Ο περιπλανώμενος μοναχός ήρθε στην εκκλησία για να προσευχηθεί. Όμως αντί του ιερέα είδε πως κήρυττε ένας δαίμονας, ντυμένος με τα ρούχα του ιερέα.

Ο μοναχός σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την ομιλία του δαίμονα για να τον πιάσει στη λέξη, όπου θα έλεγε ένα ψέμα.
Αλλά ο δαίμονας μίλησε ακριβώς όπως στο Ιερό Βιβλίο, χωρίς να αλλάξει τίποτα.
Και έτσι ήταν μέχρι το τέλος του κηρύγματος.
Το κήρυγμα τελείωσε.
Οι άνθρωποι διασκορπίστηκαν.
Τότε ο μοναχός πλησίασε τον δαίμονα και είπε:

“Σας αναγνώρισα: είστε δαίμονας!”
“Αυτό είναι σωστό”, απάντησε.
“Ήθελα να σας πιάσω τη λέξη, αλλά το είπατε σωστά!” Είπε ο μοναχός.
“Προσπάθησα”, απάντησε ο κολακευμένος δαίμονας.
“Ποιο είναι το μυστικό σου;” Ο εκπληκτικός μοναχός ρώτησε.
– Μίλησα χωρίς αγάπη στην καρδιά μου και ξέρω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν θα ενεργούν σύμφωνα με αυτά που είπα.
Και αυτό είναι αρκετό για μένα ήδη – εξήγησε ο ακάθαρτος.
Από αρχαίο Πατερικό