λάχιστοιλληνεςντιλήφθηκαντιπόπρώτηουνίουτέθησέφαρμογήνόμος 3984/27.6.2011, ποοςπαγορεύειτιλοιμαςνεξαιρέτωςκαθιστάμεθαατομάτως «δωρητές» ργάνωνπίτβάσειμίαςεκαζόμενηςσυναινέσεώςμας. Μέ λλα λόγια γαπητέ ναγνώστη ατήν τή στιγμή εσαι χαρακτηρισμένος ς «δωρητής» ργάνων καί άν, μή γένοιτο, βρεθες σέ κατάσταση κώματος καί κατάστασή σου ατή χαρακτηριστεπό τούς γιατρούς ς «γκεφαλικός θάνατος», χουν τό δικαίωμα (γιά νά μήν π «θονται» πό τό νόμο) νά σέ δηγήσουν πάραυτα «πί τς χειρουργικς τραπέζης» (sic) νά φαιρέσουν τά ργανά σου καί φο τά παραλάβουν νά σταματήσουν τή θεραπευτική ποστήριξη τς ζωή σου δηγώντας σέ πλέον καί στόν κλινικό σου (τόν ριστικό σου δηλαδή) θάνατο. Καί άν θά πάρχει γύρω σου μία οκογένεια πού τυχν θά χει ντιρρήσεις καί θά μπορε νά δημιουργήσει ζήτημα, τότε χεις κάποιες λπίδες νά σωθες πό τή «χειρουργική τράπεζα» (νόμος Ν. 4075/2012). μως τί λπίδα μπορε νά χει νας μοναχικός νθρωπος τς πόλης, νας μετανάστης ποιοσδήποτε σθενής γιά τόν ποο δέν θά χει νδιαφερθε κάποιος οκεος; Εδικά άν ατός σθενής εναι νέος καί τά ργανά του σέ σχετικά καλή κατάσταση; λπίδα σωτηρίας γι’ ατόν πολύτως καμία.

 

Μέτόπαρόνρθροδένθάσχοληθοτεμέτόντισυνταγματικότης «εκαζόμενησυναίνεσης», οτεμέτόαολοκαίσαφέςτςννοιαςτο «γκεφαλικοθανάτου», οτεμέτάκριτήριαπούσυνεχςλλάζουν, οτεγιάτήνέκρωσητογκεφαλικοστελέχους, οτεμέτόγκληματικότωνδοκιμασινπνοιας, οτεμέτίςπεριπτώσειςνανήψεωςσθενν, οτεγιάγυνακεςπούκυοφόρησανκαίγέννησαν (μέκαισαρικήτομή), οσεςσέκμακαίμηχανικήποστήριξηζως, οτεμέτίςδιαφωνίεςντόςτςπιστημονικςκοινότητοςναφορικάμέλεςατέςτίςκροβασίες. Ατά σως ποτελέσουν ντικείμενο λλου ρθρου μας. ξάλλου γι’ ατά χουν γράψει καί μιλήσει πολύ εδικότεροι μο, πως ο καθηγητές ατρικς Κων. Καρακατσάνης καί θ. βραμίδης. Τά βιβλία τους πάρχουν στά βιβλιοπωλεα καί ομιλίες τους εναι λεύθερες στό διαδίκτυο. Μπορε λοιπόν ποιοσδήποτε τό πιθυμε νά νημερωθεμεσα. Σέ κάθε περίπτωση μως δέν πρέπει νά ξεχνμε (τουλάχιστον μες ορθόδοξοι) τι τά ρια κόμα καί τς πιό ντιμης πιστήμης εναι πεπερασμένα, περιοριζόμενα στίς διαπιστώσεις καί ναλύσεις τν σωματικν μεγεθν καί παραμέτρων.

 

 

πείγομαικαίθέλωνάπευθυνθστούςρθόδοξουςπιστούςτςκκλησίαςμαςκαίνάπροσπαθήσωσομπορνάδιασαφηνίσωρισμένασημεαναφορικάμέτάποαεμαισίγουροςτιπλειοψηφίατνπιστντελενπλήρηγνοίατουλάχιστοννσυγχύσει. Στήν κατάσταση δηλαδή πού μουν καί γώ πρίν νά σχοληθ λίγο περισσότερο μέ τό ζήτημα.

 

 

Καταρχς γιά τή νομιζόμενη θέση τς κκλησίας. πάρχει φέρπουσα ποψη στήν κοινή γνώμη, κόμα καί στούς πιστούς, τι κκλησία τς λλάδος χει ποδεχτε τήν ννοια το «γκεφαλικο θανάτου» καί εναι πέρ τς λήψης ργάνων πό συνανθρώπους μας, οποοι βρίσκονται σ’ ατήν τή δεινή κατάσταση. Δυστυχς κάποια πρόσωπα, λλά καί πίσημα ργανα τς κκλησίας δωσαν τήν φορμή, τήν ποία βεβαίως τό σύστημα σμένως κμεταλλεύτηκε καί κμεταλλεύεται κατά κόρον μέχρι σήμερα. μιλ φυσικά γιά κάποια γγραφά της δωδεκαμελος Διαρκος ερς Συνόδου (ΔΙΣ) τς κκλησίας τς λλάδος (ΕΕ) καί κυρίως γιά τήν γκύκλιο 2819 (7-7-2005), καθώς καί γιά κείμενα καί δράσεις τς πιτροπς Βιοηθικς της ΙΣΕΕ, λλά καί γιά δημόσιες τοποθετήσεις προσώπων καί ρχιερέων τς ΕΕ. ς σημειωθετι τήν γκύκλιο 2819 θνικός ργανισμός Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) τήν χει τοποθετήσει στό κεντρικότερο σημεο τς στοσελίδας του σέ μίαν προσπάθεια νά κάμψει τίς ντιδράσεις τν ρθοδόξων.

 

 

ΣέλεςατέςτίςστοχεςνέργειεςπροσώπωνκαίργάνωντςΕΕπρξεσφοδρότατηντίδρασηκαίδιαρκςκριτικήπόπλθοςλαϊκν, μοναχν, ερέωνκαίρχιερέωντςκκλησίας. ερεςκαίμοναχοίβαθεςγνστεςτςγιοπατερικςμαςπαράδοσηςπωςμεταξύλλωνπ. ΚωνσταντνοςΣτρατηγόπουλος, π. ΣτέφανοςΣτεφόπουλος, π. ΣαράντοςΣαράντης, π. ΛουκςΤσιούτσικας, π. ΔαμασκηνόςΜοναχόςγιορείτηςλλάκαίρχιερεςπωςΜητροπολίτηςΠειραιςΣεραφείμκαίΜητροπολίτηςΓλυφάδαςΠαλοςβροντοφώναξαντιχιμόνοκκλησίαδένεναιπέρτςννοιαςτο «γκεφαλικοθανάτου», λλάναντιώνεταισληνατήντήβάναυσηπροσπάθειαλλοίωσηςκαίδιαστρέβλωσηςτςρθοδόξουθεολογίαςκαίπαραδόσεώςμας. Μέ κείμενα, γκυκλίους, μερίδες καί μιλίες νημερώνουν συνεχς τό λαό το Θεο (πλούσιο λικό πάρχει στούς ντίστοιχους στοτόπους τν ερν τους Μητροπόλεων). Τά γραφόμενα καί το παρόντος ρθρου βασίζονται κατεξοχήν στό λόγο λων των νωτέρω, πού οσιαστικά μως εναι λόγος τς βιβλικς καί γιοπατερικής μας παράδοσης γιά τά ζητήματα ατά. ξίζει νά ναφερθομε διαίτερα σέ δύο μερίδες: (α) Τήν μερίδα πο διοργάνωσε ερά Μητροπόλη Γλυφάδας μέ τίτλο ¨Εναι πραγματικός θάνατος «γκεφαλικός θάνατος»¨; (11-3-2012) καί (β) Τήν μερίδα πού διοργάνωσαν ¨στία Πατερικν Μελετών¨ καί ¨νωμένη Ρωμηοσύνη¨ πό τήν αγίδα τς Ι. Μ. Πειραις μέ τίτλο «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά φαίρεση ζωής;» (20-4-2013). Τά βίντεο λων των μιλιν εναι νηρτημένα στό διαδίκτυο, πότε μπορον (καί θά πρέπει) νά τά παρακολουθήσουν λοι ορθόδοξοι. πίσης στό φιέρωμα μέ τίτλο «Μεταμοσχεύσεις» τοστοτόπου www.floga.gr πάρχουν ρκετές μιλίες το πατρός Κων. Στρατηγοπούλου γιά τό θέμα ατό.

