Στο βιβλίο που κυκλοφορεί και αναφέρεται στον Βίο του Γέροντα Αμβροσίου της Ι.Μ Δαδίου στην Αμφίκλεια Βοιωτίας (+2 Δεκεμβρίου 2006) αναφέρεται το εξής θαύμα των Αγίων Αναργύρων που το αφηγείται ο ίδιος ο γέροντας (περιληπτικά, όπως το θυμάμαι): 

Όταν ήταν νέος μοναχός στο Άγιο Όρος (και συγκεκριμένα στην Ι.Μ Ξηροποτάμου), ήταν στον κήπο και τον σκάλιζε. Εκεί κοντά είδε ένα δέντρο με καρπούς (νομίζω συκιά, δεν είμαι σίγουρος) και αφού νικήθηκε από τον πειρασμό της λαθροφαγίας (να φάει δηλαδή εκτός της κανονισμένης ώρας) ανέβηκε επάνω στο δέντρο για να κόψει κάποιους καρπούς. 
Δεν πρόσεξε όμως καλά (ή έσπασε το κλαδί που ήταν ανεβασμένος) και έπεσε κάτω και εξαρθρώθηκε (ή έσπασε) το πόδι του.
Μεταφέρθηκε σε ένα κελί για να αναρρώσει.Ενώ βογκούσε από τους πόνους παρακάλεσε τους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό που ήταν ένα εκκλησάκι τους εκεί κοντά να γίνει καλά. Το βράδυ, είδε μια λάμψη από το εκκλησάκι και τον επισκέφτηκαν οφθαλμοφανώς οι άγιοι οι οποίοι αφού έπιασαν το πόδι του προσπαθούσαν να το ισιώσουν (όπως και το ίσιωσαν).
Μάλιστα, ο ίδιος ο γέροντας άκουγε και τη συζήτηση που είχαν μεταξύ τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας!