Ἅγιος Παϊσιος ὁ Ἁγιορείτης, ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς μέ το κομποσχοίνι

Lord Jesus Christ, Son of the Living God, have mercy on me, a sinner! (prayer prayed with the Eastern Christian Chotki beads):

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης: «Το κομποσχοίνι πετάει πνευματικές σφαίρες και φοβάται ο διάβολος και δεν πλησιάζει»

 https://paraklisi.blogspot.gr/2017/05/blog-post_70.html

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Μόνον ὁ Θεός εἶναι καρδιογνώστης καί μόνο σέ ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ ἀποκαλύπτει τί ἔχουμε στίς καρδιές μας»

 Φωτογραφία του ηλιας Στεφανου χαιντουτη.

– Γνωρίζει, Γέροντα, το ταγκαλάκι διαβολάκι τί έχουμε στην καρδιά μας;
– Ακόμη αυτό έλειψε, να γνωρίζη και καρδιές!
Μόνον ο Θεός είναι καρδιογνώστης και μόνο σε ανθρώπους του Θεού 
αποκαλύπτει ορισμένες φορές πάλι ο Θεός – γιά το καλό μας – τί έχουμε στις καρδιές μας. 
Το ταγκαλάκι γνωρίζει τις πονηριές και τις κακίες που φυτεύει στα δικά του όργανα, δεν ξέρει τους καλο λογισμούς μας. Μόνον εκ πείρας αντιλαμβάνεται μερικά, αλλά και σʹ αυτά, πέφτει έξω τις περισσότερες φορές. Και εάν δεν επιτρέψη ο Θεός να τα καταλάβη και αυτά,πέφτει συνέχεια έξω σε όλα, γιατί είναι σκοτεινός ο διάβολος, ορατότης μηΔέν! Continue reading

Πῶς ὁ Κύριος νίκησε τόν διάβολο

 

π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ

Θανάτω θάνατον πατήσας

Αφού ο άνθρωπος σώζεται με το γεγονός της εναν­θρώπησης του Λόγου, γιατί ο Χριστός έπρεπε να παρα­δώσει το σώμα Του στο θάνατο;

Το σώμα του Χριστού ήταν κτιστό και επομένως θνη­τό μπορούσε να αποθάνει. Όμως επειδή ήταν ενωμένο με τον ίδιο τον Λόγο του Θεού, που ήταν η ζωή (Ιω. α’ 4, ιδ’ 6, Α’ Ιω. ε’ 11), δεν ήταν δυνατόν να παραμείνει νε­κρό. Δια τούτο απέθανε μεν ως θνητόν, ανέζησεν όμως λόγω της ζωής που είχε μέσα του (Μ. Αθαν. Πρβλ. Β’ Κορ. ιγ’4. Ψαλμ.ξζ’2,ζ’7-9).

Έτσι ο Λόγος του Θεού ενανθρώπησε (Ιω. α’ 14), έ­λαβε δηλαδή σώμα θνητό, για να μπορέσει και να αποθάνει, αλλά και να εξαφανίσει το θάνατο, μια και ο θάνατος δεν μπορούσε να κρατήσει τον αρχηγό της ζωής (Πράξ. θ’24.γ’ 15).

 Με το θάνατό Του ο Χριστός προσέφερε το σώμα Του για χάρη όλων των ανθρώπων. Έπαθε υπέρ πάντων και με το πάθος Του κατάργησε το θάνατο, αφού ο θάνατος δεν μπόρεσε να Τον νικήσει. Ταυτόχρονα όμως κατάργη­σε και εκείνον που εξουσίαζε το καθεστώς του θανάτου, δηλαδή τον ίδιο το διάβολο, και απάλλαξε τους ανθρώ­πους από τη σκληρή δουλεία της αμαρτίας (Εβρ. β 14-15).

Continue reading

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς. Συναντᾶμε, λέτε, πολλούς ἀνθρώπους πού πιστεύουν στόν Θεό, ἀλλά ἀρνοῦνται τήν ὕπαρξη του διαβόλου. Καί σκεπτόμαστε ὅτι αὐτό εἶναι κάποιου εἴδους σύγχυση καί ἀπομάκρυνση ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Πίστη.

