«Μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται [ἀρσενοκοῖτες εἶναι οἱ ὁμοφυλόφιλοι] οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδωροι [λοίδωροι εἶναι οἱ ὑβριστές], οὐχ ἅρπαγες [οὔτε οἱ ἅρπαγες, αὐτοὶ ποὺ ἁρπάζουν] βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι» (Α’Κορ. 6, 9-11), μᾶς λέει ξεκάθαρα ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν Α’ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολή.
 
Καὶ πάλι, στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, στὸ Βιβλίο τοῦ Λευϊτικοῦ λέγει ὅτι ἐὰν ἕνας ἄνδρας κοιμηθεῖ μετὰ ἄρσενος κοίτην γυναικός, δηλαδὴ κάνει ὁμοφυλοφιλικὴ σχέση, ὅπως μὲ γυναίκα, ἄνδρας μὲ ἄνδρα ὅπως μὲ γυναίκα, αὐτός, λέγει, θὰ πρέπει νὰ θανατωθεῖ καὶ ὁ ἕνας καὶ ὁ ἄλλος. «Ἀμφότεροι βγέλυγμα ἐποίησαν» (Λευϊτικὸν 18,22 -20,13), κάνουν βδέλυγμα, δηλαδὴ ἕνα πράγμα σιχαμερὸ μπροστὰ εἰς τὸν Θεό, τὸ φοβερότερο ἁμάρτημα καὶ τὸ πιὸ σιχαμερὸ γιὰ τὸν Θεό· «θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσι» (Λευϊτικὸν 20, 11), πρέπει νὰ θανατωθοῦν, εἶναι ἔνοχοι, λέει στὸ Λευϊτικό.
 
Καὶ ἔχουμε καὶ τὸ παράδειγμα τὸ ἱστορικὸ τοῦ κατακλυσμοῦ. Ὁ Θεὸς κατέστρεψε τότε τὸν κόσμο μὲ τὸν κατακλυσμό, ἐξ αἰτίας αὐτῶν τῶν φοβερῶν σαρκικῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῆς ὁμοφυλοφιλίας «διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας ( Γέν. 6,11). Καὶ τὸ ἴδιο ἔγινε καὶ ἀργότερα. Τότε ἐπἐζησε στὸν κατακλυσμὸ μόνο ἡ οἰκογένεια τοῦ Νῶε ἡ ὁποία ἦταν ἁγνή. Ἀργότερα ὅμως, πάλι ὁ Θεός, «καὶ Κύριος ἔβρεξεν ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμορρα θεῖον, καὶ πῦρ παρὰ Κυρίου ἐξ οὐρανοῦ» (Γέν. 19, 24). Ἐπεσε πῦρ καὶ φωτιὰ ἀπὸ τὸν Κύριο στὸν οὐρανὸ καὶ κατέστρεψε τὶς πόλεις αὐτὲς καὶ ὅλη τὴν περίχωρο, γιατὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶχαν πέσει στὸ βδελυκτὸ αὐτὸ ἁμάρτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας.
 
Εἶναι ξεκάθαρος ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Ὅλη ἡ Ἁγία Γραφὴ καταδικάζει τὰ βδελυκτὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα καὶ μάλιστα τὸ χειρότερο ἀπ’ ὅλα, τὸ τῆς ὁμοφυλοφιλίας τὸ ὁποῖο δυστυχῶς σήμερα δὲν γίνεται μόνο ἐκτὸς γάμου, ἀλλὰ καὶ μέσα στὸν γάμο, δυστυχῶς, καὶ μεταξὺ τῶν ζευγαριῶν. Γιατὶ ὅπως λένε οἱ Ἅγιοι, εἶναι δύο εἰδῶν ἡ ὁμοφυλοφιλία: εἶναι αὐτὴ ποὺ γνωρίζουμε μεταξὺ τῶν ὁμοφύλων, ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ οἱ σχέσεις οἱ ἀνώμαλες, οἱ διαστροφικὲς ποὺ ὑπάρχουν μέχρι σήμερα δυστυχῶς, μέσα στὸ ζευγάρι πολλὲς φορές.
 