 

 

ξίζει νά σημειώσομε τι Μητροπολίτης Γλυφάδας Παλος ταν νας πό τούς 12 Συνοδικούς ρχιερες τς τότε ΔΙΣ πού πέγραψαν τήν γκύκλιο 2819. Τώρα μως, χοντας καί ατός ναθεωρήσει πλήρως δηλώνει τήν ναντίωσή του στήν ννοια το «γκεφαλικο θανάτου» καί μάλιστα πό τήν Ι. Μ. Γλυφάδας νακοινώνεται χαρακτηριστικά τι: « Σεβασμιώτατος ποιμενάρχης μας κ. Παλος, παρότι δέν εχε παλαιότερα πλήρη γνώση γιά τή διαφορά μεταξύ «γκεφαλικο» καί βιολογικο θανάτου, μετά πό νδελεχνημέρωση καί μβριθ μελέτη, προέβη τό 2009 στήν κδοση σχετικονημερωτικο τόμου καί τό 2012 στή διοργάνωση μερίδας, που σοβαροί πιστήμονες, ατροί καί θεολόγοι, κατέδειξαν τι «γκεφαλικός θάνατος» δέν εναι θάνατος.»

 

 

ς προσπαθήσομε λοιπόν νά ποσαφηνίσομε μερικά σημεα:

 

 

1. Οθέσειςτςγκυκλίου 2819 ποτελονεσηγήσειςτοποθετήσειςτςδωδεκαμελοςΔιαρκοςερςΣυνόδου, οποεςμωςποτέδένπικυρώθηκανπότήνλομέλειατςερςΣυνόδουδηλαδήτήΣύνοδοτν 82 ΜητροπολιτντςΕΕ. Μέ λλα λόγια ερά Σύνοδος τς κκλησίας τς λλάδος ποτέ δέν χει πάρει πόφαση ποδοχς τς ννοιας το «γκεφαλικο θανάτου» καί τς λήψης ργάνων πό συνανθρώπους μας πού βρίσκονται σέ μίαν τέτοια κατάσταση. πως χαρακτηριστικά ναφέρει καί Ι. Μ. Γλυφάδας: «Γιά νά εναι κάποια πόφαση σχυρά καί φαρμοστέα, γιά θέματα μείζονα πού γγίζουν ζητήματα τς ρθοδόξου νθρωπολογίας, στό χρο τς δογματικς, θά πρέπει νά χει πικυρωθεπό τό σύνολο τς εραρχίας, τουτέστιν πό παντάς τούς 82 ν νεργεία Μητροπολίτας.» κόμα μως καί λομέλεια τς ΙΣΕΕ νά ποφάσιζε πέρ το «γκεφαλικο θανάτου», πάρχουν πολλά ρωτηματικά κατά πόσο μία Τοπική Σύνοδος εναι ρμόδια νά δογματίσει γιά τόσο σημαντικά θεολογικά ζητήματα πως τά ζητήματα ρίων ζως καί θανάτου καί μάλιστα μέ ναν τρόπο τόσο προδήλως ντίθετο πρός τή βιβλική καί γιοπατερική μας παράδοση. Ατά εναι δογματικά ζητήματα πού διασαφονται πό μείζονες Συνόδους πανορθοδόξου πιπέδου καί πάντα φυσικά στά πλαίσια τς λήθειας τς Παλαις καί τς Καινς Διαθήκης καί τς γιοπατερικς μας παράδοσης.

