ΗΜΕΡΑ ΚΕ΄. Περὶ τῆς ἀναβολῆς τοῦ καιροῦ.
Α΄. Ἤμαρτον· λοιπὸν ἢ κόλασις, ἢ μετάνοια· καὶ ἁμαρτάνω ἀκόμη; Καὶ ζῶ εὐχαριστημένος μὲ τὴν ἐλπίδα πὼς ἔχω νὰ μετανοήσω; Ἄχ! Ἀλλὰ ποῖος μὲ βεβαιώνει πῶς ἔχω νὰ τὸ ἐπιτύχω; Ποῖος μὲ βεβαιώνει πὼς θὰ ἔχω καιρὸν νὰ μετανοήσω;
Β΄. Καὶ ἂν λάβω καιρόν, ἄραγε θὰ ἔχω τὸν τρόπον καθὼς πρέπει νὰ μετανοήσω;

Γ΄. Καὶ ἄν μετανοήσω, ποῖος ἠξεύρει ἂν μεταπέσω πάλιν εἰς τὴν ἁμαρτίαν;
Στοχάσου πὼς ὁ Θεός σοῦ δίδει τοῦτον τὸν καιρὸν, διὰ νὰ τὸν μεταχειρισθῇς εἰς δόξαν Του καὶ εἰς σωτηρίαν τῆς ψυχῆς σου· καὶ μὴ χάνῃς ἀπὸ Αὐτὸν οὐδὲ μίαν ὥραν.
 
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.
(Πνευματικά Γυμνάσματα). εδώ
Έτεραι σύντομοι μελέται,
φυλακτήριον της ψυχής καλούμεναι,
(διαμοιρασμέναι εις πάσαν ημέραν του μηνός).