Γιατί τὰ λέμε ὅλα αὐτά; Διότι αὐτὸ τὸ κακὸ ἐξαπλώνεται παρά πολὺ καὶ οἱ κυβερνῶντες, οἱ πολιτικοὶ ἔχουν καταφέρει πολλὰ πράγματα δυστυχῶς, γιὰ νὰ ἑδραιωθεῖ αὐτὸ τὸ κακό, αὐτὴ ἡ ἁμαρτία, καὶ μεταξὺ μάλιστα τῶν νέων· νὰ περάσει στοὺς νέους τὸ μήνυμα ὅτι αὐτὴ ἡ σχέση δὲν εἶναι κάτι τὸ κακό, ἀλλὰ εἶναι τὸ ἴδιο εἴτε κάνεις μὲ τὸ ἄλλο φύλο εἴτε κάνεις μὲ τὸ ἴδιο φύλο.Ὅμως τὸ μήνυμα τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι ξεκάθαρος: «ὁ Θεὸς ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν» (Γέν. 1, 27), ἔφτιαξε ἄνδρα καὶ γυναίκα, δὲν ἔφτιαξε τρίτο φύλο ἤ ἄλλη κατάσταση. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἀντίθετα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καὶ ὄχι μόνο μὲ τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀντίθετα, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἴδια τὴ φύση, γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάζονται ἁμαρτήματα παρὰ φύσιν.

 
Πρέπει νὰ ποῦμε ὅτι αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ πέφτουν σ’ αὐτὰ τὰ ἁμαρτήματα τοὺς ἀγαπᾶμε, ὅπως ἀγαπᾶμε ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Ἀγαπᾶμε ὅλους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἁμαρτάνουν, ἀλλὰ δὲν ἀγαπᾶμε τὴν ἁμαρτία. Ὀφείλουμε νὰ μισοῦμε, νὰ ἀποστρεφόμεθα τὴν ἁμαρτία γιατὶ τὴν μισεῖ καὶ τὴν ἀποστρέφεται ὁ Θεός. Δὲν εἶναι ἀπουσία ἀγάπης ὅταν καταδικάζουμε τὴν ἁμαρτία. Ἀντίθετα, εἶναι ἀγάπη νὰ καταδικάζεται ἡ ἁμαρτία. Ἐμεῖς δὲν ἔχουμε δικαίωμα νὰ καταδικάσουμε κανένα. Ὁ Θεὸς ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτό. Αὐτὸς εἶναι Κριτὴς τῶν ἁπάντων. Ὀφείλουμε ὅμως νὰ ὑπακούομε στὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ μὴ διδάσκουμε ἀλλότρια πράγματα. Οὔτε οἱ καθηγητές, γιὰ παράδειγμα, στὰ σχολεῖα οἱ δάσκαλοι νὰ λένε στὰ παιδιὰ ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι κάτι τὸ γενετικό, κάτι σὰν τὸ σύνδρομο Down· δηλαδή, ὅτι ὑπάρχει μία γενετικὴ ἀνωμαλία. Εἶναι ψέμα αὐτό! Δὲν ἔχει βρεθεῖ καμμιὰ γενετικὴ ἀνωμαλία, δηλαδή ἀνωμαλία στὰ χρωμοσώματα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Ἀντίθετα, εἶναι ἕνα πάθος, ἕνα πάθος ἐπίκτητο τὸ ὁποῖο καλλιεργεῖται γιατὶ ὁ ἄνθρωπος θέλει νὰ τὸ καλλιεργήσει, ἐνῷ στὸ σύνδρομο Down, ὅπως καὶ σὲ ἄλλα γενετικὰ σύνδρομα ὑπάρχει μία βλάβη καὶ στὸ γενετικὸ ὑλικό, στὸ χρωμόσωμα, πράγμα ποὺ δὲν ὑπάρχει στὴν ὁμοφυλοφιλία. Μπορεῖ νὰ ὑπάρχει μία προδιάθεση σὲ κάποιους ἀνθρώπους, ἀλλὰ σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀναγκασμένοι νὰ ζήσουν ἔτσι σ’αὐτὴν τὴν κατάσταση, τὴν παρὰ φύση κατάσταση. Ἄν θέλουν, μποροῦν νὰ τὸ ξεπεράσουν, αὐτὴ τὴ ροπὴ ποὺ ἔχουν.
 
Ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ Ἅγιος Παῒσιος, εἶναι πάθος. «Γέροντα», τὸν ρώτησαν κάποτε, «τί συμβαίνει μὲ τοὺς ὁμοφυλόφιλους; Μερικοὶ γιατροὶ λένε ὅτι γεννιοῦνται ἔτσι»· ὅτι εἶναι δηλαδὴ θέμα χρωμοσωμάτων, θέμα τῆς φύσης. Ἄρα, εἶναι ἀδύνατον αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ ἀλλάξουν καὶ ἑπομένως, ἄδικα τοὺς ταλαιπωροῦν, καὶ ὅτι δὲν ἔχουν εὐθύνη αὐτοί. Καὶ ἀπαντάει ὁ Ἅγιος: «Πὰ πά, ὄχι βρὲ παιδί μου, δὲν εἶναι ἔτσι. Εἶναι ἕνα πάθος καὶ αὐτὸ ὅπως καὶ τὰ ἄλλα πάθη. Δηλαδή, μπορεῖ νὰ διορθωθεῖ ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος; Πῶς δὲν μπορεῖ! Μπορεῖ!», ἀπαντάει ὁ Ἅγιος. Εἶναι ξεκάθαρος ὁ Ἅγιος. «Ἐὰν θέλει καὶ προσπαθήσει, μπορεῖ νὰ κόψει τὴν κακιὰ συνήθεια. Πολὺ βοηθάει νὰ ἔχει κανεὶς ἕνα πραγματικὸ καὶ καλὸ φίλο».
 
Πῶς γίνεται κανεὶς ὁμοφυλόφιλος; Φταίει ἡ οἰκογένεια; Ἄν εἶναι μικρὸ παιδάκι, πιὸ ἀδύνατο, πιὸ συνεσταλμένο καὶ δὲν προσέξουν τὶς παρέες του, τότε κανένας ἀλήτης μπορεῖ νὰ τὸ στριμώξει μὲ τὸ ζόρι. Ἕλκεται καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν ἡδονὴ καὶ αὐτό, καὶ σιγὰ-σιγὰ συνηθίζει. Ἤ ὅπως μᾶς λένε καὶ οἱ Ἅγιοι, καὶ ὁ Ἅγιος Πορφύριος, αὐτὲς οἱ ἀνώμαλες, οἱ διαστροφικὲς σχέσεις ποὺ ὑπάρχουν ἀνάμεσα στὰ ζευγάρια, καὶ μάλιστα ὅταν εἶναι ἔγκυος ἡ γυναίκα ἀλλὰ καὶ πάντοτε, αὐτὲς ἐπιδροῦν στὸ παιδί, ἐπιδροῦν στὸ ἔμβρυο καὶ δημιουργοῦν τέτοιες ροπὲς καὶ τὸ παιδὶ γίνεται ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μάνας του φιλήδονο, καὶ ρέπει πρὸς τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα καὶ πρὸς τὴν ὁμοφυλοφιλία. Ἑπομένως, εἶναι πάθος ξεκάθαρα καὶ δὲν ἔχει καμμιὰ σχέση μὲ γενετικὲς ἀνωμαλίες. Καὶ τὰ λέμε ὅλα αὐτὰ γιατὶ δυστυχῶς, πρόσφατα ἕνας ἐπίσκοπος ἀπὸ τὴν Ἀττική, ἀπὸ τὸ λεκανοπέδιο τῆς Ἀττικῆς, δήλωσε πράγματα ποὺ πολὺ μᾶς λύπησαν, ἐπάνω σὲ μία ἐκπομπὴ ποὺ ὑπάρχει ἀναρτημένη καὶ στὸ facebook στὸ διαδίκτυο, ὅτι ἐκ τῶν πραγμάτων, λέγει, ὁ Θεὸς ἔχει δώσει σὲ μερικοὺς ἀνθρώπους νὰ αἰσθάνονται τὴν ἕλξη πρὸς τὸ ἴδιο φύλο. Αὐτὸ καὶ μόνο νὰ τὸ πεῖ κανεὶς εἶναι βλασφημία. Ὁ Θεὸς ποτὲ δὲν δίνει ἁμαρτία, ποτὲ δὲν δίνει πάθη. Ὁ Θεὸς δίνει μόνο τὸ καλό, μόνο καλὰ φτιάχνει ὁ Θεός. «Οὐκ ἔστι ποιητὴς τῶν κακῶν ὁ Θεὸς (PG 31, 329 Α-353 Α), θὰ μᾶς πεῖ ὁ Μέγας Βασίλειος. Ὁ Θεὸς ποτὲ δὲν εὐδοκεῖ στὴν ἁμαρτία. Μπορεῖ ὁ Θεὸς νὰ παραχωρεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ ἁμαρτάνει γιατὶ σέβεται τὸ αὐτεξούσιο τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν δίνει ὁ Θεὸς τὴν ἁμαρτία οὔτε νομιμοποιεῖται ἡ ἁμαρτία μέσα στὴν Ἐκκλησία.
 
