Ένας μικροαστός από τό Κίεβο, ο Θεράπων Ντομπροβόλσκυ, είχε μεγάλη επιθυμία νά γίνη δόκιμος στήν Λαύρα. Γιά τρεις συνεχόμενες ημέρες πήγαινε μαζί με την μητέρα του να δη τον Στάρετς καί νά πάρη την ευχή του, αλλά ο Θεόφιλος συνεχώς τον απέφευγε στέλνοντάς τον, πότε στόν ξενώνα καί πότε στήν εκκλησία. Την τρίτη ημέρα, όταν ο Θεράπων καί η μητέρα του πείνασαν πάρα πολύ καί φαινόταν ότι η επίσκεψή τους θά παρατεινόταν κι άλλο, ο νεαρός κατέφυγε στόν υποτακτικό του Στάρετς, Ιβάν, γιά νά τόν βοηθήση. Εκείνος τούς λυπήθηκε κι έστειλε τόν Θεράποντα στο κελί του Στάρετς.

«Γιατί τριγυρνάς εδώ πέρα; Είμαι κανένας άγιος;» ρώτησε άγρια ο Στάρετς τον νέο.

Σ’ ένα λεπτό, έστειλε έξω, ένα μικρό κομμάτι ψωμί καί λάχανο τουρσί γιά τόν Θεράποντα καί την μητέρα του. Μόλις ο νέος δοκίμασε τό

ψωμί, ένοιωσε νά του εξαφανίζεται όλη η πείνα.

Σε μισή ώρα ο Στάρετς βγήκε πάλι απ’ τό κελί του καί ο Θεράπων μόλις τόν είδε έπεσε στά πόδια του.

«Δός μου την ευλογία γιά την Λαύρα Μπάτουσκα».

«Τί ευλογία νά σου δώσω; Ποτέ δεν θά γίνης Ιερομόναχος. Πήγαινε στήν Λαύρα καί ζήσε την ζωή ενός απλού Μοναχού. Μόνο ζήσε καλά. Μήν τρως ψάρι Τετάρτη καί Παρασκευή καί μή λείψης ποτέ από την Ακολουθία του Όρθρου».

Ο Θεράπων Ντομπροβόλσκυ, έγινε δεκτός στήν Λαύρα καί εκάρη Μοναχός με τ’ όνομα Σπυρίδων.

Γιά πενήντα ένα χρόνια έζησε εκεί σάν απλός Μοναχός, τηρώντας πιστά τίς οδηγίες του Στάρετς, μη χάνοντας ποτέ ούτε μία Ακολουθία του Όρθρου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.

Ο ΣΤΑΡΕΤΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ. (1788-1853Μ.Χ)ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ.

 

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/01/blog-post_952.html