Αὐτό εἶναι ρατσισμός!

Πάντοτε οί άνθρωποι, τά παιδιά του πρώτου άνθρώπου, πού έπεσε στήν άμαρτία καί τήν μετέδωσε σ’ όλους τούς άπογόνους του, έχουμε τή ροπή πρός τό κακό. Μάς κερδίζει ή γή, ή ύλη, ή σάρκα. Αμαρτάνουμε και πέφτουμε. Ή άμαρτία είναι ή μεγαλύτερη άρρώστια μας, ή έξαχρείωση της φύσεώς μας, ή καταστροφή καί ό θάνατος. Καί γι’ αύτό πονούμε όταν άμαρτάνουμε, ντρεπόμαστε, θέλουμε νά το κρύψουμε.

Ή άμαρτία στήν έποχή μας παρουσιάζεται μέ άλλο πρόσωπο. Είναι θρασύτατη, άδιάντροπη, ύπερήφανη, άπαιτητική. Ή παράβαση τοϋ νόμου τοϋ Θεού καλύπτεται πλέον άπό τό νόμο των άνθρώπων. Αύτοί πού τήν τολμούν και προχωρούν μάλιστα στήν άκραία άμαρτία, στή διαστροφή, βγαίνουν στους δρόμους καί τό διαλαλούν ύπερήφανα, χωρίς ντροπή. Καί έπιπλέον δέν άνέχονται νά άκούσουν όσους διαφωνοϋν μέ τήν τακτική τους, όσους θεωρούν ολέθρια τήν πορεία τους καί προειδοποιούν ότι διατρέχει τόν έσχατο κίνδυνο ή ψυχή τους. Αύτούς τούς ονομάζουν≪ρατσιστές≫. Τούς χλευάζουν, τους πολεμούν, τούς όδηγούν στα δικαστήρια. Είδαμε στις μέρες μας τό πρωτοφανές- νά μηνύονται, μέ έπίκληση τού άντιρατσιστικού νόμου, άρχιερείς τής ’Εκκλησίας μας, διότι είπαν όσα ό νόμος του Θεού λέει, διότι δίδαξαν όσα τό Εύαγγέλιο διδάσκει, διότι δηλαδή έκαναν όσα επιβάλλει τό καθήκον τους νά ύπερασπίζονται τό ποίμνιό τους καί νά καλούν στήν άλήθεια αύτούς πού την άγνοούν.

Αλλά πώς έξηγείται τό φαινόμενο; Γιατί αύτή ή άντίδραση; Γιατί αύτή ή πολεμική κατά τών διαφωνούντων; Continue reading

Ἐπιτέλους! Εἴμαστε ἴσοι

Ἐπιτέλους! Τό ἄπιαστο ὄνειρο τῶν γυναικῶν, κυρίως τῶν φεμινιστριῶν, πραγματοποιήθηκε. Ἡ γυναῖκα, τό «ἀσθενές» φῦλο, δέν εἶναι πλέον ἀσθενές· ἔχει δυναμικά ἐξισωθεῖ μέ τό πάλαι ποτέ ἀνδρικό φῦλο. Τί λέμε ἔχει ἐξισωθεῖ, τό ἔχει ξεπεράσει κατά πολύ, ἀπέχοντας παρασάγγας.

Δέν εἶναι ὁλοφάνερο ἄλλωστε ὅτι ὑπερέβη κάθε ἀνδρικό ὅριο; Καπνίζει σάν φουγάρο, στρίβοντας τσιγάρο μέ μεγαλύτερη δεξιοτεχνία ἀπό τόν ἄνδρα· βρίζει χειρότερα ἀπό κάποιους λιμενεργάτες καί πίνει σάν μπεκροκανάτα· κάθεται σταυροπόδι μέ τήν ἴδια ἀναίδεια, πηγαίνει καί αὐτή μέ τά παντελόνια στήν ἐκκλησιά καί κάθεται στήν μεριά τῶν ἀνδρῶν, ἔχει εἰσδύσει σχεδόν σέ ὅλα τά ἐπικίνδυνα ἐπαγγέλματα, σημαδεύει τό σῶμα της μέ τατουάζ, «γκρεμίζει» τό σπιτικό της ὅποτε θέλει καί παρατᾶ τήν οἰκογένειά της καί σηκώνεται καί φεύγει. Continue reading

Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου: Ὀρθόδοξη Ψυχοθεραπεία καί δυτική ψυχολογία

Ἀρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Kατανοούμε ὀρθά τήν Ἁγία Γραφή;

Kατανοούμε ορθά την Αγία Γραφή;

Του Αρχιμ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ιεροκήρυκος I. Μ. Πατρών- Δρος Θεολογίας

Θα ήθελα να αρχίσω το παρόν άρθρο μου με την «εκ βαθέων» κραυγή του προφητάνακτος Δαυΐδ: «Ως ηγάπησα τον νόμον σου Κύριε όλην την ημέραν μελέτη μου εστί» (Ψαλμ. 118, 97).