Καὶ εἶπε καὶ ἄλλα αὐτὸς ὁ ἐπίσκοπος. Λέγει ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι μία σχέση, εἶναι μία σχέση ἡ ὁποία ἄν ὑπάρχει μέσα ὁ Χριστὸς νὰ λειτουργεῖ πιὸ πνευματικά. Ἄν εἶναι δυνατόν! Νὰ ὑπάρχει μέσα στὴν ἁμαρτία ὁ Χριστός! Καμμία σχέση δὲν ἔχει ὁ Χριστὸς μὲ τὴν ἁμαρτία οὔτε μπορεῖ νὰ ὑπάρχει σ’ αὐτὴ τὴ σχέση ὁ Χριστός, ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχει μετάνοια. Τότε βεβαίως, καὶ ὁ μεγαλύτερος ἁμαρτωλὸς γίνεται δεκτὸς ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ἀλλὰ σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχύσει αὐτὸ ποὺ λέει ἐδῶ πάλι αὐτὸς ὁ ἐπίσκοπος, ὅτι καὶ ἡ Ἐκκλησία, λέει, νὰ πράξει τὸ ἴδιο. Ποιό; Αὐτὸ ποὺ λέει προηγουμένως· νὰ ἀγκαλιάσει τὸ παιδὶ αὐτό, καὶ νὰ σεβαστεῖ τὴν ἐπιλογή του αὐτὴ καὶ νὰ μὴν τὸ διώξει ἀπὸ τὸ σπίτι ὁ γονέας ποὺ θὰ ἔχει ἕνα τέτοιο παιδί. Καὶ τὸ ἴδιο, λέει, πρέπει νὰ πράξει καὶ ἡ Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία δέχεται τοὺς πάντες, ἀλλὰ ὅταν μετανοοῦν τοὺς βάζει μέσα Της· δὲν τοὺς βάζει ἀμετανόητους μέσα Της ἡ Ἐκκλησία. Ὁποιοσδήποτε γιὰ νὰ μπεῖ στὴν Ἐκκλησία, θὰ πρέπει νὰ μπεῖ ἐν μετανοίᾳ. Δὲν μπορεῖ νὰ μπεῖ μὲ τὶς ἁμαρτίες του καὶ τὰ πάθη του καὶ νὰ πιστεύει ὅτι εἶναι μέσα στὴν Ἐκκλησία, ἁμαρτάνοντας συγχρόνως καὶ μὴ μετανοῶντας, μένοντας σταθερὰ στὴν ἁμαρτία. Λέει αὐτὸς ὁ ἐπίσκοπος, «δὲν μπορῶ», λέει, «νὰ δώσω τὴν αἴσθηση ὅτι εἶναι ἀποκομμένος ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὁ ὁμοφυλόφιλος». Μά, βεβαίως εἶναι ἀποκομμένος ὅσο παραμένει ἀμετανόητος, ὅπως καὶ ὁ κάθε ἀμετανόητος ποὺ ἐμμένει στὴν ἀμετανοησία του, εἶναι ἀποκομμένος ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ὅταν βεβαίως δεχθεῖ τὴν μετάνοια ποὺ τοῦ προσφέρει ὁ Θεὸς -τὴν δυνατότητα νὰ μετανοήσει τὴν δίνει ὁ Θεὸς στὸν καθένα καὶ σὲ αὐτούς- καὶ ἀλλάξει ζωή, τότε βεβαίως θὰ γίνει δεκτός.
 
