Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

  «Νεωτέρας δέ χήρας παραιτοῦ· ὅταν γάρ καταστρηνιάσωσι τοῦ Χριστοῦ, γαμεῖν θέλουσιν»(ε΄:11).

Οἱ ἀσκητές νεαρῆς πνευματικῆς ἡλικίας, ἔστω κι ἄν εἶναι σωματικά ἡλικιωμένοι, μολονότι μποροῦν νά θεωρηθοῦν «χῆρες», ἐφόσον ἀπαρνήθηκαν τόν κόσμο, δέν πρέπει νά ἀποσύρονται στήν ἡσυχία. Γιατί αὐτοί, καθώς δέν ἔχουν πνευματική ὡριμότητα, δέν μποροῦν νά διατηρήσουν σταθερά τήν πεποίθηση ὅτι γιά τή σωτηρία τους μοναδικά ἀπαραίτητος εἶναι ὁ Χριστός. Μήν ὑπομένοντας τή νέκρωση τοῦ “ἐγώ” τους, θά προτιμήσουν νά τό ζωντανέψουν μέ καλά ἔργα πού ἀνήκουν στόν ψυχικό ἄνθρωπο, παρά νά πετάξουν ἀπό πάνω τους τόν ζυγό τοῦ Χριστοῦ καί νά ἐπιστρέψουν στή φύση τοῦ παλαιοῦ Ἀδάμ. Καλύτερα, λοιπόν, θά εἶναι γι᾿ αὐτούς νά ἀρκοῦνται στήν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν. Καλύτερα θά εἶναι γι᾿ αὐτούς, ἀποφεύγοντας τό παρά φύση, νά παραμείνουν στό κατά φύση καί νά μήν ἐπιζητοῦν πρόωρα καί ἐσφαλμένα τό ὑπέρ φύση.

Ἐπιτρέπεται, βέβαια, νά ἐπιδιώκουν κι αὐτοί τήν ἀνακαίνισή τους σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Κυρίου, ἀλλά νά τήν ἐπιδιώκουν σωστά. Ἄς ἀγωνίζονται νά διορθώσουν τό ἦθος τους σύμφωνα μέ τό ἦθος τοῦ Χριστοῦ, ὅπως αὐτό ἀποτυπώνεται στό Εὐαγγέλιο. Μέ τή θεραπεία τοῦ ἤθους θεραπεύεται βαθμιαῖα καί ὁ νοῦς. Καί ὅταν ὁ νοῦς θεραπευθεῖ, ὅταν δηλαδή γίνεται καθαρός, τότε βλέπει καί ὁμολογεῖ τήν Ἀλήθεια μέ κάθε σαφήνεια. Στή συνέχεια, ἄν ἡ Ἀλήθεια τό θελήσει –μοναδικά δικές Της εἶναι καί ἡ εὐδοκία καί ἡ ἐπιλογή–, ὁ μαθητής Της ἀνεβάζει στό «ὄρος» καί γίνεται θεατής τῆς Μεταμορφώσεως1.

Ἄν καί ἡ δική σου πνευματική ἡλικία εἶναι νεανική, μεῖνε στούς πρόποδες τοῦ «ὄρους» καί φρόντισε νά διωχθεῖ τό δαιμονικό πνεῦμα ἀπό μέσα σου, ὅπως διώχθηκε ἀπό τό παιδί ἐκεῖνο πού ἀναφέρεται στό Εὐαγγέλιο2. Τό δαιμονικό πνεῦμα διώχνεται μέ τήν πίστη3, τήν προσευχή καί τή νηστεία4. Λέγοντας νηστεία, ἐννοοῦμε ὄχι μόνο τήν αὐτοσυγκράτηση ἀπό τήν ὑπερβολή στή λήψη τροφῆς, ἀλλά καί τήν ἀποχή ἀπ᾿ ὅλες τίς ἀφορμές τῆς ἁμαρτίας. Ὅποιος ἔχει συνειδητοποιήσει τήν κατάστασή του –κατάσταση ὁλόκληρου τοῦ ἀνθρώπινου γένους–, πού ἔχει δηλητηριαστεῖ ἀπό τήν ἁμαρτία καί ἔχει ὑποταχθεῖ στά σκοτεινά πνεύματα, αὐτός μόνο μπορεῖ νά ἀντιληφθεῖ τό μυστικό νόημα τῆς ἀπαντήσεως πού ἔδωσε ὁ πατέρας τοῦ δαιμονισμένου στόν Σωτήρα, ὅταν Ἐκεῖνος τόν ρώτησε πόσον καιρό ὑπέφερε ὁ γιός του ἀπό τό δαιμόνιο. «Ἀπό μικρό παιδί», ἦταν ἡ ἀπάντηση5.

Ἡ πρόωρη ἡσυχαστική ζωή ἔχει ἀναπόφευκτα ὀλέθριες συνέπειες. Ὁ σκοτισμένος καί ἁλυσοδεμένος ἀπό τήν ἄγνοια ἀσκητής, πού μέ θρασύτητα καί αὐτοπεποίθηση ἀποσύρεται στήν ἡσυχία, δέν θά βρεῖ ἐκεῖ τροφή γιά τήν ψυχή του. Ἀπεναντίας, θά πέσει ὁπωσδήποτε στήν ἀθυμία, ἡ ὁποία ἐνεργει μέ ξεχωριστή δύναμη στούς ἡσυχαστές καί τούς βλάπτει ὑπερβολικά, παραδίνοντάς τους σέ ποικίλες πονηρές σκέψεις καί φαντασιώσεις.

Ἡ πνευματική τροφή τῶν ἡσυχαστῶν εἶναι ἡ φωτεινή θεία παρηγοριά, πού ἔρχεται στίς καρδιές τους μέ τήν ἀποκάλυψη τοῦ μυστηρίου τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ. Αὐτή ἡ παρηγοριά εἶναι δῶρο οὐράνιο, δέν εἶναι γνώση πού ἀποκτᾶ μόνη της ἡ ἀνθρώπινη φύση.

Οἱ ψυχικοί ἄνθρωποι εἶναι ἀδύνατο νά οἰκειωθοῦν τήν ὑψηλή πνευματική κατάσταση. Κι ἄν κάποιος ψυχικός προσπαθήσει νά κάνει κάτι τέτοιο, ἀντί γιά τήν ἀλήθεια θά οἰκειωθεῖ τό ψεῦδος, τό ὁποῖο παρουσιάζεται ὑποκριτικά μέ τή μορφή τῆς ἀλήθειας.

Συνεχίζεται…

 Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι

κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

 

 Ἀπότόβιβλίο:ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

 Τόμος Γ΄

 ΤῶνἘκδόσεων:Τῆς“Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ Ἀττικῆς

 
Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱ.Μ. Παρακλήτου γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει ἡ Ἱερά  Μονή.
Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης
 

   1Βλ. Ματθ. Ιζ΄ : 1-2.

2Βλ. Μάρκ. Θ΄ : 14 κ.ἑ.

3Βλ. Μάρκ. Θ΄ : 23-24.

4Βλ. Μάρκ. Θ΄ : 29.

5 Μάρκ. Θ΄ : 21.