Τὸ Ὀρθόδοξο πνεῦμα τῶν Χριστουγέννων καὶ ἡ καταστροφικὴ ἐπιρροὴ τῆς Δύσης

Γράφει ὁ Ἠλίας Θεοχαράκης – Θεολόγος
 
-Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἔλεγε:
«Τὶς γιορτὲς γιὰ νὰ τὶς ζήσουμε, πρέπει νὰ ἔχουμε τὸν νοῦ μας στὶς ἅγιες ἡμέρες καὶ ὄχι στὶς δουλειὲς ποὺ ἔχουμε νὰ κάνουμε γιὰ τὶς ἅγιες ἡμέρες. Νὰ σκεφτόμαστε τὰ γεγονότα τῆς κάθε ἁγίας ἡμέρας καὶ νὰ λέμε τὴν εὐχὴ δοξολογώντας τὸν Θεό. Ἔτσι θὰ γιορτάζουμε μὲ πολλὴ εὐλάβεια κάθε γιορτή.»
Νὰ μελετάει καὶ νὰ ζεῖ τὰ θεία γεγονότα συνέχεια. Ὅταν κανεὶς μελετάει τὰ γεγονότα τῆς κάθε ἑορτῆς, φυσιολογικὰ θὰ συγκινηθεῖ καὶ μὲ ἰδιαίτερη εὐλάβεια θὰ προσευχηθεῖ. Ἔπειτα στὶς Ἀκολουθίες ὁ νοῦς νὰ εἶναι στὰ γεγονότα ποὺ γιορτάζουμε καὶ μὲ εὐλάβεια νὰ παρακολουθοῦμε τὰ τροπάρια ποὺ ψέλνονται. Ὅταν ὁ νοῦς εἶναι στὰ θεία νοήματα, ζεῖ τὰ γεγονότα ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἔτσι ἀλλοιώνεται.
Ἤδη ἀπὸ τὶς 15 Νοεμβρίου ἔχει ἀρχίσει ἡ νηστεία τῆς Μεγάλης ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων πρὸς τιμὴν τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ μας ποὺ ἀπετέλεσε σταθμὸ στὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου γένους. Ἡ σπουδαιότητα τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων εἶναι δεδομένη γιὰ τοὺς πατέρες τῆς ἐκκλησίας, ἀφοῦ ὅπως λέει ὁ Ἅγιος…
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι «ἡ πασῶν τῶν ἑορτῶν σεμνοτάτη καὶ φρικωδέστατη… Ἀπὸ γὰρ ταύτης τὰ θεοφάνεια καὶ τὸ Πάσχα τὸ Ἱερὸν καὶ ἡ Ἀνάληψις καὶ ἡ Πεντηκοστὴ τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν ὑπόθεσιν ἔλαβον», δηλ. ἡ γέννηση τοῦ Χριστοῦ ἦταν ἡ ἀρχὴ μίας σειρᾶς σπουδαίων γεγονότων στὴν πορεία τῆς Θείας Οἰκονομίας.

Continue reading

Χριστιανισμὸς καὶ Γιόγκα, Βελονισμός, Ὁμοιοπαθητική, Reiki καὶ ἄλλες ἐναλλακτικὲς μέθοδοι θεραπείας

  Γράφει ὁ Ἠλίας Ἄθ. Θεοχαράκης – Θεολόγος

Εἶναι φαίνεται ἐλάττωμα, «κουσούρι» τῆς φυλῆς μας νὰ ξιπάζεται μ’ ὅτι ξενόφερτό της σερβίρουν, χωρὶς νὰ ἐξετάζει τί μπορεῖ νὰ κρύβεται ἀπὸ πίσω καὶ τί κίνδυνοι μπορεῖ νὰ ἐλλοχεύουν. Ὅπως δὲ ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος Φώτης Κόντογλου πρὶν ἑξήντα (60) χρόνια περίπου: «Ἡ ξενομανία μᾶς ἔγινε τώρα σωστὴ ξενοδουλειά, σήμερα περνᾶ γιὰ ἀρετή, κι ὅποιος ἔχει τούτη τὴν ἀρρώστεια πιὸ βαρειὰ παρμένη, λογαριάζεται γιὰ σπουδαῖος ἄνθρωπος. Ἡ Ἑλλάδα ἔγινε ἕνα παζάρι ποὺ πουλιοῦνται ὅλα, σὲ ὅποιον θέλει νὰ τὸ ἀγοράσει. Καταντήσαμε νὰ μὴν ἔχουμε ἀπάνω μας τίποτα ἑλληνικό, ἀπὸ τὸ σῶμα μας ἴσαμε τὸ πνεῦμα μας. Τὸ μασκάρεμα ἄρχισε πρῶτα ἀπὸ τὸ πνεῦμα, καὶ ὕστερα ἔφθασε καὶ στὸ σῶμα». Σκεφθεῖτε τί θὰ ἔλεγε ἂν ζοῦσε σήμερα. Ἔτσι λοιπὸν σήμερα πολὺ μεγάλο ποσοστὸ τῶν Ἑλλήνων ἀποδέχονται ἀβασάνιστα καὶ υἱοθετοῦν ἐναλλακτικὲς θεραπευτικὲς μεθοδολογίες (Γιόγκα – Βελονισμὸ – Reiki – ὁμοιοπαθητικὴ κινέζικη Ἰατρικὴ κ.α). Οἱ θεραπευτικὲς μέθοδοι αὐτές, κρύβουν κάτω ἀπὸ τὴν δῆθεν ἐπιστήμη τους, ἕνα ἔντονο θρησκευτικὸ στοιχεῖο καὶ πλάνη…
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, ἀγαπᾶ τὴν ἐπιστήμη καὶ τὴν πρόοδο καὶ τὸ ἔχει ἀποδείξει ἱστορικά. Κανεὶς σοβαρὸς ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ἀμφισβητήσει τὴν ἐπιστήμη, ὅταν ὅμως εἶναι ἐπιστήμη. Ἡ Ἐκκλησία μας δὲν ἀμφισβητεῖ ἕναν ἄνθρωπο ἄλλου θρησκεύματος, σέβεται τὴν ἐπιστήμη καὶ τὴν ἐλευθερία. Δὲν μποροῦμε σὲ κανέναν νὰ ἀρνηθοῦμε νὰ ἔχει ἄλλο θρήσκευμα, αὐτὸ εἶναι ἐλευθερία, ἀρκεῖ ἀπροκάλυπτα νὰ δηλώνει αὐτὸ ποὺ πιστεύει π.χ. εἶμαι Βουδιστής, χωρὶς νὰ πεῖ τὸν λόγο, εἶναι ἐλευθερία του καὶ χωρὶς ὅμως νὰ παρουσιάζει ἄλλα πράγματα καὶ νὰ κρύβει πίσω ἀπ’ αὐτὰ τὴν πίστη του. Continue reading

Τατουὰζ καὶ Χριστιανὸς

 

 Ἠλίας Ἄθ. Θεοχαράκης – Θεολόγος

Διαπιστώνουμε ὅτι τὰ τελευταία χρόνια τὸ τατουὰζ (δερματοστιξία) λαμβάνει ἀνεξέλεγκτες διαστάσεις, κυρίως στοὺς νέους, ἀλλὰ καὶ σὲ μεγαλύτερης ἡλικίας ἀνθρώπους. Ἐμφανίζονται μὲ διάφορες παραστάσεις σὲ διάφορα σημεῖα τοῦ σώματος. Τὰ προηγούμενα, χρόνια τὰ τατουὰζ ἦταν «προνόμιο» τῶν ναυτικῶν, τῶν φυλακισμένων καὶ ἀτόμων περιθωριακῶν. Σήμερα τὰ βλέπουμε παντοῦ, σὲ ἠθοποιούς, τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές, μαθητές, Ἀστυνομικούς, Στρατιωτικούς, σὲ ὅλες τὶς τάξεις ἐνίοτε καὶ σὲ ἄτομα ποὺ θεωροῦνται τῆς «ὑψηλῆς κοινωνίας».

Τὸ λυπηρὸ εἶναι ὅτι ὅλοι αὐτοὶ εἶναι βαπτισμένοι Χριστιανοὶ καὶ τὸ χειρότερο ὅτι κάποιοι ἀπὸ αὐτούς, θεωροῦν ἑαυτοὺς πολὺ πιστοὺς καὶ τὸ τατουὰζ δὲν ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν πίστη στὸ Χριστό. Δυστυχῶς τόσο βαθιὰ ἔχει εἰσχωρήσει στὴν ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας τὸ πνεῦμα τῆς Παγκοσμιοποίησης. Ἀκοῦμε νὰ λέγεται εἶναι μόδα, τὸ κάνουν ὅλοι, γιατί ὄχι κι’ ἐγώ, ἄλλωστε εἶναι καὶ μία ἔκφραση ἐλευθερίας. Λένε λοιπόν, ἐγὼ ἔκανα τὸν Χριστό, ἐγὼ τὴν Παναγία, ἐγὼ ἕναν Ἄγγελο κ.α. ποῦ ἔχουν σχέση μὲ τὴ θρησκεία μας, δὲν εἶναι ἁμαρτία. Τόσο πολὺ ἔχουν μπερδευτεῖ τὰ πράγματα καὶ ἔχει ἐκκοσμικευθεῖ ὁ σημερινὸς Χριστιανός. Continue reading