Λυπούμαστε πάρα πολὺ γιὰ αὐτὲς τὶς δηλώσεις, γιατὶ δυστυχῶς βλέπουμε καὶ ἄνθρωποι ποὺ εἶναι, ἔτσι, θεσμικὰ τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως λέμε, νὰ συντάσσονται μὲ τὴν νέα τάξη αὐτὴ πραγμάτων, μὲ τοὺς πολιτικοὺς οἱ ὁποῖοι προωθοῦν σκόπιμα αὐτὸ τὸ πάθος, καὶ ὑπάρχει λόγος ποὺ προωθεῖται αὐτὸ τὸ πάθος ἀπὸ τοὺς πολιτικούς. Τὰ think tank, οἱ λεγόμενες δεξαμενὲς σκέψης, συμβουλεύουν τοὺς ἑκάστοτε προέδρους τῆς Ἀμερικῆς, ὅπως ἀποκάλυψε ἕνας καθηγητὴς πανεπιστημίου ἀπὸ τὴν Κρήτη, νὰ δίνουν πάρα πολλὰ χρήματα ὡς προπαγάνδα γιὰ τὴν ὁμοφυλοφιλία, γιὰ νὰ ἐπιτύχουν ἔτσι τὴν παγκοσμιοποίηση. Γιατὶ ὅταν ὁ ἄνθρωπος χάσει τὴν ἠθική του καὶ γίνει ὁμοφυλόφιλος, γίνεται ἕνας ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος εὔκολα μαζοποιεῖται καὶ εὔκολα ὑποτάσσεται, ἕνας ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀνδρισμό, δὲν ἔχει ὅπως λέμε τσαγανὸ νὰ ἀντισταθεῖ στὰ ὅποια ἀντίθετα καὶ ἀντίθεα προγράμματα ποὺ ἔχουν οἱ παγκοσμιοποιητὲς οἱ ὁποῖοι βεβαίως εἶναι οἱ σιωνιστὲς οἱ γνωστοί, οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι προωθοῦν οὐσιαστικὰ τὴν σατανολατρία καὶ τὸν δαιμονισμό.
 
Λυπούμαστε λοιπὸν πάρα πολὺ καὶ λέμε ὅτι ἐμεῖς δὲν θὰ δεχθοῦμε ποτὲ τὴν ἁμαρτία. Δὲν θὰ ἀμνηστεύσουμε ποτὲ τὴν ἁμαρτία! Τὸν ἁμαρτωλὸ ὅταν μετανοεῖ, ἡ Ἐκκλησία τὸν δέχεται, ἀλλὰ ποτὲ δὲν δεχόμαστε νὰ μπεῖ ἡ ἁμαρτία, καὶ νὰ ποῦμε ὅτι ὑπάρχει μέσα στὴν Ἐκκλησία καὶ ἡ ἁμαρτία, καὶ εἶναι δεκτὴ καὶ ἡ ἁμαρτία.
 