– Θά θέλατε νά ρωτήσετε κάτι, άγιοι αδελφοί; Θά ήθελα κι εγώ νά ρωτήσω εσάς. Οι άνθρωποι πάντοτε έχουν περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις. Ρωτήστε εσείς έμενα καί θά ρωτήσω εγώ εσάς. Συναντάμε, λέτε, πολλούς ανθρώπους πού πιστεύουν στόν Θεό, αλλά αρνούνται τήν ύπαρξη του διαβόλου. Καί σκεπτόμαστε ότι αυτό είναι κάποιου είδους σύγχυση καί απομάκρυνση από τήν Ορθόδοξη Πίστη.

Σωστά σκέπτεστε, άγιοι αδελφοί μου. Η σύγχυση καί η πλάνη σαφώς είναι απομάκρυνση από τό Εύαγγέλιο καί τήν Ορθόδοξη Πίστη, καί μάλιστα μεγάλη. Όποιος δέν πιστεύει στήν ύπαρξη τού διαβόλου, δέν πολεμά καί ενάντια στόν διάβολο. Στό διάβολο συμπαθέστεροι είναι εκείνοι πού δέν πιστεύουν στήν ύπαρξή του καί τή δράση του. Αφού μόνο τότε μπορεί ήρεμα νά φέρει εις πέρας τό δολοφονικό του έργο. ’Άν δέν υπήρχε ο διάβολος, όλο τό κακό καί κάθε αμάρτημα θά έπρεπε νά τά προσάψει κανείς στόν Θεό. Αυτό είναι φοβερό καί νά τό σκεφτεί κανείς, αδελφοί μου. Αφού στήν περίπτωση αυτή ο Θεός θά ήταν ταυτόχρονα καί αλήθεια καί ψέμα, καί φως καί σκοτάδι. Continue reading

Ἁγίου Γέροντος Παϊσίου: 1)“Νά μήν ἀνοίγουμε συζήτηση μέ τό ταγκαλάκι”, 2)“Ἡ ταπείνωση διαλύει τόν διάβολο”

Να μην ανοίγουμε συζήτηση με το ταγκαλάκι”

“Όλοι έχουμε πάθη κληρονομικά, αλλά αυτά δεν μας βλάπτουν. Είναι όπως ένας γεννιέται λ.χ. με μια ελιά στο πρόσωπο. Αυτή και ομορφιά του δίνει, αν όμως την ξεσκαλίση, μπορεί να δημιουργηθεί καρκίνος. Να μην αφήνουμε τον διάβολο να ξεσκαλίζη τα πάθη. Αν τον αφήσουμε να ξεσκαλίζει την αδυναμία μας, δημιουργείται “καρκίνος”.

Πρέπει να έχουμε την πνευματική λεβεντιά, να περιφρονούμε τον διάβολο και όλα τα πονηρά του τηλεγραφήματα -τους λογισμούς- και να μην ανοίγουμε συζήτηση μαζί του. Όλοι οι δικηγόροι να μαζευτούν, δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με ένα μικρό διαβολάκι. Για να κόψουμε τις σχέσεις με τον πειρασμό και να αποφύγουμε τους πειρασμούς, πολύ βοηθάει το να κόψουμε τις συζητήσεις μαζί του. Μας συνέβη κάτι; Μας αδίκησαν; Μας έβρισαν; Να εξετάσουμε αν σφάλαμε. Αν δεν σφάλαμε, έχουμε μισθό. Δεν χρειάζεται συνέχεια. Όποιος συνεχίζει να συζητάη με το ταγκαλάκι, του πλέκει μετά δαντέλλα και τον αναστατώνει. Τον κάνει να τα εξετάζη με την ταγκαλίστικη νομική και τον αγριεύει.