 

 

2. πωςναφέρεταικαίσέκείμενοτςΙ. Μ. Πειραις, νθρωποςκατάτήνρθόδοξηδιδασκαλία «ποτελεταιπότήνψυχή, πούσυνισττόπνευματικόμέροςτονθρώπουκαίτόνντάσσειστόνπνευματικόκόσμο, καίπότόσμαμέτόποοντάσσεταιστόνλικό, ασθητόκόσμο. Καί τό μέν σμα εναι λικό, σύνθετο καί φθαρτό, δέ ψυχή εναι ¨οσία ζσα, πλή, σώματος, σωματικος φθαλμος κάτ’οκείαν φύσιν όρατος, λογική τε καί νοερά, σχημάτιστος … θάνατος¨ (ωάννης Δαμασκηνός)».

 

 

3. ψυχή καί τό σμα δημιουργονται ταυτόχρονα καί πάρχουν «ξ κρας συλλήψεως». «μα δέ τό σμα καί ψυχή πέπλασται, ο τό μέν πρτον, τό δέ στερον» (γ. ωάννης Δαμασκηνός). Μέ λλα λόγια πό τό πρωταρχικό του κύτταρο τό μβρυο εναι πλήρης νθρωπος μέ ψυχή καί σμα. πως γνωρίζομε λοι, γκέφαλος τομβρύου σχηματίζεται πολύ ργότερα πό τή σύλληψη καί πλήρης διαμόρφωσή του παιτε παρατεταμένο χρόνο. πως ναφέρει καί γ. Γρηγόριος Θεολόγος ψυχή προϋπάρχει τογκεφάλου καί εναι τελεία, ν «γκέφαλος σχηματίζεται σταδιακς καί διαχρονικς». ρα «χι μόνο γκεφαλικός θάνατος, λλά κόμα καί παντελής λλειψη τογκεφάλου δέν συνεπάγονται τι ερισκόμενος στίς καταστάσεις ατές νθρωπος παύει νά εναι μψυχο καί ζωντανό ν¨.

 

4. Κατά τούς Πατέρες τς κκλησίας μας « ψυχή δέν δρεύει σέ συγκεκριμένο ργανο, λλά ερίσκεται σέ λα τά σημεα το σώματος, ζωοποιοσα καί κινοσα τά μέλη». ψυχή «πανταχο το σώματος στίν» καί δέν δράζεται στόν γκέφαλο. Περιγράφει γ. Νικόδημος γιορείτης: «ν γκεφάλω δέ, ς ν ργάνω ερίσκεται οχί οσία καί δύναμις το νοός τς ψυχς, λλά μόνη το νοός νέργεια». πως ναφέρει περεταίρω γ. Γρηγόριος Σιναΐτης « ψυχή τά το σώματος μέλη καί νεργε καί κινε, καστον πρός τήν δίαν νέργειαν». ψυχή λοιπόν βρίσκεται παντο στό σμα καί εναι ατή πού κινητοποιεπαν το σμα. Σέ περίπτωση δέ ποκοπς καταστροφς νός ργάνου ψυχή ξακολουθε νά παραμένει στό σμα καί νά νεργε σέ λλα σωματικά ργανα. σο καρδιά τονθρώπου χτυπ καί σο τά ργανα τονθρώπου λειτουργον ψυχή εναι συνδεδεμένη στό σμα καί νθρωπος εναι ζωντανός.

