Ἡ πανταχοῦ παρουσία τοῦ Θεοῦ

«Λέγει
αὐτῷ Ναθαναήλ· Πόθεν με γινώσκεις;» (Ἰω. 1,49)
(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
Σήμερα, ἀγαπητοίμου, εἶναιΠρώτη (Α΄) ΚυριακὴτῶνΝηστειῶντῆςὈρθοδοξίαςκαὶθ᾿ἀπασχολήσωτὴνἀγάπησαςμὲἕναπρακτικὸθέμα. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχή σας στὸ ἐρώτημα
ἐκεῖνο ποὺ ἔθεσε ὁ Ναθαναὴλ στὸν Κύριο ὅταν τοῦ εἶπε· «Πόθεν με γινώσκεις;», ἀπὸ
ποῦ μὲ γνωρίζεις;(Ἰω. 1,49). Στὸ ἐρώτημα αὐτὸ τοῦ Ναθαναήλ, ὅπως καὶ στὴν ἀπάντησι
τοῦ Κυρίου, ὑπάρχει κρυμμένη ὠφελιμωτάτη
πνευματικὴ διδασκαλία.
Ὁ Ναθαναὴλ δὲν ἐγνώριζε τὸ Χριστό. Ὁ
Χριστὸς τοῦ ἦταν ἄγνωστος. Εἶχε ὅμως ἕνα φίλο, τὸν Φίλιππο, ποὺ εἶχε γνωριστῆ
μὲ τὸ Χριστό, καὶ ἀφ᾿ ὅτου πίστεψε σ᾿ αὐτὸν ἔπλεε σὲ ὠκεανὸ χαρᾶς. Θεώρησε
λοιπὸν καθῆκον ὁ Φίλιππος νὰ καλέσῃ καὶ τὸ Ναθαναὴλ νὰ
γνωρίσῃ τὸ Χριστό
. Ὅταν μετὰ ἀπὸ κάποιο δισταγμὸ
ὁ Ναθαναὴλ πείσθηκε νὰ πλησιάσῃ,πρὶν ἀκόμη μιλήσουν, ὁ Κύριος –ποὺ πρώτη φορὰ
τὸν ἔβλεπε– λέει γι᾿ αὐτόν· «Ἴδε ἀληθῶς
Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι» , νά ἕνας ἄνθρωπος
ποὺ μέσα του δὲν ἔχει ὑποκρισία (ἔ.ἀ. 1,48)


 

http://aktines.blogspot.gr/2015/03/blog-post_86.html