Ὅσιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος – Λόγος περὶ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως (Λόγος ΙΓ´)

 

Περί τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀναστάσεως. Καί ὁποία τίς ἐστιν ἢ πῶς ἐν ἡμῖν γίνεται ἡ ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐν αὐτῇ ἡ ἀνάστασις τῆς ψυχῆς. Καί τί τὸ μυστήριον ταύτης τῆς ἀναστάσεως.

Ἐλέχθη μετὰ τὸ Πάσχα τῇ δευτέρᾳ τῆς δευτέρας ἑβδομάδος τοῦ Πάσχα.

Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἤδη τὸ Πάσχα, ἡ χαρμόσυνος ἡμέρα, ἡ πάσης εὐφροσύνης καὶ θυμηδίας, τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀναστάσεως κατὰ περίοδον τοῦ χρόνου παραγινομένης ἀεὶ μᾶλλον δὲ καθ᾿ ἑκάστην καὶ ἀεννάως γινομένης ἐν τοῖς εἰδόσι τὸ μυστήριον ταύτης, χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως (Πρβ. Λουκ. α´ 14) ἀφάτου ἐπλήρωσε τὰς καρδίας ἡμῶν, λύσασα ἐπὶ τὸ αὐτὸ τῆς πανσέπτου νηστείας τὸν κόπον ἢ μᾶλλον εἰπεῖν, τελειώσασα καὶ ἅμα παρακαλέσασα ἡμῶν τὰς ψυχάς, διὸ καὶ πρὸς ἀνάπαυσιν καὶ εὐχαριστίαν πάντας ὁμοῦ τοὺς πιστοὺς προσκαλεσαμένη, ὡς ὁρᾶτε, διῆλθεν. Εὐχαριστήσωμεν οὖν τῷ Κυρίῳ, τῷ διαβιβάσαντι ἡμᾶς τὸ πέλαγος (Πρβ. Σ. Σολ. ι´ 18) τῆς νηστείας καὶ εἰς τὸν λιμένα τῆς αὐτοῦ ἀναστάσεως ἀγαγόντι μετ᾿ εὐθυμίας ἡμᾶς· εὐχαριστήσωμεν αὐτῷ, οἵ τε καλῶς καὶ προθύμως μετὰ ζεούσης προθέσεως καὶ ἀγώνων τῆς ἀρετῆς τὸν δρόμον διανύσαντες τῆς νηστείας καὶ οἱ ἀσθενήσαντες περὶ ταῦτα δι᾿ ὀλιγωρίαν καὶ ψυχῆς ἀσθένειαν, ἐπειδή αὐτός ἐστιν ὁ καὶ τοῖς σπουδαίοις ὑπὲρ ἐκ περισσοῦ διδοὺς τοὺς στεφάνους καὶ τοὺς ἀξίους μισθοὺς τῶν ἔργων αὐτῶν, καὶ συγγνώμην αὖθις τοῖς ἀσθενεστέροις, ὡς ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος, ἀπονέμων. Continue reading

Κεφ. 10.Περί μετανοίας. Α΄Μέρος. Γεροντικό. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Κεφ. 10.Περί μετανοίας. Α΄Μέρος. Γεροντικό. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 26-11-2016 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι)
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://www.hristospanagia.gr/

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης – Περί σαρκικοῦ πολέμου

 Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ…, έλαβα το γράμμα σου και είδα τον αγώνα των λογισμών σου, τον οποίον διέρχεσαι σχετικά με τον πόλεμον, που υφίσταται ο άνθρωπος από το πονηρό πνεύμα της αμαρτίας, της π ο ρ ν ε ί α ς.