 

5. Κατά τήν κκλησία μας θάνατος ρίζεται ς χωρισμός τς ψυχς πό τό σμα. Καί μάλιστα πως ναφέρει Μέγας θανάσιος: «Ο γάρ ψυχή στίν ποθνήσκουσα, λλά διά τήν ταύτης ναχώρησιν ποθνήσκει τό σμα». θάνατος κατά τήν πίστη μας εναι μέγα μυστήριο. Κανείς δέν μπορε νά γνωρίσει νά προσδιορίσει τήν κριβρα το θανάτου νός νθρώπου παρά μόνον Θεός. μόνος Κύριος το θανάτου εναι Θεός. θάνατος εναι στά χέρια το Θεο καί μόνο. Γί ατό καί ογιοι Πατέρες μας εναι ντίθετοι σέ ποια πέμβαση προκαλεμεσα μμεσά το θάνατο. Γι’ ατό καί τόσοι πολλοί πατέρες σήμερα εναι ντίθετοι στίς μβλώσεις, γι’ ατό καί εναι ντίθετοι στήν πόρριψη καί καταστροφή πό τούς γενετιστές γονιμοποιημένων αρίων πού χαρακτηρίζονται ς «λαττωματικά», γι’ ατό καί ντιτίθενται στήν μφύτευση πό τούς γυναικολόγους στή μήτρα ταυτόχρονα μεγάλου ριθμο γονιμοποιημένων αρίων, μόνον καί μόνο γιά νά αξηθον τά «ποσοστά πιτυχίας» τογχειρήματος τους ν γνώσει τους τι πολλά πό ατά τά γονιμοποιημένα άρια κ τν πραγμάτων θά πορριφθον. Τά ζητήματα ζως καί θανάτου εναι ξαιρετικά λεπτά καί τουλάχιστον μες ορθόδοξοι δέν μπορομε νά γνοομε τήν βασική λήθειά μας τι κύριος του θανάτου εναι μονάχα Θεός. Καί Θεός δέν μς ποκάλυψε πολλά, οτε πότε, οτε πς γίνεται ατή λύση το δεσμο το σώματος καί τς ψυχς. Ποιός λοιπόν ρθόδοξος θά τολμήσει νά δογματίσει γιά τόν κριβ χρόνο πού γίνεται χωρισμός τς ψυχς πό τό σμα καί πς θά τολμήσει νά πετι σθενής χει πεθάνει μετάκλητα;

 

 

6. άν κκλησία ποδεχτε τόν «γκεφαλικό θάνατο» οσιαστικά ποδέχεται τι ψυχή χωρίστηκε πό τό σμα τή στιγμή το «συνετελέστη» γκεφαλικός θάνατος. Μέ λλα λόγια κκλησία θά χει μπροστά της τό σμα νός «γκεφαλικς νεκρο» σθενος που φυσικά καρδιά θά πάλλεται κανονικά, που τα περισσότερα ργανα θά λειτουργον κανονικά, που θά μπορε σέ μίαν κραία περίπτωση τό σμα ατό νά χει κυοφορήσει καί φέρει στόν κόσμο να γιές παιδί καί μως κκλησία θά ποφαίνεται καί θά δογματίζει τι τό σμα ατό πού χει μπροστά της εναι ντως νεκρό καί χωρίς ψυχή. ποος παραλογισμός! άν πάλι πό τήν λλη μεριά κκλησία δεχτετι ψυχή δέν χει χωριστεπό τό σμα το «γκεφαλικς νεκρο» τότε προφανς δέν χει συντελεστ θάνατος τοσθενος καί ποιαδήποτε διακοπ τς θεραπευτικς ποστήριξης τς ζως του εναι δολοφονία. Καί μάλιστα δολοφονία νός δύναμου νά ντιδράσει συνανθρώπου μας.

