Την Αγάπη του προς τούς ανθρώπους ο γέροντας την έδειχνε με πράξεις και γι’ αυτό οι άνθρωποι πήγαιναν σ’ αυτόν με πίστη, στην καρδιά τους είχε ανάψει ο θείος πόθος. Είχε τόσην Αγάπη, ώστε είχε τη δύναμη να την μοιράζει σε όλους. Αγαπούσε τούς ασθενείς και τούς αναξιοπαθούντες αδελφούς, επιθυμούσε τη θεραπεία τους και έδινε ως και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεων του για να τούς βοηθήσει.

       Μια φορά τον ρώτησε μια ηλικιωμένη κυρία πώς μπορεί ν’ αποκτήσει Αγάπη. Ό γέροντας της απάντησε πώς η Αγάπη είναι δώρο Θεού στην ταπεινοφροσύνη μας. Πολλές φορές επαναλάμβανε:«όπως θα είσαι εσύ για τούς ανθρώπους, έτσι θα είναι και οι άνθρωποι για σένα». Ή Κ. συνήθιζε να λέει: «Με τις προσευχές του γέροντα θεραπεύονταν οι άνθρωποι. Εγώ κάποια φορά βρισκόμουν σε τέτοια κατάσταση αγαλλίασης, πού μου ερχόταν να τούς αγκαλιάσω όλους. Δεν μπορούσα να συνέλθω από αυτήν την αίσθηση αγάπης πού ένιωθα για όλους τούς ανθρώπους».
       Τον στάρετς επισκέπτονταν και άνθρωποι πού ήθελαν να γίνουν μοναχοί. Στις συζητήσεις πού έκανε μαζί τους υπογράμμιζε πώς εκτός από το να λάβεις το αγγελικό σχήμα, πρέπει να είσαι μοναχός και στην ψυχή.
  ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΟΣΙΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ ΤΟΥ ΠΟΤΣΑΕΦ. ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΟΝΙΣΠΟΛΙΑΤΗ. ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΕΤΡΟΣ ΜΠΟΤΣΗΣ. ΑΘΗΝΑ 2015
 
http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/01/27111897-01011971_24.html