«Ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;» (Ματθ. 17,17)

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

  Ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;», ἕως πότε θὰ σᾶς ἀνέχωμαι, ὣς πότε θὰ σᾶς ὑποφέρω; Τίνος, ἀγαπητοί μου, εἶναιφωνὴ αὐτή; εἶναι τοῦ δυστυχισμένου πατέρα, ποὺ βλέπει τὰ παιδιά του νὰ βαδίζουν σὲ ἄσχημο δρόμο καὶ στενοχωριέται; εἶναιτὸπαράπονομιᾶςμάνας, ποὺκοπίασεγιὰν᾿ἀναθρέψῃτὰπαιδιάτης, κ᾿ἔπειτατὰβλέπεινὰβαδίζουνἕναδρόμοτρισάθλιοκαὶκαταριέταιτὴνὥραποὺτὰγέννησε; εἶναι τὸ παράπονο τοῦ ποιμένος, ποὺ βλέπει τὰ πνευματικά του παιδιὰ νὰ μὴ βαδίζουν τὸ δρόμο τῆς τιμῆς καὶ τῆς πίστεως; εἶναι τὸ παράπονο τοῦ ἱεροκήρυκος, ποὺ ἀναστενάζει γιὰ τὴν ἀσέβεια τῶν χρόνων του; εἶναι φωνὴ προφήτου, ἀγγέλου, ἀρχαγγέλου;

http://aktines.blogspot.gr/2015/08/blog-post_8.html