 

 

7. Διαβάζομε στήν πρός βραίους (9, 27): «πόκειται τος νθρώποις παξ ποθανεν, μετά δέ τοτο κρίσις». παξ ποθανεν. Δέν πάρχουν δύο θάνατοι. θάνατος εναι γεγονός πού συντελεται μία καί μοναδική φορά. Μετά λοιπόν πό ατήν τήν ξεκάθαρη ναφορά το Εαγγελίου δέ δικαιοται κανένας στό χρο τς ρθοδοξίας νά μιλε γιά γκεφαλικό θάνατο καί νά τόν ντιδιαστέλει μέ τόν κλινικό θάνατο. νθρωπος παξ ποθαίνει. Δέν πάρχει διπλός πολλαπλός θάνατος.

 

 

8. πάρχεισφαλμένηντίληψησέκάποιουςτι «δωρεά» ργάνωνπό «γκεφαλικςνεκρό» δότηποτελεκφραση «γάπης» τοδότητιμπορενάπάρξεικόμακαίκάποιοπνευματικόφελοςγιάτόνδότη. Κάτι τέτοιο φυσικά δέν μπορε νά στηριχθε σέ κάποια θεολογική θέση καί οτε μπορε νά ποστηριχθεπό κανέναν ρθόδοξο. άν δεχτομε τι «γκεφαλικά νεκρός» εναι ντως νεκρός τότε δέν πάρχει ατεξούσιο καί ποιοδήποτε προσφορά ργάνων εναι προφανές τι δέν θά το προσφέρει πολύτως καμιά πνευματική φέλεια. «ν τδει οκ στιν μετάννοια». άν πάλι δεχτομε τι δέν εναι νεκρός τότε τά πράγματα περιπλέκονται, καθώς θά πρέπει νά μιλήσομε καθαρά γιά δολοφονία τοσθενος στήν καλύτερη περίπτωση (άν γιά παράδειγμα σθενής εχε προηγουμένως συγκατανεύσει) θά πρέπει νά μιλήσομε γιά μίαν διότυπη ατοκτονία. Καί μάλιστα ποφασισθεσα πό λλες, διαφορετικές συνθκες καί περιστάσεις, καί πού φυσικά δέν γνωρίζομε ν μία τέτοια πόφαση θά συνέχιζε νά σχύει μέχρι τή στιγμή τς διαπράξεως τς διακοπς τς ζως. Μπορε λοιπόν ποτέ κκλησία μας νά συναινέσει σέ τέτοιες κροβασίες; Μπορε ποτέ ρθοδοξία νά ποδεχτε καί νά ελογήσει τή δολοφονία νός σθενος, τή «διευκόλυνση θανάτου», τήν «εθανασία» τήν ατοκτονία;

 

 

9. Ατοί πού δέχονται τόν «γκεφαλικό θάνατο» ποστηρίζουν τι νας σθενής σέ μίαν τέτοια κατάσταση δέν χει καμιάν πολύτως πιθανότητα νά νανήψει καί τι πρόκειται γιά μίαν μετακλήτως τελειωμένη πόθεση. Γιά μς τούς ρθοδόξους το «μετακλήτως» φυσικά καί δέν σχύει καί δέ θά σχύσει ποτέ. λα εναι στά χέρια το Θεο. ν τά πράγματα ταν τσι πως ποστηρίζουν ατοί, τότε Λάζαρος θά ταν μία «τετράκις μετακλήτως» (sic) χαμένη πόθεση. Τό θαμα καί παρ’ λπίδα πέμβαση το Θεο στή ζωή μας εναι πό τούς κεντρικότερους ξονες τς ρθοδοξίας μας. Δέν μπορομε νά τά ρνηθομε λα ατά καί μέ να «μετακλήτως» θά ρνηθομε στόν διο το Θεό καί τούς γίους του τή δυνατότητα νά πέμβουν.

