Συγκλονιστικό: «Μήν ξανακλάψεις ἔτσι, παιδί μου, ἐπάνω στήν εἰκόνα μου. Μοῦ ράγισες τήν καρδιά!»

Συγκλονιστική ἱστορία: Ἡ Παναγία δέν παρέβλεψε τόν πόθο του

  Φημολογείται ότι στην Σκήτη των Ιβήρων ήταν ένας μοναχός, ονομαζόμενος Άνθιμος, τυφλός εκ γενετής. Άκουε τα θαύματα που έκανε η Παναγία η Πορταΐτισσα, σ’ όλο τον κόσμο, και Την παρακαλούσε να τον θεραπεύσει.

 Από την πολλή ευλάβεια, που είχε στην Παναγία την Πορταΐτισσα, ζήτησε από έναν αγιογράφο να του ζωγραφίσει μία όμοια εικόνα. Ο αγιογράφος ετοίμασε τον πίνακα να τον εργασθεί. Όταν όμως έπαιρνε το κονδύλι να χαράξει το σχέδιο, το χέρι του μαρμάρωνε! Continue reading

Καλημέρα Παναγία μου – Ὄμορφη ἱστορία

Κάποιος κύριος, πνευματικοπαίδι μου, μεγάλος κάπως στην ηλικία, οδηγούσε ένα πρωινό το αυτοκίνητο του και σε κάποιο σημείο του δρόμου είδε ένα προσκυνητάρι.

Επειδή λόγω της ηλικίας του οδηγούσε σχετικά αργά, πρόλαβε να δει μέσα στο προσκυνητάρι την εικόνα της Παναγίας. Τότε σκύβοντας ελαφρώς και απευθυνόμενος προς την εικόνα της Παναγίας είπε: Continue reading

Μία ἔκφραση τοῦ πνευματικοῦ κόσμου στό Ἅγιον Ὄρος

Ένας έντιμος Χριστιανός, βιοπαλαιστής, στολισμένος με βαθειά πίστη και θεοσέβεια, αφηγήθηκε το εξής θαυμαστό γεγονός , που του συνέβη κατά το προσκύνημά του στο Άγιον Όρος.
“Πήγα να προσκυνήσω σε πολλές Μονές στο Άγιον Όρος για να πάρω την Χάρι και την ευλογία της Παναγίας. Σε μία από αυτές, με πήγε ένας Μοναχός σε ένα παρεκκλήσιο, όπου ήταν θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και ήταν κλειστή με κάγκελα, γιατί είχε πολύτιμα αναθήματα. Ξεκλείδωσε και μου είπε:
           Προσκύνησε και ζήτησε από την Παναγία ό,τι θέλεις. Αν είναι για καλό, θα σου το δώσει οπωσδήποτε. Continue reading

Θαῦμα Παναγίας Μαλεβῆς: Ὁ Ἱεχωβᾶς πού ἔγινε προσκυνητής

 Ήταν καλοκαίρι, πλήθος προσκυνητών είχε κατακλείση το καθολικόν της Μονής μας και συνωστίζοντο ποιος θα προσκυνήσει την θαυματουργό εικόνα, την αναβλύζουσα Άγιον Μύρον. 

 Ανάμεσα τους ένας άνδρας παρακολουθούσε τα πάντα με μεγάλην περιέργειαν, χωρίς να κάμει ούτε το σημείον του σταυρού, χωρίς ούτε να προσκυνήση, ούτε τίποτα, ο άνθρωπος αυτός ήταν στρατιωτικός.
Έφυγε αφού εσωτερικά έκαμε την διαπίστωσιν ότι το Άγιο Μύρο δεν είναι της Παναγίας αλλά ανθρώπινον κατασκεύασμα.
Το βράδυ εκείνο που γύρισε στο σπίτι του βλέπει ένα παράδοξο όραμα. Continue reading

Παναγία ἡ Προδρομίτισσα (Τό συγκλονιστικό θαῦμα τῆς ἀχειροποιήτου εἰκόνας).

Η ρουμάνικη προσωπογραφία της Παναγίας της Σκήτης του Τιμίου Προδρόμου.

Αυτή η ιερά εικών της Παναγίας ευρίσκεται εις την Ρουμανικήν Σκήτην του Τιμίου Προδρόμου (σημείωση: στο Άγιον Όρος) και ως ούσα εις αυτήν την αγίαν Σκήτην ονομάζεται ΠΡΟΔΡΟΜΙΤΙΣΣΑ.

Είναι μια εκ των σπανίων εικόνων της ορθοδόξου εκκλησίας, διά τι εζωγραφήθη άνευ χειρός ανθρώπου. Το θαύμα αυτό της αχειροποήτου αγιογραφίας της εικόνος αυτής εγένετο ούτω:

Κατά το έτος 1863 οι κτήτορες της Σκήτης, οι πατέρες Νήφων και Νεκτάριος, επιθυμήσαντες να αποκτήσωσην μίαν ωραίαν εικόνα της Παναγίας, όπως όλα τα αγιορείτικα μοναστήρια, ηύρον εν τω Ιασίω της Ρουμανίας ένα ευσεβή αγιογράφον, καλούμενον Ιορδάκην Νικολάου και παρακάλεσαν αυτόν εν προσευχή και νηστεία την ποθούμενην εικόνα της Παναγίας ζωγραφίζειν.

Ο αγιογράφος συνεφώνησε και, κατά την απαιτούμενην τάξιν, ούτως ήρζατο της Ιεράς τέχνης – καθημερινώς εδιάβαζε τον Παρακλητικόν Κανόνα εις την Υπεραγία Θεοτόκον, ειργάζετο. Continue reading

Παναγία ἡ Μακελαρίτισσα: «Νά πᾶς τό γρηγορότερο ἐκεῖ, νά βγάλεις τήν Εἰκόνα μου καί νά χτίσης ἐκεῖ ἐκκλησία, γιατί πολύ σύντομα, ἡ Σπηλιά αὐτή, θά γίνει στό ὄνομά μου μεγάλο γυναικεῖο Μοναστήρι»

 «Να πάς το γρηγορότερο εκεί, να βγάλεις την Εικόνα μου και να χτίσης εκεί εκκλησία, γιατί πολύ σύντομα, ή Σπηλιά αύτη, θα γίνει στο όνομα μου μεγάλο γυναικείο Μοναστήρι»
«Το άγιασμα αυτό θα τρέχει πάντοτε κατά τις θείες Λειτουργίες και εκείνοι πού με πίστη θα το πίνουν θα θεραπεύονται και θα γίνονται, τελείως καλά από οτιδήποτε αρρώστια»
Πως εμφανίστηκε στην Παρασκευή Ναϊσοπούλου η Υπεραγία Θεοτόκος και η αγία της εικόνα της Παναγίας Μακελαρίτισσας.
 
Κάπου μισή ώρα μετά τη Μεγαλόπολη είναι το Λεοντάρι• ακολουθώντας το δρομολόγιο Λεοντάρι – Φαλαισία – Πετρίνα – Σπανέικα και πεζοπορώντας, περί το μισάωρο, φθάνουμε στο Μοναστήρι, το οποίο μπορούμε να προσεγγίσουμε, ερχόμενοι από Σπάρτη… μισή ώρα μετά το χωριό Λογκανίκο. Η Μονή Αμπελακίου βρίσκεται σε μια χαράδρα νοτιοανατολικά του Ταΰγετου. Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο μοναστήρι, που, αν και η τοποθεσία δεν ευνοεί -φωλιάζει ανάμεσα σε απόκρημνα βράχια- οι Μοναχές κατάφεραν να το μεταβάλουν σε έναν «επίγειο παράδεισο».

