Μιὰ κυρία τῆς ἐνορίας μας, γιατρὸς στὸ ἐπάγγελμα, ἔπασχε ἐδῶ καὶ δώδεκα χρόνια ἀπὸ καρκίνο τοῦ στομάχου. Ἔκανε ἀδιάκοπα ἐμετοὺς καὶ μύριζε τόσο ἀπαίσια, ποὺ πολὺ δύσκολα μποροῦσε νὰ μείνει κάποιος κοντά της. Βρισκόταν στὰ τελευταία της. Τῆς εἶχαν ἀφαιρέσει τὴν κηδεμονία τῶν παιδιῶν της, τὴν εἶχαν διώξει ἀπὸ τὴ δουλειά της καὶ ὁ σύζυγος της τὴν εἶχε ἐγκαταλείψει.Ἡ ἴδια ὅμως εἶχε ἀποδεχθεῖ τὴν ἀρρώστια της μὲ ταπείνωση καὶ καρτερία, σὰν ἀληθινὴ Χριστιανή. Τὶς τελευταίες τις ὥρες ζήτησε τὸ Ἅγιο Εὐχέλαιο καὶ τὴ θεία Κοινωνία. Καὶ τὸ θαῦμα ἔγινε!
Ἀφοῦ τελέσθηκε τὸ Εὐχέλαιο καὶ ἡ ἄρρωστη κοινώνησε, σταμάτησαν οἱ ἐμετοὶ καὶ σιγὰ-σιγὰ χάθηκε ἡ ἀφόρητη δυσοσμία.
Οἱ γιατροὶ βεβαίωσαν, μὲ μεγάλη τους κατάπληξη πὼς εἶχε γίνει καλά!
Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Θαύματα καὶ Ἀποκαλύψεις ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία», ἐκδόσεις Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου