Ἕνας ξυπόλυτος ἀσκητής στό δικαστήριο

 Έχω διαβάσει στο Λαυσαϊκόν του Παλλαδίου τα εξής περί του αββά Ωρ: «Ούτος εν τη ερήμω διάγων, ήσθιεν μεν βοτάνας και ρίζας γλυκείας, έπινεν δε και ύδωρ ότε ηύρισκεν, εν ευχαίς και ύμνοις διατελών πάντα τον χρόνον». 

Νομίζω αποδίδουν άριστα τα της ασκητικοτάτης βιοτής του πατρός Φιλαρέτου. Ήταν ένα από τα εύοσμα άνθη που φυτρώνουν στα βράχια των Καρουλίων! Φίλος της αρετής όντως. Πάντα κυκλοφορούσε ξυπόλυτος.
Μια μέρα ο Γέροντάς μας, ο π. Γερόντιος, θέλοντας να τον δοκιμάσει αν είναι από τον Θεόν η τόση αγάπη και απλότητά του ή από εγωισμό, του είπε:
«Πάτερ Φιλάρετε…»
«Ευλογείτε, Γέροντα».
«Είσαι υποκριτής! Μας δείχνεις ότι περπατάς ξυπόλυτος και με κουρελιασμένα ράσα, για να κάνεις τον ταπεινό!
«Γέροντα», απήντησεν εκείνος κατεβάζοντας ταπεινά το κεφάλι, «είμαι υποκριτής! Ομως τι να κάνω για να… θεραπευθώ;»
«Να βάλεις παπούτσια και να σουλουπωθείς».
«Να ’ναι ευλογημένο, Γέροντα· αυτό θα κάνω».
Εβαλε βαθιά μετάνοια κι έφυγε. Continue reading

ΠΑΤΉΡ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΣΟΥΡΒΑΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ. «Ἔρχομαι καί τοῦ κάνω παρέα. Κάθομαι στ’ ἀριστερά τοῦ μαξιλαριοῦ του».

 

«Έρχομαι και του κάνω παρέα. Κάθομαι στ’ αριστερά του μαξιλαριού του».
Ο π. Ιερόθεος ήταν για τρεις μήνες πολύ άρρωστος. Χωρίς φωνή, με πάρεση, κλεισμένος στο δωμάτιό του δεν μπορούσε να δεχθεί άνθρωπο. Ωστόσο, η ανιψιά του, η κ. Πολυξένη Πολλάτου, επέμενε να τον δει λέγοντας στην αδελφή του ότι του φέρνει ένα σημαντικό μήνυμα. Μπήκε, λοιπόν,  στο δωμάτιό του και τον βρήκε σε κακή κατάσταση.
 “ Θείε, ήρθε μια πνευματική κόρη του π. Πορφυρίου και μου είπε ότι έχει καλά νέα για σένα από τον Γέροντα. Να μην στενοχωριέσαι και σύντομα θα γίνεις καλά. Και αυτός έρχεται και σου κάνει παρέα. Και μάλιστα ξέρεις πού κάθεται;  Στ’ αριστερά του μαξιλαριού σου, όπως είπε”.
Μόλις  άκουσε αυτό, κυριολεκτικά πετάχτηκε από το κρεβάτι και πήρε μιαν εικόνα του Αγίου Πορφυρίου που είχε στ’ αριστερά του μαξιλαριού του και άρχισε να την ασπάζεται. Αυτό ήταν προάγγελος της αποθεραπείας του, γιατί σύντομα, με λαδάκι από την ακοίμητη κανδήλα του Αγίου, από το Ησυχαστήριο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, επανήλθε και η υπέροχη φωνή του.
Και η κ. Πολυξένη θυμάται πώς γνώρισε και αυτή, αλλά και ο π. Ιερόθεος τον Άγιο Πορφύριο.  Continue reading

Πῶς διηύθυνε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος τήν Ριζάρειο Σχολή

  ΠΡΩΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Κάποιοι μαθητές της Ριζαρείου έκαναν σοβαρότατα παραπτώματα. Τους οδήγησαν στο διευθυντή λοιπόν για να τιμωρηθούν. Τι έκανε όμως ο Νεκτάριος;
Ζήτησε να μην του σερβίρεται φαγητό (του ίδιου, όχι των μαθητών…) για τρεις ημέρες. Θεώρησε ο Νεκτάριος τον εαυτό του υπεύθυνο, πίστεψε ότι ο ίδιος έκανε λάθος, δεν έμπνευσε τους μαθητές, δεν τους οδήγησε στη χάρη του Θεού.
Την ώρα του κοινού δείπνου, ενώ οι άλλοι έτρωγαν, προσευχόταν στο Θεό για το πρόβλημα… Και δεν είναι δύσκολο για τον κάθε άνθρωπο να ξεχωρίσει τον υποκριτή από τον ειλικρινή…
Το ζήτημα αυτό συγκλόνισε την μικρή κοινότητα της Ριζαρείου.
Για πρώτη ίσως φορά στη ζωή τους οι άνθρωποι εκεί είδαν κάποιο διευθυντή να μην ψάχνει για ευθύνες στους άλλους αλλά στον εαυτό του.
 Η συγκλονιστική ταπείνωση του Νεκταρίου χώρισε το χρόνο στα δύο για την σχολή, το πριν και το μετά.
 Οι μαθητές άλλαξαν ριζικά. Οι φταίχτες του επεισοδίου δεν ήθελαν να φάνε ούτε αυτοί τις ημέρες που ο Νεκτάριος δεν έτρωγε…έκλαψαν πικρά… μετάνιωσαν… Continue reading

Ὁ παπα-Γιώργης καί ὁ ἄπειρος Θεός

 
Ο ΠΑΠΑ-ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΘΕΟΣ:
Ό παπα-Γιώργης, ιερεύς σε κάποιο χωριό της πατρίδος μου, έλεγε κάποτε ότι τον κατέτρωγε ή απορία πώς είναι άπειρος ο Θεός και πώς είναι άπειρος στα ιδιώματα Του, όπως: άπειρος στην σοφία Του, στην παντοδυναμία Του, στην πανταχού παρουσία Του, στην παγγνωσία Του, στην αγαθότητα Του, στην αγάπη Του… άπειρος!!! άπειρος!!! αυτή ή στοχαστική και επίμονη απορία τον κατέτρωγε μέρα-νύχτα.
Σε μια γιορτή του αγίου Δημητρίου, τον κάλεσε ο ιερεύς του διπλανού χωρίου να συλλειτουργήσει μαζί του, για να λαμπρυνθεί «έτι περισσότερο» το πανηγύρι του Ναού. Πράγματι πήγε και προΐστατο της Θείας Λειτουργίας ως φιλοξενούμενος, αλλά και ως έχων τα πρεσβεία της χειροτονίας.
Άρχισε ή Θεία Λειτουργία και ήλθε ή ώρα της αγίας Αναφοράς με τις εκφωνήσεις: «Στώμεν καλώς…» του ιερέως και «Ελεον ειρήνης…» των ιεροψαλτών. και ακολούθησε ή τριαδική αναφορά: «Ή Χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού…» και ή απάντησης του λαού δια των ιεροψαλτών: «και μετά του πνεύματος σου…» και ευθύς αμέσως υψώνοντας τα χέρια του ο λειτουργός παπα-Γιώργης προς τον Παντοκράτορα του τρούλου του Ναού εκφώνησε το «Άνω σχώμεν τάς καρδίας…» και τότε, σ’ αυτή την στάσι κοκάλωσε! Continue reading

«Ἤ Θεός πάσχει ἤ τό πᾶν ἀπόλλυται»!..Ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης.

«Ή ΘΕΟΣ ΠΑΣΧΕΙ

Ή ΤΟ ΠΑΝ ΑΠΟΛΛΥΤΑΙ»!..

Ο Άγιος Iερομάρτυς Διονύσιος, πολιούχος Αθηνών, μέλος της «εξ’ Αρείου Πάγου βουλής» υπερείχε πάντων στον πλούτο την δόξα, την σύνεση, την σοφίαν. Ήτο μετρίου αναστήματος ισχνός, με χρώμα δέρματος λευκόν υποκίτρινο, η μύτη του κάπως πλατιά, συμμαζεμένα τα φρύδια του. Είχε μάτια βαθουλωτά και μεγάλα αυτιά, λευκά μαλλιά και πλούσια, η δε γενειάδα του λευκή και αυτή μακριά, κάπως αραιή και τα δάκτυλα των χειρών του ήσαν μακριά.