Άκουσον, αδελφέ μου, τον φτωχόν εις την γνώσιν αι έρημον εις την ψυχήν παντός καλού. Όταν κανείς αγωνίζεται κατά της αμαρτίας με ταπείνωσιν και φόβον Θεού και με εργασίαν πνευματικήν θερμήν και με την καθοδήγησιν εμπείρου πνευματικού, αδύνατον να τον αφήσει ο Θεός να χαθή.
Μόνον όταν αμελήση τα πνευματικά του καθήκοντα, κυρίως όταν υπερηφανευθή λογιζόμενος ότι κάτι είναι, τότε δύναται να ολισθήση, αλλά πάλιν άν προσπέση με ταπείνωσιν, πάλιν σηκώνεται,πάλιν ιατρεύεται, το δε Έλεος του Κυρίου εγγύς τοις συντετριμμένοις τη καρδία. Continue reading

Τῆς μετανοίας ὁ καρπός…

 Θεσσαλονίκη 2004 μ.Χ. Ένα παντρεμένο ανδρόγυνο: ο Κώστας και η Μαρία, ευκατάστατοι, μορφωμένοι, σαραντάρηδες. Ο Κώστας άθεος και βλάσφημος. Η Μαρία της Εκκλησίας. Έχουνε και ένα γιό δωδεκάχρονο, παράλυτο το παιδάκι, ανάπηρο στο καροτσάκι από πέντε χρονών νήπιο. Καημός μεγάλος, καρφί στην καρδιά του ανδρογύνου!

Είναι καλοκαίρι Ιούλιος του 2004 μ.Χ. Η Μαρία πληροφορείται από μια φίλη της, στην Εκκλησία, ό,τι κάποιος μοναχός, Αγιορείτης, ηλικιωμένος, άγιος άνθρωπος με πολλά αγιοπνευματικά χαρίσματα φιλοξενείται από ευλαβή γειτονική οικογένεια, κοινή γνωστή οικογένεια στην ενορία της Μαρίας. Η Μαρία συνεννοείται με τον σύζυγό της τον Κώστα να φέρουν τον μοναχό στο σπίτι να σταυρώσει τον ανάπηρο τον γιόκα τους, τον Γιαννάκη. Ο πατέρας, αν και άθεος, για χάρη της γυναίκας του ενδίδει.

Ο μοναχός ο Αγιορείτης ειδοποιείται κι έρχεται σπίτι του Κώστα και της Μαρίας. Το ανδρόγυνο πληροφορεί τον Αγιορείτη μοναχό, π. Αναστάσιο, ό,τι το ανάπηρο αγοράκι βρίσκεται στην κρεβατοκάμαρά του καθισμένο στο ανάπηρο καροτσάκι του και να μπει ο Γέροντας π. Αναστάσιος να το σταυρώσει.

Τότε με έκπληξη οι δυο γονείς βλέπουν τον π. Αναστάσιο να μπαίνει και να κάθεται σε μια πολυθρόνα του σαλονιού του σπιτιού.

Λέει ο Κώστας, ο άθεος, ειρωνικά στη σύζυγό του: Continue reading

Ὁ Κύριος μας ἐξαφανίζεται ἀπό τό Ἅγιο Δισκοπότηρο

Σ΄ένα μικρό χωριουδάκι της Λέρου, πριν από 30 περίπου χρόνια έγινε το εξής θαυμαστό, που μας διέσωσε αφηγηματικά ένας Άγιος συγχωρεμένος από το 2010 ιερέας, ο παπά-Χρήστος. Διαβάστε διήγηση και φρίξτε με την απέραντη αγάπη που μας έχει ο Χριστός μας:

‘’Ήτανε πρωί Σαββάτου. Έκανα θεία λειτουργία και ήμουνα έτοιμος να καταλύσω την Θεία Κοινωνία από το Άγιο Δισκοπότηρο. Ξαφνικά μπήκε μέσα στο ιερό ένας νεαρός, γειτονόπουλο ο Κωστάκης, λαχανιασμένος, ιδρωμένος όλος αγωνία και μου είπε: «Παπά-Χρήστο μου σώσε μας. Ο πατέρας μου νιώθει ότι πεθαίνει και θέλει να τον εξομολογήσεις, να τον κοινωνήσεις». Continue reading

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος – Ὁ Θεός δέν θέλει τήν τιμωρία τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀλλά τήν μετάνοιά του

