Ο Μέγας Βασίλειος λέει το εξής: Πρόσεξε, να φροντίσεις να εμπορευτείς καθ’ ην η ώρα το παζάρι είναι ανοιχτό. Όταν σταματήσει το παζάρι, δεν μπορείς ούτε να πουλήσεις, ούτε να αγοράσεις.
Και το παζάρι αγαπητοί μου, είναι η ανοχή του Θεού που μένουμε εδώ ο καθένας μας. Και σε ένα ανύποπτο χρόνο – δεν γνωρίζουμε πότε – θα μπει το χέρι Του κατά κάποιο τρόπο και θα μας τραβήξει εκ του κόσμου τούτου, γι’ αυτό κάθε στιγμή του ανθρώπου είναι στιγμή εμπορίου. Και πρέπει να την εκμεταλλεύεται ο άνθρωπος σωστά και επικερδώς.

Εντούτοις όμως εμείς δεν πολιτευόμεθα έτσι. Πάντα πολιτευόμεθα, ότι θα είμεθα αύριο. Θα είμεθα μεθαύριο:
– Θα πάω, θα κάνω…
– Μα θα θελήσει ο Θεός να σε αφήσει; Μήπως κάποιο συμβάν από τα τόσα έκτακτα που υπάρχουν γύρω μας, σε αρπάξει εκ του κόσμου τούτου; Γιατί δεν εμπορεύεσαι τον χρόνο σου αυτόν, τίμια, ηθικά, ειλικρινά, εν μετανοία, εν εξομολογήσει, όπως το θέλει ο Θεός; Για να είσαι έτσι εξασφαλισμένος και να λες: «ότι ώρα θέλει, ας με καλέσει…».
Δεν είμεθα λοιπόν λογικοί, όσο λέμε ότι είμεθα, όσοι δεν προσέχουνε.
 
 
Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 – 1982)