Διάλογος στό μοναστήρι μέ τόν μακαριστό γέροντα Ἀμβρόσιο Λάζαρη

 

  ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ
Πρώτος Διάλογος
-       Γέροντα, πώς είναι ο Παράδεισος;
-       Είναι ένα ευλογημένο μέρος, χαρούμενο, έχει ποτάμια με νερά μέσα. Τόπος απέραντος, χωρίς κόπο, χωρίς στενοχώρια. Ανάπαυση ψυχής, ελευθερία πνεύματος. Καί θα χαίρεσαι εκεί, δεν θα κλαις, δεν θα πονάς. Χαρά, αγαλλίαση, ευφροσύνη ψυχών. Εκεί μέσα μπαίνουν όσοι φύλαξαν εδώ τη ζωή τους στην καθαρότητα.
-       Καί τί είναι η Χάρις του Θεού;
-       Δύναμις! Απέραντος δύναμις! Είναι εδώ στη γη καί καλύπτει τον Ουρανό. Η Χάρις του θεού μπορεί να χτίσει τη γη καί εν ριπή οφθαλμού να τήν γκρεμίσει, να χαθεί. Γιατί η Χάρις είναι δύναμις καί αλλάζει το Σύμπαν.
-       Γι’ αυτό βλέπουμε τις μεγάλες καταστροφές από τη μία στιγμή στην άλλη;
-       Αυτά να τά προσέχετε, γιατί, όταν ο Κύριος τραβήξει το βλέμμα Του από μία περιοχή, αλλάζει λειτουργία.
-       Καί θα γίνουν καί άλλα κακά; Συνέχεια

Οὐσιαστικό θεμέλιο τοῦ γάμου ἡ ἁγνότητα τῶν συζύγων

 Εικόνα

Η εγκράτεια από τα σαρκικά πάθη είναι η φυσική κατάσταση, ενώ αντίθετα η πτώση στις σαρκικές αμαρτίες είναι στην πραγματικότητα κάτι το αφύσικο. Σήμερα όμως έχει τόσο πολύ παραπλανηθεί ο κόσμος ώστε θεωρεί το φως σαν σκότος και το σκότος σαν φως. Χαρακτηρίζει τους εγκρατείς και σώφρονες «καθυστερημένους» και «οπισθοδρομικούς», ενώ αυτούς που κυλίονται στο βούρκο των σαρκικών ηδονών, τους θεωρεί… προοδευτικούς! Τους θαυμάζει και τους εκθειάζει! Ήλθε η εποχή, που αναφέρει ο Μέγας Αντώνιος, ότι θα βλέπουν αυτοί που είναι άφρονες εκείνους που σωφρονούν και θα τους θεωρούν σαν παράφρονες, μη μπορώντας να διακρίνουν ότι στην πραγματικότητα παράφρονες είναι οι ίδιοι!
Κανένας άνθρωπος, είτε άνδρας, είτε γυναίκα, ποτέ του δεν μετάνιωσε που, τηρώντας την εντολή του Χριστού, διατήρησε τον εαυτό του σε σωφροσύνη και παρθενία μέχρι την ημέρα του γάμου του, και στη συνέχεια, σε σωφροσύνη και πιστότητα στον (ή στη) νόμιμο σύζυγό του μέσα στον γάμο του. Έχουν οπωσδήποτε πλούσια την ευλογία του Θεού όσοι τηρούν αυτά! Αντίθετα, εκείνοι,
που δεν τα τηρούν αυτά, πολύ ζημιώνονται. Συνέχεια

Γιά τήν ἀπόλαυση τῶν ἀνθρωπίνων ἡδονῶν

Προχθὲς ἦλθε ἐδῶ ἕνας καὶ μοῦ λέει: 

 — Ἐσὺ ὑποστηρίζεις τὶς θεωρίες τοῦ τάδε (δὲν συγκράτησα τὸ ὄνομά του) περὶ ἀπολαύσεως τῶν ἀνθρωπίνων ἡδονῶν καὶ τοῦ ἔρωτος; Τοῦ λέγω: 

 — Νά ἐγὼ τί ὑποστηρίζω καὶ τί πρεσβεύω: Ἄνοιξε τὸ Μηναῖο τοῦ Ἰουνίου στὶς 14 τοῦ Ἁγίου Μεθοδίου. Ἐκεῖ στὸν κανόνα θὰ βρεῖς πῶς μετατρέπει ὁ Χριστὸς τὰ πάθη εἰς ἀπάθειαν. Τοῦ τὸ διάβασα, τοῦ τὸ ἐξήγησα καὶ εὐχαριστήθηκε πολύ.  Συνέχεια