Υπάρχει τίποτε ίσο με αυτήν την οργή; Ο προφήτης καλεί μάρτυρα τον ουρανό, θρηνεί, σπαράζει, οδύρεται, φωνάζει∙ «Δεν ξεχωρίζει τραύμα πουθενά, δεν ξεχωρίζει μώλωπας »∙ ο Θεός οργίζεται, δεν δέχεται θυσία, ούτε πρωτομηνιά ούτε Σάββατο, ούτε αλεύρι, ούτε προσευχή, ούτε χέρια ικετευτικά.
Είδες πληγή; Είδες αρρώστια αθεράπευτη, όχι ενός ούτε δύο, ούτε δέκα, αλλά χιλιάδων ανθρώπων; Τι λέει, λοιπόν, ύστερα από αυτά; «Λουσθήτε και καθαρισθήτε» ( Ησ. 1,16 ). 
 Επομένως υπάρχει αμαρτία, που δεν συγχωρείται; Όχι. Το λέει ο ίδιος ο Θεός και δεν ακούω τι λέτε εσείς∙ και λέγει «Λουσθήτε». 
 Για ποιόν σκοπό Κύριε, έλεγες εκείνα; Για ποιον σκοπό λες τα τωρινά; Για ωφέλεια λέω και τα δυό∙ τα πρώτα για να φοβίσω, τα δεύτερα για να ελκύσω. Αν δεν τους ακούς, δεν έχουν ελπίδα σωτηρίας∙ αν δεν έχουν ελπίδα σωτηρίας πώς λέγεις «λουσθήτε»;

Continue reading

Ὁ Κύριος ὑποδέχεται τόν ἀδίκως καταδικασθέντα νέγρο.

 Στην Αμερική εκτός από τους ορθοδόξους μετανάστες Ελληνοαμερικανούς, Ρώσους και λοιπούς ορθοδόξους υπάρχουν περίπου και 1.000.000 ντόπιοι Αμερικανοί, Λατινοαμερικάνοι, Εβραίοι, Ινδιάνοι, Εσκιμώοι και λοιποί από Αλάσκα, μέχρι την Γη του πυρός –το τελευταίο άκρο της Λατινικής Αμερικής- κοντά στο Νότιο Πόλο. Όλοι αυτοί έχουν βαπτιστεί ορθόδοξοι τα τελευταία 30 χρόνια και αγωνίζονται ορθόδοξα με φιλότιμο, εξομολόγηση, υπακοή, ορθόδοξη ασκητικότητα, θεία κοινωνία κλπ. Ειδικό διορθόδοξο ποιμαντορικό έργο γίνεται σε όλες τις ΗΠΑ και μάλιστα σε πολλές ιδιωτικές και κρατικές φυλακές ακόμη και σε πτέρυγες μελλοθανάτων.

Κάποιος δυστυχής νέγρος –πρώην προτεστάντης- είχε άδικα συλληφθεί και κατηγορηθεί για τρείς φόνους και είχε καταδικασθεί να εκτελεσθεί μέσα σε θάλαμο αερίων. Continue reading

«Πρόσεχε μή σέ ἐξαπατήσει ὁ πονηρός μέ καμία ὁπτασία, ὅταν πηγαίνεις γιά προσευχή. Nά παρακαλεῖς τόν Θεό νά σέ φωτίσει καί νά διώξει τόν πλάνο ἀπό σένα. Διότι ἐφόσον ἐσύ θά κάμεις μέ θέρμη προσευχή δέν θά παραμείνουν τά σκυλιά…»

 Η πλάνη είναι η εξαπάτηση, η παραπλάνηση,

η αστοχία στα πνευματικά. 

Είναι όπλο του εχθρού της ψυχής, και έχει διάφορες μορφές, όπως η πλάνη της αμαρτίας, η πλάνη στα δογματικά, η πλάνη στις πνευματικές εμπειρίες κ.α. 

Στο παρόν άρθρο, θα ασχοληθούμε περιληπτικά με την πλάνη στις πνευματικές εμπειρίες. Και θα ασχοληθούμε με αυτήν την συγκεκριμένη μορφή πλάνης, διότι ακούμε πολλές φορές από συνανθρώπους μας που πιστεύουν σε αιρετικά δόγματα να λένε ότι έχουν πνευματικές εμπειρίες με τον Θεό. 

Είναι η εμπειρία από μόνη της ασφαλής οδηγός προς την αλήθεια;  

Η Εκκλησία δεν αρνείται την κατά Θεό εμπειρία όπως κάνουν μερικές ομάδες του προτεσταντισμού, αλλά από την άλλη μεριά δεν δέχεται όλες τις εμπειρίες που δέχονται κάποιες άλλες χωρίς διάκριση. 

