Εμείς όταν γυρίζαμε από την Εκκλησία το μεσημέρι της Κυριακής στο σπίτι και δεν λέγαμε στον πατέρα μας κάτι από τον Απόστολο και το Ευαγγέλιο, δεν είχε φαγητό εκείνη την ημέρα. Να χτυπιόμασταν κάτω όλη μέρα, φαγητό δεν είχε!
Μας είχε κάνει ο πατέρας μας αυτόν τον ”εκβιασμό”, ώστε στην Εκκλησία μέσα να μην σπρωχνόμαστε παίζοντας, αλλά να έχουμε τον νου μας στη Θεία Λειτουργία. Και μας ωφέλησε έως ένα βαθμό αυτός ο τρόπος του πατέρας μας.

Πολλές φορές μάλιστα, μας γκρέμισε το κρεβάτι, ώστε να σηκωθούμε το πρωϊ της Κυριακής, για να πάμε στην Εκκλησία! Σκληρά θα πει κανείς ότι ήταν όλα αυτά, αλλά άμα δεν βάζαμε μυαλό με τον καλό τρόπο, ήταν αναγκαία.
Τα κάνει αυτά σήμερα η μάνα στην κόρη της ή της πάει το γάλα στο κρεβάτι, επειδή της έφερε ο φίλος της τα ξημερώματα στο σπίτι;
Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας †