«Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, σέ ἰκετεύω, ψιθύρισε, πές μου, πῶς μπορῶ νά σωθῶ;»

 Ήταν κάποτε στην Παλαιστίνη ένας άνθρωπος πολύ πλούσιος. Είχε σπίτια, αμπέλια, χωράφια και περιβόλια, είχε κοπάδια πρόβατα κι οι κασέλες του ήταν γεμάτες χρυσά νομίσματα. Όμως όλα του τα αγαθά τα είχε αποκτήσει με αδικίες και τοκογλυφίες. 
Είχε αφήσει στο δρόμο χήρες και ορφανά, είχε δανείσει σε φτωχούς με βαρύ τόκο, είχε ξεγελάσει άλλους πουλώντας τους σκάρτα
εμπορεύματα, είχε πει ψέμματα, μόνο και μόνο για να κερδίσει λεφτά.
Στην πόλη του κανένας δεν τον συμπαθούσε. και μολονότι πάσχιζε να πνίξει τη φωνή της συνείδησής του, έρχονταν στιγμές, που οι αδικίες του τον τάραζαν και του έκοβαν τον ύπνο. Και έφτασε μια εποχή που τίποτα πια δεν τον ευχαριστούσε, ούτε τα εκλεκτά φαγιά, ούτε τα ακριβά ρούχα, ούτε οι διασκεδάσεις. τα δάκρυα και οι κατάρες των ανθρώπων που είχε αδικήσει, δεν τον άφηναν να ησυχάσει. Τον έτρωγαν οι τύψεις, τον έπνιγε η θύμηση των ανομημάτων του. Μη ξέροντας, λοιπόν, τι να κάμει, για να δώσει τέλος στο μαρτύριο του, αποφάσισε να ζητήσει τη συμβουλή ενός σοφού γέροντα, που μόναζε έξω από την πόλη.
Σάν έφτασε έξω από το κελλί, είδε τον μοναχό να προσεύχεται γονατιστός, ξεκουκίζοντας το κομποσχοίνι του. Ο πλούσιος παρατήρησε τη γαλήνη και την ακτινοβολία που είχε το πρόσωπό του γέροντα και για μια στιγμή τον ζήλεψε! 
Χωρίς να το καλοκαταλάβει, γονάτισε δίπλα του.
«Άνθρωπε του Θεού, σε ικετεύω, ψιθύρισε, πες μου, πως μπορώ να σωθώ; Continue reading

«- Γιά μᾶς τό εἶπε ὁ Γέροντας Πορφύριος. Καταλάβαμε …»

 Μια φορά ο Άγιος Πορφύριος βρισκόταν στο Ησυχαστήριο που έφτιαξε στο Μήλεσι και περπατούσε ανάμεσα στα δέντρα που είχε φυτέψει, κουβεντιάζοντας διαδοχικά με τους επισκέπτες του.

Ήρθαν τότε μ’ ένα μεγάλο αυτοκίνητο «Μερσεντές» δυο-τρεις καλοντυμένοι κύριοι και τον πλησίασαν· αλλά επειδή εκείνη την ώρα μιλούσε με κάποιο άλλο πρόσωπο, περίμεναν σιωπηλά να τελειώσει.
Τότε ο άγιος Γέροντας Πορφύριος άρχισε να διηγείται την εξής ιστορία:
«Ήταν μια φορά στο ψυχιατρείο, στο Δαφνί, ένας άρρωστος που είχε πάρει έναν κουβά με νερό και μια βούρτσα -απ’ αυτές που βάφουν- κι “έβαφε” κάποιο τοίχο με το νερό.
»Ένας επισκέπτης που τον κοίταζε, παραξενεύτηκε και τον ρώτησε τι κάνει.
»Ο ασθενής τού απάντησε:
»–Δεν βλέπεις;… Βάφω!…
»Ο “υγιής” χάζευε και τότε ο “ασθενής” πήρε το θάρρος και του ’πιασε την κουβέντα λέγοντάς του τα εξής: Continue reading

Ὁ ὀρθόδοξος γιατρός καί …ὁ μάγος

Αποτέλεσμα εικόνας για κομποσχοινι
Η ιστορία είναι αληθινή: την άκουσα από τον ίδιο τον πρωταγωνιστή της, και συνέβη πριν λίγες μέρες σε διεθνές ιατρικό συνέδριο στη Γαλλία.
 Στην τελετή έναρξης του συνεδρίου παρουσίασαν ως μέρος του ψυχαγωγικού προγράμματος έναν »μάγο», ο οποίος διάβαζε τη σκέψη.
 Ως πρώτη του επίδειξη μάντεψε ένα τυχαίο όνομα που κάποιος από τους συνέδρους είχε βάλει στο μυαλό του μετά από δική του προτροπή.
 Όταν στη συνέχεια είπε ότι θα επιχειρήσει το ίδιο με τρία διαφορετικά πρόσωπα, ένας Ορθόδοξος γιατρός που βρισκόταν στο ακροατήριο, υποπτευόμενος ότι πρόκειται για δαιμονική ενέργεια, άρχισε να λέει μέσα του την ευχή του Ιησού.