Από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες οι πιστοί εκαλούντο να μελετούν τον νόμο του Θεού που ήταν η Παλαιά Διαθήκη και κατόπιν προσετέθη και η Καινή Διαθήκη. Η μελέτη του Λόγου του Θεού ήταν ένα από τα πρώτα καθήκοντα των Χριστιανών. Η εκκίνηση της ημέρας ας γίνεται με την μελέτη της Αγίας Γραφής, προτρέπει ο Ευσέβιος: «Κατά τον όρθρον τα σα μελετάν λόγια» (PG 23, 608). Ο δε ιερός Χρυσόστομος αναφωνεί: «Η δε των Γραφών ανάγνωσις Θεού ομιλία εστί» (PG 51,90). Αλλά και ο Μ. Αθανάσιος μας λέγει: «Έστι γαρ εν τοις των Γραφών ρήμασιν ο Κύριος» (PG 27, 45).

Ο άνθρωπος, ο οποίος αγαπά την μελέτη της Αγίας Γραφής γίνεται «θεοδίδακτος», κατά τον Κλήμεντα Αλεξανδρείας (Στρωματείς, 6, 18, 166). Ετσι, η μελέτη της Αγίας Γραφής μαζί με τη Θεία Ευχαριστία και την προσευχή αποτελεί την τροφή της ψυχής μας.

Ομως, η ορθή προσέγγιση και κατανόηση της Αγίας Γραφής πρέπει να ευρίσκεται μακριά από δύο μη αποδεκτά στοιχεία: 1) Από την σχολαστική, ορθολογιστική – λογική ανάλυση και ερμηνεία του περιεχομένου της. 2) Από τον συναισθηματικό ρεμβασμό. Για να αποφευχθούν και οι δύο αυτές παρεκκλίσεις πρέπει να υπάρξει ορθή ερμηνεία της Αγίας Γραφής. Continue reading

Τό φρικτό τέλος τῶν διωκτῶν τῆς Ἐκκλησίας

«Παρέστησαν οι βασιλείς της γης, και οι άρχοντες συνήχθησαν επί το αυτό κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού αυτού» (Ψαλμ. 22). Δηλ. παρεστάθηκαν απειλητικοί οι βασιλείς της γης και οι άρχοντες συγκεντρώθηκαν στον ίδιο τόπο εναντίον του Κυρίου και Θεού και εναντίον εκείνου, τον οποίον αυτός έχρισε Προφήτη και Αρχιερέα.

Τι είπε ο Κύριος στον Απ. Παύλο, που τον κατεδίωκε; «Σαούλ Σαούλ, τι με διώκεις; Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν» (Πραξ. 9, 4). Δηλ. Σαούλ, Σαούλ, διατί με καταδιώκεις; Είναι σκληρό δια σε να κλωτσάς επάνω στα σιδερένια καρφιά των βουκέντρων. Λοιπόν όσο σκληρό είναι να κλωτσάς τα καρφιά τόσο πιο σκληρό είναι να καταδιώκης την Εκκλησία.

Πόσοι πολέμησαν με λύσσα την Εκκλησία. Πόσοι προσπάθησαν να καταποντίσουν το σκάφος της Εκκλησίας, πόσοι προσπάθησαν να αμφισβητήσουν την αλήθεια του Ευαγγελίου, αλλά «καγώ δε σοι λέγω ότι συ ει Πέτρος και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. 16, 18). Δηλαδή λέγει ο Κύριος στον Απ. Πέτρο «ότι επάνω στον βράχο της αληθινής πίστεως, που ωμολόγησες, γενόμενος με την ομολογία σου αυτή ο πρώτος λίθος της πνευματικής μου οικοδομής, θα οικοδομήσω την Εκκλησία μου, ο θάνατος δε και οι οργανωμένες δυνάμεις του κακού δεν θα υπερισχύσουν και δεν θα κατανικήσουν την Εκκλησία, η οποία θα είναι αιώνιος και αθάνατος.