Σε νεαρή ηλικία βρέθηκε στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου (κοντά στο σημερινό Κάιρον) ακριβώς την εποχή της Σταυρώσεως του Κυρίου. Την Μεγάλη εκείνη Παρασκευή, την ώρα της Σταυρώσεως του Χριστού αν και μεσημέρι, σκοτίσθηκε ο ήλιος «Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γὴν ἕως ὥρας ἐνάτης»(Ματ. Κζ 45). Ο Διονύσιος συγκλονίσθηκε από το παράδοξο αυτό φαινόμενο και αναφώνησε: «Ή Θεός πάσχει ή το πάν απόλλυται» (ή ο Θεός υποφέρει ή χάνεται το παν)! Σημείωσε δε με επιμέλεια την ημέρα και ώρα του υπερφυσικού αυτού γεγονότος του σκοτισμού του Ηλίου.

Όταν επέστρεψε στην Αθήνα, ήκουσε το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου στον Άρειο Πάγο, να μιλά για εκείνο το υπερφυσικό σκοτάδι κατά την Σταύρωση του Κυρίου, διαλύοντας κάθε αμφιβολία για την εγκυρότητα της νέας του Πίστεως!.. Βαπτίσθηκε, με την οικογένειά του κατά το έτος 52. Ανεφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων (ιζ 34) «τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶΔιονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶγυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶἕτεροι σὺν αὐτοῖς». Χειροτονήθηκε Επίσκοπος Αθηνών, διαδεχθείς τον Άγιο και σοφόν Ιερόθεο. Από τον προκάτοχό του εδιδάχθη πολλά στοιχεία της πίστεως, θεία και απόρρητα μυστήρια. Παρατίθενται, ευθύς αμέσως τινά εξ’ αυτών, προερχόμενα από σύγγραμμά του. Continue reading

«Ἐμπειρίες καί θαύματα ἀπό τόν Ὅσιο Πορφύριο»

Αποτέλεσμα εικόνας για ἁγιος πορφύριος

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ – Μαρτυρίες – Διηγήσεις -Νουθεσίες

«Ἐμπειρίες καί θαύματα ἀπό τόν Ὅσιο Πορφύριο»

Μαρτυρία ἀνώνυμης μοναχῆς:

»Κάποια φορά πού ἤμουν ἐκεῖ, ἔφερε ἕνα φορτηγό τοῦβλα καί πῆγα νά βοηθήσω νά τά κατεβάσουμε. Ἦταν 2 -3 ἄτομα. Ἕνα παιδί βοηθοῦσε καί αὐτό· ὅταν τελειώσαμε, πήγαμε νά πάρουμε τήν εὐχή του. Λέει στό παιδί:

  • Ἔ, Μανώλη, τί εἶναι πιό εὔκολο νά κατεβάζης τοῦβλα ἤ νά κάθεσαι καί νά λές ἀπερίσπαστα τήν εὐχή;

Ἀπήντησε:

  • Ἄ, Γέροντα, τά τοῦβλα εἶναι πιό εὔκολα νά τά κατεβάζης.

»Φέυγοντας μία φορά ἀπό τόν ὅσιο Πορφύριο, κατεβήκαμε μέ μία ἄλλη κοπέλα στόν δρόμο γιά νά φύγουμε. Ἡ κοπέλα τόν εἶχε Πνευματικό. Κάναμε σῆμα σέ κάποιο διερχόμενο αὐτοκίνητο νά μᾶς πάρη. Ἀπό μακρυά μᾶς φάνηκε καλός … Μπήκαμε μέσα, ἀλλά στήν διαδρομή Ὠρωπός – Ἀθήνα ἡ πραγματικότητα ἄρχισε νά μᾶς διαψεύδη. Ἡ ἄλλη κοπέλα ἔλεγε συνεχῶς τήν εὐχή “δι᾿ εὐχῶν τοῦ γέροντος Πορφυρίου …. “. Ἐκ θαύματος δέν πάθαμε κανένα κακό …. Θυμᾶμαι μόνο τήν ἀγωνία πού τράβηξα, ἄν καί εἶχα ἐμπιστοσύνη στίς εὐχές τοῦ ὁσίου Πορφυρίου.