Continue reading

Τῆς μετανοίας ὁ καρπός…

 Θεσσαλονίκη 2004 μ.Χ. Ένα παντρεμένο ανδρόγυνο: ο Κώστας και η Μαρία, ευκατάστατοι, μορφωμένοι, σαραντάρηδες. Ο Κώστας άθεος και βλάσφημος. Η Μαρία της Εκκλησίας. Έχουνε και ένα γιό δωδεκάχρονο, παράλυτο το παιδάκι, ανάπηρο στο καροτσάκι από πέντε χρονών νήπιο. Καημός μεγάλος, καρφί στην καρδιά του ανδρογύνου!

Είναι καλοκαίρι Ιούλιος του 2004 μ.Χ. Η Μαρία πληροφορείται από μια φίλη της, στην Εκκλησία, ό,τι κάποιος μοναχός, Αγιορείτης, ηλικιωμένος, άγιος άνθρωπος με πολλά αγιοπνευματικά χαρίσματα φιλοξενείται από ευλαβή γειτονική οικογένεια, κοινή γνωστή οικογένεια στην ενορία της Μαρίας. Η Μαρία συνεννοείται με τον σύζυγό της τον Κώστα να φέρουν τον μοναχό στο σπίτι να σταυρώσει τον ανάπηρο τον γιόκα τους, τον Γιαννάκη. Ο πατέρας, αν και άθεος, για χάρη της γυναίκας του ενδίδει.

Ο μοναχός ο Αγιορείτης ειδοποιείται κι έρχεται σπίτι του Κώστα και της Μαρίας. Το ανδρόγυνο πληροφορεί τον Αγιορείτη μοναχό, π. Αναστάσιο, ό,τι το ανάπηρο αγοράκι βρίσκεται στην κρεβατοκάμαρά του καθισμένο στο ανάπηρο καροτσάκι του και να μπει ο Γέροντας π. Αναστάσιος να το σταυρώσει.

Τότε με έκπληξη οι δυο γονείς βλέπουν τον π. Αναστάσιο να μπαίνει και να κάθεται σε μια πολυθρόνα του σαλονιού του σπιτιού.

Λέει ο Κώστας, ο άθεος, ειρωνικά στη σύζυγό του: Continue reading

Ὁ Κύριος ὑποδέχεται τόν ἀδίκως καταδικασθέντα νέγρο.

 Στην Αμερική εκτός από τους ορθοδόξους μετανάστες Ελληνοαμερικανούς, Ρώσους και λοιπούς ορθοδόξους υπάρχουν περίπου και 1.000.000 ντόπιοι Αμερικανοί, Λατινοαμερικάνοι, Εβραίοι, Ινδιάνοι, Εσκιμώοι και λοιποί από Αλάσκα, μέχρι την Γη του πυρός –το τελευταίο άκρο της Λατινικής Αμερικής- κοντά στο Νότιο Πόλο. Όλοι αυτοί έχουν βαπτιστεί ορθόδοξοι τα τελευταία 30 χρόνια και αγωνίζονται ορθόδοξα με φιλότιμο, εξομολόγηση, υπακοή, ορθόδοξη ασκητικότητα, θεία κοινωνία κλπ. Ειδικό διορθόδοξο ποιμαντορικό έργο γίνεται σε όλες τις ΗΠΑ και μάλιστα σε πολλές ιδιωτικές και κρατικές φυλακές ακόμη και σε πτέρυγες μελλοθανάτων.

Κάποιος δυστυχής νέγρος –πρώην προτεστάντης- είχε άδικα συλληφθεί και κατηγορηθεί για τρείς φόνους και είχε καταδικασθεί να εκτελεσθεί μέσα σε θάλαμο αερίων. Continue reading

Παρηγοριά… ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς

Το 1995 ένας δικηγόρος, ευλαβής, υγιέστατος, νέος, ωραίος και μοιραίος επισκέφτηκε με χριστιανική αγάπη, μαζί με δυο ακόμη χριστιανούς ορθοδόξους ένα άσυλο ανιάτων κάπου στην Αθήνα. Σε ένα θάλαμο άνοιξε καλοπροαίρετο διάλογο παρηγοριάς με έναν κατάκοιτο ανίατο νεαρό, τελείως και για πάντα ανάπειρο-τετραπληγικό. Υπομονή αδελφέ μου, του είπε ο δικηγόρος, με την αθέλητη και κρυφουπερήφανη σιγουριά της υγείας μπροστά στον κατάκοιτο.

Η απάντηση του τετραπληγικού αναπάντεχη, άμεση, συγκλονιστική: ‘’Αδελφέ μου’’, του ανταπάντησε με ετοιμότητα, ‘’σου προτείνω να ανταλλάξουμε θέσεις. Να μου δώσεις την υγεία σου, την βολή σου, την δουλειά σου, τα λεφτά σου και να πάρεις με την υπομονή που μου προτείνεις την θέση μου στο αναπηρικό τούτο κρεβάτι! Θέλεις;’’! Continue reading

Ὁ Χριστός ‘’φρενάρει΄΄ τόν ἄσωτο ὑιό

Ένας ΕλληνοΑυστραλός μου διηγήθηκε περιεκτικά την μικρή του ιστορία. Μοναχογιός, μοναχοπαίδι με παραξενιές, ανομολόγητα σαρκικά πάθη, πλεονεξία, κακία, πονηρία, κόμπλεξ, αλκοολίκι και δεν συμμαζεύεται. Συγγενείς, φίλοι, πνευματικός τον συμβουλεύανε με αγάπη: ‘’Βρε Κωστάκη, μαζέψου, νοικοκυρέψου, παντρέψου’’. Τίποτε αυτός. Αναισθησία και κραιπάλη χωρίς όρια. Αχαΐρευτος, ξόδευε τα κέρδη της δουλειάς του –έμπορος- σε φοβερές ασωτίες. Θα κολαζότανε οπωσδήποτε αλλά είχε αγίους συγγενείς και γονείς που και πεθαμένοι και ζωντανοί προσευχόντουσαν γι’ αυτόν. Ο Χριστός, που όλους μας αγαπά και μας κυνηγάει να μας σώσει τον οικονόμησε τον Κωστάκη μας. Continue reading

«Εὐχαί γονέων στηρίζουσι θεμέλια οἴκων»

http://expresstime.gr/wp-content/uploads/2015/04/jpg336Διάσημος αρχιτέκτονας και πολιτικός μηχανικός στην Αθήνα. Πολλά λεφτά, μεγάλες δουλειές. Κέρδιζε τους καλύτερους διαγωνισμούς για μεγάλα –δημόσια και ιδιωτικά- έργα. Λίγο πριν πεθάνει έδωσε συνέντευξη στην τηλεόραση. Απέδωσε τις ατελείωτες επιτυχίες τους στο εξής: Continue reading

Ἡ μάνα ‘’σκεπάζει’’ τή νύφη

Κάπου στο λιμάνι του Πειραιά έμενε μια γριά χήρα με τον μονάκριβο γιό της. Ο γιός της αγάπησε στα είκοσι δυο του μια εικοσάχρονη και την παντρεύτηκε. Την πρώτη νύχτα του γάμου την βρήκε μη παρθένα. Ήταν το 1946 μετά την κατοχή. Μανιάτης αυτός το πήρε βαριά προσβολή και πρότεινε στη Μάνα του, την χήρα, να χωρίσει την γυναίκα του. Η καλή του η μανούλα του είπε να δει με έλεος την γυναίκα του και να την συγχωρέσει σαν αδελφή του πεπλανημένη. Το παλληκάρι άκουσε τη μητρική γνώμη, ανέχθηκε την γυναίκα του και δεν την πρόσβαλε ή την υποτίμησε δεικτικά ποτέ, ούτε την ρεζίλεψε σε συγγενείς και φίλους. Η μάνα, η χήρα, το 1948 πέθανε και την θάψανε στο νεκροταφείο της Ανάστασης στον Πειραιά. Continue reading

Ὁ καθένας δίνει ὅ,τι ἔχει στήν καρδιά του …

   Μια μέρα ένας πλούσιος άνθρωπος παρέδωσε ένα καλάθι με σκουπίδια σ’ ένα φτωχό άνθρωπο.

 Ο φτωχός άνθρωπος χαμογέλασε και έφυγε με το καλάθι.
Το άδειασε, το έπλυνε και το γέμισε με όμορφα λουλούδια.
Το επέστρεψε στο πλούσιο άνθρωπο και του το έδωσε.
Ο πλούσιος άνθρωπος έκπληκτος του είπε:

Continue reading