«κατανοήσατε τά κρίνα πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ
οὐδέ νήθει· λέγω δέ ὑμῖν, οὐδέ Σολομών ἐν πάσῃ
τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἕν τούτων. …»
Λουκ. ιβ΄: 27

Ἡ ζωή στή γῆ δέν εἶναι εὔκολη, ἀνεξάρτητα του πόσο εὐνοϊκές εἶναι οἱ συνθῆκες. Ὑπῆρχε ἕνας ἄνθρωπος πού ζοῦσε σύμφωνα μέ τίς ἐπιθυμίες τῆς καρδιᾶς του, καί αὐτός ἦταν ὁ βασιλιάς Σολομώντας, ὁ γιός τοῦ βασιλιᾶ Δαβίδ. Κυβέρνησε γιά 40 χρόνια καί ποτέ δέν πολέμησε. Ἀξιώθηκε μεγάλης σοφίας ἀπό τόν Κύριο. Ἔχτισε τόν μεγάλο ναό τῆς Ἰερουσαλήμ. Οἱ ἄνθρωποι κατέφευγαν σ᾿ αὐτόν ἀπ᾿ ὅλο τόν κόσμο, προκειμένου νά πάρουν τή συμβουλή του.

«εἶπε δέ αὐτῷ ὁ Θεός·
ἄφρον, ταύτῃ τῇ νυκτί τήν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσι ἀπό σοῦ·
ἅ δέ ἡτοίμασας τίνι ἔσται;
οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καί μή εἰς Θεόν πλουτῶν.»

Λουκ. ιβ΄: 20 -21


Ἔλεγε: «Ἐκπληρώθηκε κάθε ἐπιθυμία τῆς καρδιᾶς μου.

Ἐπιθύμησα ἀμπελώνες καί τούς φύτευσα.
Ἐπιθύμησα παλάτια καί τά ἔχτισα.
Ἔχω στήν Ἰερουσαλήμ τόν καλύτερα ἐκπαιδευμένο στρατό, ἀλλά οὐδέποτε ἐνεπλάκην σέ πόλεμο μέ κάποιον.
Ἐπιθύμησα ἀσήμι καί χρυσάφι καί ὁ Κύριος μού τό ἔδωσε.
Καταπιάστηκα μέ διάφορα πράγματα, προκειμένου νά διαπιστώσω ἄν ὑπάρχει παρηγοριά πού νά διαρκεῖ…».

Εἶναι λόγια τοῦ Σολομώντα αὐτά. Ὁ Σολομώνας ἦταν σοφός. Εἶπε πῶς ὅτιδήποτε κι ἄν ἔχεις στήν κατοχή σου, θά εἶναι γιά μικρό χρονικό διάστημα μόνο, κι ἔπειτα θά ᾿ ναι σάν νά μήν ὑπῆρξες ποτέ. Ὁ ἄνθρωπος νομίζει ὅτι διαθέτει ὅλη τή σοφία αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Ἀλλά ἄν μποροῦσε νά δεῖ τόν ἑαυτό του μέ τά μάτια τῶν ἄλλων, θά ἔβλεπε τόν ἑαυτό του νά κορδώνεται ἁπλά σάν τό παγόνι. Θά ἔβλεπε τήν ἴδια του τή ματαιοδοξία καί τήν ἐλαφρομυαλιά…


« τίς δέ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι
ἐπι τήν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα;

εἰ οὖν οὔτε ἐλάχιστον δύνασθε,
τί περί τῶν λοιπῶν μεριμνᾶτε;»

Λουκ. ιβ΄: 25-26


Ὑπάρχει κανείς πάνω στή γῆ πού νά τά ξέρει ὅλα; Ὄχι. Καθένας μας ἔχει ἐξειδικευτεῖ σέ ἕνα συγκεκριμένο τομέα τῆς γνώσης, καί ἔτσι ἀποτελοῦμε ὅλοι μαζί τό ὅλον. Οἱ ἄνθρωποι σέβονται πολύ τούς φιλοσόφους καί τούς ἐπιστήμονες· παραπέμπουν συνεχῶς στά λόγια τους. Κανείς δέν δείχνει νά θυμᾶται ὅτι ὁ Θεός ὑποσχέθηκε στούς προπάτορές μας πῶς θά στείλει στήν ἀνθρωπότητα τόν Σωτήρα, ὁ Ὁποῖος θά μᾶς ἐπαναφέρει στήν αὐθεντική μας κατάσταση. Δέν ἤξεραν ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Θεός θά ἐνσαρκωνόταν στή γῆ . Διότι μονάχα ὁ Ἕνας πού μᾶς ἔπλασε, μπορεῖ νά μᾶς ἐπαναφέρει στήν αὐθεντική μᾶς κατάσταση. Καί ἦρθε, καί οἱ ἄνθρωποι δέν Τόν δέχτηκαν.


«πλήν ζητεῖτε τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ,
καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν»
Λουκ. ιβ΄: 31


Ἀπό τό βιβλίο: «Οἱ λογισμοί καθορίζουν τή ζωή μᾶς».

Ἐκδόσεις ” Ἐν πλῷ ”