»Πήγαμε μέ τόν ἀδελφό μου νά πάρουμε τήν εὐχή τοῦ. Ἄρχισε νά τοῦ λέη ὅλα τά προσωπικά του προβλήματα καί ὁ ἀδελφός μου αὐθόρμητα τοῦ εἶπε: “Τά βρήκατε ὅλα … “. Τοῦ λέει ὁ π. Πορφύριος: “ Ὅλος αὐτός ὁ κόσμος πού περιμένει … γιατί ἔρχεται; … “. Ὕστερα ρώτησε ἐμένα:

Continue reading

Ὁ μοναχός καί τά ἄγρια θηρία

Ένα βράδυ, σε ένα μοναστήρι, πέρασε ο ηγούμενος από το κελλί ενός μοναχού και τον ρώτησε πώς πέρασε την ημέρα του.

-Ε, όπως όλες, δι’ ευχών σας, άγιε καθηγούμενε. Είχα πάρα πολλή δουλειά, μα πάρα πολλή δουλειά, γιατί πρέπει να φροντίζω ένα σωρό ζωντανά.

-Τι να κάνεις; ρώτησε ξαφνιασμένος ο ηγούμενος, γιατί ήξερε τί διακόνημα έκανε ο μοναχός και ότι δεν είχε καμιά σχέση με ζώα.

-Κάθε μέρα, απάντησε ο μοναχός, πρέπει να φυλάω δύο γεράκια, να συγκρατώ δύο ζαρκάδια, να γυμνάζω δύο κυνηγετικούς σκύλους, να κυνηγάω ένα φίδι, να δαμάζω μια αρκούδα και να περιποιούμαι έναν άρρωστο. Δεν θα κατάφερνα τίποτα απ’ όλα αυτά, αν δεν με βοηθούσε τόσο αποτελεσματικά ένας Δεσπότης.

-Τι είναι αυτά, που λες τώρα; Για ποιά ζώα μιλάς; Ζουρλάθηκες; Τέτοια πράγματα έχουμε εδώ; Και τον δεσπότη πού τον βρήκες;

-Κι όμως! Όλα αυτά έγιναν και γίνονται κάθε μέρα, άγιε Γέροντα!

Continue reading

Ἀπό τή διήγηση τῶν θαυμάτων τῶν ἁγίων ἀναργύρων Κύρου καί Ἰωάννη

 

  Για τον Ηλία τον λεπρό, ποιος δεν θ’ ακούσει την θαυματουργία που έγινε από τους αγίους και δεν θα θαυμάσει τη μαρτυρική τους δύναμη;

Ο Ηλίας είχε λέπρα για πολλά χρόνια, είχε και της λέπρας τα
συμπτώματα και μάλιστα όχι σε ένα μέρος, αλλά εξαπλωμένα σε όλο του το σώμα, αυτά που κατά τον μωσαϊκό νόμο είναι σημεία βδελυρά και ακάθαρτα και αυτόν που τα ‘χε τον έδιωχναν να ζει του λοιπού έξω από την παρεμβολή. Αυτά λοιπόν τα σημάδια, που χρησιμοποιούνταν σαν σύμβολα της αμαρτίας, έφερνε πάνω του και ο Ηλίας, και επειδή δεν βρήκε ωφέλεια από πουθενά –γι’ αυτήν την ασθένεια ο Γαληνός και ο Ιπποκράτης δεν μπορούν να κάνουν το παραμικρό– προς τον Κύρο και τον Ιωάννη τους μάρτυρες έρχεται, θέλοντας να βρει θεραπεία και πιστεύοντας ακράδαντα ότι οπωσδήποτε και θα την έχει. Επειδή όμως πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα και δεν είδε καμιά ωφέλεια, βαρυκάρδισε, ενώ οι άγιοι καθυστερούσαν να επέμβουν για λόγους οικονομίας. Continue reading

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ἐγώ σέ ἔκανα καλά; ποιός σοῦ τό εἶπε αὐτό; Ἡ Θεία Χάρις σέ ἔκανε καλά»