Continue reading

Ἡ μετάνοια τοῦ κυρ-Ἀλέκου τήν ἐσχάτη ὥρα

Αποτέλεσμα εικόνας για Ἡ μετάνοια

Ανδρόγυνο ο κυρ-Αλέκος και η κυρά-Καίτη, παντρεμένοι το 1920 περίπου. Κατοχή-εμφύλιος-φτώχεια κάργα και των γονέων. Η κυρά-Καίτη ευλαβέστατη, προσευχή, εξομολόγηση, θεία κοινωνία κλπ. Ο κυρ-Αλέκος φανατικός άθεος, κομμουνιστής αλλά πολύ δίκαιος, ελεήμων, φιλάνθρωπος. Ήξερε από φτώχεια, στέρηση, κατατρεγμό. Συμπονούσε και βοήθαγε όσους μπόραγε. Φθάσανε και οι δυο, τα’ αντρόγυνο γύρω στα 1995. Ο κυρ-Αλέκος βαριά αρρώστια, κατάκοιτος, ετοιμοθάνατος. Η κυρά-Καίτη λαμπάδα δίπλα του, διακονούσε, έκλαιγε, προσευχότανε. Παιδιά και εγγόνια είχανε τη ζωή τους, τις μέριμνές τους, σπουργιτάκια περνάγανε αστραπή από τους γέρους και φεύγανε. Η κυρά-Καίτη παρακάλαγε τον άνδρα της ‘’να φέρουμε άνδρα μου τον παπά της ενορίας να εξομολογηθείς, να κοινωνήσεις μη φύγεις σαν άψυχο ζώο για την άλλη ζωή και κολασθείς. Τίποτε ο μπάρμπας, την σιχτήραγε και την απειλούσε:  Continue reading

Ὁ δαίμονας ἔριξε ‘’δίχτυ’’ καί πιάστηκε σ’ αὐτό

Ιταλό-Γερμανική κατοχή, 1943. Στο Χατζηκυριάκειο, στην παραλία, στον Σταυρό, κάποιος πατέρας, κάθε βράδυ ‘’λαδώνει’’ τον Ιταλό σκοπό και έχει μια ψαροταβερνούλα και πιάνει κάθε βράδυ, πλην μεγάλης φουρτούνας, 10-15 κιλά ψάρια. ‘’Λαδώνει’’ τον Ιταλό σκοπό με 5-6 ψαράκια και με τα πόδια πρωί-πρωί πάει τα υπόλοιπα ψάρια στην φτωχογειτονιά του και τα μοιράζει σε πεινασμένους συγγενείς και φίλους και κυρίως στα παιδιά.

Ένα βράδυ, γυαλί η θάλασσα, φεγγαράδα, την ώρα που πάει να μπει στο βαρκάκι του βλέπει εκεί στην παραλία κάποιο ξάδελφό του, τον Τάκη. Ο Τάκης του προτείνει να ψαρέψουνε μαζί. Παραξενεύτηκε ο άνθρωπος για το ξαφνικό του Τάκη και οι δυο άνδρες μπαίνουνε στη βάρκα και αλαργεύουν στη θάλασσα. Ρίχνει δίκτυα ο άνθρωπός μας, έχει φεγγαράδα και νύχτα ακόμη, τα μαζεύει με είκοσι περίπου κιλά ψάρια. Σκορπάει τα ψάρια μέσα σε μεγάλο μεταλλικό κουβά και αρχίζει να διπλώνει τα δίκτυά του. Τότε βλέπει και φρικιά: Continue reading

Τί ἔπαθε ὁ Μοναχός πού εἶπε «Άει Στό Δ…»

 Στην Σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος στο Κουτλουμούσι, ο μοναχός Ιωσήφ, θέλησε να επισκευάσει, στο πάτωμα της καλύβας του, ένα σανίδι που είχε σπάσει.

Καθάρισε το σάπιο, πήρε με ακρίβεια τα μέτρα, έκοψε το σανίδι και πήγε να το τοποθετήσει.
Όταν το έβανε στη θέση του, το σανίδι ήταν μεγαλύτερο. Το πήρε, έκοψε το περίσσιο και πήγε πάλι να το τοποθετήσει. Το είδε πως ήταν μικρότερο απ΄ ότι έπρεπε.
Ο Γέρο – Ιωσήφ, ήταν μαραγκός στο επάγγελμα. Παίρνει για δεύτερη φορά τα μέτρα, κόβει άλλο σανίδι στα μέτρα που χρειάζονταν με ακρίβεια, πήγε να το βάλει στη θέση του, αλλά και πάλι περίσσευε, το έκοψε, κι όταν πήγε να το καρφώσει, έγινε μικρότερο.
Τότε έχασε την υπομονή του και με θυμό είπε : «Άει στο διάβολο, διάβολε, τί έχεις, τί να σου κάμω για να ταιριάξεις; Τέσσερις φορές σε μέτρησα και τέσσερις σε έκοψα, τώρα τί διάβολο έχεις και δεν ταιριάζεις»;

Continue reading

Διά τούς κατηγοροῦντας τόν Θεό διατί δέν ἐξαφανίζει τόν διάβολον – Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

 Δια τους κατηγορούντας τον Θεό διατί δεν εξαφανίζει τον διάβολον∙ και ότι δεν μας βλάπτει καθόλου η πονηρία του αν προσέχουμε.
Έχουμε ειπεί είς πρηγουμένην ομιλίαν ότι ο διάβολος δεν επικρατεί διά της βίας, ούτε με την τυραννίαν, τον καταναγκασμόν, ή την ωμήν επιβολή, διότι αν συνέβαινε τούτο θα μας είχε καταστρέψει όλους.
Και εις απόδειξιν τούτου εφέραμεν ως παράδειγμα τους χοίρους, εναντίον των οποίων δεν ετόλμησαν να επιτεθούν οι δαίμονες πρίν λάβουν την αδειαν από τον Κύριον (Ματθ.8,31). Επίσης εφέραμεν ως παράδειγμα τα βουκόλια και τα ποίμνια του Ιώβ∙ διότι ούτε αυτά ετόλμησε ο διάβολος να τα καταστρέψει παρά μόνον όταν έλαβεν άνωθεν την εξουσίαν (Ιώ 1,12). Το πρώτον λοιπόν που εμάθομεν είναι ότι δεν μας επιβάλλεται διά της βίας ούτε από καμμίαν ανάγκην∙ μετά από αυτό επροσθέσαμεν ότι αν και νικά με απάτην, ούτε έτσι κατορθώνει να τους νικήσει όλους. Και πάλιν εφέραμεν ως παράδειγμα τον αγωνιστικόν Ιώβ, εναντίον του οποίου εχρησιμοποίησε αμέτρητα τεχνάσματα και ούτε έτσι κατόρθωσε να τον νικήσει , αλλά απεσύρθη ηττημένος. Continue reading

«Ὁ Χριστός εἶναι εἰρήνη, ἐλευθερία, εἶναι τό ἀνέκφραστο φῶς τῆς ψυχῆς»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Τό βασίλειο τῆς ζωῆς καί τό βασίλειο τοῦ θανάτου πορεύονται χέρι χέρι. Λέγω πορεύονται ἐπειδή εἶναι πνευματικά. Ὁ ἀρχηγός τοῦ πρώτου, δηλαδή τοῦ βασιλείου τῆς ζωῆς, εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Ἐκεῖνοι πού εἶναι μέ τό Χριστό βρίσκονται ὁπωσδήποτε στό βασίλειο τῆς ζωῆς.

Ὁ ἀρχηγός τοῦ δεύτερου, δηλαδή τοῦ βασιλείου τοῦ θανάτου, εἶναι ὁ ἄρχοντας τῶν δυνάμεων τοῦ ἀέρα, ὁ διάβολος, μέ τά πνεύματα τοῦ κακοῦ πού εἶναι κοντά του. Ὁ χῶρος τους εἶναι τόσο μεγάλος, ὥστε χωράει ὅλους τούς ἀνθρώπους πού κατοικοῦν στή γῆ. Τά τέκνα αὐτά τοῦ θανάτου, οἱ ὑπήκοοι τοῦ ἄρχοντα τοῦ ἀέρα, βρίσκονται σ᾿ ἕνα συνεχή κι ἀνηλεή πόλεμο μέ τά τέκνα τῆς ζωῆς, δηλαδή μέ τούς πιστούς χριστιανούς, καί ἀγωνίζονται μέ κάθε πανοῦργο μέσο νά τούς νικήσουν μέ ὅπλα τίς ἐπιθυμίες τῆς σάρκας, τήν ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καί τήν ἀλαζονεία τοῦ βίου (πρβλ. Α΄ Ἰωάν. Β΄ : 16). Continue reading