Λόγος ΙΘ’: Πρός ὅσους ἐπιδίδονται στά φοβερά ἁμαρτήματα τῶν Σοδόμων, τά ὁδηγοῦντα στόν ὅλεθρο καί τήν αἰώνια κόλαση (Ἅγ. Μάξιμος Γραικός)

 

«Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου, σύνεσις δε αγαθή πάσι τοις ποιούσιν αυτήν», λέγει ο θείος ψαλμωδός. Και ποιός είναι αυτός που οδηγείται από τον φόβο του Κυρίου, διδάσκει ο ίδιος ο ψαλμωδός λέγοντας σε άλλο χωρίο: «Μακάριος ανήρ ο φοβούμενος τον Κύ­ριον, εν ταις εντολαίς αυτού θελήσει σφόδρα», δηλαδή θα τις αγαπήσει, θα κατευθύνει με ζήλο την ζωή του σύμφωνα με αυτές και θα διδάσκεται από αυτές, όπως πάλι λέγει ο ίδιος: «Ως ηγάπησα τον νόμον σου, Κύριε· όλην την ημέραν μελέτη μού εστιν». Και αλλού πάλι λέγει: «Ως γλυκέα τω λάρυγγί μου τα λόγια σου, υπέρ μέλι τω στόματί μου».
Έχουν αγαθό νου αυτοί που έχουν οδηγό τους τον φόβο του Κυρίου, δηλαδή εκτελούν έμπρακτα τις άγιες εντολές Του
. Αντιθέτως, όσοι τις παραβαίνουν δεν έχουν αγαθό νου, αλλά μεγάλη ανοησία, και επιφέρουν στον εαυτό τους αιώνιο όλεθρο, όπως λέγει ο ίδιος προφήτης: «Μακράν από αμαρτωλών σωτηρία, ότι τα δικαιώματά σου ουκ εξεζήτησαν». Επίσης λέγει: «Εξουδένωσας πάντας τους αποστατούντας από των δικαιωμάτων σου, ότι άδι­κον το ενθύμημα αυτών».
Αν όμως ο Θεός εξουδενώνει τους αποστατούντας από «των δικαιωμάτων του», τότε είναι φανερό ότι θα καταλήξουν στην αιωνία καταστροφή. Και ποιοί είναι αυτοί που θα χαθούν περισσότερο από όλους, αν όχι όσοι με την μεγάλη τους ανοησία νομίζουν ότι δεν θα καταδικαστούν οι άνομοι το ίδιο όπως και οι παλαιότεροι ασεβείς, οι κάτοικοι των Σοδόμων, τους οποίους η κρίση του Θεού κατέστρεψε μαζί με τις πόλεις τους διά πυρός και σιδήρου; Συνέχεια

Τά σαρκικά πάθη καί ἡ ἁγνότητα

Πῶς καταπολεμοῦνται τά σαρκικά πάθη καί διαφυλάσσεται ἡ ἁγνότητα

«Ὁ καθένας σας», λέγει ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος, ἀπευθυνόμενος πρός τούς Θεσσαλονικεῖς, ἀλλά καί πρός ὅλους μας,«πρέπει νά γνωρίζει νά ἔχει ὑπό τήν κυριαρχία του καί νά διατηρεῖ τό σῶμα του ἁγιασμένο καί τιμημένο»[1]. Λίγο πρίν τόνιζε ὅτι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ ἁγιασμός μας μέ τήν ἁγνότητα δηλαδή θά πρέπει οἱ Χριστιανοί νά ἀπέχουμε ἀπό τήν πορνεία καί κατ’ ἐπέκταση ἀπό κάθε σαρκική ἁμαρτία (Α΄ Θεσσ. 4, 3).

Οἱ γονεῖς ἄς ὁδηγοῦν τούς νέους γρήγορα στό ζυγό τοῦ γάμου

Ὁ ἱερός Χρυσόστομος σχολιάζοντας τίς παραινέσεις τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου γιά ἁγνότητα, καθαρότητα, ἁγιασμό καί ἀποφυγή κάθε σαρκικῆς ἁμαρτίας στήν Α΄ Θεσσαλονικεῖς στό 4ο Κεφάλαιο καί μάλιστα στό στίχο 4, παρατηρεῖ (σέ ἐλεύθερη ἀπόδοση):

«Εἶναι ἀναγκαῖο νά σᾶς μιλήσω γιά τούς νέους· νά μιλήσω ἀπευθυνόμενος ὄχι τόσο σ’ αὐτούς, ὅσο σέ σᾶς. Διότι ὄχι μόνο σέ ἐκείνους ἀφοροῦν, ἀλλά καί σέ σᾶς (ἐνν. τούς γονεῖς) αὐτά πού θά πῶ. -Γιατί; -Διότι αὐτός πού ἔμαθε νά μήν πορνεύει μαθεύει καί νά μήν μοιχεύει· ἀντίθετα ὅποιος πέφτει στό πρῶτο, σύντομα θά πέσει καί στό δεύτερο. Συνέχεια

