«Ἡ Παναγία ἔδωσε στόν ἅγιο Μάξιμο Καυσοκαλυβίτη τή χάρη νά ἴπταται!»

   Συνεχίζουμε την αναφορά μας στον διάλογο που είχαμε με τον γέροντα Δανιήλ Κατουνακιώτη.

Μανώλης Μελινός: Πείτε μας, σας παρακαλώ, για τη θαυμαστή περίπτωση του ιερού λειψάνου του αγίου Μαξίμου του Καυσοκαλύβη, το οποίον ωσαύτως δεν έχει φανερωθεί.
– Γέρων Δανιήλ Κατουνακιώτης: Μας εδιηγούντο οι Γεροντάδες μας ότι ο άγιος Μάξιμος ησκείτο στη Μεγίστη Λαύρα. Παρακαλούσε συνεχώς την Παναγία να του δώσει την «καρδιακή προσευχή». Να τον φωτίσει, δηλαδή, να προσεύχεται με την καρδιακή, τη νοερά προσευχήν. Η Παναγία εισήκουσε τις προσευχές του και του έδωσε την εντολή να πάει στην κορυφή του Αθωνος, λέγοντάς του συγχρόνως: «Ελα κι εκεί θα σου αποκαλύψω το αιτούμενον»! Ο πατήρ Μάξιμος μια και δυο πήρε το μπαστουνάκι του και ξεκίνησε. Βάδιζε, βάδιζε ώρες ολόκληρες, έξι, επτά, οκτώ, 10 ώρες! Με το ένα χέρι κρατούσε το ραβδάκι και με το άλλο τραβούσε το κομποσχοίνι του. Κάποτε έφθασε στην κορυφή. Γονάτισε αμέσως κι άρχισε να προσεύχεται θερμά στην Παναγία μας. Εμεινε γονατιστός, προσευχόμενος τρία μερόνυκτα! Κάποια στιγμήν ο Γέροντας αισθάνθηκε μίαν άρρητη ευωδία και συγχρόνως είδε άπλετο φως να τον κατακλύζει! Τον περιέλουσε το άκτιστο φως… Μέσα σ’ αυτές τις συγκλονιστικές συνθήκες εμφανίσθηκε η Παναγία! Ο πατήρ Μάξιμος εκάλυψε με τις παλάμες το πρόσωπό του λέγοντας: «Υπεραγία Θεοτόκε, δεν είμαι άξιος να δω το υπεράγιο Πρόσωπό Σου». Η Παρθένος τού μίλησε για λίγο. Ο άγιος του Θεού ένιωσε την καρδιά του να σκιρτά από αγαλλίασιν.Εκείνη, βλέποντας την ταπείνωσή του, του έδωσε το χάρισμα της νοεράς προσευχής κι εξαφανίσθηκε μέσα στη λάμψη στην οποία και είχεν εμφανισθεί! Continue reading

«Πουθενά δέν θά βρεῖς τόση ἀνάπαυση, ὅση μέσα στήν ταπείνωση»

  Ικέτευε ακατάπαυστα τον Κύριο να σ’ αξιώσει ν’ ανταποκριθείς στο θείο κάλεσμά Του: «Ελάτε σ’ εμένα όλοι όσοι κοπιάζετε κι είστε φορτωμένοι, κι εγώ θα σας αναπαύσω.

Σηκώστε επάνω σας τον ζυγό μου και διδαχτείτε από το δικό μου παράδειγμα, γιατί είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά, και οι ψυχές σας θα βρουν ανάπαυση» (Ματθ. 11:28-29). Πουθενά δεν θα βρεις τόση ανάπαυση, όση μέσα στην ταπείνωση. Πουθενά δεν θα βρεις τόση ταραχή, όση μέσα στην υπερηφάνεια. Ταπεινώσου μπροστά σε όλους και θα υψωθείς από τον Κύριο. Αλλά και όταν υψωθείς από Εκείνον μείνε πάλι ταπεινός, για να μη χάσεις τη χάρη Του. «Ταπεινωθείτε ενώπιον του Κυρίου και αυτός θα σας υψώσει» (Ιακ. 4:10).
 
Ο Θεός σε τράβηξε από την ανυπαρξία και σ’ έφερε στο φως της ζωής. Η ύπαρξη δεν είναι κατόρθωμα δικό σου. Ούτε γνωρίζεις πού θα βρεθείς μετά την πρόσκαιρη παραμονή σου σ’ αυτή τη γη. Ταπεινώσου λοιπόν. Και μαζί με τον προφήτη λέγε πάντοτε: «Κύριε, δεν υπερηφανεύτηκε η καρδιά μου, ούτε είχε υπεροψία το βλέμμα μου· δεν καταπιάστηκα με πράγματα μεγάλα, ούτε μ’ εκείνα που με ξεπερνούν» (Ψαλμ. 130:1). Continue reading

Δέν βλέπεις τί λέει; “Ἰδού γάρ ἦλθε διά τοῦ σταυροῦ χαρά ἐν ὅλω τῷ κόσμω”.

