Όταν προσεύχεσαι για κάποιον που είναι άπιστος, τότε η προσευχή σου επιστρέφει σε σένα. Είναι σαν μια επιταγή η προσευχή, που στέλνεις σε έναν άνθρωπο που έχει κάποια ανάγκη. Εκείνος όμως, εν τω εγωισμό του, παρότι ειδοποιείται από το ταχυδρομείο, δεν πηγαίνει να την παραλάβει και επιστρέφεται η επιταγή ως ανεπίδοτος πίσω σε σένα. Εσύ όμως, θα πάρεις τον μισθό σου…
Είναι πολύ δύσκολο να βοηθηθούν άνθρωποι με την προσευχή, οι οποίοι δεν θέλουν να βοηθηθούν. Διότι η δικαιοσύνη του Θεού, δεν κάμπτεται.
❈ Η καλυτέρα προσευχή που μπορεί να φτάσει, να συγκινήσει τον ουρανό και να αντικαταπέμψει τη Θεία Χάρη είναι η προσευχή εκείνου που πενθεί για τις αμαρτίες του και που πιστεύει ότι είναι αμαρτωλός και ότι δεν τα έκανε τίποτα σωστά στη ζωή του. Αυτουνού την προσευχή, την ακούει ο Κύριος.Η προσευχή όμως που δεν έχει ταπείνωση, δεν εισακούγεται από τον Θεό.
❈ Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής. Γι’ αυτό και ο άνθρωπος που δεν προσεύχεται, είναι κατά το πνεύμα νεκρός. Δεν χρειάζεται να αφήσεις την δουλειά σου για να προσευχηθείς. Μπορείς να έχεις το νου στο Θεό και να προσεύχεσαι εν ώρα εργασίας. Και αν είσαι ερωτευμένος με τον Χριστό, θα έχεις διαρκή μνήμη Θεού.
Παραμέλιση της προσευχής ισοδυναμεί με εγκατάλειψη της σκοπιάς.
 
 
Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος (1916 – 1982)