Continue reading

Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου:Τά ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν καί Θεομήτορος, τῆς Ζωηφόρου Πηγῆς.Ἔτι δέ καί μνείαν ποιούμεθα τῶν ἐν τῶν ἐν τούτω τελεσθέντων ὑπερφυῶν θαυμάτων παρά τῆς Θεομήτορος .

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ: ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΗΣ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΜΗΤΟΡΟΣ, ΤΗΣ ΖΩΗΦΟΡΟΥ ΠΗΓΗΣ. ΕΤΙ ΔΕ ΚΑΙ ΜΝΕΙΑΝ ΠΟΙΟΥΜΕΘΑ ΤΩΝ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΥΠΕΡΦΥΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΘΕΟΜΗΤΟΡΟΣ

῾Ο ναός αυτός (στο Μπαλουκλί της Κωνσταντινούπολης) καταρχάς συστήθηκε από τον βασιλιά Λέοντα τον μεγάλο, ο οποίος έχει ονομαστεί και Μακέλλης. Ήταν καλός και επιεικέστατος άνθρωπος, λόγω της συγκαταβατικότητάς του, και πριν γίνει βασιλιάς, όταν ακόμη ήταν ιδιώτης, ευρισκόμενος κάπου εκεί που είναι ο ναός, βρήκε έναν  τυφλό άνδρα που παρέπαιε και τον καθοδηγούσε. Όταν λοιπόν πλησίασαν στον τόπο, καταλαμβάνεται ο τυφλός από πολύ μεγάλη δίψα και παρακαλούσε τον Λέοντα να του δώσει νερό. Αυτός  πράγματι μπήκε σε μία πυκνή συστάδα δένδρων και αναζητούσε νερό. Ο τόπος τότε ήταν κατάφυτος από διάφορα δένδρα. Επειδή λοιπόν δεν εύρισκε το νερό εκεί, επέστρεφε σκυθρωπός. Καθώς όμως γύριζε άκουσε από ψηλά φωνή να του λέει: Continue reading

“Μία γυναίκα πού μοιάζει μέ τήν Παναγία κάθεται ἐδῶ στό παγκάρι”. Καί μέ ρωτάει: «Πού εἶναι, παιδί μου; Πού εἶναι, παιδάκι μου;”, δέν τήν ἔβλεπε ἡ μητέρα μου. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.

Σήμερα ήρθε ένας κύριος πού μόλις μπήκε μέσα στο Μοναστήρι, είπα: «Αύτός ό άνθρωπος κάτι καλό έχει μέσα στήν ψυχή του». Δέν ξέρω, μιά άλλοίωσι ήρθε μέσα στήν ψυχή μου. Είχε ένα προσωπάκι πού έλαμπε. Πριν έρθη στο αρχονταρίκι, μιλούσα μέ λαϊκούς γιά τήν προσευχή, τί δύναμι έχει ή προσευχή καί τί σοβαρό είναι όταν ό άνθρωπος προσέχη στο θέμα τής ψυχής.

Όχι προσευχή νά τελειώσουμε μόνο τα κομποσχοίνια μας -και αυτό βέβαια τό δέχεται- άλλα να νοιώσουμε τον Δεσπότη μας Χριστό, νά Τον νοιώσουμε στην καρδιά μας, αύτή είναι πραγματική προσευχή. Καθώς λοιπόν συζητούσαμε τί είναι ή προσευχή, ό άνθρωπος αύτός άκούγοντας προσευχή, μέσα του αλλοιώθηκε. Τό πρόσωπό του έλαμψε περισσότερο- είδα σάν μία ακτίνα στο πρόσωπό του, καί μου είπε: «Γερόντισσα, μπορώ νά σάς μιλήσω;». «Ευχαρίστως, νά μου μιλήσετε», είπα. «Έγώ ήμουν δέκα χρόνων παιδάκι- ή μητέρα μου ήταν εύσεβεστάτη, πολύ άγια γυναίκα, τέτοια άκρίβεια πού είχε στή ζωή της, σάν νά ήταν μία κατά κόσμον μοναχή. Continue reading