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ_3 ΟΜΙΛΙΕΣ_ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ_ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ_mp3

1) Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ,2) ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΣΑΡΚΙΚΩΝ ΠΑΘΩΝ, Α΄ ΟΜΙΛΙΑ3) ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΣΑΡΚΙΚΩΝ ΠΑΘΩΝ, Β΄ ΟΜΙΛΙΑ

Ἀληθινή ἱστορία μιᾶς ψυχῆς πού βρῆκε τό Φῶς.

  Να μοιραστώ μια ιστορία ;

Η εμπειρία μιας ψυχής που έζησε την κόλαση της ομοφυλοφιλίας και τώρα ζει εν μετανοία…

   Ο ιερός Χρυσόστομος λέει: «Εν τω θέλειν και τω μη θέλειν κείται το παν».  Μου το είχαν πεί, μέσα σε μια από τις πολλές συζητήσεις που είχα κάνει, στην προσπάθειά μου να καταλάβω, ν’ αποκοπώ από την αμαρτία και ν’ αγωνιστώ σωστά. Την απέφευγα πάντα αυτή τη σκέψη, σαν να μην τη καταλάβαινα, σαν να μην με βοηθούσε. Μέχρι τη στιγμή που με φώτισε ο Θεός και συνειδητοποίησα την ωμή αλήθεια. Δεν ήθελα ουσιαστικά! Όπως λέει ο Άγιος Αυγουστίνος στο βιβλίο του «Εξομολογήσεις» για τις δυο βουλήσεις : «Το πρώτο μου άρεσε σαν σκέψη και μ’ έπειθε, το δεύτερο μ’ ευχαριστούσε και με νικούσε». Γνώριζα την αλήθεια, την πίστευα, θα ήθελα να την ζω σωστά, αλλά απ΄ την άλλη αυτό που ήθελα ήταν προφανώς η κατάσταση που ζούσα. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να παραδεχτώ, το πόσο βαθιά ήμουν μέσα σ’ όλο αυτό και στην προσευχή μου ζήτησα απ’ τον Θεό να με βοηθήσει, λέγοντάς Του : «Δεν θέλω να θέλω, σε παρακαλώ». Είχε γίνει τόσο παγιωμένη αυτή η κατάσταση, που ήταν και η θέληση μου, ένα απ’ τα μεγάλα «στελέχη» της διαστροφής μου. Και ακόμα και σ’ αυτό το τόσο άδικο αίτημα μου, ο Θεός δεν με αποστράφηκε. Αλλοίωσα, «χάλασα» το δώρο που μου πρόσφερε και κατόπιν, Του το έδειξα και Του ζήτησα να το «ξαναφτιάξει», γιατί δεν το σεβάστηκα όπως έπρεπε. Την ίδια μου την ζωή! Συνέχεια

Ἰδοῦ τώρα: Παιδόφιλοι θέλουν νόμιμες τίς σεξουαλικές σχέσεις με παιδιά!

Όταν τα φώναζε ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ τον ειρωνεύονταν οι θολοκουλτουριάρηδες ψευτοπροοδευτικοί του συστήματος… Να που τώρα δυστυχώς επιβεβαιώνεται!

Εδώ και πολύ καιρό ο Μητροπολίτης με ανακοινώσεις του έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τον εκφυλισμό της Ευρώπης. Με αφορμή το θέμα των γάμων ομοφυλοφίλων είχε επεκταθεί στα ζητήματα κτηνοβασίας και παιδοφιλίας με συγκεκριμένα παραδείγματα από Γερμανία και Ολλανδία.

Τώρα οι προειδοποιήσεις αυτές έρχονται να στοιχειώσουν την ευρωπαϊκή πραγματικότητα αφού φρικαλέοι Ολλανδοί ζητούν με προσφυγή στο Ευρωπαϊκο Δικαστήριο Δικαιωμάτων να γίνουν νόμιμες οι σεξουαλικές σχέσεις με παιδιά! Συνέχεια

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ἡ Ἐκκλησιαστικὴ ἀντίδρασις κατὰ τῆς ὁμοφυλοφιλίας

 

 Ἡ Ἐκκλησιαστικὴ ἀντίδρασις κατὰ τῆς ὁμοφυλοφιλίας
 
ΑΝΑΖΗΤΩΜΕΝ ΤΗΝ ΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ, ΤΗΣ ΔΙΣ, ΤΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ, ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
 
Γράφει Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης,
μότιμος Καθηγητής τς Θεολογικς Σχολς το Α.Π.Θ.
 
