Σήμερα ἑορτάζει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής.
Τί ἦταν, ἀδελφοί μου, ὁ ἅγιος Ἰωάννης; ἦταν κανένας ἐπιστήμονας, κανένας πλούσιος, κανένας ἐφοπλιστής; Τίποτε ἀπ᾽ αὐτά. Φτωχαδάκι ἦταν, ἕνας ψαρᾶς, ποὺ δὲν τοῦ ᾽δινε κανεὶς σημασία. Ὅσοι εἴμαστε ἀπὸ νησιὰ ξέρουμε πόσο σκληρὴ εἶνε ἡ ζωὴ τῶν ψαράδων.
Πατέρα εἶχε τὸ Ζεβεδαῖο καὶ ἀδελφό του τὸν Ἰάκωβο. Μαζὶ ἐργάζονταν, συντροφιὰ κοπίαζαν, εἶχαν ἀγάπη καὶ ὁμόνοια. Ζοῦσαν ἀπὸ τὸ ψάρεμα. Καὶ μιὰ μέρα πέρασε ἀπὸ κοντά τους – ποιός; Ἕνας ἄγνωστος, ὁ μέγας ἄγνωστος• ὁ Χριστός! Τοὺς κάλεσε. Κι ἀμέσως τὰ δύο ἀδέρφια ἄφησαν τὴ βάρκα καὶ τὰ δίχτυα, ἄφησαν καὶ τὸν πατέρα τους, καὶ τὸν ἀκολούθησαν. Στὸ ἑξῆς ἦταν πλέον διαρκῶς κοντά του, κατατάχθηκαν στοὺς Δώδεκα μαθητάς του. Τοὺς δύο αὐτοὺς ἀδελφοὺς μαζὶ μὲ τὸν κορυφαῖο Πέτρο, αὐτὴ τὴν τριάδα τῶν μαθητῶν, ὁ Χριστὸς τοὺς ἀγαποῦσε ἰδιαιτέρως.
Καὶ ἀπὸ τοὺς τρεῖς πάλι ἐκεῖνον ποὺ ἀγαποῦσε ξεχωριστὰ ὁ Χριστὸς ἦταν ὁ Ἰωάννης, τὸν ὁποῖο ἑορτάζουμε σήμερα• ἦταν «ὁ μαθητὴς ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς»(Ἰω. 13,23• 19,26• 21,7,20), ὁ «ἠγαπημένος» ὅπως τὸν λέει τὸ συναξάρι του.
[…]
Θὰ τελειώσω, ἀγαπητοί μου, μὲ μιὰ συμβουλή, μιὰ τελευταία συμβουλὴ τοῦ ἁγίου Ἰωάννου, ποὺ θέλω νὰ τὴν ἀκούσετε ὅλοι.

Εἶνε λόγια ποὺ εἶπε στὰ τέλη τῆς ζωῆς του. Ὅταν πιὰ γέρασε κ᾿ ἔγινε ἑκατὸ χρονῶν ὁ ἅγιος Ἰωάννης καὶ δὲν μποροῦσε ὅπως πρῶτα νὰ περιοδεύῃ χωριὰ καὶ πολιτεῖες, τὸν ἔπαιρναν οἱ μαθηταί του, τὸν πήγαιναν στὴν ἐκκλησία, στὴν ἱερὰ σύναξι, κ᾿ ἐκεῖ, ἐπειδὴ δὲν μποροῦσε πλέον νὰ λέῃ πολλὰ λόγια, ἔλεγε μόνο τρεῖς λέξεις• «Παιδιά μου, ἀγαπᾶτε ἀλλήλους»• παιδιά μου, λέει, ν᾿ ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο.
Ἔ, αὐτὰ τὰ λόγια, ποὺ εἶπε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὡς τελευταῖο δίδαγμά του στὴν ἀνθρωπότητα –κ᾿ εἶνε γεμᾶτο τὸ Εὐαγγέλιο καὶ οἱ τρεῖς Ἐπιστολές του ἀπὸ αὐτό(βλ. Ἰω. 13,34• 15,12. Α΄ Ἰω. 3,11. Β΄ Ἰω. 5 κ.ἀ.)–, αὐτὰ τὰ λόγια λέω κ᾿ ἐγὼ ὁ γέρος ἐπίσκοπος σ᾿ ἐσᾶς• Χριστιανοί, «ἀγαπᾶτε ἀλλήλους», νά ᾽χετε ἀγάπη μεταξύ σας. Δὲν ὑπάρχει ἄλλο πιὸ ἀναγκαῖο. Ὅπως δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ ζήσῃ χωρὶς ὀξυγόνο, ἔτσι δὲν μπορεῖ νὰ ζήσῃ ὁ ἄνθρωπος καὶ χωρὶς τὸ ὀξυγόνο ποὺ λέγεται ἀγάπη.
Τὴν ἀγάπη, λοιπόν, συνιστᾷ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὡς τὸ ἀναγκαιότερο ἀπ᾿ ὅλα. Ἀγαπᾶτε, λέει. Ἀγαπᾶτε ὅλο τὸν κόσμο• τὰ λουλούδια, τὰ δέντρα, τὰ ζῷα, ὅ,τι ὡραῖο ὑπάρχει. Ἀγαπᾶτε ἀκόμα τὸν ἄνθρωπο• ἀγαπᾶτε οἱ ἄντρες τὶς γυναῖκες σας, οἱ γυναῖκες τοὺς ἄντρες σας, οἱ γονεῖς τὰ παιδιά σας, τὰ παιδιὰ τοὺς γονεῖς σας, οἱ νύφες τὶς πεθερές, οἱ πεθερὲς τὶς νύφες, ὁ δάσκαλος τὰ παιδιά, τὰ παιδιὰ τὸ δάσκαλο, ὁ ἱερεὺς τὸ ποίμνιό του, τὸ ποίμνιο τὸν ἱερέα του. Ἀγαπᾶτε ὅλους!
Ὅπου ὑπάρχει ἀγάπη, ἐκεῖ εἶνε παράδεισος, ὅπου λείπει ἡ ἀγάπη, ἐκεῖ εἶνε κόλασι. Καὶ κόλασι ἔγινε ὁ κόσμος, ἀκριβῶς διότι λείπει ἡ ἀγάπη. Ὁ σατανᾶς, ὁ κόσμος, τὰ κόμματα, τὰ ἁμαρτωλὰ πάθη, διαιροῦν, κάνουν κομμάτια χωριὰ καὶ πολιτεῖες. Ἕνας μόνο ἑνώνει τοὺς ἀνθρώπους, ὁ Χριστός• τὸν ὁποῖον ὅλοι νὰ εὐλογοῦμε καὶ νὰ δοξάζουμε• ἀμήν.
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Ἀπὸ τὸ βίο καὶ τὴν διδασκαλία τοῦ Θεολόγου. «ΚΥΡΙΑΚΗ – ΣΥΝΤΟΜΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ» ἀριθμ. φύλλου 1004. Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης.