτό, γιατὶ σήμερα ὅλο καὶ λιγότερο οἱ ἄνθρωποι ἔχουν τὴ διάθεση νὰ ἐκχωρήσουν στὸν Θεὸ δικαιώματα ἐπὶ τῶν κεκτημένων τους. Δὲν τὸν ἀναγνωρίζουν Κύριό τους.

Ἰδιαίτερα ἰσχύει αὐτὸ προκειμένου γιὰ τὰ παιδιά τους. Οἱ γονεῖς τὰ θεωροῦν ἀποκλειστικὸ κτῆμα τους. Δὲν ἐννοοῦν νὰ ἀφήσουν κανένα, οὔτε τὸν Θεό, νὰ παρεμβληθεῖ στὴ σχέση τους μαζί τους. Τὰ θέλουν ὁλωσδιόλου δικά τους. Ἰδίως ἂν τὰ ἀπέκτησαν μὲ δυσκολία, σύνηθες πράγμα σήμερα. Γι’ αὐτὸ καὶ τοὺς εἶναι ἀδιανόητο νὰ χαθεῖ κάποιο παιδί τους, νὰ τὸ πάρει ὁ Θεὸς πρὶν τὴν ὥρα του. Continue reading