Νουθεσίες Γερόντισσας Μακρίνας
  • Εἶναι ὡραῖο πρᾶγμα ἡ προσευχή. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἔχει προσευχή, θά ᾽χει καί ὑπακοή. Μέσα στήν προσευχή ὅλα κανείς τά βρίσκει. 
  • Ἡ προσευχή εἶναι ἕνας παράδεισος ἐπίγειος, ἡ ὁποία παρηγορεῖ καί λαμπρύνει τήν ψυχή. Ἡ προσευχή ἔχει πολλή χαρά, ὀμορφιά καί ἀγαλλίαση. 
  • Ἅμα ὁ ἄνθρωπος βρίσκεται συνέχεια στήν προσευχή βλέπει ἕνα φῶς μέσα στήν ψυχή του, βλέπει μία λάμψη, ἕνα μεγαλεῖο, τοῦ ἔρχονται ἄφθονα δάκρυα, γλυκά καί νόστιμα, αἰσθάνεται ἕνα χορτασμό, πού δέν μπορεῖ νά τόν συλλάβει ὁ νοῦς του. 
  • Ὅταν προχωρήσει ὁ ἄνθρωπος στήν προσευχή, αἰσθάνεται ἕναν ἄλλο κόσμο, μιά ἄλλη ζωή, αἰσθάνεται μέσα του καταστάσεις, πού οὔτε μπορεῖ κανείς νά φαντασθεῖ… 
  • Διά τῆς προσευχῆς θά θεραπεύσουμε καί τοῦ ἀδελφοῦ μας τήν πληγή καί κάθε κατάσταση. 
  • Ὁ Θεός θέλει προσευχή, προσοχή καί ταπείνωση. Δέν ἔχουμε προσοχή, δέν ἔχουμε προσευχή. 
  • Ὁ ἄνθρωπος ὅταν ἔχει προσευχή, τό Πανάγιο Πνεῦμα λειτουργεῖ μέσα στήν ψυχή του καί αἰσθάνεται ὁ ἄνθρωπος νά βρίσκεται ἐν Ἁγίω Πνεύματι. Γι’ αὐτό πολύ σᾶς παρακαλῶ μιά καί ζοῦμε μέσα σ’ αὐτήν τήν κιβωτό, θά πρέπει τό θέμα τῆς προσευχῆς πολύ νά τό κυνηγᾶμε. Τότε ἡ προσευχή θά εἶναι ἕνα φῶς αἰώνιο μέσα στήν ψυχή μας καί μιά φρούρηση πού θά μᾶς σκεπάζει καί δέν θά μᾶς ἐγκαταλείπει ὁ Θεός. 
  • Ὅποιος δέν ἀγωνίζεται στήν προσευχή, δέν ἔχει τό Θεό μέσα του καί εἶναι ἀκατάστατος. Ὅλα μέ φόβο Θεοῦ καί πολλή ἀγάπη νά τά κάνουμε.
ΟΣΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ Μακρίνα Βασσοπούλου Ἡγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Ὁδηγητρίας Πορταριᾶς Βόλου (1921- 1995). 

Περιοδικό «ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ» τ. 52