Γνωρίζετε πόσοι τύραννοι σκληροί και απάνθρωποι πολέμησαν την Εκκλησία με φοβερά και ανείπωτα μαρτύρια; Αναρίθμητοι, με εκατομμύρια μάρτυρες. Ξέρετε πόσα χρόνια διήρκεσαν οι διωγμοί; Πάνω από οκτακόσια χρόνια. Γνωρίζετε με τι μανία και μίσος πολέμησαν τους χριστιανούς; Πόσα αίματα μαρτύρων χύθηκαν; Γνωρίζετε ποίοι είναι οι φοβερώτεροι διώκτες των χριστιανών; Continue reading

Ἐπιστημονικός καί ἀντιεπιστημονικός θεολογικός λόγος

 

 Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου
Ὅταν ἀρχίσαμε ὡς φοιτητές τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς νά γράφουμε τίς πρῶτες ἐργασίες, οἱ καθηγητές μᾶς δίδασκαν τήν μέθοδο μέ τήν ὁποία συντάσσεται μιά ἐπιστημονική ἐργασία. Διαβάζοντας δέ τίς διάφορες ἐπιστημονικές ἐργασίες, καταλαβαίναμε στήν πράξη τόν τρόπο καί τήν μέθοδο πού τίς διέπουν. Ἀσφαλῶς, ἡ ἐπιστημονική ἐργασία δέν εἶναι μιά ἔκθεση ἰδεῶν πού συντάσσεται γιά εἰδικούς λόγους· δέν εἶναι ἕνα κήρυγμα πού ἐκφωνεῖται στούς Ἱερούς Ναούς· δέν εἶναι μιά ὁμιλία σέ αἴθουσα, ὅπου εἶναι παρόντες Χριστιανοί ἐκκλησιαζόμενοι∙ δέν εἶναι ἕνα ρητορικό κείμενο κλπ.
Ἡ ἐπιστημονική ἐργασία ἔχει μιά ἰδιαίτερη δομή, ἀναφέρεται σέ ἕνα σημαντικό θέμα, σέ μιά «θεματική πρόταση», τήν ὁποία ἐρευνᾶ ἀπό πολλές πλευρές καί ἀναλύει τό περιεχόμενό της. Στηρίζεται πάνω στήν ὑπάρχουσα βιβλιογραφία, στήν ὁποία παραπέμπει καί προχωρεῖ ἀναλυτικά στό νά στηρίξη μιά πρόταση πού προσφέρει κάτι καινούριο στήν ἐπιστήμη. Continue reading

Σάββας Ἡλιάδης, Ἡ πνευματική χαρά τοῦ ἐκκλησιασμοῦ, κατά τόν ἅγιο Νικόδημο τόν Ἁγιορείτη

Η πνευματική χαρά του εκκλησιασμού, κατά τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη

Σάββας Ηλιάδης, δάσκαλος- Κιλκίς

      Υπάρχουν σήμερα πολλά αγιοπατερικά βιβλία, από τα οποία μπορούμε με λίγο κόπο να ρουφήξουμε τους ευώδεις χυμούς του Πνεύματος. Ένα τέτοιο βιβλίο, στο οποίο άκρως θεολογεί ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, είναι «Η ΝΕΑ ΚΛΙΜΑΞ», καθώς ερμηνεύει και μας προσφέρει ως δώρα πνευματικά τα μηνύματα των Αναβαθμών της Οκτωήχου.

Ερμηνεύοντας το τρίτο Αντίφωνο των Αναβαθμών του Α΄ ήχου: « Ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι ὁδεύσωμεν εἷς τὰς αὐλὰς τοῦ Κυρίου, εὐφράνθη μου τὸ Πνεῦμα, συγχαίρει ἡ καρδία»,γράφει:

     «Ο Αναβαθμός αυτός είναι δανεισμένος από τον τρίτο ψαλμό των Αναβαθμών του Δαβίδ, ο οποίος λέει: «Εὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· εἰς οἶκον Κυρίου πορευσόμεθα» (Ψαλμ. 121,1). Ο μεν Θεοδώρητος ερμηνεύει ότι τον στίχο αυτό τον έλεγαν οι Εβραίοι με χαρά, όταν γύριζαν από την Βαβυλώνα στην Ιερουσαλήμ. Ο δε Ευσέβιος προσθέτει και ένα χαριτωμένο που συνέβαινε. Ότι οι νέοι, οι οποίοι γεννήθηκαν στη Βαβυλώνα, μέσα στα εβδομήντα χρόνια της σκλαβιάς, ρωτούσαν στο δρόμο τους γέροντες, που έζησαν μετά τη σκλαβιά μέχρι την ελευθερία και ήξεραν την Ιερουσαλήμ: «Ω, γέροντες, που πηγαίνουμε;». Εκείνοι δε τους αποκρίνονταν: «Ω, νέοι, πηγαίνουμε στον οίκο του Θεού, ο οποίος βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ». Όταν άκουγαν, λοιπόν οι νέοι αυτόν το λόγο, ευχαριστούνταν και χαίρονταν πάρα πολύ.