Ἕνας ἐπίσκοπος, μακαρίτης τώρα, ἔλεγε τὸ γνωστὸ «ἐλᾶτε ὅπως εἶστε στὴν Ἐκκλησία». Ἔλεγε ἔτσι, ἀλλὰ δὲν ἔλεγε καὶ «μείνετε ὅπως εἶστε». Μπορεῖ τὴν πρώτη φορὰ νὰ πᾶς ὅπως εἶσαι, γιατὶ ἔτσι εἶσαι μὲ τὶς ἁμαρτίες σου, ἀλλὰ ὀφείλεις γιὰ νὰ μπεῖς στὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ παραμείνεις στὴν Ἐκκλησία, νὰ μετανοήσεις. Νὰ σβήσεις τὶς ἁμαρτίες σου καὶ ἔτσι νὰ πλησιάσεις καὶ νὰ παραμείνεις μέσα στὸν Χριστό, μὲ τὸν Χριστὸ μέσα στὴν Ἐκκλησία, ὁ ὁποῖος Χριστὸς δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν ἁμαρτία.
 
Θὰ ἀγωνιστοῦμε λοιπὸν μέχρι τέλους, θὰ μείνουμε στέρεοι στὴν Πίστη μας καὶ δὲν θὰ ὑποχωρήσουμε, ὅσο κι ἄν λυσσάει ὁ διάβολος καὶ τὰ ὄργανά του, οἱ νεοταξίτες καὶ οἱ σιωνιστές, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν σχεδιάσει αὐτὴν τὴν παγκόσμια δικτατορία καὶ παράνοια, καὶ ποὺ προωθοῦν μεταξὺ τῶν ἄλλων ὅπως εἴπαμε καὶ τὴν ὁμοφυλοφιλία μὲ πάρα πολλὰ χρήματα· χρηματοδοτοῦν τὰ γνωστὰ πλὲον σὲ ὅλους gay pride καὶ ὅ,τι ἄλλο συντελεῖ στὸ νὰ διαδοθεῖ αὐτὴ ἡ διαστροφὴ καὶ νὰ περάσει τὸ μήνυμα ὡς κάτι τὸ φυσιολογικό. Μέχρι πρὶν λίγα χρόνια, μέχρι τὸ 1987, ἦταν ἀσθένεια ἡ ὁμοφυλοφιλία καὶ στὰ ἰατρικὰ βιβλία γραφόταν ὡς ἀσθένεια. Μετὰ μὲ τὴν πίεση τῶν πολιτικῶν καὶ αὐτῶν τῶν ὁμάδων τῶν ΛΟΑΤΚΙ κλπ. ἀφαιρέθηκε ἀπὸ τὰ ἰατρικὰ βιβλία ὡς νόσος ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν λέει τίποτε. Ἡ ἀλήθεια εἶναι αὐτὴ ποὺ μετράει.
 
Δυστυχῶς ὅμως, βλέπουμε καὶ στοὺς Ὀρθοδόξους μιὰ τάση – σὲ κάποιους Ὀρθοδόξους – νὰ ἀμνητευθεῖ ἡ ὁμοφυλοφιλία κατὰ μίμηση τῶν παπικῶν καὶ τῶν προτεσταντῶν. Ἀπὸ πολλὰ χρόνια οἱ προτεστάντες ἔχουν ἀναγνωρίσει δυστυχῶς τὴν ὁμοφυλοφιλία, καὶ τελευταία καὶ ὁ πάπας. Ἐμεῖς ὅμως ὀφείλουμε νὰ διαμαρτυρηθοῦμε. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ἀξιοπρέπεια στὴν ἁμαρτία, ὅπως λέει ὁ ἐπίσκοπος. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ἁμαρτάνει καὶ δὲν μετανοεῖ γιὰ τὴν ἁμαρτία του νὰ ἀρέσει στὸν Θεό, καὶ νὰ παραμένει καὶ νὰ γίνεται δεκτὸς στὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ παραμένει μέσα στὴν Ἐκκλησία. «Μὴ πλανᾶσθε», λέγει, «πόρνοι καὶ μοιχοὶ καὶ ἀρσενοκοῖται, βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι»· δὲν μποροῦν νὰ κληρονομήσουν τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
 
Αὐτὰ ἤθελα νὰ πῶ σήμερα στὴν ἀγάπη σας καὶ νὰ ξέρουμε ὅτι τελικὰ ὁ Χριστὸς θὰ νικήσει. Δὲν εἴμαστε ἐμεῖς ἄξιοι νὰ ὑπερασπιστοῦμε τὸν Χριστό μας οὔτε καὶ θὰ ἔπρεπε ἐμεῖς νὰ ἐλέγξουμε αὐτὸν τὸν ἐπίσκοπο. Θά ‘πρεπε οἱ συνεπίσκοποί του νὰ τὸν ἐλέγξουν, ἀλλὰ δυστυχῶς ἔχει περάσει ἕνας μήνας ἀπὸ τότε ποὺ ἔγιναν αὐτὲς οἱ δηλώσεις καὶ παραπάνω, καὶ δὲν ἀκούσαμε κάποια δήλωση ἀπὸ ἐπίσκοπο, κάποια διόρθωση πάνω σ’ αὐτό. Μόνο, πρὸς τιμήν του, ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος ἔγραψε κάποια πράγματα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἐμεῖς ἐνημερωθήκαμε. Ὁ Θεὸς εὐχόμαστε νὰ δώσει μετάνοια σὲ ὅλους μας, γιατὶ ἄν προχωρήσει ἔτσι ἡ πατρίδα μας, καὶ τὰ νέα παιδιὰ τὰ ὁποῖα πλέον τώρα ὅλα ἤ σχεδὸν ὅλα ἔχουν πάρει αὐτὸ τὸ μήνυμα καὶ κάποια τὸ ἔχουν ἀποδεχθεῖ, καὶ κάποια γίνονται καὶ πολὺ φανατικὰ καὶ δὲν δέχονται κουβέντα, καὶ θεωροῦν ὅτι εἶναι ὅλα φυσιολογικὰ καὶ ὅλα ἐπιτρέπονται, καὶ αὐτὸ τὸ βδελυκτὸ ἁμάρτημα, ἄν συνεχίσουμε ἔτσι, σὲ λίγα χρόνια δὲν θὰ ὑπάρχει πατρίδα Ἑλλάδα. Καὶ ἄν καὶ ὅλος ὁ κόσμος συνεχίσει ἔτσι – γιατὶ ὅλος ὁ κόσμος ἔχει πέσει σ’ αὐτὸ τὸ βδελυκτὸ ἁμάρτημα μὲ τὴν προπαγάνδα τοῦ Hollywood καὶ τῶν σιωνιστῶν μέσα ἀπὸ τὶς διεστραμμένες ταινίες ποὺ προβάλλονται συνεχῶς- δὲν θὰ ὑπάρχει σὲ λίγο κόσμος, δηλαδὴ ὅπως τὸν ξέρουμε. Καὶ ὅπως λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ὁ Γ’ παγκόσμιος πόλεμος θὰ γίνει ἀκριβῶς γι’ αὐτὸν τὸν λόγο, γι’ αὐτὰ τὰ βδελυκτά, σιχαμερὰ ἁμαρτήματα τὰ ὁμοφυλοφιλικὰ τὰ ὁποῖα ὅπως εἴπαμε, γίνονται καὶ μέσα στὰ ζευγάρια τώρα, μέσα στὸν γάμο, μὲ τὴν κάλυψη τοῦ γάμου. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀκόμα χειρότερο ἁμάρτημα, μᾶς λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ἀπ’ ὅτι ἄν γίνεται μεταξὺ δύο προσώπων τοῦ ἰδίου φύλου.
 
Ὁ Χριστός μας ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ, καὶ ἐμεῖς θὰ εἴμαστε μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ μὲ τὸν Νικητή, ἐφόσον θὰ παραμείνουμε ἐν μετανοίᾳ μέσα στὴν Ἁγία Του Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
 
Τῷ δὲ Θεῷ ἡμῶν δόξα πάντοτε νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.