Ο Γέροντας [μοναχός Ιωσήφ ο Ησυχαστής]μάς έλεγε ότι σε όποιον προσεύχεται αληθινά αποκαλύπτεται η αίσθηση της αγάπης προς τον πλησίον· και πιο συγκεκριμένα:
“Όταν η χάρις ενεργήσει στην ψυχή του ευχομένου, τότε τον πλημμυρίζει η αγάπη του Θεού, ώστε να μην μπορεί άλλο να αντέξει αυτό που αισθάνεται.
Στην συνέχεια, στρέφεται η αγάπη αυτή προς τον κόσμο και τον άνθρωπο, τον οποίο αγαπά τόσο, ώστε θέλει να πάρει επάνω του όλο τον ανθρώπινο πόνο και την δυστυχία για να απαλλαγούν οι άλλοι·
συμπάσχει σε κάθε θλίψη και δυσκολία, θλίβεται ακόμα και γι’ αυτά τα άλογα ζώα και κλαίει, όταν σκεφθεί ότι πάσχουν!
Αυτά είναι χαρακτηριστικά της αγάπης, που τα προκαλεί η προσευχή.
Γι αυτό και όσοι πρόκοψαν στην προσευχή δεν παύουν να εύχονται υπέρ του κόσμου.
Σε αυτούς ανήκει ακόμα και η παράταση της ζωής του και να ξέρετε ότι, αν αυτοί εκλείψουν, τότε θα έρθει το τέλος του κόσμου αυτού.
Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής