Ὁἱ δοκιμασίες γιά τούς πιστούς ἀποτελοῦν ἐπίσης κρίση τοῦ Θεοῦ. Ἂν καί νεκρωμένοι ὡς ἓνα βαθμό, ἐνῶ εἶναι ἀκόμα ζωντανοί βιολογικά γιά τήν ἁμαρτία καί ζώντας τή μυστική ζωή  τοῦ Θεοῦ, ὃμως δέν ἒχουν φτάσει ἀκόμα στό σημεῖο πού πρέπει. Εἶναι γι’ αὐτό ἀναγκαῖες οἱ δοκιμασίες καί γι’ αὐτούς συνεχῶς. Ὁ Θεός ὡς δίκαιος ἀρχίζει πρῶτα ἀπό τούς δικούς του τήν κρίση του, ὃπως μᾶς βεβαιώνει ἡ θεία Γραφή.Καιρός τοῦ ἂρξασθαι τό κρῖμα ἀπό τοῦ οἲκου τοῦ Θεοῦ” (Τώρα εἶναι ὁ καιρός γιά νά ἀρχίσει ἡ κρίση ἀπό τό σπίτι τοῦ Θεοῦ πρῶτα, λέει ὁ ἀπόστολος Πέτρος). Γι’αὐτό οἱ πραγματικοί χριστιανοί δέχονται μέ χαρά ὃλα τά εἲδη τῶν πειρασμῶν καί τῶν θλίψεων. Ξέρουν πολύ καλά τί σημαίνουν κατά βάθος οἱ ἐξωτερικές δοκιμασίες.
 Ἱερομ. Εὐσεβίου, “ΗΔΟΝΗ-ΟΔΥΝΗ, ὁ διπλός καρπός τῆς αἰσθήσεως”.
 
http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2018/02/blog-post_499.html