Continue reading

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: «Μόνον ἡ χαρά πού προέρχεται ἀπό τόν Θεό εἶναι γνήσια καί εἰλικρινής. Δόξες καί χρήματα, ὅλα εἶναι ψεύτικα»

* Ας εννοήσουμε το σύντομο της ζωής μας και ας δουλεύσουμε τον Θεό, με αγάπη, με προθυμία και με ταπείνωσι.

* Καμμιά χαρά κοσμική δεν μένει χωρίς μεταμέλεια. Μόνον η χαρά που προέρχεται από τον Θεό είναι γνήσια και ειλικρινής. Δόξες και χρήματα, όλα είναι ψεύτικα. Όλα αυτά ο θάνατος τα βάζει στην αρμόζουσα θέσι τους.
* Ποιος μετενόησε και δεν σώθηκε; ποιος είπε το ημάρτησα και δεν συγχωρήθηκε; ποιος έπεσε και εζήτησε βοήθεια και δεν σηκώθηκε; ποιος έκλαυσε και δεν παρηγορήθηκε από τον Θεό;
* «Ημάρτηκα», είπεν ο άνθρωπος; ευθύς ο Θεός συγχωρεί· παραβλέπει ο Κύριος το αμάρτημά σου.
Ο άγιος Αυγουστίνος πόσον ελύπησε την αγία εκείνη μητέρα του! Και όμως κατόπιν εις ποίαν αγιότητα και έρωτα Θεού έφθασε!
 Με την μετάνοια όλα διορθώνονται. Ουδέν υπάρχει, το οποίον να νικά την ευσπλαχνία του Θεού. «Και τον πρώτον ελεεί και τον έσχατον θεραπεύει· κακείνω δίδωσι, και των άλλων χαρίζεται». Όλα η αγάπη του Θεού τα σκεπάζει και τα διορθώνει. Ουδείς αναμάρτητος, ειμή εις ο Θεός….
* Εν όψει των κρισίμων στιγμών που διερχόμεθα, θα πρέπη να ετοιμαζώμεθα ιδιαίτερα με την εξομολόγησι. Η Εκκλησία μας παραδέχεται τρία βαπτίσματα. Το κανονικό βάπτισμα, της μετανοίας και του μαρτυρίου. Continue reading

Ἡ μετάνοια τοῦ κυρ-Ἀλέκου τήν ἐσχάτη ὥρα

Αποτέλεσμα εικόνας για Ἡ μετάνοια

Ανδρόγυνο ο κυρ-Αλέκος και η κυρά-Καίτη, παντρεμένοι το 1920 περίπου. Κατοχή-εμφύλιος-φτώχεια κάργα και των γονέων. Η κυρά-Καίτη ευλαβέστατη, προσευχή, εξομολόγηση, θεία κοινωνία κλπ. Ο κυρ-Αλέκος φανατικός άθεος, κομμουνιστής αλλά πολύ δίκαιος, ελεήμων, φιλάνθρωπος. Ήξερε από φτώχεια, στέρηση, κατατρεγμό. Συμπονούσε και βοήθαγε όσους μπόραγε. Φθάσανε και οι δυο, τα’ αντρόγυνο γύρω στα 1995. Ο κυρ-Αλέκος βαριά αρρώστια, κατάκοιτος, ετοιμοθάνατος. Η κυρά-Καίτη λαμπάδα δίπλα του, διακονούσε, έκλαιγε, προσευχότανε. Παιδιά και εγγόνια είχανε τη ζωή τους, τις μέριμνές τους, σπουργιτάκια περνάγανε αστραπή από τους γέρους και φεύγανε. Η κυρά-Καίτη παρακάλαγε τον άνδρα της ‘’να φέρουμε άνδρα μου τον παπά της ενορίας να εξομολογηθείς, να κοινωνήσεις μη φύγεις σαν άψυχο ζώο για την άλλη ζωή και κολασθείς. Τίποτε ο μπάρμπας, την σιχτήραγε και την απειλούσε:  Continue reading