 

 

10. Τελειώνοντας, ςθυμηθομεμίανκαταλυτικήφράσητογίουΝικοδήμουτογιορείτου: «Εάντύχηνάπέσητίςπότόπουψηλοκαίπτωματισθ (σήμ.: νάφαίνεταισάνπτμα, σάνεκρός), τότεγάρψυχήσυστέλλεταιμένληεςτόκέντρονκαίθάλαμόντης, τήνκαρδίαν, διάνάφυλαχθκε, καίμετάτςοσίαςατςνοταικαίδυνάμεως, στεδύναταιτίςνάεπη, τιτότενθρωποςκενοςζεμόνονκατάτήνκαρδίανκατάδέτάλλαμέλητοσώματοςεναινεκρός» (Συμβουλευτικόνγχειρίδιον). κενες τίς κρίσιμες ρες μεταξύ ζως καί θανάτου ψυχή γωνι καί ς πό μυνα συστέλλεται. νθρωπος μως παραμένει ζωντανός. Δέν χει «ξέ-ψυχήσει». Τό τί διαμείβεται δέ μεταξύ τς ψυχς τονθρώπου ατο καί το Θεοκενες τίς κρίσιμες ρες κανείς δέν γνωρίζει. Πολλοί θεωρον τι Θεός κενες τίς κρίσιμες ρες δίνει εκαιρίες καί δυνατότητες στήν ψυχή νά μπορέσει νά Τόν γνωρίσει καί νά κοινωνήσει μαζί Του. πως καί νά εναι μως κκλησία σέβεται πολύ τόν νθρωπο καί προσπαθε νά τόν βοηθήσει σο πιό πολύ μπορε εδικά στίς πολύ δύσκολές του ρες, στίς ρες τς δύνης. Προσεύχεται δέ συνεχς γιά «ερηνικά τέλη τς ζως» καί ποτέ δέν μπορε νά ελογήσει μία βίαιη διακοπή τς ζως π’ νόματι μάλιστα το «γαθο».

 

 

κρατική ξουσία νομοθετε πλέον διακρίτως ,τι τς πιβάλλουν ο διάφορες σκοπιμότητες. πό κε δυστυχς δέν ναμένομε κανένα φς. Περαιτέρω, οκτός κκλησίας νθρωποι ς πιστεύουν καί ς δέχονται ,τι ατοί νομίζουν σωστό. μως ατοί πού θεωρον αυτούς μέλη τς κκλησίας πρέπει νά εναι πολύ προσεκτικοί καί μέ βάση τή Βιβλική καί γιοπατερική μας Παράδοση νά κάνουν «διάκριση ννοιν». Τέλος, κκλησία μας δέν χει κανένα πολύτως λόγο νά συμφυρθε μέ τό ποιοδήποτε κοσμικό πλαίσιο, πεμπολώντας τήν ρθόδοξη θεολογία της.

 

 

 

Υ.Γ. νόμος ετυχς δίδει κόμα τή δυνατότητα μέσα πό μία μή πλοποιημένη διαδικασία νά ποποιηθομε τό χαρακτηρισμό το «δωρητ». Συγκεκριμένα θά πρέπει νά ποστείλομε πεύθυνη δήλωση στόν θνικό ργανισμό Μεταμοσχεύσεων, φο πρτα πιστοποιήσομε στά Κ.Ε.Π. τό γνήσιο τς πογραφς. Γιά ποιον νδιαφέρεται, στήν στοσελίδα τς Ι. Μ. Γλυφάδας πάρχει προτυποποιημένη πεύθυνη δήλωση, που ναφέρεται χαρακτηριστικά: «Σέ καμία περίπτωση δέν πιθυμ νά ληφθον τά ργανά μου πρός μεταμόσχευση κατόπιν νδεχόμενου «γκεφαλικο θανάτου» μου, καθότι δέν ποδέχομαι τήν κατάσταση πού νομάζεται «γκεφαλικός θάνατος» ς πραγματικό θάνατο. ς κ τούτου, ρνομαι ξίσου νά λάβω ργανα πό «γκεφαλικά νεκρό» δότη.»

 (Πηγή ηλ. κειμένου: antibaro.gr)
http://www.alopsis.gr/alopsis/metamo32.htm