Η χαρά παρηγορεί, αλλά δεν μας φέρνει κοντά στον Θεό. Σε ξεγελά και ξεχνάς την φιλοπονία, την άρση του σταυρού. Εγώ πολλές φορές βλάφτηκα από την πολλή χαρά. Οι θλίψεις, οι πειρασμοί, οι στενοχώριες σε καθαρίζουν και αισθάνεσαι κοντά σου τον Θεό. Ο σταυρός σε κάνει ταπεινό και αυτός φέρνει την ανάσταση. Δεν βλέπεις τι λέει; “Ιδού γαρ ήλθε δια του σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω”. Continue reading

ΕΛΕΓΕ μοναχός: Στόν Παράδεισο δέν πᾶμε μέ γραβάτα. Βλέπετε τούς ἁγίους;

   ΕΛΕΓΕ μοναχός:
 
Στον Παράδεισο δεν πάμε με γραβάτα. Βλέπετε τούς αγίους; Ποιος πήγε με την ανθρώπινη εξυπνάδα του στον Παράδεισο; Άλλος χωρίς κεφάλι , άλλος χωρίς χέρια, άλλος χωρίς πόδια, φτωχοί  συκοφαντημένοι, άρρωστοι… Στενή είναι η στράτα, πού οδηγεί στην ευρυχωρία τού Παραδείσου .όπως το λέει ο προφήτης Δαυίδ: εν θλίψει επλάτυνάς με.
  Μέσα από τη στενότητα των θλίψεων θα πλατυνθούμε  και θα ανθίσει η καρδιά μας από αιώνια χαρά.  Continue reading

Γιά τήν σωτήρια πίστη – Δημητρίου Παναγοπούλου

Αποτέλεσμα εικόνας για πνευματικός εξομολόγηση    Πίστις που δεν μας κάμνει να κόψωμε τα ελαττώματά μας και να γίνωμε καλοί, δεν είναι πίστις σωτηρίας. 

    Πίστις που δεν μας βοηθεί να καθαρίσωμε το εσωτερικό μας από τον πονηρόν θησαυρόν» (Ματθ. 12, 35), δεν είναι πίστις σωτήριος. Είναι πίστις νόθος και όχι γνήσια και εις τέτοια πίστη δεν πρέπει να επαναπαυώμεθα ούτε ένα δευτερόλεπτο.
Από μία τέτοια πίστη δεν μπορεί να αναμένη κάποιος καλό παρά ναυάγιο. Ναυάγιο στην παρούσα ζωή, ναυάγιο και στην άλλη, την μέλλουσα, και προπαντός στην μέλλουσα…. 
   Λάβετε το φάρμακο της μετανοίας και εξομολογήσεως ανά χείρας και χρησιμοποιήσατε αυτό, και μόνον αυτό, καθ’ ότι κατά τον θείο Χρυσόστομο· «Ουκ έστιν ουδέν έτερον φάρμακον τοιούτον προς την των αμαρτημάτων αναίρεσιν, ως η εξομολόγησις αυτών, συνεχής ανάμνησις και η διηνεκής αυτών κατηγορία».
Χριστιανοί μου:
Μήπως απατάσθε; Η νηστεία δεν περιορίζεται στην χύτρα μας. Διότι ίσως νηστεύετε από φαγητά, αλλ’ εφ’ όσον δεν νηστεύετε από αμαρτίες η νηστεία σας δεν ωφελεί. Γι’ αυτό εξετάσετε και στην νηστεία σας προσθέσατε τώρα και την μετάνοια και Εξομολόγηση. Αποφασίσατε πια, να μην ξανακάνετε αυτό που θα εξομολογηθήτε. Και να είσθε βέβαιοι πως κάθε περίοδος ή ημέρα νηστείας θα είναι ένας καινούριος σταθμός, και αφετηρία νέας ζωής. Μία αναγέννηση, ένα δεύτερο πραγματικό βάπτισμα.

Continue reading

Ἐκεῖνος πού ζητάει ταπείνωση ἀπό τό Θεό,ἀλλά δέ δέχεται τόν ἄνθρωπο πού τοῦ στέλνει ὁ Θεός…

  Εκείνος που ζητάει ταπείνωση από το Θεό,αλλά δε δέχεται τον άνθρωπο που του στέλνει ο Θεός, για να τον ταπεινώσει,δεν ξέρει τι ζητάει,διότι οι αρετές δεν αγοράζονται σαν τα ψώνια στον μπακάλη (όσα κιλά θέλουμε),αλλά μας στέλνει ο Θεός ανθρώπους να δοκιμαστούμε,να εργαστούμε,να την αποκτήσουμε και να στεφανωθούμε. Continue reading

Ταπεινή καί ὑπερήφανη προσευχή

Ὁ ἐξορκιστής. Στάρετς Ἱερώνυμος

Λέγεται γι ‘αυτόν ότι ήταν εξορκιστής και βοηθούσε πνευματικά άρρωστους ανθρώπους. Ήξερε πραγματικά τους νόμους του πνευματικού πολέμου και, όπως ήταν ο ίδιος ασκητικός και προσευχητικό  πνεύμα , απειλούσε πολύ τα κακά πνεύματα. Αλλά τα συνέτριβε αποκλειστικά με την αγάπη του για τον Θεό και τους ανθρώπους. Ήταν ακέραιος  διάβαζε τις προσευχές από τα ακάθαρτα πνεύματα (προφανώς με την ταπεινοφροσύνη του -όσο ο καθένας είχε το δικαίωμα να το πράξει), και  στρεφόταν  κατευθείαν στο Θεό, ζητώντας με προσευχή την υγεία για εκείνους που ήρθαν σ ‘αυτόν για θεραπεία. Continue reading

Εἶναι προτιμότερο…

Είναι προτιμότερο να ρίχνεις ταπεινά τα μάτια σου κάτω και να κοιτάς τα πόδια σου, προσέχοντας που πατάς. Αυτός είναι ο πιο σωστός δρόμος. Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

 http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/09/blog-post_758.html?m=1