1. Τίποτε πιὸ βρωμερὸ καὶ ἀκάθαρτο
Ὅλα τὰ πάθη εἶναι ἄτιμα, λέγει ὁἍγιος ἸωάννηςΧρυσόστομος, πάνω ἀπ᾽ ὅλα ὅμως ἄτιμο, ἀτιμότατο, εἶναι ἡ Ὁμοφυλοφιλία: «Πάντα μὲν οὖν ἄτιμα τὰ πάθη, μάλιστα δὲ ἡ κατὰ τῶν ἀρρένων μανία»1.

Ὁποιοδήποτε ἁμάρτημα καὶ ἂν ἀναφέρεις, δὲν εἶναι ἴσο μὲ αὐτὴν τὴν παρανομία, ἡ ὁποία ἀνατρέπει ὄχι μόνο τοὺς θετοὺς ἀνθρώπινους νόμους ἀλλὰ καὶ τοὺς νόμους τῆςφύσεως: «Καὶ ὅπερ ἂν εἴποις ἁμάρτημα, οὐδὲν ἴσον ἐρεῖς τῆς παρανομίας ταύτης…Οὐ γὰρ οἱ θετοὶ μόνον, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ τῆς φύσεως ἀνατρέπονται νόμοι»2. Σὲ ἄλλο σημεῖο ὀνομάζει τὴν ὁμοφυλοφιλία «κολοφῶνα τῶν κακῶν καὶ κεφάλαιον τῆς συμφορᾶς»3. Τὶς ἀναφορὲς αὐτὲς τὶς κάνει σὲ δύο ἔργα του, ὅπου ἀναλύει σὲ ἔκταση τὸ βλάσφημο καὶ βρώμικο αὐτὸ πάθος. Ἑρμηνεύοντας ἐν πρώτοις τὸ πρῶτο κεφάλαιο τῆς Πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ὅπου ὁ οὐρανοφάντωρ καὶ κορυφαῖος Ἀπόστολος καταδικάζει ἀπερίφραστα αὐτὸ τό «πάθος τῆς ἀτιμίας» αὐτὴν την «ἀσχημοσύνη», ὡς συνέπεια τῆς ἐγκαταλείψεως τοῦ Θεοῦ· ἡ δεύτερη ἀναφορά του γίνεται στὴν τρίτη πραγματεία του ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τοῦ Μοναχισμοῦ, ὅπου, ἀφοῦ ἀπαριθμεῖ τὶς κακίες καὶ τὰ πάθη, μὲ τὰ ὁποῖα ἀνατρέφονται οἱ νέοι μέσα στὶς πόλεις, παρουσιάζει στὸ τέλος ὡς τὸ χειρότερο κακό, ὡς «κολοφῶνα», ὡς ἀποκορύφωμα, τῶν κακῶν τὴν ὁμοφυλοφιλία. Συνέχεια

Ἀκόμη καί ἐάν τό Ἱερό Εὐαγγέλιο δέν ἔλεγε τίποτε περί πορνείας…

Ο μακαριστός Γέροντας πάντοτε προέβαλλε  ένα θαυμάσιο επιχείρημα για το ζήτημα της πορνείας και των προγαμιαίων σχέσεων.
-       Έλεγε ότι πολλοί ισχυρίζονται ανοήτως ότι ο Χριστός δεν απαγορεύει τις προγαμιαίες σχέσεις. Βεβαίως και τις καταδικάζει ρητώς. Άλλοι άνθρωποι μάλιστα, χειροτερεύουν το πράγμα και ισχυρίζονται ότι και αυτές τις παρά φύσιν σχέσεις δεν τις κατακεραυνώνει το Ιερό Ευαγγέλιο.
-       Ακόμη και εάν υποθέσουμε προς στιγμήν, εδίδασκε, ότι το Ιερό Ευαγγέλιο δεν εντέλλεται το  «ο πορνεύσεις», όμως σημειώνει κάτι άλλο πιο αυστηρό από αυτό:
«᾿Ηκοσατε τι ρρθη τος ρχαοις, ο μοιχεσεις. ᾿Εγ δ λγω μν τι πς βλπων γυνακα πρς τπιθυμσαι ατν δη μοχευσεν ατν ν τ καρδίᾳ ατο.»( =ηκούσατε ότι ελέχθη από τον Μωσαϊκό Νόμο ου μοιχεύσεις. Εγώ δε σας λέγω ότι καθένας που κοιτάζει γυναίκα – εννοείται ή άνδρα- με σκοπό να επιθυμήση αυτή, ήδη εμοίχευσε μέσα εις την καρδία του)  ( Ματθ. ε΄ 27-28 ) . Συνέχεια