Continue reading

Ἔχει ἄραγε τό Εὐαγγέλιο «πολιτική διάσταση»;

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος – Το λεῖμμα

Αποτέλεσμα εικόνας για π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)

Αποσπάσματα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 22/03 του 1981.

ὑμῖν δὲ λέγω τοῖς λοιποῖς τοῖς ἐν Θυατείροις, ὅσοι οὐκ ἔχουσι τὴν διδαχὴν ταύτην, οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν τὰ βαθέα τοῦ σατανᾶ, ὡς λέγουσιν· οὐ βάλλω ἐφ᾿ ὑμᾶς ἄλλο βάρος· πλὴν ὃ ἔχετε κρατήσατε ἄχρις οὗ ἂν ἥξω.
Ήδη ανελύσαμε αγαπητοί μου την παρελθούσα Κυριακή ποια είναι αυτά τα ‘βαθέα του Σατανά’ και ποιοι είναι οι παρασυρόμενοι στα ‘βαθέα του Σατανά’. Είναι πάσα γνωστικής χροιάς αίρεσις, ή σωματείον, ή σύλλογος, ό,τι θέλετε πείτε, ένα εκ των οποίων είναι και ο μασονισμός που είχαμε δια πολλών αποδείξει δια των ιδίων των ντοκουμέντων ότι είναι γνωστικής διαστάσεως, τον οποίον γνωστικισμόν ο Κύριος καταδικάζει. Όπως ομοίως και η θεοσοφία. Εξάλλου η θεοσοφία υπάρχει μέσα εις τον μασονισμόν. Όλα αυτά είδαμε ο Κύριος τα χαρακτηρίζει ως ‘βαθέα του Σατανά’.

Εκείνοι που παρασύρονται είναι δυστυχώς βαπτισμένοι Χριστιανοί οι οποίοι τελικώς όχι μόνο βεβηλώνουν δια της αποστασίας των το Χρίσμα του Αγίου Πνεύματος που επήραν αλλά σιγά-σιγά όσο προχωρούν εις τας μυήσεις τόσο περισσότερον και εχθρικοί καθίστανται κατά της Εκκλησίας και επιτίθενται κατά της Εκκλησίας η Οποία τους ανεγέννησε, τους ζωοποίησε πνευματικά, και τώρα εναντίον Της χαλκεύουν τα πάντα. Είναι γνωστό πώς σκέπτεται ο μασονισμός εναντίον της Εκκλησίας. Αν ήταν δυνατόν, να μην δουν Χριστιανό στα μάτια τους. Continue reading

Ἀντὶ ἡ Ἐκκλησία νὰ βοηθάει τὸν κόσμο νὰ ἐκκλησιοποιηθεῖ, ὁ κόσμος ὠθεῖ τὴν Ἐκκλησία νὰ ἐκκοσμικευθεῖ!

Ἡ ἐκκοσμίκευση τῆς Ἐκκλησίας 
π. Γεώργιος Καψάνης (Καθηγούμενος Ι. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους)
Σήμερα ἔχουμε ν ἀντιμετωπίσουμε μία ἄλλη Εἰκονομαχία, τὴν πίεση πού ἀσκεῖ ἡ ἐκκοσμικευμένη κοινωνία στὴν Ἐκκλησία νὰ προσαρμοστεῖ στὰ ἰδικὰ της μέτρα καὶ ἰδεώδη, ὥστε καὶ ἡ Ἐκκλησία νὰ ἐκκοσμικευθεῖ. Ὁ κίνδυνος γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν ἐκκοσμίκευση εἶναι μεγάλος. Ἀντὶ ἡ Ἐκκλησία νὰ βοηθεῖ τὸν κόσμο νὰ ἐκκλησιοποιηθεῖ, ὁ κόσμος προσπαθεῖ νὰ ἐπηρεάσει τὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ τὴ μεταβάλλει σὲ κόσμο. Ἔτσι, ἡ Ἐκκλησία θὰ κρατεῖ τὰ τυπικά της, ἀλλὰ θὰ χάσει τὴν πίστη της. Θὰ πάθει ὅ,τι ἔπαθε ὁ Παπισμός, γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἔγραφε:«Διὰ τοῦ δόγματος τοῦ ἀλαθήτου ἡ Δυτικὴ Ἐκκλησία ἀπώλεσε τὴν πνευματικήν της ἐλευθερίαν, ἀπώλεσε τὸν στολισμὸν αὐτῆς, ἐκλονίσθη ἐκ βάθρων, ἐστερήθη τοῦ πλούτου τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ· ἀπὸ πνεύματος δὲ καὶ ψυχῆς κατέστη ἄναυδον σῶμα».Ἡ οὐσία τῆς ἐκκοσμικεύσεως εἶναι ὁ ἀνθρωποκεντρισμός. Continue reading